Pſalmus

T veniat ſuꝑ me ⁊cͣ. Uaū. In p̨̄cedētibꝰ octonarijs d̓ lapſu correctionē/ auxiliū in īdigētia ꝯͣ tędiū cōfirmationē/ ⁊ ad vltimū in itinere vitę ſuę legē ſibi dari orauit: q̨̄ oīa ītelligit non niſi d̓ pura miſcd̓ia ſibi dari: iō etmiſcd̓iā ⁊ auctorē eiꝰ h̓ petit. Quia ꝟo deꝰ petētibꝰ adeſt: ſic̄ d̓rī Psͣ. Aureſ eiꝰ ī p̄ceseoꝝ. Et Eſa lxv. d. Anteqͣꝫ clamēt ego exaudiā: adhuc illis loq̄ntibus/ ecce aſſū: Iō bn̄huic octonario p̨̄ponitur lr̄a Uau: q̨̄ int̓p̄tat̉ eſt/ vel et/ vel ipſe. Scd̓m enim interp̄tationē qua deum adeſſe petitioni: vtrūqꝫ enim ꝯiūciet/ oſtenditur/ ꝙ non ſolus pater rogatfēdit nō ſolū eūPer eam ꝟo interp̄tationē qͣ vau d̓r̄ ip̄ibilē. Eſt aūt hͨadeſſe qͥ dat: ſꝫ et eū in qͦ dat .ſ. ſpm̄ſcpetitio ſuꝑiori ānexa: non enī dic̄ veret veniat/ exponēs qͦdāmō qd̓. sͣ. dixerat: In iuſticia vj8jtate tua viuificame. Quō? Sic: a ¶ Et veniat ſuꝑ me: vt mͥ caput fiat: Miſericordia tua dn̄e. Quę miſcd̓ia? b ¶ Salutare tuū .ſ.chriſtꝰ. Et exponit̉ hͦ allegorice d̓ aduētu ī carnē: vel moralit̓d̓ aduētu ī mētē. Ueniat dico: cScd̓m eloquiū tuū:id ē ẜm ꝙ ꝓmiſiſti. Psͣ. Notū fec̄ vel faciet dn̄s ſalutare ſuū⁊cͣ. d ¶ Et/ ſi venerit ita ſuꝑ me: rn̄debo .i. habebo qͥd reſpōdeā: e¶ Exprobrātibꝰ mihi .i. iudęis: qͥbꝰ crucifixus eſtſcādalū/ ⁊ chriſtianis exprobrant. Quid rn̄debo? f. ¶ Uerbūillud qd̓ d̓ ꝟ̓bo qd̓ erat in pͥncipio ſcpͥtū eſt: Verbū caro factūeſt ⁊ habitauit ī nobis: Ioh̓. j. a. Uel de miſcd̓ia creata dicit:a ¶ Et veniat ſuꝑ me miſcd̓ia tua dn̄e: qd̓ bn̄ ꝯiūgit̉ eiqd̓ .sͣ. dixerat: Viuifica me: qꝛ dei miſcd̓ia ē ꝑ qd̓ ſpūalit̓ viuithō. Psͣ. Veniāt mͥ miſeratiōes tuę ⁊ viuā. Thren̄. iij. c. Miſericordię dn̄i ē qꝛ n̄ ſumꝰ ꝯſūpti. Quo aūt petit h̓ .ſ. miſcd̓iā ⁊ſalutē. Primū ꝑtinet ad remiſſionē pctōꝝ: ſecūdū ad collationē gr̄ę. De pͦ dic̄: a Et veniat ſuꝑ me miſcd̓ia tua dn̄e.Pctor enī in limo ꝓfūdi infixꝰ nō venit ad miſcd̓iā: ſꝫ ip̄a deſuꝑ venit ad eū. Psͣ. Miſcd̓ia eiꝰ p̨̄ueniet me. Ꝙ aūt miſericordia ꝑtineat ad remiſſionē pctī: on̄dit. sͣ. Miſerere mei deꝰ⁊cͣ. Et addit: Et ẜm multitudinē miſerationū tuarū dele iniqͥtatē meā. De ſcd̓o dic̄: b ¶ Salutare tuū .i. gr̄a veniat q̨̄ eſtſalꝰ ⁊ ſanitas aīę. Mar. vj. b. Oleo vngebāt multos ęgros etſanabant̉. Per oleū gr̄a ītelligit̉/ q̨̄ oībꝰ ſuꝑenatat. c. Scd̓ꝫeloquiū tuū .i. ſicut ꝓmiſiſti gr̄am te daturū: et miſcd̓iātua obtēta cum ſalute: tunc d ¶ Rn̄debo exprobrātibmihi ꝟbū. Exprobrātes ſūt dęmōeſ hęretici ⁊ detractoreſ:qͥ exprobrāt ſctīs. Psͣ. Facti ſumꝰ opprobriū vicinis nr̄is .j.Pet̓. iiij. c. Si exprobramī in noīe chriſti beati eritꝭ. j. Regꝭ.xvij. b. Ego exprobraui agmībꝰ iſrl̓ hodie. Iſtꝭ diuerſa ꝟ̓ba ſt̓rn̄dēda. Dęmōībꝰ v̓bū cordiſ ꝑ hūilitatē: hęreticꝭ v̓bū oris ꝑſapīaꝫ: detractoribꝰ ꝟbū oꝑis ꝑ ſctām ꝯuerſationē. Dęmōibꝰenī ꝯcludit̉ per humilitatē: hęreticꝭ ꝑ ſapīam: detractoribꝰ ꝑaꝑtā ſctītatē. De pͦ. j. Regꝭ. xvij .ſ. dixit dauid: Nō in gladionec ī haſta ſaluat dn̄s: ipſiꝰ enī eſt bellū / ⁊ tradet vos ī manusnr̄as: ecce v̓bū hūil̓ corde. Sic̄ enī ſuꝑbꝰ inſipiēs dicit in corde ſuo nō eſt deꝰ: ita ſenſatꝰ hūilis dic̄ in corde ſuo eſt deꝰ. Etibidē dixit dauid ſuꝑbo golię/ ꝑ quē intelligit̉ diabolꝰ: Tu venis ad me cū gladio ⁊ haſta ⁊ clypeo: ego at venio ad te ī noīedn̄i exercituū dei agminū iſrl̓ qͥbꝰ exprobraſti hodie/ ⁊ dabit tedn̄s ī manu mea. De ſcd̓o d̓r Prouerb̓. xxvj. a. Rn̄de ſtultoiuxͣ ſtulticiā ſuā: ne ſibi ſapiens eē videat̉ .i. ſapient̓ diſputādoꝯuince hęreticū. De tertio .ſ. de v̓bo oꝑis/ Aggei. j. a. Factieſt v̓bū dn̄i ī māu aggel ꝓph̓ę. Et Malach̓. j. a. Onꝰ ꝟbi dn̄iad iſrl̓ in manu malachię ꝓph̓ę. j. Pet̓. ij. c. Cōuerſationē vr̄aꝫint̓ gētes hn̄tes bonā/ vt ī eo ꝙ detractāt d̓ vob̓ tanqͣꝫ d̓ malefactoribꝰ/ ex bonis oꝑbꝰ voſ ꝯſiderātes gl̓ificēt deū. Qd̓ libetaūt hoꝝ ꝟboꝝ nō ē ab hoīe ſꝫ a deo: Un̄ bn̄ addit: g ¶ Quiaſꝑaui ī ſermōibꝰ tuiſ. q. d. iō hos diuerſos aduerſarios cōfutabo: qꝛ ſpero ꝙ ꝓ me loqͣrꝭ ⁊ hūilitatē ī corde meo ⁊⁊ ſapīaꝫī ore/ ⁊ ſctītatē in oꝑe: q̨̄ magꝭ ſermōes tui ſūt qͣꝫ mei: et iō ſpero ī eis ꝙ me poſſint defendere ab exprobrātibꝰ. Prouer. xxxa. Oīs ſermo dei ignitꝰ clypeꝰ ē oībꝰ ſꝑantibꝰ ī ſe. Sic gͦ ẜm

diuerſitatē exprobrātiū/ aſſignatū eſt triplex v̓bū. Primū eſt īteriꝰ:tertiū exteriꝰ: ſecūdū ꝟo ē int̓ vtrūqꝫ qͣſi mediū: a pͦ trahēſ originē .ſ.a v̓bo cordis: quia ex abūdātia cordis os loquit̉: a tertio ꝟo ſumēsꝑfectionē ⁊ decorē: qꝛ rectos decet collaudatio. Un̄ dimiſſis extremis ⁊ ſūpto medio ꝓcedit dicēs: h ¶ Et ne auferaſ ⁊cͣ. q. d. quiaſperaui ī ſermōibꝰ tuis: vt .ſ.dares ſermonē rectū ⁊ bn̄ ſenātem mihi: et iō ne auferas d̓ ore meo v̓bū ꝟitatis. In hͦ petit etiā triplex p̨̄dictū ꝟbū: nā ſine ip̄o n̄ haiſbet̉ ꝟitas ī ore. Qui enī habet ſuꝑbiā ī corde: habet nōꝟitatē ſꝫ vanitatē ī ore. j. Timoth̓. jͣ. b. Cōuerſi ſūt ī vaniloquiū/ volēteſ eē legꝭ doctoreſ. Itē qͥ nō hꝫ bonā ꝯuerſationē/ hꝫ mutū ī ore i.ranā vl̓ lutū n̄ ꝟitatē: qꝛ pctōri dixit deꝰ: qͣre tu enarras iuſticiaſ mea⁊cͣ. Ad hͦ gͦ ꝙ n̄ auferat̉ v̓bū ꝟitatꝭ d̓ ore/ oportet vt n̄ auferat̉ ꝟbumhūilitatꝭ d̓ corde: nec vbū ſctītatꝭ d̓ oꝑatiōe: Un̄ bn̄ addit: i Uſqꝫqͣqꝫ .i. vllo mō q. d. nec iſto nec illo mō auferas .i. auferri ꝑmittas.Prouer. xij. c. Verbū ꝟitatꝭ firmū erit ⁊ ꝑpetuū. Uel vſqꝫ qͣqꝫ/ẜm Glo. i. ſꝑ: qͣſi etſi ad tp̄s forſitā auferas/ vt a petro: qͥ p̨̄occupatꝰa puſillanimitate ſpūs v̓bū ꝟitatis amiſit chriſtūqꝫ negauit: Mat.xxvj. g. Sꝫ n̄/ vſqꝫ qͣqꝫ: qꝛ pꝰ modū fleuit ⁊ ad ꝟitatē redijt: ita ꝙꝟbo dn̄i firmatꝰ volētibꝰ auferre v̓bū ꝟitatꝭ d̓ ore eiꝰ/ dixit/ Actꝭ. iiij.d. Nō poſſumꝰ q̨̄ vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ n̄ loqͥ. Et nota ꝙ dn̄s multꝭ ronibꝰ aufert v̓bū ꝟitatꝭ d̓ ore hoīs. Prima ē ꝓpt̓ vilitatē ipſiꝰ qͥ debetdocere: vt. sͣ. Pctōri dixit deꝰ ⁊cͣ. Gregꝰ. Iuſtū ē vt n̄ habeat linguāqͥ nō hꝫ vitā. Ecc̄j .xxxij. a. Nō impedias muſicā. Scd̓a ē ꝓpt̓ eiꝰ ignorātiā. Eccͣj .xx. a. Eſt tacēs n̄ hn̄s ſenſū loq̄lę. Eſa. lvj. d. Specultores canes muti. Tertia ꝓpt̓ auariciā ſpūalē vl̓ tꝑaleꝫ. Eccͣj. xx. d.Exenia ⁊ dona excęcāt oculos iudicū. Prouer. xj. d. Qui abſcōditfrumētū maledicet̉ in ppl̓is. Per frumētū ſacra doctrina ītelligit̉: q̨̄cū abſcōdit̉: maledicit̉ qͥ abſcōdit/ ⁊ ab eo aufert̉. Mat. xxv. c. Tollite ab eo talētū. Quarta ꝓpt̓ ingͣtioſitatē. Eccͣj. xx. c. Līgua acharisqͣſi fabula vana. Quīta ꝓpt̓ dicētꝭ īportunitatē. Ecc̄j. xx. c. Ex ore fatui reprobabit̉ ꝑabola: qꝛ n̄ dic̄ eā in tꝑe ſuo. Sexta ꝓpt̓ ętatꝭ inſufficiētiā. Hiere. j. b. A a a dn̄e neſcio loqͥ qꝛ puer ego ſū. Septima ꝓpt̓īcredulitarē. Lucꝭ. j. b. Ecce erꝭ tacēs ⁊ n̄ poterꝭ loqͥ ꝓ eo ꝙ n̄ credidiſti ꝟbis meis. Octaua ꝓpt̓ audiētiū maliciā. Ezech̓. iij. g. Adhęrere faciā linguā tuā palato tuo: nec erꝭ qͣſi vir obiurgās qꝛ domꝰ exaſperās ē. Eſa. v. b. Mādabo nubibꝰ meis ne pluant ſuꝑ eam imbrē.Nona ꝓpt̓ formidinē. Ecech̓. iij. b. Ne timeas eos neqꝫ metuas a facie eorū. Propt̓ hͦ Matth̓. x. c. cū dixiſſet dn̄s: Qd̓ dico vob̓ in tenebris dicite ī lumine: et qd̓ ī aure auditꝭ p̄dicate ſuꝑ tecta: ſtatim ſb̓iūxit: Et nolite timere eoſ qͥ occidūt corpꝰ. Et hāc vltimā rōnē allegath̓ cum ſubiūgit: k ¶ Quia in iudicijs tuis .i. in flagellis/ quibusme ꝑmittis affligi: l¶Suꝑſperaui. q. d. ſupͣ dixi ꝙ ſperaui in ſermonibꝰ tuis: ſed flagella addita nō minuūt ſpem meā: ſed augēt: Ethoc eſt/ ſuꝑſperaui. Roma. v. a. Gloriamur in tribulationibꝰ/ ſciētes quia tribulatio patientiā operat̉: patiētia autē ꝓbationē: ꝓbatio ꝟo ſpem. Psͣ. Si exurgat aduerſum me pręliū: in hoc ego ſperabo. Iob. xiij. c. Etiā ſi occiderit me in ipſo ſperabo. Gregꝰ. Tantoſpes in deū ſolidior ſurgit: quāto qͥs pro eo grauiora ſuſtulerit. Un̄Superſperaui .i. plus merito ſperaui: ſciens illud Roma. viij. d.Nō ſunt condignę paſſiōes huiuſ temꝑis ⁊cͣ. m ¶ Et/ quia ſperaui:cuſtodiā legē tuā ſemper: quā qui deſperant abijciūt: quia impius cū in ꝓfundū venerit pctōꝝ/ contēnit: Prouerb̓. xviij. a. Sedqͥ ſperāt ī dn̄o mutabūt fortitudinē ⁊cͣ. Eſa. xl. g. Ul̓ ſic ordina: Neauferas ⁊cͣ. Et cuſtodiā ⁊cͣ. Nam eo ipſo ꝙ p̨̄dicabo v̓bū veritatis aſtringar ad cuſtodiā legis. Prouer. vj. a. Illaqueatꝰ es ꝟbisoris tui ⁊ captus ꝓprijs ſermōibus. Gregꝰ. Lex eſt ipſis p̨̄dicatoribus poſita: vt qd̓ ore p̨̄dicant: oꝑe impleāt. Dicit gͦ: Cuſtodiā legē tuam ſemꝑ. Quō ſemꝑ? n ¶ In ſęculū et ī ſęculū ſęculi:hic et ī futuro. Hoc dicit/ nō quātū ad cętera mādata: ſed quātū adcharitatē: quę eſt plenitudo legis: Roma. xiij. c. Sap̄. vj. c. Dilectiocuſtodia ē legum illiꝰ. Quę ⁊ in hͦ ſęculo ⁊ ī futuro cuſtodit̉ a ſctīs .jͣ.Corꝭ. xiij. c. Charitaſ nunqͣꝫ excidit. Debet enī legē dei cuſtodire diligēs p̨̄dicator ī corde ⁊ ī oꝑe. In corde vt tꝑe oportuno eā doceat.Aggei. ij. b. Int̓roga ſacerdotes legē. Et Malach̓. ij. b. Labia ſacerdotꝭ cuſtodiūt ſcientiā ⁊ legē reqͥrēt ex ore eiꝰ. In oꝑe āt debet ea cūſtodire/ vt auditoribꝰ exēplū prębeat ⁊ ipſe p̨̄miū habet. jͣ. Timoth.iiij. d. Hęc enim faciēs ⁊ teipſum ſaluū facies: ⁊ eos qui te audiunt.

Matib̓. 12. j.Psͣ. 33.

Psͣ. 33.

Ul̓ t verbis

Al̓. ⁊ qm̄

Psͣ .49.

Psͣ. 97.

¶ Dn̄s aufert vbū veritatisl ore hoīs multā rationibus

Psͣ .49.

Psͣ. 58.Psͣ. .50.

Psͣ. 78.

Qualiterſit reſpondendū diaholo: hereticꝭ et detractoribꝰexprobrātibus

Psͣ .26.

Psͣ .13.