Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

EXVII

a bēnedictus qui venit in nomine dn̄i. Bn̄diximꝰr vob̓e dē domo dn̄i: deus dominꝰſꝫ et illuxit nobis. Conſtitui-

i te diem⁊ ſolennem in condēkſis: vſqꝫ ad cornu altaris. Deus me̓ꝰ ēs tū ēt ꝯfitebor nopͦ tibi: deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo

victorię. Proſperitas vię in collatiōe gr̄ę. Proſperitas patrię/ in collatiōe glorię. De pͥma habet̉ in Pͣsͣ. Intēde ꝓſpere ꝓcede ⁊ regna. De ſcd̓a Psͣ. Proſperū iter faciet nob̓ deus ſalutariū nr̄oꝝ. De tertia. Apoct̉. vij. d. Abſterget deusoēm lachrymā ab oculis eoꝝ.a Benedictꝰ quivenit in noīe ⁊cͣ.Quarta ꝑs: vbi gaudet de aduētu chriſti:et ideꝫ monet qd̓ pͥusmonuerat: addens ꝙfreq̄nt̓ ⁊ ſolennit̓ ⁊ inatrijs dn̄i fiat. Gaudēs ergo ꝓpheta vel eccleſia de aduentuchriſti/ dicit: a Benedictꝰ/ ſit ieſus chriſtꝰ: b Quivenit in noīe dn̄i/ pr̄is: videlicet nō in ſuo noīe vt antichriſtus veniet. Un̄ d̓ vtriuſqꝫ aduētu dicit Ioh̓. v. g. Ego veniin noīe pr̄iſ mei ⁊ nō accępiſtis me: ſi aliꝰ venerit in noīe ſuoillū accipietꝭ. Nec ſolū chriſtꝰ bn̄dictꝰ ē: ſed ⁊ nos de bn̄dictione eiꝰ accępimꝰ: et oēs fideles in participatiōe ſacramentoꝝ bn̄dictionē recipiūt: Un̄ in ꝑſona p̨̄latoꝝ ⁊ ſacerdotū ſacramēta mīſtrātiū ⁊ loquētiū ad ſubditos ſubiūgit: c Genediximꝰ nos ſacerdotes: di Uobis/ o ſubditi. e¶ DDedomo dn̄i .i. de eccleſia: de qͣ ſumit̉ baptiſmꝰ/ euchariſtia:et alia ſacramēta: in qͥbꝰ bn̄dictio gr̄ę dat̉ vel auget̉ ſi iam habebat̉. Sꝫ iſta bn̄dictio nō eſt a ſacerdotibꝰ/ licet ꝑ eos miniſtret̉: Un̄ bn̄ ſequit̉: f Deus dn̄s. q. d. nō nos ꝓprie bn̄diximꝰ vob̓: īmo/ deꝰ dn̄s .ſ. chriſtꝰ. Et notat̉ h̓ duplex natura ī chriſto. Diuina/ cū dicit/ deꝰ: Humana/ cum dicit/ dn̄ſ.g Et illuxit nob̓ .i. hāc bn̄dictionē nob̓ inſpirauit/ ⁊ ꝑ eānos illumīauit radijs gr̄ę ſuę. Ul̓ ſic/ g Illuxit nob̓ tā maioribꝰ qͣꝫ mīoribꝰ dādo lumē fidei: ẜm illud Eſa. ix. a. Habitātibꝰ in regione vmbrę mortꝭ lux orta ē eis. Ex hͦ aūt laudandus eſt deꝰ: vn̄ ꝯſequent̉ inuitat ad ſolēnicandū in ſolēnitatibus: Etiā freq̄nt̓ recipit̉ iſta bn̄dictio in ꝑcęptiōe ſacramētorū: Un̄ dic̄: h Cōſtituite diē ſolennē: ad lr̄am .i. natiuitatē/ paſſionē/ reſurrectionē/ ⁊ aſcenſionē: et alia feſta inſtituite celebrāda: et inſtituta celebrate. Et hͦ i In ꝯdenſis. q. d. denſe ⁊ crebre veniatꝭ ad ſolēnitatē: Un̄ alia lr̄a habet/ In ꝯfrequētatiōibꝰ. Iterū: in ꝯdēſis v̓tutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Et hͦ facite: k Uſqꝫ ad cornu altarꝭ .i. nō exeatis de eccleſia/ ſicut cathecumini: ſꝫ expectate cōmunionemcorꝑis ⁊ ſanguiniſ chriſti: quę ꝯficiunt̉ in altari et in cornu altaris ſumunt̉ ad lr̄am. Vel ꝑ altare/ intelligit̉ ſacramētum:per cornu altaris/ efficacia ipſius ſacramenti. q. d. vſqꝫ adcornu altarꝭ facite ſolēnitatē: vt ꝑcipiatꝭ nō tm̄ ſacramētūſed ⁊ rem ipſius ⁊ efficaciā. Uel ꝑ altare/ intelligi pōt humanitas chriſti: per cornu eius diuinitas. Et eſt ſenſus: Ita facite feſtos dies vt perueniatis vſqꝫ ad humanitatem ⁊ diuinitatem chriſti: credendo in pręſenti: ⁊ in futuro cognoſcendo ⁊ fruendo. Et qui ſic faciet/ poterit dicere ſicut ſequit̉: lDeꝰ meꝰ eſtu: ⁊ iō ꝯfitebor tibi ꝯfeſſiōe laudis: Et hocfiet maxīe ī futuro. Et īnuēs affectus magnitudinē/ repetit:p Deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo te: ī me ⁊ ī alijs exaltatū p̨̄dicabo. Cōfitebor tibiMoralit̓ a Bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i. Themapoſſet eē in receptiōe legati veniētꝭ vl̓ ep̄i vl̓ cuiuſcūqꝫ p̨̄lati.Oīs enī tal̓ bn̄dictꝰ ē ſi venit ī noīe dn̄i .ſ. ieſu qd̓ īterp̄tat̉ ſaluator .ſ. ſi venit pure ꝓpt̓ ſalutē aīaꝝ. Sꝫ certe maledictꝰ ē qͥvenit ī noīe cōtrario. Quidā enī veniūt in noīe baal: qd̓ int̓pretat̉ ſuꝑior .ſ. illi qͥ veniūt vt dn̄ent̉ vt ꝓ magnis habeant̉.Alij veniūt in noīe nabuęardan pͥncipis coquoꝝ .i. ventris.Alij in noīe māmonę .ſ. vt pecuniā acqͥrāt. Deinde ſubdit inꝑſona ipſoꝝ p̨̄latoꝝ bonoꝝ: c Bn̄diximꝰ vob̓. q. d. vere ī noīe dn̄i ieſu .ſ. ꝓ ſalute aīaꝝ quęrēda venimꝰ: Qd̓ patetꝑ fructū: ſicut d̓r Mat. vij. c. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetꝭ eos.Huiꝰ aūt fructꝰ ſūt p̨̄dicatio/ et or̄o/ ⁊ ſacramentoꝝ collatio.Hoc ē qd̓ dicūt: bn̄diximꝰ vob̓: nos qͥ ſumꝰ: e De domo dn̄i p̨̄dicādo: ꝓ vob̓ orādo ⁊ ſacramēta ꝯferēdo. Hoceſt enī officiū p̨̄latoꝝ. Sꝫ qꝛ n̄ ſumꝰ ſufficientes etiā cogitarealiqͥd a nob̓ qͣſi ex nob̓: ſed ſufficiētia noſtra ex deo eſt: Ideobene ſubiūgit: f Deus dn̄s ſupple bn̄dixit ꝑ noſ. Vnde

g Et illuxit nob̓. Duplex ē lux q̨̄ neceſſaria ē/ maxime p̨̄latis .ſ. lux ſciētię/ et lux grę. Prima expellit tenebras ignorātię: ſcd̓a tenebras culpę. Prima reſpicit intellectum: ſcd̓a affectū. Chriſtus aūt eſt vtraqꝫ lux: ⁊ ſuos illumīat vtroqꝫ modo. Un̄ ecōtrario dicūt mali/ Sap̄. v. a. Iuſticię lumē nō luxit nob̓ quātū ad affectū: ⁊ ſol intelligētię n̄eſt ortꝰ nob̓/ quātū adītellectū. Sūt autemmulti p̨̄lati qͥ ⁊ ſimilit̓poſſēt dicere: qꝛ teſtecōſcīa eorū/ eis deeſtet ſcīa ⁊ gr̄a: vn̄ timere pn̄t/ ne ſi qn̄qꝫ bn̄dicūt ppl̓o: ipſa bn̄dictio ꝟtat̉ in maledictionē: ſic̄ dic̄ dn̄ſ/ Malach̓. ij. a. Maledicā bn̄dictionibꝰ vr̄is ⁊ maledicā illis: qꝛ nō poſuiſtis ſupercor. q. d. nō ex corde bn̄dicitꝭ/ ſꝫ ore tm̄: qꝛ ſalutē eoꝝ nō deſideratꝭ: ſꝫ gloriā vr̄am. Psͣ. Ore ſuo benedicebāt ⁊ corde ſuomaledicebāt. Eſa. x. b. Ad ꝯterēdū erit cor eiꝰ ⁊ ad int̓emptionē gētiū nō paucarū ⁊cͣ. Quid aūt bn̄dicētes debeāt p̨̄dicareſubdit: h Cōſtituite diē ſolēnē. Dies ſolēnis ē pęnitētia. Ioh̓. vj. a. Erat aūt ꝓximū paſcha dies feſtus iudęoꝝ.Per paſcha intelligit̉ pęnitētia: in qͣ trāſit hō de vitijs ad virtutes. Numeri. xxix. a. Dies decima erit vob̓ ſctā atqꝫ venerabilis et affligetꝭ aīas vr̄as. Ibi dic̄ Origenes: O mira feſtiuitas: dies feſtꝰ vocat̉ aīę afflictio. Itē Nume. xxviij. a. ſuper illud: Hoſtias meas obſeruate in diebꝰ feſtis meis: dicitGlo. Puto ꝙ ꝑ ſingulos fideles qͥ ꝯuertunt̉ ad dn̄ꝫ et in fineꝑficiūt/ feſtiuitas orit̉ dn̄o. Iteꝫ in ipſa Glo. Lętant̉ angeliad qͦꝝ feſtiuitatē accedūt ꝯuerſi. Hunc diē debemꝰ ꝯſtituerevt firmit̉ ⁊ ſtabilit̓ obſeruemꝰ eū. Et hͦ In ꝯdēſis ꝟtutū ⁊ bonoꝝ operū: vt nō paucę ſint ꝟtutes ⁊ oꝑationes bonęſꝫ ꝯdenſę: ſic̄ ꝯdenſa fuer̄t pctā. Hoc ē qd̓ d̓r Mat. iij. b. Facite dignos fructꝰ pęnitētię. Et hͨ pęnitentia debet ꝑtingere/k Uſqꝫ ad cornu altarꝭ. Per altare mēs intelligitur: ſic̄diffuſe habet̉ in Glo. Huiꝰ altarꝭ cornu ē eminētia mētꝭ: ſcilicet ꝯtēplatio ſuꝑnoꝝ: ad quā debēt pęnitentes ſe erigere: ẜmꝙ d̓r Mat. iiij. c. Agite pęnitētiā appropinqͣbit enī regnū cęlorū. Itē dies ſolēnis/ ē dies mortꝭ vel dies iudicij: ſic̄ ſolennitas petri d̓r dies qͦ mortuꝰ ē. Hunc debemꝰ ꝯſtituere .i. inaīo p̨̄figere in ꝯdenſis cogitatiōibꝰ: vt ꝯdenſe ⁊ frequentiſſime recolamꝰ vl̓ recogitemꝰ diē mortꝭ ⁊ diē iudicij: Sic̄ Hieronymꝰ qͥ dicebat: Siue comedo/ ſiue bibo/ ſiue aliud qͥd facio: ſꝑ videt̉ auribꝰ meis intonare vox illa: Surgite mortuivenite ad iudiciū. Et hͦ debemꝰ facere/ k Uſqꝫ ad cornualtarꝭ .i. qͦuſqꝫ ꝑueniamꝰ ad illud ſublime altare ⁊ cęleſte ſacrificiū: vbi ẜm ꝙ dic̄ Augꝰ in holocauſtū diuino igne ſuccēdemur. Psͣ. Introibo ad altare dei: ad deū qui lętificat iuuētutē meā. Sūt aūt multi: qͥ p̨̄cipue vacātibꝰ ſedibꝰ eccleſiarūqͣrū ſūt canonici: ꝯſtituūt die ſolēnē in ꝯdenſis .i. denſeet crebro faciūt feſta ⁊ ꝯuiuia: vſqꝫ ad cornu altarꝭ: id eſtvſqꝫ qͦ ſtent cornuti ad altare. Propt̓ hͦ enī faciūt: vt corda aliorū flectāt ad ꝯſentiēdū ꝓmotiōi eoꝝ vt cornuti fiāt. Sꝫ detalibꝰ dic̄ dn̄s/ Amos. iij. d. Amputabo cornua altaris/ ⁊ cadēt ī terrā: ⁊ ꝑcutiā domū hyemalē cū domo ęſtiua ⁊cͣ.Materiale/ de qͦ ſumimꝰ. Exo. xx. d. Altare d̓ terraQd̓ ſumimꝰ .ſ. corpꝰ chriſti. Heb̓. (facietꝭ mͥ ⁊cͣ.vltꝭ. b. Habemus altare de quo edere ⁊cͣ.ſt al­ In quo ſumimꝰ: mens nr̄a. Exo xxvij. a. Non ſolidum ſed inane ⁊ ꝯcauū ⁊cͣ.tareQuo ſumimꝰ/ fides nr̄a. Eccͣj .xxxv. b. Oblatio iuſti impinguat altare ⁊cͣ. Matth̓. v. d. Si offersPropt̓ qd̓ ſumimꝰ .ſ. to­ (munꝰ tuū ad altare ⁊cͣ.ta trinitas. De qͦ Exo. xx. d. Nō aſcēdes ꝑ gradꝰad altare meū .i. n̄ facies gradꝰ ī trinitate. De hͦ d̓r ī Pͣsͣ. Introibo ad altare dei: ad deū qͥ lętificat ⁊cͣ.X Scd̓m aūt duas pͥmas expoſitiōes bn̄ ſeqͥt̉: lDeꝰ meꝰes tu. q. d. ī illa ſolēni die hͦ dicite: Deꝰ/ creator venerēdus.m ¶Meꝰ redēptor amādꝰ: n Es tū/ n̄ aliud: o Et iō cōfitebor tibi. q. d. colēdo ⁊ amādo te/ oꝑe ⁊ ore ꝯfitebor ꝙ tuſolꝰ es deꝰ meꝰ: qꝛ vt dic̄ Augꝰ. qd̓ vnuſqͥſqꝫ colit ⁊ venerat̉:hͦ ſibi deꝰ ē. p Deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo te/ portādo teX in corꝑe meo et

Duplex lux p̄latis neceſſaria

YPsͣ .44Psͣ. .67.

Allegorice

Al̓ r feſtū in cōfrequētatiōibꝰ

Al̓ ⁊ vos

Psͣ. 61.

Paſcha dicit̉penitentia

Psͣ. 42.Contra p̄latosqͥ faciunt conuiuia clericis

Horaliter inpona p̄latoꝝ

Psͣ. .42.

2 Corꝭ 3. b.

X 2 X