Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

EXVII

a bēnedictus qui venit in nomine dn̄i. Bn̄diximꝰr vob̓e domo dn̄i: deus dominꝰſꝫ et illuxit nobis. Conſtitui-

i te diem⁊ ſolennem in condēkſis: vſqꝫ ad cornu altaris. Deus me̓ꝰ ēs ēt ꝯfitebor no tibi: deꝰ meꝰ es tu exaltabo

victorię. Proſperitas vię in collatiōe gr̄ę. Proſperitas patrię/ in collatiōe glorię. De pͥma habet̉ in Pͣsͣ. Intēde ꝓſpere ꝓcede regna. De ſcd̓a Psͣ. Proſperū iter faciet nob̓ deus ſalutariū nr̄oꝝ. De tertia. Apoct̉. vij. d. Abſterget deusoēm lachrymā ab oculis eoꝝ.a Benedictꝰ quivenit in noīe ⁊cͣ.Quarta ꝑs: vbi gaudet de aduētu chriſti:et ideꝫ monet qd̓ pͥusmonuerat: addensfreq̄nt̓ ſolennit̓ inatrijs dn̄i fiat. Gaudēs ergo ꝓpheta vel eccleſia de aduentuchriſti/ dicit: a Benedictꝰ/ ſit ieſus chriſtꝰ: b Quivenit in noīe dn̄i/ pr̄is: videlicet in ſuo noīe vt antichriſtus veniet. Un̄ vtriuſqꝫ aduētu dicit Ioh̓. v. g. Ego veniin noīe pr̄iſ mei accępiſtis me: ſi aliꝰ venerit in noīe ſuoillū accipietꝭ. Nec ſolū chriſtꝰ bn̄dictꝰ ē: ſed nos de bn̄dictione eiꝰ accępimꝰ: et oēs fideles in participatiōe ſacramentoꝝ bn̄dictionē recipiūt: Un̄ in ꝑſona p̨̄latoꝝ ſacerdotū ſacramēta mīſtrātiū loquētiū ad ſubditos ſubiūgit: c Genediximꝰ nos ſacerdotes: di Uobis/ o ſubditi. DDedomo dn̄i .i. de eccleſia: de ſumit̉ baptiſmꝰ/ euchariſtia:et alia ſacramēta: in qͥbꝰ bn̄dictio gr̄ę dat̉ vel auget̉ ſi iam habebat̉. Sꝫ iſta bn̄dictio eſt a ſacerdotibꝰ/ licet eos miniſtret̉: Un̄ bn̄ ſequit̉: f Deus dn̄s. q. d. nos ꝓprie bn̄diximꝰ vob̓: īmo/ deꝰ dn̄s .ſ. chriſtꝰ. Et notat̉ duplex natura ī chriſto. Diuina/ dicit/ deꝰ: Humana/ cum dicit/ dn̄ſ.g Et illuxit nob̓ .i. hāc bn̄dictionē nob̓ inſpirauit/nos illumīauit radijs gr̄ę ſuę. Ul̓ ſic/ g Illuxit nob̓ maioribꝰ qͣꝫ mīoribꝰ dādo lumē fidei: ẜm illud Eſa. ix. a. Habitātibꝰ in regione vmbrę mortꝭ lux orta ē eis. Ex aūt laudandus eſt deꝰ: vn̄ ꝯſequent̉ inuitat ad ſolēnicandū in ſolēnitatibus: Etiā freq̄nt̓ recipit̉ iſta bn̄dictio in ꝑcęptiōe ſacramēto: Un̄ dic̄: h Cōſtituite diē ſolennē: ad lr̄am .i. natiuitatē/ paſſionē/ reſurrectionē/ aſcenſionē: et alia feſta inſtituite celebrāda: et inſtituta celebrate. Et i In ꝯdenſis. q. d. denſe crebre veniatꝭ ad ſolēnitatē: Un̄ alia lr̄a habet/ In ꝯfrequētatiōibꝰ. Iterū: in ꝯdēſis v̓tutū bonoꝝ opeꝝ. Et facite: k Uſqꝫ ad cornu altarꝭ .i. exeatis de eccleſia/ ſicut cathecumini: ſꝫ expectate cōmunionemcorꝑis ſanguiniſ chriſti: quę ꝯficiunt̉ in altari et in cornu altaris ſumunt̉ ad lr̄am. Vel altare/ intelligit̉ ſacramētum:per cornu altaris/ efficacia ipſius ſacramenti. q. d. vſqꝫ adcornu altarꝭ facite ſolēnitatē: vt ꝑcipiatꝭ tm̄ ſacramētūſed rem ipſius efficaciā. Uel altare/ intelligi pōt humanitas chriſti: per cornu eius diuinitas. Et eſt ſenſus: Ita facite feſtos dies vt perueniatis vſqꝫ ad humanitatem diuinitatem chriſti: credendo in pręſenti: in futuro cognoſcendo fruendo. Et qui ſic faciet/ poterit dicere ſicut ſequit̉: lDeꝰ meꝰ eſtu: ꝯfitebor tibi ꝯfeſſiōe laudis: Et hocfiet maxīe ī futuro. Et īnuēs affectus magnitudinē/ repetit:p Deꝰ meꝰ es tu exaltabo te: ī me ī alijs exaltatū p̨̄dicabo. Cōfitebor tibiMoralit̓ a Bn̄dictꝰ venit in noīe dn̄i. Themapoſſet in receptiōe legati veniētꝭ vl̓ ep̄i vl̓ cuiuſcūqꝫ p̨̄lati.Oīs enī tal̓ bn̄dictꝰ ē ſi venit ī noīe dn̄i .ſ. ieſu qd̓ īterp̄tat̉ ſaluator .ſ. ſi venit pure ꝓpt̓ ſalutē aīaꝝ. Sꝫ certe maledictꝰ ēvenit ī noīe cōtrario. Quidā enī veniūt in noīe baal: qd̓ int̓pretat̉ ſuꝑior .ſ. illi veniūt vt dn̄ent̉ vt magnis habeant̉.Alij veniūt in noīe nabuęardan pͥncipis coquoꝝ .i. ventris.Alij in noīe māmonę .ſ. vt pecuniā acqͥrāt. Deinde ſubdit inꝑſona ipſoꝝ p̨̄latoꝝ bonoꝝ: c Bn̄diximꝰ vob̓. q. d. vere ī noīe dn̄i ieſu .ſ. ſalute aīaꝝ quęrēda venimꝰ: Qd̓ patet fructū: ſicut d̓r Mat. vij. c. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetꝭ eos.Huiꝰ aūt fructꝰ ſūt p̨̄dicatio/ et or̄o/ ſacramentoꝝ collatio.Hoc ē qd̓ dicūt: bn̄diximꝰ vob̓: nos ſumꝰ: e De domo dn̄i p̨̄dicādo: vob̓ orādo ſacramēta ꝯferēdo. Hoceſt enī officiū p̨̄latoꝝ. Sꝫ qꝛ ſumꝰ ſufficientes etiā cogitarealiqͥd a nob̓ qͣſi ex nob̓: ſed ſufficiētia noſtra ex deo eſt: Ideobene ſubiūgit: f Deus dn̄s ſupple bn̄dixit noſ. Vnde

g Et illuxit nob̓. Duplex ē lux q̨̄ neceſſaria ē/ maxime p̨̄latis .ſ. lux ſciētię/ et lux grę. Prima expellit tenebras ignorātię: ſcd̓a tenebras culpę. Prima reſpicit intellectum: ſcd̓a affectū. Chriſtus aūt eſt vtraqꝫ lux: ſuos illumīat vtroqꝫ modo. Un̄ ecōtrario dicūt mali/ Sap̄. v. a. Iuſticię lumē luxit nob̓ quātū ad affectū: ſol intelligētięeſt ortꝰ nob̓/ quātū adītellectū. Sūt autemmulti p̨̄lati ſimilit̓poſſēt dicere: qꝛ teſtecōſcīa eorū/ eis deeſtet ſcīa gr̄a: vn̄ timere pn̄t/ ne ſi qn̄qꝫ bn̄dicūt ppl̓o: ipſa bn̄dictio ꝟtat̉ in maledictionē: ſic̄ dic̄ dn̄ſ/ Malach̓. ij. a. Maledicā bn̄dictionibꝰ vr̄is maledicā illis: qꝛ poſuiſtis ſupercor. q. d. ex corde bn̄dicitꝭ/ ſꝫ ore tm̄: qꝛ ſalutē eoꝝ deſideratꝭ: ſꝫ gloriā vr̄am. Psͣ. Ore ſuo benedicebāt corde ſuomaledicebāt. Eſa. x. b. Ad ꝯterēdū erit cor eiꝰ ad int̓emptio gētiū paucarū ⁊cͣ. Quid aūt bn̄dicētes debeāt p̨̄dicareſubdit: h Cōſtituite diē ſolēnē. Dies ſolēnis ē pęnitētia. Ioh̓. vj. a. Erat aūt ꝓximū paſcha dies feſtus iudęoꝝ.Per paſcha intelligit̉ pęnitētia: in trāſit de vitijs ad virtutes. Numeri. xxix. a. Dies decima erit vob̓ ſctā atqꝫ venerabilis et affligetꝭ aīas vr̄as. Ibi dic̄ Origenes: O mira feſtiuitas: dies feſtꝰ vocat̉ aīę afflictio. Itē Nume. xxviij. a. ſuper illud: Hoſtias meas obſeruate in diebꝰ feſtis meis: dicitGlo. Puto ſingulos fideles ꝯuertunt̉ ad dn̄ꝫ et in fineꝑficiūt/ feſtiuitas orit̉ dn̄o. Iteꝫ in ipſa Glo. Lętant̉ angeliad qͦꝝ feſtiuitatē accedūt ꝯuerſi. Hunc diē debemꝰ ꝯſtituerevt firmit̉ ſtabilit̓ obſeruemꝰ. Et In ꝯdēſis ꝟtu bonoꝝ operū: vt paucę ſint ꝟtutes oꝑationes bonęſꝫ ꝯdenſę: ſic̄ ꝯdenſa fuer̄t pctā. Hoc ē qd̓ d̓r Mat. iij. b. Facite dignos fructꝰ pęnitētię. Et pęnitentia debet ꝑtingere/k Uſqꝫ ad cornu altarꝭ. Per altare mēs intelligitur: ſic̄diffuſe habet̉ in Glo. Huiꝰ altarꝭ cornu ē eminētia mētꝭ: ſcilicet ꝯtēplatio ſuꝑnoꝝ: ad quā debēt pęnitentes ſe erigere: ẜm d̓r Mat. iiij. c. Agite pęnitētiā appropinqͣbit enī regnūlorū. Itē dies ſolēnis/ ē dies mortꝭ vel dies iudicij: ſic̄ ſolennitas petri d̓r dies mortuꝰ ē. Hunc debemꝰ ꝯſtituere .i. inaīo p̨̄figere in ꝯdenſis cogitatiōibꝰ: vt ꝯdenſe frequentiſſime recolamꝰ vl̓ recogitemꝰ diē mortꝭ diē iudicij: Sic̄ Hieronymꝰ dicebat: Siue comedo/ ſiue bibo/ ſiue aliud qͥd facio: ſꝑ videt̉ auribꝰ meis intonare vox illa: Surgite mortuivenite ad iudiciū. Et debemꝰ facere/ k Uſqꝫ ad cornualtarꝭ .i. qͦuſqꝫ ꝑueniamꝰ ad illud ſublime altare cęleſte ſacrificiū: vbi ẜm dic̄ Augꝰ in holocauſtū diuino igne ſuccēdemur. Psͣ. Introibo ad altare dei: ad deū qui lętificat iuuētutē meā. Sūt aūt multi: p̨̄cipue vacātibꝰ ſedibꝰ eccleſiarūqͣrū ſūt canonici: ꝯſtituūt die ſolēnē in ꝯdenſis .i. denſeet crebro faciūt feſta ꝯuiuia: vſqꝫ ad cornu altarꝭ: id eſtvſqꝫ ſtent cornuti ad altare. Propt̓ enī faciūt: vt corda aliorū flectāt ad ꝯſentiēdū ꝓmotiōi eoꝝ vt cornuti fiāt. Sꝫ detalibꝰ dic̄ dn̄s/ Amos. iij. d. Amputabo cornua altaris/ cadēt ī terrā: ꝑcutiā domū hyemalē domo ęſtiua ⁊cͣ.Materiale/ de ſumimꝰ. Exo. xx. d. Altare terraQd̓ ſumimꝰ .ſ. corpꝰ chriſti. Heb̓. (facietꝭ ⁊cͣ.vltꝭ. b. Habemus altare de quo edere ⁊cͣ.ſt al­ In quo ſumimꝰ: mens nr̄a. Exo xxvij. a. Non ſolidum ſed inane ꝯcauū ⁊cͣ.tareQuo ſumimꝰ/ fides nr̄a. Eccͣj .xxxv. b. Oblatio iuſti impinguat altare ⁊cͣ. Matth̓. v. d. Si offersPropt̓ qd̓ ſumimꝰ .ſ. to­ (munꝰ tuū ad altare ⁊cͣ.ta trinitas. De Exo. xx. d. aſcēdes gradꝰad altare meū .i. facies gradꝰ ī trinitate. De d̓r ī Pͣsͣ. Introibo ad altare dei: ad deū lętificat ⁊cͣ.X Scd̓m aūt duas pͥmas expoſitiōes bn̄ ſeqͥt̉: lDeꝰ meꝰes tu. q. d. ī illa ſolēni die dicite: Deꝰ/ creator venerēdus.m ¶Meꝰ redēptor amādꝰ: n Es/ aliud: o Etfitebor tibi. q. d. colēdo amādo te/ oꝑe ore ꝯfitebor tuſolꝰ es deꝰ meꝰ: qꝛ vt dic̄ Augꝰ. qd̓ vnuſqͥſqꝫ colit venerat̉: ſibi deꝰ ē. p Deꝰ meꝰ es tu exaltabo te/ portādo teX in corꝑe meo et

Duplex lux p̄latis neceſſaria

YPsͣ .44Psͣ. .67.

Allegorice

Al̓ r feſtū infrequētatiōibꝰ

Al̓ vos

Psͣ. 61.

Paſcha dicit̉penitentia

Psͣ. 42.Contra p̄latos faciunt conuiuia clericis

Horaliter inpona p̄latoꝝ

Psͣ. .42.

2 Corꝭ 3. b.

X 2 X