EXVII
a bēnedictus qui venit in nomine dn̄i. Bn̄diximꝰr vob̓e dē domo dn̄i: deus dominꝰſꝫ et illuxit nobis. Conſtitui-
i te diem⁊ ſolennem in condēkſis: vſqꝫ ad cornu altaris.¶ Deus me̓ꝰ ēs tū ēt ꝯfitebor nopͦ tibi: deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo
victorię. Proſperitas vię in collatiōe gr̄ę. Proſperitas patrię/ in collatiōe glorię. De pͥma habet̉ in Pͣsͣ. Intēde ꝓſpere ꝓcede ⁊ regna. De ſcd̓a Psͣ. Proſperū iter faciet nob̓ deus ſalutariū nr̄oꝝ. De tertia. Apoct̉. vij. d. Abſterget deusoēm lachrymā ab oculis eoꝝ.a ¶ Benedictꝰ quivenit in noīe ⁊cͣ.Quarta ꝑs: vbi gaudet de aduētu chriſti:et ideꝫ monet qd̓ pͥusmonuerat: addens ꝙfreq̄nt̓ ⁊ ſolennit̓ ⁊ inatrijs dn̄i fiat. Gaudēs ergo ꝓpheta vel eccleſia de aduentuchriſti/ dicit: a ¶ Benedictꝰ/ ſit ieſus chriſtꝰ: b ¶ Quivenit in noīe dn̄i/ pr̄is: videlicet nō in ſuo noīe vt antichriſtus veniet. Un̄ d̓ vtriuſqꝫ aduētu dicit Ioh̓. v. g. Ego veniin noīe pr̄iſ mei ⁊ nō accępiſtis me: ſi aliꝰ venerit in noīe ſuoillū accipietꝭ. Nec ſolū chriſtꝰ bn̄dictꝰ ē: ſed ⁊ nos de bn̄dictione eiꝰ accępimꝰ: et oēs fideles in participatiōe ſacramentoꝝ bn̄dictionē recipiūt: Un̄ in ꝑſona p̨̄latoꝝ ⁊ ſacerdotū ſacramēta mīſtrātiū ⁊ loquētiū ad ſubditos ſubiūgit: c ¶ Genediximꝰ nos ſacerdotes: di Uobis/ o ſubditi. e¶ DDedomo dn̄i .i. de eccleſia: de qͣ ſumit̉ baptiſmꝰ/ euchariſtia:et alia ſacramēta: in qͥbꝰ bn̄dictio gr̄ę dat̉ vel auget̉ ſi iam habebat̉. Sꝫ iſta bn̄dictio nō eſt a ſacerdotibꝰ/ licet ꝑ eos miniſtret̉: Un̄ bn̄ ſequit̉: f ¶ Deus dn̄s. q. d. nō nos ꝓprie bn̄diximꝰ vob̓: īmo/ deꝰ dn̄s .ſ. chriſtꝰ. Et notat̉ h̓ duplex natura ī chriſto. Diuina/ cū dicit/ deꝰ: Humana/ cum dicit/ dn̄ſ.g ¶ Et illuxit nob̓ .i. hāc bn̄dictionē nob̓ inſpirauit/ ⁊ ꝑ eānos illumīauit radijs gr̄ę ſuę. Ul̓ ſic/ g ¶ Illuxit nob̓ tā maioribꝰ qͣꝫ mīoribꝰ dādo lumē fidei: ẜm illud Eſa. ix. a. Habitātibꝰ in regione vmbrę mortꝭ lux orta ē eis. Ex hͦ aūt laudandus eſt deꝰ: vn̄ ꝯſequent̉ inuitat ad ſolēnicandū in ſolēnitatibus: Etiā freq̄nt̓ recipit̉ iſta bn̄dictio in ꝑcęptiōe ſacramētorū: Un̄ dic̄: h ¶ Cōſtituite diē ſolennē: ad lr̄am .i. natiuitatē/ paſſionē/ reſurrectionē/ ⁊ aſcenſionē: et alia feſta inſtituite celebrāda: et inſtituta celebrate. Et hͦ i ¶ In ꝯdenſis. q. d. denſe ⁊ crebre veniatꝭ ad ſolēnitatē: Un̄ alia lr̄a habet/ In ꝯfrequētatiōibꝰ. Iterū: in ꝯdēſis v̓tutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Et hͦ facite: k Uſqꝫ ad cornu altarꝭ .i. nō exeatis de eccleſia/ ſicut cathecumini: ſꝫ expectate cōmunionemcorꝑis ⁊ ſanguiniſ chriſti: quę ꝯficiunt̉ in altari et in cornu altaris ſumunt̉ ad lr̄am. Vel ꝑ altare/ intelligit̉ ſacramētum:per cornu altaris/ efficacia ipſius ſacramenti. q. d. vſqꝫ adcornu altarꝭ facite ſolēnitatē: vt ꝑcipiatꝭ nō tm̄ ſacramētūſed ⁊ rem ipſius ⁊ efficaciā. Uel ꝑ altare/ intelligi pōt humanitas chriſti: per cornu eius diuinitas. Et eſt ſenſus: Ita facite feſtos dies vt perueniatis vſqꝫ ad humanitatem ⁊ diuinitatem chriſti: credendo in pręſenti: ⁊ in futuro cognoſcendo ⁊ fruendo. Et qui ſic faciet/ poterit dicere ſicut ſequit̉: lDeꝰ meꝰ eſtu: ⁊ iō ꝯfitebor tibi ꝯfeſſiōe laudis: Et hocfiet maxīe ī futuro. Et īnuēs affectus magnitudinē/ repetit:p ¶ Deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo te: ī me ⁊ ī alijs exaltatū p̨̄dicabo. Cōfitebor tibiMoralit̓ a ¶ Bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i. Themapoſſet eē in receptiōe legati veniētꝭ vl̓ ep̄i vl̓ cuiuſcūqꝫ p̨̄lati.Oīs enī tal̓ bn̄dictꝰ ē ſi venit ī noīe dn̄i .ſ. ieſu qd̓ īterp̄tat̉ ſaluator .ſ. ſi venit pure ꝓpt̓ ſalutē aīaꝝ. Sꝫ certe maledictꝰ ē qͥvenit ī noīe cōtrario. Quidā enī veniūt in noīe baal: qd̓ int̓pretat̉ ſuꝑior .ſ. illi qͥ veniūt vt dn̄ent̉ vt ꝓ magnis habeant̉.Alij veniūt in noīe nabuęardan pͥncipis coquoꝝ .i. ventris.Alij in noīe māmonę .ſ. vt pecuniā acqͥrāt. Deinde ſubdit inꝑſona ipſoꝝ p̨̄latoꝝ bonoꝝ: c ¶ Bn̄diximꝰ vob̓. q. d. vere ī noīe dn̄i ieſu .ſ. ꝓ ſalute aīaꝝ quęrēda venimꝰ: Qd̓ patetꝑ fructū: ſicut d̓r Mat. vij. c. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetꝭ eos.Huiꝰ aūt fructꝰ ſūt p̨̄dicatio/ et or̄o/ ⁊ ſacramentoꝝ collatio.Hoc ē qd̓ dicūt: bn̄diximꝰ vob̓: nos qͥ ſumꝰ: e ¶ De domo dn̄i p̨̄dicādo: ꝓ vob̓ orādo ⁊ ſacramēta ꝯferēdo. Hoceſt enī officiū p̨̄latoꝝ. Sꝫ qꝛ n̄ ſumꝰ ſufficientes etiā cogitarealiqͥd a nob̓ qͣſi ex nob̓: ſed ſufficiētia noſtra ex deo eſt: Ideobene ſubiūgit: f ¶ Deus dn̄s ſupple bn̄dixit ꝑ noſ. Vnde
g ¶ Et illuxit nob̓. Duplex ē lux q̨̄ neceſſaria ē/ maxime p̨̄latis .ſ. lux ſciētię/ et lux grę. Prima expellit tenebras ignorātię: ſcd̓a tenebras culpę. Prima reſpicit intellectum: ſcd̓a affectū. Chriſtus aūt eſt vtraqꝫ lux: ⁊ ſuos illumīat vtroqꝫ modo. Un̄ ecōtrario dicūt mali/ Sap̄. v. a. Iuſticię lumē nō luxit nob̓ quātū ad affectū: ⁊ ſol intelligētię n̄eſt ortꝰ nob̓/ quātū adītellectū. Sūt autemmulti p̨̄lati qͥ ⁊ ſimilit̓poſſēt dicere: qꝛ teſtecōſcīa eorū/ eis deeſtet ſcīa ⁊ gr̄a: vn̄ timere pn̄t/ ne ſi qn̄qꝫ bn̄dicūt ppl̓o: ipſa bn̄dictio ꝟtat̉ in maledictionē: ſic̄ dic̄ dn̄ſ/ Malach̓. ij. a. Maledicā bn̄dictionibꝰ vr̄is ⁊ maledicā illis: qꝛ nō poſuiſtis ſupercor. q. d. nō ex corde bn̄dicitꝭ/ ſꝫ ore tm̄: qꝛ ſalutē eoꝝ nō deſideratꝭ: ſꝫ gloriā vr̄am. Psͣ. Ore ſuo benedicebāt ⁊ corde ſuomaledicebāt. Eſa. x. b. Ad ꝯterēdū erit cor eiꝰ ⁊ ad int̓emptionē gētiū nō paucarū ⁊cͣ. Quid aūt bn̄dicētes debeāt p̨̄dicareſubdit: h ¶ Cōſtituite diē ſolēnē. Dies ſolēnis ē pęnitētia. Ioh̓. vj. a. Erat aūt ꝓximū paſcha dies feſtus iudęoꝝ.Per paſcha intelligit̉ pęnitētia: in qͣ trāſit hō de vitijs ad virtutes. Numeri. xxix. a. Dies decima erit vob̓ ſctā atqꝫ venerabilis et affligetꝭ aīas vr̄as. Ibi dic̄ Origenes: O mira feſtiuitas: dies feſtꝰ vocat̉ aīę afflictio. Itē Nume. xxviij. a. ſuper illud: Hoſtias meas obſeruate in diebꝰ feſtis meis: dicitGlo. Puto ꝙ ꝑ ſingulos fideles qͥ ꝯuertunt̉ ad dn̄ꝫ et in fineꝑficiūt/ feſtiuitas orit̉ dn̄o. Iteꝫ in ipſa Glo. Lętant̉ angeliad qͦꝝ feſtiuitatē accedūt ꝯuerſi. Hunc diē debemꝰ ꝯſtituerevt firmit̉ ⁊ ſtabilit̓ obſeruemꝰ eū. Et hͦ ¶ In ꝯdēſis ꝟtutū ⁊ bonoꝝ operū: vt nō paucę ſint ꝟtutes ⁊ oꝑationes bonęſꝫ ꝯdenſę: ſic̄ ꝯdenſa fuer̄t pctā. Hoc ē qd̓ d̓r Mat. iij. b. Facite dignos fructꝰ pęnitētię. Et hͨ pęnitentia debet ꝑtingere/k ¶ Uſqꝫ ad cornu altarꝭ. Per altare mēs intelligitur: ſic̄diffuſe habet̉ in Glo. Huiꝰ altarꝭ cornu ē eminētia mētꝭ: ſcilicet ꝯtēplatio ſuꝑnoꝝ: ad quā debēt pęnitentes ſe erigere: ẜmꝙ d̓r Mat. iiij. c. Agite pęnitētiā appropinqͣbit enī regnū cęlorū. Itē dies ſolēnis/ ē dies mortꝭ vel dies iudicij: ſic̄ ſolennitas petri d̓r dies qͦ mortuꝰ ē. Hunc debemꝰ ꝯſtituere .i. inaīo p̨̄figere in ꝯdenſis cogitatiōibꝰ: vt ꝯdenſe ⁊ frequentiſſime recolamꝰ vl̓ recogitemꝰ diē mortꝭ ⁊ diē iudicij: Sic̄ Hieronymꝰ qͥ dicebat: Siue comedo/ ſiue bibo/ ſiue aliud qͥd facio: ſꝑ videt̉ auribꝰ meis intonare vox illa: Surgite mortuivenite ad iudiciū. Et hͦ debemꝰ facere/ k ¶ Uſqꝫ ad cornualtarꝭ .i. qͦuſqꝫ ꝑueniamꝰ ad illud ſublime altare ⁊ cęleſte ſacrificiū: vbi ẜm ꝙ dic̄ Augꝰ in holocauſtū diuino igne ſuccēdemur. Psͣ. Introibo ad altare dei: ad deū qui lętificat iuuētutē meā. Sūt aūt multi: qͥ p̨̄cipue vacātibꝰ ſedibꝰ eccleſiarūqͣrū ſūt canonici: ꝯſtituūt die ſolēnē in ꝯdenſis .i. denſeet crebro faciūt feſta ⁊ ꝯuiuia: vſqꝫ ad cornu altarꝭ: id eſtvſqꝫ qͦ ſtent cornuti ad altare. Propt̓ hͦ enī faciūt: vt corda aliorū flectāt ad ꝯſentiēdū ꝓmotiōi eoꝝ vt cornuti fiāt. Sꝫ detalibꝰ dic̄ dn̄s/ Amos. iij. d. Amputabo cornua altaris/ ⁊ cadēt ī terrā: ⁊ ꝑcutiā domū hyemalē cū domo ęſtiua ⁊cͣ.Materiale/ de qͦ ſumimꝰ. Exo. xx. d. Altare d̓ terraQd̓ ſumimꝰ .ſ. corpꝰ chriſti. Heb̓. (facietꝭ mͥ ⁊cͣ.vltꝭ. b. Habemus altare de quo edere ⁊cͣ.ſt al In quo ſumimꝰ: mens nr̄a. Exo xxvij. a. Non ſolidum ſed inane ⁊ ꝯcauū ⁊cͣ.tareQuo ſumimꝰ/ fides nr̄a. Eccͣj .xxxv. b. Oblatio iuſti impinguat altare ⁊cͣ. Matth̓. v. d. Si offersPropt̓ qd̓ ſumimꝰ .ſ. to (munꝰ tuū ad altare ⁊cͣ.ta trinitas. De qͦ Exo. xx. d. Nō aſcēdes ꝑ gradꝰad altare meū .i. n̄ facies gradꝰ ī trinitate. De hͦ d̓r ī Pͣsͣ. Introibo ad altare dei: ad deū qͥ lętificat ⁊cͣ.X Scd̓m aūt duas pͥmas expoſitiōes bn̄ ſeqͥt̉: lDeꝰ meꝰes tu. q. d. ī illa ſolēni die hͦ dicite: Deꝰ/ creator venerēdus.m ¶Meꝰ redēptor amādꝰ: n Es tū/ n̄ aliud: o Et iō cōfitebor tibi. q. d. colēdo ⁊ amādo te/ oꝑe ⁊ ore ꝯfitebor ꝙ tuſolꝰ es deꝰ meꝰ: qꝛ vt dic̄ Augꝰ. qd̓ vnuſqͥſqꝫ colit ⁊ venerat̉:hͦ ſibi deꝰ ē. p ¶ Deꝰ meꝰ es tu ⁊ exaltabo te/ portādo teX in corꝑe meo et
Duplex lux p̄latis neceſſaria
YPsͣ .44Psͣ. .67.
Allegorice
Al̓ r feſtū in cōfrequētatiōibꝰ
Al̓ ⁊ vos
Psͣ. 61.
Paſcha dicit̉penitentia
Psͣ. 42.Contra p̄latosqͥ faciunt conuiuia clericis
Horaliter inpona p̄latoꝝ
Psͣ. .42.
2 Corꝭ 3. b.
X 2 X