¶ XVIII
a Et ābulabā in latitudīe: qꝛy mādata tua exqͥſiui. Et loq̄barid̓ teſtionijs tuiſ īꝯſpectug regū: et n̄ ꝯfūdebar. Et me̓dih tabar ī mādatꝭ tuiſ: q̨̄ dilexit
Et leuaui manꝰ meas ad māndata tua q̨̄ dilexit: et exercebor in iuſtificationibꝰ tuis.N Saen: huc vl̓ duc te¶M Emor eſto verbi tui
L.cuſqꝫ plura petijt: vn̄ vt ſe exauditum eē aperiat: narraremodū incipit qͥd ſibi a deo datū fuerit dicēſ: a¶ Et amlabā in latitudīe .i. ī charitate ꝓficiebā. Et quō hͦ obierit ſb̓iūgit: b ¶ Quia mādata tua exqͥſiui .i. ex totode q̨̄ſiui ⁊ petiui. Sic enī monueras ⁊ promiſeras/ Mat.a. Petite ⁊oabit̉: q̨̄rite ⁊ īnenietꝭ.c̄ g. Ambulabāgros: qͥ nō ambuſꝫ dormiūt. Provj. b. Vſqꝫ qͥ pigermis. In latitule/ cōtra auaros ⁊os. sͣ. Eduxit meitudinē: Quia mādata tua hͦ ꝯͣ īobediēteſ: Exqͥſiuirudētes. Baruch. iij. b. Audi iſrl̓ mādata vitę: auribꝰ ꝑcivt ſciaſ prudētiā. Et h̓ ſciēdū ꝙ ē duplex latitudo: bona ⁊a. Et q̨̄libet multiplex. In pͥma ābulāt iuſti: ī ſcd̓a reproArcę .i. eccl̓ię. Gen̄. vj. c. Quinqͣgīta cubitoꝝ la (bi.titudo eiꝰ: et ſignificat remiſſionē. In latitudīe gͦ eccleſię ābulat qͥ dimittit alij. Lucꝭ. vj f. Dimittite etDei. Iob. xj. b. Lōgior terra mēſura (dimittet̉ vob̓.eius ⁊ latior mari. In hac latitudīe ābulat qͥ dicit cūapl̓o Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ ſapīę ⁊ ſcīę dei ⁊cͣCrucꝭ. Eph̓. iij. d. Vt poſſitꝭ cōprehendere cū oībusſctīs q̨̄ ſit lōgitudo ⁊ latitudo ⁊ ſublimitas ⁊ ꝓfūdū.In hac latitudīe ābulat pęnitēs. Gal̓. vj. b. BonūTerrę .ſ. viuentiū: De qͣ (aūt fac iētes nō deficiamꝰ.sͣ. Credo videre bona dn̄i ī terra viuētiū. In hac latitudīe ambulāt btī: in quoꝝ ꝑſona dictū eſt abraam/Gen̄. xiij. d. Perābula terrā in lōgitudīe ⁊ latitudīe:Cordis. Hiere. xvij. a. Suꝑ la (qꝛ daturꝰ ſū eā tibi.titudinē cordis eoꝝ. Eſa. lx. a. Mirabit̉ ⁊ dilatabit̉cor tuum. In hac latitudine ambulant qͥ dicūt illudThren̄. iij. e. Scrutem̄ viaſ nr̄aſ. Et ī Psͣ. PerābuUrbis. Apocꝭ. xxj. e. (labā in īnocentia cordis mei.Ciuitas in qͣdro poſita ē .i. in v̓tutibꝰ qͣttuor cardinalibꝰ. In hac ābulāt illi: de qͥbꝰ. sͣ. Ibūt de v̓tute inUię mādatoꝝ/ q̄ lata ē. Cōtra. Mat. vij. b. (v̓tutē.Arta ē via ⁊cͣ. Sol̓. Arta ē in pͥncipio: lata aūt ī ꝓgreſſu. Prouer. iiij. b. Ducā te ꝑ ſemitas ęqͥtatꝭ: qͣscū ingreſſus fuerꝭ nō artabunt̉ greſſus tui. Hic ābulat qͥ dic̄ illud. sͣ. Viā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri: cū dilaIanuę ſacramentoꝝ. Ezech̓. xl. b. (taſti cor meū.Mēſus ē portā a tecto thalami vſqꝫ ad tectū eiꝰ latitudinē vigītiqͥnqꝫ cubitoꝝ. Ibi dic̄ Glo. Gregꝭ. ꝙqͥnqͥes qͥnqꝫ/ ſignificāt qͥnqꝫ ſacramēta: q̨̄ oībꝰ ſūt neceſſaria. Ordo enī nō ē neceſſariꝰ laicꝭ nec mr̄imoniūclericꝭ. In latitudīe ſacramētoꝝ ābulāt: qͥ in cōmunitate eccl̓ię tenēt qd̓ ꝓmiſerūt ī ſacramētis: ẜm illud:Scpͥturę. Zach̓. v. a. La (Redde altiſſimo vota tua.titudo eiꝰ decē cubitoꝝ .i. decē p̨̄ceptoꝝ. In ip̄a ābulat: qͥ hͨ dilatat. Gen̄. xxvj. e. Fodit puteū ⁊ vocauitnomē eiꝰ latitudo. Itē in ea ābulat qͥ ī lege dei mediLib̓tatꝭ .i. licētię peccādi. Amoſ. vj. (tat̉ die ac nocte.a. Si latior ē t̓minꝰ eoꝝ t̓mīo vr̄o. Hic ābulāt laſciui.Oſee. iiij. d. Quaſi vacca laſciuiēs declinauit iſrl̓. i.clerꝰ: nūc paſcet eos dn̄s qͣſi agnū in latitudīe .i. paLuxꝰ .i. ſuꝑfluitatꝭ ciboꝝ ⁊ veſtiū: q̨̄ no (ſci ꝑmittet.tur ī raab meretrice: q̨̄ interp̄tat̉ latitudo cū qua periMarꝭ .i. mūdanę cu (clitati ſūt nūcij ioſue .i. chriſti.rioſitatꝭ. Psͣ. Hoc mare magnū ⁊ ſpacioſū manibꝰIō d̓r filijs dan Iudicꝭ. xviij. c. Intrabitꝭ ad ſecuroſī regionē latiſſimā. In ea ambulāt curioſi: qͥ nauigātmare: enarrāt ꝑicula eiꝰ. Psͣ. In mari via tua ⁊cͣ.Inferni. Eſa. v. d. Dilatauit infernꝰ aīaꝫ ſuā ⁊ aperuitſuū abſqꝫ vllo t̓mīo. In hac latitudīe ābulāt dānati. Iob.iiij. c. Maledicta ſit ꝑs eiꝰ in t̓ra: nec ābulet ꝑ viā vinearū:dnimiū calorē trāſeat d̓ aqͥſ niuiū et vſqꝫ ad īferos peccailliꝰ: c¶ Et loq̄bar. q. d. bn̄ on̄do me exauditū eē: qꝛ in hͦpetij ꝟbū mihi dari vt rn̄derē exprobrātibꝰ/ exaudiſti me:
Un̄ dico: Et loquebar ⁊cͣ. Uel ſic ꝯtinuandū eſt: Dixi:b Mandata tua exqͣſiui .i. ex toto q̨̄ſiui .ſ. v̓bo/ corde etoꝑe/ ⁊ etiā ꝯſuetudīe. Qd̓ ꝑ ꝑtes on̄do: Ore qꝛ loq̄bar ⁊cͣ.Corde: qꝛ et meditabar in mādatꝭ tuis ⁊cͣ. Oꝑe: quiaEt leuaui manꝰ meaſ ⁊cͣ. Cōſuetudine: qꝛ Et exercebor ī iuſtificatiōibus tuiſ. Dic̄ ergo:c Et loquebar cōfitēdo fidē: vt fecerūtmartyreſ. Un̄ ſeqͥtur:d ¶ De/ vel in teſtīonijs tuis .i. martyrijs: vl̓ d̓ teſtīonijs .i.d̓ hiſ q̨̄ teſtari debēt fideles. Ro. x. b. Ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. Nō tm̄ corā plębe: ſed et e ¶ In ꝯſpectu regū: ẜm ꝙ d̓r Mat. x. b. An̄ reges ⁊ p̨̄ſides ducemi. f. Et/ tn̄ nō ꝯfūdebar .ſ. loqͥ teſtīonia crucifixi. ij. Timoth̓. j. b. Noli erubeſcere teſtimoniū dn̄inr̄i ieſu chriſti. Iſte ꝟſuſ poſſet eſſe thema de btā katharina:vnde ⁊ de ipſa cantatur ī introitu miſſę: Ip̄a enī coram regediſputauit d̓ teſtīonijs chriſti ⁊ fidei: ⁊ n̄ fuit ꝯfuſa: ſed ph̓osꝯfudit ⁊ ad fidē ꝯuertit. Un̄ de ip̄a p̄t dici illud Iudith. xiiij.d. Una mulier hebręa fec̄ ꝯfuſionē ī domo nabuchodonoſor.Itē h̓ arguit negligētiā p̨̄latoꝝ/ cū dic̄: c ¶ Loquēbar: ipſiꝟo tacēt. Eſa. lvj. d. Canes muti/ n̄ valētes latrare. Eſa. vj. bUę mͥ qꝛ ſilui. Scd̓o arguit loqͣcitatē/ cū dic̄: d ¶ De teſtīonus tuis. Loqͣces ꝟo d̓ nugꝭ loquunt̉. Hieroꝰ. Os tuū cōſecraſti euāgelio: noli illud nugꝭ aut fabul̓ aꝑire. Tertio arguit puſillanimitatē cū dic̄: e ¶ In ꝯſpectu regū. Ecc̄j. vij.a. Noli q̨̄rere fieri iudex niſi valeas ꝟtute irrūꝑe iniqͥtates:ne forte extimeſcas faciē potētꝭ. Prouer. xxix. d. Qui timethoīeꝫ cito corruet. Quarto arguit malā verecūdiā/ cū addit:f¶ Et n̄ ꝯfūdebar. Eſa. l. c. On̄ſ deꝰ auxiliator meꝰ: ⁊ iō nōſū ꝯfuſuſ. Lucꝭ. ix. d. Qui me erubuerit ⁊ ſermōes meos: hūcfiliꝰ hoīs erubeſcet cū venerit ī maieſtate ſua. Sꝫ g ¶ Et/ vtmeliꝰ loquerer/ meditabar ī mādatꝭ tuis. Sup. In legeeiꝰ meditabit̉ die ac nocte. In mādatꝭ/ dic̄: nō ī ſecretꝭ: ſic̄qͥdā faciūt ac ſi īdigeret dn̄s ꝯſilio. Ro. xj. d. Quis ꝯſiliariꝰeiꝰ fuit? h ¶ Que dilexi. Infra. Dilexi mādata tua ſuꝑ auꝝ⁊ topacion. Et qͣre hͦ? Quia etſi gͣuia ſint: tn̄ vtilia ſt̓. Oſee. x.c. Ephraim vitula docta diligere triturā. Triturare labor ē: ſꝫdiligit̉ a vacca: qꝛ ibi ē cibꝰ. j. Corꝭ. ix. b. Nō alligab̓ os bouis triturātꝭ. Similiter in mandatis. Psͣ. In cuſtodiēdis ill̓retributio multa. Parū aūt valet loqͥ ⁊ meditari mādata niſioꝑe īpleāt̉ et etiā bono fine: Un̄ ſb̓dit: i Et leuaui: Eccepura ītētio. kManꝰ meas: Ecce oꝑatio. l Ad mandata tua: Ecce qͥd oꝑādū. Exo. xvij. c. Cūqꝫ leuaret moyſes manꝰ vīcebat iſrl̓. Thren̄. iij. e. Leuemꝰ corda nr̄a cū manibꝰ ad deū. Nō ſolum aūt actꝰ ſꝫ et ꝯſuetudo boni oꝑis neceſſariꝰ ē: Un̄ addit: m ¶ Et exercebor ī iuſtificatiōibꝰtuis. Idē vocat iuſtificatiōes ⁊ mādata. Uel iuſtificatiōespoſſumꝰ dicere oꝑa pietatis. Lucꝭ. xj ſ. Date elemoſynā: etecce oīa mūda ſt̓ vob̓. Ecce quō iuſtificāt oꝑa pietatꝭ. In hiſexercere ſe dꝫ hō. j. Timoth̓. iiij. b. Exerce teip̄m adn Emor eſto ⁊cͣ. Saen. Poſtqͣꝫ ꝯceſ (pietatē ⁊cͣ.Cſo ſibi auxilio miſcd̓ię ſe reſiſtere aduerſarijs v̓tuteſqꝫactiōiſ ⁊ ꝯtēplatiōis hr̄e ꝯfeſſus ē: ꝯuenient̉ agit d̓ ſpe q̨̄ n̄ dep̨̄ſentibꝰ ſꝫ de futurꝭ ē ad q̨̄ vocam̄. Un̄ huic ſeptīo octonariop̨̄ſcribit̉/ Saen/ ſeptīa lr̄a: q̨̄ interp̄tat̉ huc vl̓ duc te. q. d. nōeſt h̓ qͥeſcēdū: ſꝫ ad ęt̓na tēdēdū: q̨̄ demōſtrat vir ſctūs cū dic̄huc. Cōuerſatio enī eiꝰ in cęliſ ē: Phil̓. iij. d. Un̄ ⁊ illuc aſpirans dic̄. n ¶Męmor eſto verbi tui .i. promiſſiōis factę:Seruo tuo: cuius oculin ¶ Memor eſto ⁊cͣ. Licet Glo. non tangat/ poſſet hocexponi de aduentu chriſti: vt in perſona antiquorum patrūdicat propheta: Męmor eſto verbi tui: id eſt filij incarnandi: De quo Ioh̓. jͣ. a. In principio erat verbum ⁊cͣ.In qͦ mihi ſpemniMemor eſto ⁊cͣ. Scd̓m Glo. quę de ꝓmiſſiōe ęterna exponit procedamus. Dicit ergo vir iuſtus: Memoreſto v̓bi tui .i. ꝓmiſſiōis ęt̓nę patrię factę/ nō cuicūqꝫ: ſedSeruo tuo: qui tibi ſeru
Al̓r nimis
Al̓ rin j
Al̓ Memiēto
vebement̉Pp̄. 17. I
Psͣ .1.
Gon.3
Psͣ .18.
Mal..AI
xa. A
Allegorice
Scd̓m Glo.