Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

¶XVIII

ſͦ et cuſtodiui legē tuam. Hecd facta ē mihi qꝛ iu̓ſtificatiōeſtuaſ exqͥſiui. Heth: pauor.fOrtio mea dn̄e: dixi cuſtodire legē tu-g

h am. De̓precatus ſum faciēk tuam in toto corde meo: min ſerere mei ẜm eloqͥum tuū.oCogitaui viaſ meaſ: et ꝯuerpti pedeſ meoſ ī teſtionia tua.

a Et cuſtodiui legē tuā. Qui enī bn̄ memor ē ſalutꝭ ęt/ nullo ꝯſentit in p̨̄uaricationē legꝭ diuinę. Un̄ de moyſe dicit̉. Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis factꝰ negauit ſe filiū filię pharaonis: magꝭ eligēſ affligi ppl̓o dei qͣꝫ tꝑal̓ pctīhr̄e iocūditatē: maiores diuitias ęſtimās theſauro ęgyptioꝝimproperium chriſti:aſpiciebat enem in remunerationē. Sꝫ poſſet quęri: qꝛ.. dixit:Męmor fui ī nocte .i. in p̨̄ſenti miſeriaet erūna: quō deusmittit iuſtos affligi etin tali nocte eſſe: Un̄ibi ad vtilitateqͣſi ad ſoluēdū dicitAere1s:b Hęc .ſ. nox: c Facta ē mihi .i. ad vtilitatē meā: qd̓fieret ſi reprobꝰ eſſem: Sꝫ facta eſt mihi: d Quia iuſtificatiōes tuas exqͥſiui .i. ex toto corde quęſiui: ẜm dicit̉ Roma. viij. e. Scimꝰ qm̄ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ inbonū his ẜm ꝓpoſitū vocati ſūt ſancti. Uel ſic poteſt legib Hęc .ſ. nox tribulatiōis: c Facta ē mihi .i. ideo ꝑſecutio mihi infligit̉: d Quia iuſtificatiōes tuas exqͥſiui .i. qꝛ ſtudeo vt bonꝰ iuſtꝰ ſim: ẜm dicit̉ Eſa. lix. c. Facta ē veritas in obliuionē: receſſit a malo prędę patuit.p Dum illiꝰ ſperat on̄dit. Sꝫ qui deſiderat/ ſollicitꝰ eſtOrtio mea dn̄e ⁊cͣ. Heth. Poſt ſpem/ deſiderine deſideratū amittat/ vel ſaltē ne nimis differatur:Un̄ huic octonario p̨̄ponit̉ heth octaua lr̄a: q̨̄ interp̄taturpauor: differt a timore/ in quarta lr̄a p̨̄dictꝰ eſt. Illo enīꝑuidet ne grauatꝰ corꝑe cadat: iſto ſollicitꝰ ē acqͥrere bonū qd̓amat: vn̄ timor cautelę dicit̉ pauor. Uel d̓r pauor admiratiōis ſuꝑ portiōe quę deꝰ ē: ẜm dicit̉ Oſee. iij. b. Pauebūt ad dn̄ꝫ ad bonū eiꝰ. Tanqͣꝫ leui cui eſt ſors int̓frēs/ dicit vir iuſtꝰ nihil amās mūdi vl̓ vitij: e Portiomea / es o dn̄e. Thren̄. iij. c. Pars mea dn̄s dixit aīa mea:ꝓpterea expectabo. Sed qꝛ hāc portionē habebitmeruerit: ꝯſequēter multiplex meritū ſuū on̄dit. Primūeſt ꝓpoſitū ꝯſeruādi legem dei: Vnde dicit: Dixi .i. ſtatui:cuſtodire legeꝫ tua. Secūdū eſt meritū or̄onis: de ſubdit: Deprecatꝰ ſum faciē tuā ⁊cͣ. Oſtēdit aūt or̄onē ſuārectā eſſe dic̄: Faciē tua. Et deuotā ſubiūgit: In toto corde meo: Et inſtātē ſb̓infert: Miſerere mei ẜmeloquiū tuū. Tertiū eſt meritū diſcretiōis: qd̓ notat̉ cumſb̓dit: Cogitaui vias meas. Quartū eſt meritū ꝯuerſiōiſ:Un̄ dic̄: Et ꝯuerti pedes meos ī teſtīonia tua. Quin eſt meritū ꝯſtātię ad patiēdū: de ſeqͥtur: Paratꝰ ſum ſum turbatꝰ. Sextū ē meritū ꝑfectę cuſtodię mādato: Un̄ ſubdit: Vt cuſtodiā mādata tua. Septimū eſtmeritū pugnę ꝯͣ pͥmos motꝰ: Un̄ dic̄: Funes pctōꝝ circūplexi ſūt me .i. motꝰ pctī vndiqꝫ infeſtauerūt me. Et/ tn̄/legē tuā ſū oblitꝰ. Octauū eſt meritum ſedulę laudisdei: De ſb̓dit: Media nocte ſurgebā ad ꝯfitēdū tibi .i. ad laudādū te: ſuꝑ iudicia .i. iudicijs iuſticię tuę.Nonū eſt meritū vnitatꝭ eccl̓ię: qd̓ notat̉ ſubiūgit: Particeps ego ſū oīm timētiū te corde: Et cuſtodiētiū/oꝑe: Mādata tua. Sꝫ ne ſibi iſta merita temere arrogarevideat̉/ oīa miſcd̓ię dei attribuit/ ſubdit: Miſericordiadn̄i plena ē terra. Cōfiſus aūt de miſericordia/ petit ampliorē cognitionē dicēs: Doce me iuſtificatiōes tuas.A pͥncipio ꝑfectiꝰ ꝓſequem. Et dicat vir iuſtꝰ: e Potio mea dn̄e .ſ. es tu. Vir enī iuſtꝰ reputat aliqͥd qd̓ ſit īterra nec appetit: ſed ſolū deū amplectit̉: et p̨̄cipue clericisꝯuenire deberet. Dixit enī dn̄ſ ad aaron/ Nume. xviij. c. Interra eoꝝ nihil poſſidebitꝭ nec habebitꝭ partē int̓ eos: ego ꝑset hęreditas tua ī medio filioꝝ iſrl̓. Ecech̓. xliiij. g. Poſſeſſio non dabitꝭ eis ī iſrael: ego enī poſſeſſio eoꝝ. clericiꝓfitent̉ recipiūt pͥmā tonſurā dicētes ꝟſiculū habet̉..Dn̄s ꝑs hęreditatꝭ meę calicꝭ mei: tu es reſtituēs hęreditatē meā mihi. Sed multi vident̉ trāſgreſſores profeſſionisſuę. Un̄ ne trāſgreſſionē ab hac portiōe defraudent̉/ ſubdit:f Dixi .i. firmit̓ ſtatui: g Cuſtodire .i. vt cuſtodirē/ legē

tuam/ non pecuniam aut res alias temꝑales. Ecc̄s. vltꝭ. d.Deum time mādata eius obſerua: hoc eſt oīs. Ex infert btūs Bern̄. Ergo ſine hoc nihil homo: perfecte cuſtodit legē: cuſtodit ſuā portionē: Perfectio enī plenitudo legis eſt dilectio ſiue charitas: vt dicit̉ Roma. xiij. c. Deꝰ autēcharitas eſt: vt dicit̉j. Ioh̓. iiij. c. Ergocuſtodit legē: cuſtoditdeū ſibi in portioneꝫ.Prouerb̓ .xxvij. c.Qui ſeruat ficū .i. charitatē: comedet fructꝰeius .ſ. ęt̓na iocūditate fruet̉: et qui cuſtoseſt dn̄i ſui/ glorificabit̉. aūt multū deſiderāti/ ſufficit cuſtodire legē vt portionē ꝯſeqͥ mereat̉: Sꝫ poſtulationē addit: Un̄ ſubdit: h Deprecatꝰ ſum .i. deuote precatus:i Faciē tuā .ſ. vt te poſſim videre facie ad faciem. j. Corꝭ.xiij. d. Videmꝰ nūc ſpeculū in ęnigmate: tunc autē facie adfaciē. Psͣ. Faciē tuā dn̄e reqͥram. Vel faciē dei/ chriſtū appellat: quē in carne videre deſiderat. q. d. dixi cuſtodire legeꝫtuam: Sed qꝛ lr̄a occidit. ij. Corꝭ. iij. b. deprecatꝰ ſumfaciē tuā .ſ. filiū videre in carne: qui legē ſpūalit̓ intelligi faciat: et fides impetret qd̓ lex imꝑat. Deprecatꝰ ſum/ dico:k In toto corde meo: qd̓ neceſſariū eſt: Quia vt dicitAugꝰ. mēs diuiſa impetrat. Oſee. x. a. Diuiſū ē cor eoꝝnūc interibūt. Or̄o aūt debet inſtās: Un̄ inculcat dicens:lM Piſerere mei. Ro. xij. c. Or̄oni inſtātes. Debet nihilominꝰ humil̓: qd̓ etiā notat/ dic̄: Miſęrere mei. Hocenī dicēdo/ miſeriā ſuā recognoſcit. Eccͣs.. d. Miſerabilisꝓrſus infirmitas. Iob. xiiij. a. natꝰ de muliere breui viuens tꝑe replet̉ multis miſerijs. Debet iterū or̄o fieri fiducia impetrādi: qd̓ notat ſubiūgit: m SScd̓m eloquiū tuū. q. d. fiducialit̓ peto miſcd̓iam: qꝛ tu eaꝫ ꝓmiſiſti.Sic Deut̓. iiij. e. q̨̄ſierꝭ dn̄ꝫ deū tuū inuenies: ſi tn̄ toto corde quęſierꝭ. Ezech̓. xviij. e. Si impiꝰ ęgerit pęnitētiā ⁊cͣ. Et ſequit̉: Uita viuet moriet̉. Et ī fine capituli:Nolo mortē morientꝭ dicit dn̄s: reuertimini viuite. Propter modū reuerſionis ſubiūgit dicēs: n Cogitaui vias meas. Eſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi oēſ ānos meoſ inamaritudīe aīę meę. Anſelmꝰ. Terret me vita mea. Nec mi: qꝛ vita pctōris monſtris plena ē. Propt̓ dicit̉ Hiere.ij. e. Uide vias tuas in ꝯualle .i. ī humilitate duplici .ſ. cordisquātū ad ꝯtritionē: et oris quātū ad ꝯfeſſionē: vt .ſ. ī ꝯtritiōehumilieris in ꝯſpectu dn̄i: in ꝯfeſſiōe in ꝯſpectu ſacerdotis.Sꝫ duo debet ſeqͥ ſatiſfactio oꝑis ſiue opꝰ ſatiſfactiōiſ: Un̄ſubdit: o Et ꝯuerti pedes meos. q. d. diligent̓ ꝯſiderans vias meas horrui: et ꝯuerti pedes meoſ ad lr̄aꝫ/p In teſtimonia tua .i. in viā teſtimonioꝝ tuoꝝ: vt ẜm docēt ābularē. Vel pedes .i. affectꝰ. Eſa. xxiij. b. Ducēt lōge pedes ſui: qꝛ .ſ. ī regionē diſſimilitudīs: tandē in ter tenebroſā oꝑtā mortꝭ caligine .ſ. ī infernū. igit̉ dicit:Cogitaui ⁊cͣ. eſt ꝯͣ eos imꝑmeditati vadūt ad ꝯfeſſionē:ac ſi villicꝰ vel qͥlibet diſpēſator p̨̄meditet̉ cōputū ſuū. Sacerdotes enī ſuſcipiūt cōputū dn̄i: et qͥcūqꝫ ꝯfitet̉ corā eis ſemultꝭ debitꝭ obligatū: eoip̄o ſtatī ab obligatione abſoluitur.Psͣ. Dixi ꝯfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o ⁊cͣ. Debetcogitare qͥlibet vias ſuaſ: vt his ſciat cōputū reddere. Debet etiam peccator cogitare vias ſuas/ vt cogitet quo ducūtquia ad pęnam gehennalem. Eccͣj .xxj. b. Via peccantiūplantata lapidibus: in fine illorum inferi et tenebrę pęnę.Prouer. v. a. Pedes eiuſ deſcendūt ad mortem/ ad inferosgreſſus eius penetrant. Et ſi hoc faceret peccator: faceretid qd̓ ſeqitur: o Et ꝯuerti pedes meos ⁊cͣ. Naumvlt̓. b. Omnis viderit te reſiliet a te. Gregꝰ. Si ad qͣs currunt impij pęnas aſpicerēt/ puto greſſus reflecterēt. Qui autem conuertunt pedes ſuos vt ambulent in via teſtimonioꝝ/multos obices aduerſarioꝝ tēptationū ſibi occurrētes inueniūt: Vnde plures qn̄qꝫ impediunt̉ qn̄qꝫ retrogradiūtur: ſicut dicit apoſtolus/ Gal̓. v. b. Currebatꝭ bene: quiſ vosimpediuit non obedire veritati? Propter hoc bene ſubiūgit:

Al̓ Precatus

Al qm̄ iuſticias

Al̓ f QuiaAl̓ auerti

Al̓ Parsmea dn̄s

Psͣ. 26.

Pultiplex me-

Psͣ. .31.

Psͣ .15.