Pſalmus

a Doͣrmitauit aīa mea prę tęꝰ dio̓: ꝯfirma me in v̓bis tuis. dUiā iniqͥtatꝭ amoue aͦ me: et gh tī lege̓ tua miſerere mei. Uif am vitatꝭ elegi: iudicia tua n̄ſū oblitꝰ. Adhe̓ſi teſtionijso tuis dn̄e: noͣli me ꝯfundere.h Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurrircūt dilātaſti cor meū. ¶ HeSEgēꝫ (eſt vel viuopone mihi dn̄e viamtA iuſtificationū tuarum: et exquiram eam ſemIper Da mihi ītellectū ⁊ ſcrua tabor legem tuam: et cuſto-

a ¶ Dormitauit aīa mea p̨̄ tedio. q. d. mō inſtructꝰ ī mirabilibus tuis exercebor: ſed adhuc n̄ ſecurꝰ: qꝛ olim aīa mea parū velnihil operās: Dormitauit .i. a ſpe cōprehēdēdi iuſtificatiōes illas refrixit: b ¶ Prę tędio dilatiōis. Prouer. xiij. b. Speſ q̨̄ differt̉ affligit aīaꝫ. Mat xxv. a. Morā aūt faciēte ſpōſo dormitauerūt oēs ⁊ dormierūt. Nota aūt ꝙ nō dicith̓ dormiuit/ ſꝫ dormitauit. Dormire nāqꝫ ē pigri ⁊ obliuioſi. Prouerb̓. vj. b. Uſqꝫ qͦ pigerdormis: Dormitare aūt ē expectātis ⁊ feſſi:Neutꝝ tn̄ dꝫ cadere ī vigilibꝰ eccl̓ię .i. ī p̨̄latꝭet clericꝭ. Psͣ. Ecce n̄ dormitꝰ bit neqꝫ dormiet: qͥ cuſtodit iſrl̓. Prouer. vj. a. Nō dormitēt palpebrę tuę. Hoī qͥdē exiſtēti in alto. loco/ ꝑiculoſū ē dormire: ſic dormit uerūt qͥaſcēderūt eqͥs. Actꝭ. xx. b. Sedēs qͥdā adoleſcēs ſuꝑ feneſtrā cū mergeret̉ ſōno graui cecidit ⁊ mortuꝰ ē. Iō aūt nō debet paſtor dormire: qꝛ lupꝰ nō dormit .i. diabolꝰ. Eſa. v. gͦ.Nō dormitabit neqꝫ dormiet. Hoc dicit̉ deſennacherib: ꝑ quē intelligit̉ diabolꝰ. Propt̓qd̓ admonet bonꝰ paſtor. j. Pet̓. v. b. Uigilate: qꝛ aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tāqͣꝫ leo ⁊cͣ.Lucꝭ. ij. b. Paſtores erāt vigilātes ⁊ cuſtodiētes vigilias noctꝭ ſuꝑ gregem ſuū. Quiaꝟo timet iterū obdormire/ petit ꝯfirmari dicēs: c ¶ Cōfirma me ī vigili cuſtodia mei ⁊ meoꝝ. Ecc̄j. xv. a.Firmabit̉ in illo ⁊ n̄ flectet̉. Et hͦ d ¶ In verb̓ tuis .i. ꝑ v̓ba tua.ſ. ꝑ meditationē legꝭ tuę. Psͣ. Verbo dn̄i cęli firmati ſunt. VelCōfirma me ī v̓bis tuis: vt a meditatiōe eoꝝ nō recedā: et ſicnō obdormiā. Ecc̄s. vltꝭ. d. Verba ſapiētū qͣſi ſtimuli .ſ. pūgentiaet excitatiua: ⁊ qͣſi claui ī altū defixi .ſ. ꝯfirmātia. Ecc̄j. xliij. b. Inꝟbis ſctī ſtabūt ad iudiciū ⁊ n̄ deficiēt ī vigilijs ſuis. q. d. v̓ba ſacrę ſcpͥturę ſctīs reducūt iudiciū ad memoriā: et iō non ſinūt eosdormitare: Quia qͣꝫtūcūqꝫ vigilet hō nō ſuffic̄ ꝑ ſe ad ſui vel aliorū cuſtodiā: ẜm ꝙ. jͣ. d̓r. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitateꝫ: fruſtra ⁊cͣ.Iō adhuc bn̄ ſubiūgit: e ¶ Uiam iniqͥtatꝭ amoue .i. elongag ¶ A me ne .ſ. in eā incidā. h ¶ Et ī lege tua .i. ẜm legē miſcd̓ięquā dediſti/ quā tuliſti: i ¶ Piſerere mei remittēdo priora peccata: vt nō exigētibꝰ illis ī alia iterū incidā. Lex enī dn̄i ē miſcd̓iaq̨̄ ſola ip̄m ligat ⁊ eū de dn̄o fec̄ ſeruū. Phil̓. ij. a. Exinaniuit ſemetip̄m formā ſerui accipiēs. Prouer. vltꝭ. d. Lex clęmētię ī lingua eiꝰ. Uel ſic: e ¶ Uia iniqͥtatꝭ/ q̨̄ iam fuit/ ⁊ timeo ne adhucſit ī me: f¶ AAmoue a me/ dimittēdo pctm̄. h ¶ Et ī lege tua.vt. sͣ. i MHiſerere mei/ miſericordit̉ gr̄aꝫ infūdēdo. q. d. aufermalū ꝯfer bonū/ extirpa vitia/ plāta ꝟtutes in horto tuo. Sed qꝛoportet ꝙ hō faciat qd̓ in ſe ē ſe p̨̄ꝑarando ad gr̄am bene ſubdit:k ¶ Uiā veritatꝭ elegi. q. d. tu dn̄e fac qd̓ tuū eſt: nā ego de meolibero arbitrio feci qd̓ meū ē eligēdo viā ꝟitatꝭ: quā tn̄ ꝑ me ītrare nec īcedere poſſū: via veritatis chriſtus ⁊ doctrina ⁊ vita eius.Ioh̓. xiiij. a. Ego ſū via ꝟitas ⁊ vita. Et ſequit̉: Nemo venit adpr̄eꝫ niſi ꝑ me .ſ. viā. Mat. xxij. b. Scimꝰ qꝛ verax es ⁊ viā dei inveritate doces. Elegi. In hoc notat̉ libertaſ arbitrij. Hiere. xxj.c. Ecce ego do corā vob̓ viā vitę ⁊ viā mortꝭ. Deut̓. xxx. d. Eligegͦ vitā vt et tu viuas. De via aūt mortꝭ Prouer. vij. d. Statī eāſeqͥt̉ qͣſi bos ductꝰ ad victimā. Ecōtra d̓r Ecc̄i .xviij. d. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas. Sꝫ vt viā mortꝭ fugiamꝰ: neceſſe ē pręcogitare iudiciū pctōꝝ: Un̄ bn̄ ſb̓dit: ¶ Iudicia tua n̄ ſū oblitꝰ.Iob. xix. d. Scitote eē iudiciū. Hic aūt pluralit̓ dic̄ iudicia/ ꝓpter duplex iudiciū. Unū in pn̄ti qͦ occulte iudicat: et aliud in futuro/ in qͦ iudicabit aꝑte. Sūt aūt qͥdā qͥ freq̄nt̓ eligūt viā ꝟitatꝭ: ſꝫplꝰ n̄ faciūt: Un̄ iſte on̄dit pꝰ electionē ſuā ſecutā eē oꝑationē ſubdens: m ¶ Adhęſi teſtīonijs tuis dn̄e. Et qꝛ p̨̄miſerat d̓ iudicio: poſſet aliqͥs ſuſpicari ꝙ tīore pęne poſtmodū oꝑaret̉: qd̓ remouet cū dic̄: Adhę ſi/ ꝑ charitatē quā timor introduxit ſic̄ ſetafilum. Eccͣj .xxv. b. Timor dn̄i initium dilectionis eius. n¶ Teſtimonijs tuis .i. doctrinę euangelicę: cui multi non adhęrent:īmo qd̓ peius eſt ꝯtradicunt. Oſee. iiij. a. Populns tuus ſicut hiqui ꝯtradicunt ſacerdoti: id eſt chriſto. Dicunt enim chriſto cumiudęis illud Ioh̓. viij. b. Teſtimoniū tuū non eſt verum. Et quiahoc feci: o ¶ Noli me ꝯfundere: ſicut ꝯfundes illos/ qͥ ꝯtradicunt teſtimonijs tuis. Eſa. xlv. c. Confuſi ſunt ⁊ erubuerūt oēs ſimul: abierūt in ꝯfuſionē fabricatores erroꝝ. Psͣ. Cōfundant̉ oēsiniqua agētes. Quātum adhęſerit ſubdit: p Uiā mādatorū

tuoꝝ. Hęc ē arta via q̄ ducit ad vitā. ¶ Cucurri .i. ſtrenue ⁊ ꝓmpte abulaui. Prouer. iiij. b. Viā ſapīę mōſtrabo tibi: ⁊ ducā te ꝑ ſemitas ęqͥtatꝭ: qͣs cū ingreſſus fuerꝭ nō artabunt̉ greſſus tui: ⁊ currēs nonhabeb̓ offendiculū. Nō aūt poſſumꝰ currere niſi ip̄e nos ducat/ ⁊ viaꝫmōſtret. Un̄ cū dixiſſet h̓: cucurri/ addit: r ¶ Cū dilataſti cor meum. q. d. alit̓ currere nō potuiſſeꝫ niſi dilataſſes corneū ꝑ charitatē: q̨̄ qͣꝫto magꝭ dilatat cor: tāto citiꝰ facurrere. Ioh̓. xx. a. d̓r d̓ petro ⁊ iohāne: Currebātlo ſimul: et ille aliꝰ diſcipulꝰ p̨̄cucurrit citiꝰ petro: ⁊nit pͥꝰ ad monumētū. Ibi Gregꝰ. Qui amat ardēntiꝰ currit velociꝰ ⁊ ꝑuenit citiꝰ. Psͣ. In tribulati­ ⁊dilataſti mͥ: Quia ī tribulatiōe ꝓuocat̉ charitasis eiꝰ augmētat̉. Un̄ ⁊ alibi ī Psͣ. Diſciplīa tuame docebit: dilataſti greſſꝰ meos ſubtꝰ me. Gen̄.Dilatet dn̄s deꝰ iaphet. Bn̄ āt latū ē cor qd̓ oēsEgē ponę (ſuſcipit / amicos .ſ. ⁊ īimicoſ.Hę. Cū ſuꝑ petierit viuificari/ ⁊ on̄derit a qͣmorte .ſ. ab amore carnali ⁊ tędio ſpūali: Cōenient̓ d̓ vita in qͣ viuere vult ſupponit: Legē po⁊cͣ. Un̄ ⁊ cōpetent̉ p̨̄ponit̉ lr̄a/ He: q̨̄ interptalſt vel viuo: qd̓ in idē redit. Nā qͥ vere ē viuit: ⁊ qͥ viuit/ vere ē. Quę ſit gͦ vita in qͣ viuere velit/ dic̄ petēsſic: s¶ Legē pone. Exleges enī .i. filij belial: qͥ ſūtſine iugo nec vere viuūt nec vere ſt̓: Sūt enī ſocij eiꝰqͥ nō ē .i. diaboli: Iob. xviij. c. Qui vt habet̉ in Glo.idcirco iā nō ē: qꝛ a ſūma eēntia receſſit: et hͦ fuit qn̄ ſine lege volens eē.ſimilis eē voluit altiſſimo: Eſa. xiiij. d. j. Timoth̓. v. a. Quę ī delitijsē viuēs mortua ē. Ergo inqͥt: vt viuaꝫ: legē pone mihi .ſ. nouā legē:qd̓ notat cū dic̄: pone .ſ. ſtabilit̉: qꝛ vetꝰ lex nō fuit firma: ſꝫ lex fidei fūdamētū eſt firmū. Heb̓. xj. a. Fides ē ſub̓a rerū ſperādarū .j. Corꝭ. iij.b. Vt ſapiēs architectꝰ fūdamētū poſui .ſ. fūdamētū fidei. Et ad differētiā legis veterꝭ addit: t ¶ Uiā iuſtificationū tuarū. Hęc ē fidesoꝑās ꝑ charitatē: et hͨ iuſtificat. Lex aūt vetꝰ n̄ iuſtificabat. Ro. iij. d.Arbitram̄ hoīeꝫ iuſtificari ꝑ fidē ſine oꝑbꝰ legꝭ. Itē Ro. v. a. Iuſtificati igit̉ ex fide ⁊cͣ. Heb̓. xj. b. Sine fide īpoſſibile ē quēqͣꝫ placere deo.Uel Uiā iuſtificationū/ ē pęnitētia ⁊ īnocētia. Lucꝭ. jͣ. a. Erāt iuſtiābo an̄ deū īcedētes ī oībꝰ mādatꝭ ⁊ iuſtificatiōibꝰ dn̄i .ſ. cachariaſ qͥ īterp̄tat̉ memor dn̄i: ⁊ heliſabet/ dei mei ſaturitaſ. Psͣ. Nō pͥuab̓ boniseos qͥ ābulāt ī innocētia. Et Bern̄. addit: Nec eoſ qͥ ābulāt ī pnīa. Sꝫpoſſet aliqͥs dicere: dn̄s nō vult ponere legē ſuā ꝯtēnētibꝰ: Un̄ addit:v ¶ Et exqͥrā eā: Ecce diligētia. q. d. nō ꝯtēnā nō negligā: ſꝫ diligent̉exqͥra vt ſciā ⁊ vt faciā eā. Et hͦ faciā/ n̄ ad horā: ſꝫ x. Semꝑ i. qͣꝫdiuviuā. Iob. xvij. b. Tenebit iuſtꝰ viā ſuā. Sꝫ q̨̄rit̉ quō dic̄ exqͥrā: qͥ ſupͣdixit cucurri: quō enī exquirit̉ qd̓ habet̉? Sol̓. Sic̄ aliqͥs ſitiēſ accęptūpoculū ⁊ haurit bibēdo ⁊ poſcit deſiderādo: ſic iſte legē ⁊ habet agēdoet exqͥrit ꝓficiēdo. Uia etiā arta ē ⁊ lōga: ⁊ lꝫ habeat̉: tn̄ defacili ꝑdit̉:p̨̄cipue qꝛ parū trita ē/ ⁊ paucoꝝ veſtigia apparēt in ea. Mat. vij. b.Ꝙ anguſta ē via q̨̄ duc̄ ad vitā: ⁊ pauci ſūt qͥ inueniūt eā. Thren̄. j. b.Uię ſion lugēt eo ꝙ n̄ ſint qͥ veniāt ad ſolēnitatē: Iō ſꝑ exqͥrēda ē. Un̄Lucꝭ. xiij. e. Cōtēdite ītrare ꝑ āguſtā portā. De nō exqͥrētibꝰ ꝟo d̓r. jͣ.Lōge a pctōribꝰ ſalꝰ: qꝛ iuſtificatiōes tuas n̄ exqͥſier̄t. Et vt ſufficient̉ exqͥrere ⁊ īuenire poſſim. yPam̄ ītellectū: ⁊ ſcrutabor legē tuān̄ tm̄ nouā ſꝫ ⁊ veterē vt ſciā qͥd ī ea lateat. Et qͣre data ſit huic petitiōi:rn̄det dn̄ſ. sͣ. Intellectū tibi dabo ⁊cͣ. Et. jͣ. Intellectū dat ꝑuuliſ. Mat.xj. d. Reuelaſti ea ꝑuul̓. ⁊ Et ſcrutabor legē tuā: vt dictū ē/ noua⁊ veterē: ſꝫ veterē vt ī ea noua īueniat̉: q̄ latet ibi ī figurꝭ. Nā rota ē inrota. Ezech̓. j. d. Aſpectꝰ eaꝝ ⁊ oꝑa qͣſi ſi ſit rota ī medio rotę. Et nota ꝙdic̄: da mihi ītellectū ⁊ ſcrutabor legē tuā: Propt̓ hͦ enī dat̉ deus ītellectū hoī vt ſcrutet̉ legē ſuā/ nō legē iuſtiniani: n̄ vt illū expedatī alijs ſciētijs. Sꝫ qͥd ē ꝙ dic̄: ſcrutabor legem tuā? Uidet̉ enī ꝯͣriū dicivel īnui/ Prouer .xxv. d. Perſcrutator maieſtatꝭ opprimet̉ a gl̓ia. EtEſa. xl. f. Qui dat ſecretoꝝ ſcrutatores qͣſi n̄ ſint. Ecc̄j. iij. c. Altiora tene q̨̄ſierꝭ. Sol̓. Patet ꝑ hoc ꝙ dicit: ſecretoꝝ ⁊ maieſtatꝭ/ ⁊ nō dicit legis. Et ſicut vitiū eſt nimis ardue ꝑſcrutari: ita ⁊ nimis parum: quiadn̄s dicit Ioh̓. v. .ſ. Scrutamī ſcpͥturas. Sꝫ nō debemꝰ trāſcēdere terminos poſitos: ẜm ꝙ d̓r Exo. xix. d. Cōteſtare ppl̓m ne velit trāſcedere terminos ad videndū dn̄m: ⁊ pereat ex eis plurima multitudo. Demedio gͦ qd̓ ſeruādū eſt d̓r h̓: Scrutabor legē tuā: qd̓ maxīe exigitur a p̨̄latꝭ ⁊ p̨̄dicatoribꝰ qͥ debēt eā ſcire. Un̄ Malach̓. ij. b. Labia ſacerdotꝭ cuſtodiūt ſcīaꝫ: ⁊ legē reqͥrēt ex ore eiꝰ. j. Pet̓. iij. c. Parati ſꝑad ſatiſfactionē omni poſcēti rationē reddere de ea q̨̄ in vobis eſt fideet ſpe. Nec tm̄ ſcrutāda ē ſed ⁊ cuſtodiēda. Vnde bn̄ ſubiūgit: a EEtcuſtodiā illā. Lucꝭ. xj. d. Beati qͥ audiūt ꝟbū dei ⁊ cuſtodiūt illud.

Ma. 7.O

Al̓ dePsͣ. 120. ē

Msͣ. 5

a Psͣ. 1.

Psͣ. 75.

Al̓ rdilatares

Psͣ. .32.

Psͣ .126.

Psͣ.83.

Pā. 3i.ii

Psͣ .24.