¶XVIII

adiam illā in toto corde meo.Deduc me in ſēmita mādae toꝝ tuoꝝ: quia ip̄am volui.f Inclina cor meū ī teſtioniaſꝫ tua: et nō in auariciā. Aueri te oculos meos ne videantkvanitatē: in via tua viuifical me. Statue ſeruo tuo eloqͥmum tuū: in timore tuo. Ampu̓ta opprobriū meū qd̓ ſūhͦ ſpicatꝰ ſū: qꝛ iudicia tuaᶠ iocūrda. Ecce ꝯcupiui mandatag tua: īręqͥtate tua viuifica me.

quō cuſtodiēda ē: a ¶ In toto corde meo: diligendo te deū totocorde meo/ tota aīa/ tota mēte: ⁊ ꝓximū ſic̄ meip̄m. In his enī duobus mādatꝭ tota lex pēdet et ꝓphę: ſic̄ d̓r Mat. xxij. d. Uel in totocorde meo .i. ī oī vi aīę .ſ. ī rōnabili ꝑ fidē: ī iraſcibili ꝑ ſpē: ī ꝯcupiſcibili ꝑ charitatē. Et qꝛ hͦ meis viribꝰ ꝑficere n̄ ſufficio: b ¶ Deduc me ī ſemita: id eſt ī arta via:d Mādatoꝝ tuoꝝ: q̨̄ tn̄ corde dilatato currit̉Sꝫ qꝛ dn̄ſ nolētē nō deducit: bn̄ addit: e ¶ Eipſā volui. q. d. cū apl̓o/ Ro. viUecet: ꝑficere aūt bonū nō īueniotutes: b ¶ Deduc me. Sap̄. jludn̄s ꝑ vias rectas. Deut̓. viij.or tuꝰ fuitſolitudīe magͣ atqꝫ horribili. Eodē. xxxj. b. On̄s qͥductor ē nr̄ ip̄e erit tecū. Eſa. lxiij. c. Spūſ dn̄i ductor eiꝰ fuit. c ¶ In ſemita mandatoꝝ tuoꝝ.De hac ſemita Prouer. xvj. c. Semita iuſtoꝝ declinat mala. d ¶ Mādatoꝝ tuoꝝ: q̄ ſūt decēExo. xx. Et vnūqd̓qꝫ ſuā hꝫ ſemitā. Chriſtꝰ aūt d̓mādatꝭ fec̄ ſemitas. Mat. v. e. Dictū eſt antiqͥs:Nō męchaberꝭ: ego aūt dico vob̓: qm̄ oīs qͥ viderit mulierē ad ꝯcupiſcendū eā: iam męchatꝰ ē eā incorde ſuo ⁊cͣ. Item/ ſemitā mandatoꝝ: id eſtcōpēdiū ⁊ ꝑfectionē on̄dit: Mat. xix. c. Mar. ix. c. Lucꝭ. xviij. d. qn̄adoleſcēti dicēti: ꝙ oīa mādata ẜuaſſet a iuuētute ſua dixit: Adhucvnū tibi deeſt: Uade ⁊ vēde oīa q̨̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ: ⁊ veni ſeq̄reme. q. d. lꝫ ſis ī via mādatoꝝ: nō tn̄ es in ſemita: q̨̄ rectior mūdior ⁊delectabilior ē. Et qꝛ d̓ ſe dixerat: Quia ipſā volui: ne forte putet qͥſ ꝙ etiā bonā volūtatē ſibi aſcribat/ audiat qͥd ſb̓iūgit: f ¶ Inclina cor meū. q. d. etiā a me nō habeo vt bonū velim: et ideo tu inclina cor meū ī teſtimonia tua: vt magis ea velim. Phil̓. ij. b.Deꝰ eſt qͥ oꝑat̉ in nob̓ ⁊ velle ⁊ ꝑficere. Per hͦ gͦ ꝙ pͦ dicit volui: etpoſtmodū addit: inclina ⁊cͣ. on̄dit ꝙ facit qd̓ ī ſe ē de bono volendo: ſꝫ tū ꝑ ſe nō ſufficit: vn̄ ⁊ a deo petit bonā volūtatē. Simile habet̉ Mar. ix. d. Credo dn̄e/ adiuua incredulitatē meā. In hͦ aūt ꝙ dicit/ Inclina/ notat̉ hūilitas: q̨̄ neceſſaria ē volenti ſcire teſtimoniadei. Prouer. xj. a. Ubi hūilitas ibi ſapīa. Eccͣj. vj. d. Si īclinaueraurē tuā/ excipies doctrinā. g ¶ Et nō in auariciā. q. d. multorūcorda inclinant̉ in auariciā: ẜm ꝙ. sͣ. habet̉: Oculos ſuos ſtatuerūtdeclinare ī terrā. Et taliū corda n̄ inclinari pn̄t ī teſtīonia dei: q̨̄ ꝯtraauaros loquunt̉. Qd̓ etiā dic̄: In teſtimonia tua ⁊ nō in auariciā: contra multoſ ē/ qͥ ſacrā ſcpͥturā addiſcūt ꝓpt̓ pecuniā. Hiere.vj. c. A mīore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricię ſtudēt. Quia ꝟo cor trahitur ad ꝯcupiſcēdū qd̓ reſpiciūt oculi: Iō ꝯſeq̄nt̓ petit: h ¶ Auerte oculos meos .ſ. oculos corꝑis: i ¶e vide̓āt vanitateꝫ.Hoc petit ꝓpt̓ multas cāſ: q̨̄ tales poſſunt aſſignari. Prima ē: qꝛ exſpectu vanitatꝭ ꝓuocat̉ ꝯcupiſcētia. Eccͣj. ix. b. Ne circumſpiciasnulierē alienā: propt̓ ſpēm mulieris multi perierūt. Scd̓a cā eſt: qꝛex hͦ impͥmit̉ turpis machinatio. j. Regꝭ. vij. a. Auferte deos alienos d̓ medio vr̄i. Mat. xxiiij. b. Cū videritꝭ abomīationē ſtātē in loco ſctō qͥ legit ītelligat. Tertia: qꝛ ex hoc generat̉ praua cogitatio.Prouer. xxiij. d. Oculi tui videbūt extraneaſ: ⁊ cor tuū loquet̉ ꝑuerſa. Quarta: qꝛ ex hͦ dilacerat̉ cor ⁊ deprędat̉. Thren̄. iij. f. Oculusmeꝰ dep̨̄datꝰ ē aīaꝫ meā in cūctꝭ filiabꝰ vrb̓ meę. Quīta: qꝛ ex hͦ ſenſus ⁊ rō amittit̉. Dan̄. iiij. g. Leuaui oculoſ meos ī cęlū ⁊ ſenſus meus redditꝰ ē mihi. Ergo a ꝯͣrijs: qͥ ad vanitates īferiores reſpic̄ amittit ſenſū. Un̄ bn̄ d̓r ī Psͣ. Et n̄ reſpexit ī vanitates ⁊ īſanias falſas.Sexta ē: qꝛ ex hͦ naſcit̉ abortiuū .i. bonū ꝓpoſitū extīguit̉. Sic̄ ad litterā ꝯtīgit ꝙ cū mulieres p̄gnātes aliqͥd vidēt ⁊ ꝯcupiſcūt: ſi n̄ poſſint hr̄e/ faciūt abortiuū: ſic qͥ videt vanitates aliqn̄ ꝑdit bonū ꝓpoſitū. Mat. xxiiij. b. Uę p̄gnātibꝰ ⁊cͣ. Septīa: qꝛ ex hͦ ꝓpoſitū malū cōcipit̉. Gen̄. xxx. f. Ad aſpectū ꝟgarū ex ꝑte decorticatarū: oues varios fętꝰ ꝯcipiebāt. Vel Oculos/ īteriores .ſ. ītētionē: auerte nevideāt vanitatē .ſ. ne ꝓpter vanitatē intendam bona mea facere.Mat. vj. c. Si oculꝰ tuꝰ nequā fuerit: totū corpꝰ tuū tenebroſū erit.Bern̄. Angelꝰ ab āgelo nō quęrit gl̓iaꝫ: ⁊ hō ab hoīe laudari cupit.Sꝫ hͦ amoto/ qͥd q̨̄rēdū ſit oſtēdit/ cū ſubiūgit: k ¶ In via tua viuifica me .i. ī charitate/ ſine qͣ mortua ſūt oꝑa mea. j. Corꝭ. xij. d.Adhuc excellētiorē viā vob̓ demōſtro .ſ. charitatē. Un̄ ſubdit: Silinguis hoīm loquar ⁊ angeloꝝ: charitatē aūt nō habeā/ factꝰ ſū velut ęs ſonās ⁊cͣ. vbi māifeſte ꝓbat ꝙ ſine charitate nihil eſt hō. Quiautem ꝑ charitatē viuificat̉: vanitatē nō ſequit̉. Unde Bern̄. Non

eſt qͥ ſe miſceat vanitas/ vbi totum occupat charitas. Deinde ꝑ qͥd auertant̉ oculi a vanitate ⁊ ad charitatē vertant̉ ſubiungit: ¶ Statue ſeruo tuo eloquiū tuū. Ignitū enīeloquiū dei vehement̓ ⁊ ad amorē accēdit ⁊ palea vanitatiscōburit. Cantꝭ. v. b. Aīa mea liq̄facta ē vt dilectꝰ locutꝰ eſt.Multi aūt eloqͥa dei ſine timore ſuſcipiūt: ⁊ tanqͣꝫ inanes fabulas negligūt.Cōtra qd̓ dic̄: Statue/ qͣſi īmobilit̓: n̄neglectori: ſꝫ diligēti ſeruo tuo eloqͥum tuū. q. d. ꝑ eloqͥum tuū fac me ſeruum tuū: vt qd̓ audio/ faciā: Et hͦ ē ſtatuere eloquiū. Eccͣj. vltꝭ. c. Colluctataeſt cū ſapīa aīa mea ⁊ ī faciēdo illā ꝯfirmatꝰ ſū. Et hͦ m ¶ In timore tuoqͣſi ī baſi ⁊ fūdamēto. Eccͣj. j. c. Radixſapīę timor dn̄i. Si ī hac radice firmatū fuerit eloquiū/ ſtatuit̉: ſinaūt veniūtvolucres cęli ⁊ comedūt illud: ſicut d̓rMat. xiij. a. Ecc̄j. .xxvij. a. Si nō in timore dn̄i tenuerꝭ te inſtant̓: cito ſb̓uertet̉ domꝰ tua. Sępe aūt ꝯtingit vt qd̓videt hō ī ſe: vel qd̓ ne fiat/ admonet̉ ꝑeloquiū diuinū/ ſuſpicat̉ ī alijs eē: Et hͨei ſuſpicio ē pctm̄: cū in temerariū iudiciū declinat. Qd̓ a ſeamoueri petit hic cū ſubiūgit: n Amputa opprobriūmeū qd̓ ſuſpicatꝰ ſū .i. fac ne malū ſuſpicer de alio: vel ſiforte ſurrepat ſuſpicio/ fac ne creſcat ī iudiciū. Qd̓ ſi faciāē opprobriū meū: qꝛ ⁊ falſū iudico: ⁊ me talē qͣlē eū ſuſpicoreē vel fuiſſe on̄do. Eccͣj. xx. d. Opprobriū nequā ī hoīe ē mēdaciū. Eccͣj. iij. d. Multos ſupplātauit ſuſpicio eoꝝ: ⁊ detinuit ī vanitate ſenſus eoꝝ. Huiꝰ ſuſpiciōis originē nob̓ oſtēdit ⁊ āputauit dn̄s/ Mat. vij. a. vbi cū dixiſſet ī. v. et. vj. ca.multa documēta: vt ē illud: Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatꝭcorā hoībꝰ vt videamī ab eis: Mat. vj. a. Et illud: Ne ſolliciti ſitꝭ aīę vr̄ę qͥd māducetꝭ: Mat. vj. d. et multa alia: Adiūxit: Nolite iudicare. q. d. n̄ iudicetꝭ alt̓ alterū ꝙ hͨ in eo ſint.Et ſeqͥtur ibi de falce qͣ amputauit: In qͦ enī iudicio iudicaueritꝭ/ iudicabimī .ſ. ī futuro iudicio. Un̄ ⁊ h̓ d̓ iudicijs ſubdit: pͦ ¶Quia iudicia tua iocūda: qͣſi iō meę ſuſpiciōiſiudicia āputa: qꝛ iudicia mea d̓ occultꝭ temeraria ſt̓: De qͥbꝰoccultꝭ ad te ſolū ꝑtinet iudicare: qꝛ iudicia tua ꝟa ſt̓. Et hͦ ꝑeffectū on̄dit dicēſ: q Iocūda: Vera enī ſuauia ſt̓ et iocūda amatori ꝟitatꝭ. Un̄ Psͣ. Lętabit̉ iuſtꝰ cū viderit vīdictā.Uel d̓ ſuo ꝓpͥo pctō dic̄: n ¶ Amputa opprobriū meum .i. qd̓cūqꝫ pctm̄ meū. Pctm̄ aūt carnis magꝭ ꝓpͥe dicit̉opprobriū: qꝛ vt dic̄ Gregꝰ: int̓ alia vitia ē maiorꝭ īfamię lꝫmiorꝭ culpę. Amputant̉ aūt ꝑ pęnitētiā. Cātꝭ. ij. c. Tp̄s putatiōis aduenit. Iō in qͣdradeſima cantat̉ in eccl̓ia: Vtam̄ gͦꝑciꝰ ꝟ̓bis cib̓ ⁊ potibꝰ: qͣſi āputemꝰ d̓ qͦlibet voluptuoſo aliqͥd. Et qͦtidie cātamꝰ: Carniſterat ſuꝑbiā potꝰ cibiqꝫ ꝑcitaſ.Sꝫ qꝛ ſt̓ qͥdā qͥ dicūt ſe nō hr̄e pctm̄: bn̄ addit: o Qd̓ ſuſpicatꝰ ſū. Ac ſi dicat illud. j. Corꝭ. iiij. a. Et ſi nihil mͥ ꝯſciꝰſū: ſꝫ n̄ in hͦ iuſtificatꝰ ſū: ſꝫ ſꝑ mͥ ſuſpectꝰ ſū. Et hͦ peto hͦ fieri:p ¶ Quia iudicia tua/ q̄ facis in pn̄ti ad correctionē: ſuntIocūda/ etiā ī pn̄ti: et ſt̓ iocūditatꝭ ęt̓nę cā. Un̄ d̓r ī PsͣExultauer̄t filię iudę ꝓpt̓ iudicia tua dn̄e. Et alibi. Iudiciadn̄i vera iuſtificata ī ſemetip̄a: deſiderabilia ſuꝑ aurū ⁊ lapidē p̄cioſū multū ⁊ dulciora ſuꝑ mel ⁊ fauū. Et ꝙ ſint iocūdaī meip̄o on̄do: Quia rEEcce ꝯcupiui mādata tua:in qͥbꝰ īplēdis ē labor: qd̓ ad iudicia ꝑtinet. Vl̓ ẜm pͥorē ſenſū p̨̄cedētꝭ ꝟſus: ī qͦ petijt a ſe āputari temerariū iudiciū qd̓plęrūqꝫ ex īuidia orit̉: h̓ petit ſibi charitatē infūdi: q̨̄ n̄ ęmulat̉: ſꝫ oīa ī meliorē ꝑtē interp̄tat̉: Un̄ dic̄ r Ecce: qꝛ ꝑ ea q̨̄p̨̄dixi patet ꝙ ꝯcupiui mādata tua/ gemīe dilectiōiſ: inqͥbꝰ cęt̓a oīa ꝯtinēt̉: Et qꝛ ꝯcupiui: iō damͥ ea. Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉s IIn ęqͥtate tua .i. ī charitate q̨̄ ęqͣ ē ⁊ oībꝰ cōis j. Corꝭ.xiij. b. Charitas nō q̨̄rit q̨̄ ſua ſt̓. t ¶ Uiuifica me: qꝛ ſineip̄a nihil ſū: vt. sͣ. dictū ē. Ul̓ ẜm Glo. s. In ęqͥtate tua..i. ī chriſto/ qͥ ē ęqͥtaſ: qꝛ cū pr̄e deꝰ: ẜm qd̓ hō meꝰ ꝓximꝰ.De qͣ ęqͥtate Iob. xxiij. b. Ęqͥtatē ꝓponat ꝯͣ me ⁊cͣ. Et. xxxiijc. Si fuerit ꝓ eo angelꝰ loquēs ⁊cͣ. t Uiuifica me: Ecceī vita ꝯcludit: ad quam ſicut prędictū eſt/ littera qͥnta mittit.Et veniat ſuꝑ me.

Al̓ r̄ ſuauia

Al̓ r iuſticia

De ſuſpiciōe ettemerario iudicio amputando

Psͣ. .16.

Psͣ. 57.Pctm̄ carnis dicitur opprobriū

Oculi auertēdi ſūt a vanitatibꝰ ꝓpt̓multas cā-

Psͣ .96.Psͣ .18.

Psͣ. 39.