Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

g veritas dn̄i manet in ęt̓nū.Alleluia. CXVII.Cd Onfitēmī dn̄o qm̄ bo c nus: qm̄ in ſęculū mif ſericordia eiuſ. Dicatg nūc iſrl̓ qm̄ bonꝰ: qm̄ in ſęcu-

h miſcd̓ia eius. Dica̓t nuncdomus aaron: quoniā in ſęculū miſcd̓ia eiꝰ. Dicāt nuncom̄s qui timent dn̄m: qm̄ inf ſęculū miſcd̓ia eius. De triin bulatiōe inu̓ocaui dominū:dei? Ad qd̓ reipondens eccleſia/ ſubditone inuocaui dn̄m: quando ſcꝫ m-

dedit: Auia­ a Et v̓itas dn̄i .i. chriſtꝰ filiꝰ dei: ē via vitas vita: vt dr̄ Ioh̓. xiiij. a. bMManet ī ęternū pr̄e.Sic̄ em̄ nūqͣꝫ ſine filio fuit pr̄: ſic nec vnqͣꝫ ſine ꝟitate fuit.ω mors neqꝫ vita poſſet nos ſeꝑare a charitate chriſti: ſic̄ dic̄apl̓s/ Ro. viij. g. Sed ī hac fortitudine ab ip̄o accępta/ deuicimꝰ rabiē potētiā tyrānorū: Sic̄ clamauitdacianꝰ ī paſſiōe beatiUincētij/ dicēs: Uincimur. Sed qͥd?qͥd martyres agonehabebūt p̨̄mia: tyrāni tyrannide ſupplig nicia? Ita: Quia/ aEveritas dn̄i/ victores martyres coronat: deuictos tyrānos dānat: b MPanet ī ęternū: ī ſeipſa: effectū ī ipſisſaluatꝭ dānatis: qꝛ hi ibūt ī vitā eternā: illi ꝟo in ſuppliciū detrudent̉ ęternū: ſicut dicit dn̄s Matth̓. xxv. d.X ricordię dn̄i ē ſumꝰ ꝯſūpti: qꝛ defecer̄t miſeratiōeseiꝰ. Psͣ. Miſcd̓ia dn̄i ab ęt̓no vſqꝫ in ęternū ſuꝑ timētes.Hęc eſt magna miſericordia quā petebat ſupra ſe confirmariꝓph̓a dicēs: Miſerere mei deꝰ ẜm magnā miſcd̓iā tuā .ſ. ẜmillā q̨̄ ſꝑ durabit: non ẜm paruā q̨̄ cito trāſit: deꝰ dat tꝑaliaiſta deꝰ dat. Hāc tn̄ ml̓ti petūt habēt: quibꝰ dr̄ Oſee. vj. b.Miſcd̓ia vr̄a qͣſi nubeſ matutīa: ſic̄ ros māe ꝑtrāſiēſ. Nubesem̄ matutina ros ꝯſumit̉ euaneſcit adueniēte ſol̓ ardore: ſicdiuitię tꝑales adueniēte morte/ trāſeūt: licꝫ ml̓ti faciāt ac ſi putēt eaſ ſꝑ ꝑmāſuraſ. Et hāc tꝑalē miſcd̓iā ſuꝑ ſe ꝯfirmari dic̄ꝓpheta: ſic̄ ille dicebat/ Lucꝭ. xij. c. Aīa mea habes ml̓ta bona poſita ī ānos pl̓imos ⁊cͣ. Sꝫ dn̄s on̄dit erat ꝯfirmata ei dixit: Stulte hac nocte repetent aīaꝫ tuā a te: q̨̄ ꝑaſti cuiꝰerūt? Psͣ. Dormier̄t ſomnū ſuū nihil īuenerūt omēs viri diuitiaꝝ ī manibꝰ ſuis. Propt̓ ꝑuā īſtabilē miſcd̓iaꝫ amittūtmagnā cōfirmatā ī ęt̓nū ſuꝑ eos paruā q̨̄rūt: Un̄ ſignāter dic̄: ſuꝑ nos. Sed addēs de ꝟitate ſimplicit̓ dicit: a Etv̓itas dn̄i manet ī ęt̓nū: dic̄ ſuꝑ nos: qꝛ ſuꝑ bonosmalos manebit ꝟitas: dās bonis ęt̓na gaudia: malis reddēsęt̓na ſupplicia: ſic̄ ſupͣ expoſitū eſt. Expo. Psͣ. CXVII.Onfitemī dn̄o. Titulꝰ. All̓a. Titulꝰ patet. In p̨̄cec Idēti pſalmo ęgit de ꝯfirmatiōe miſcd̓ię dei: ī iſto on̄dit qͥd fuerit ꝯfirmata: qꝛ incarnationē: vn̄ iteꝝ hortat̉ꝓph̓a ad laudādū. Un̄? Propt̓ miſcd̓iā factā nob̓ ī pͥmo aduētu: de iſte pſalmꝰ qͥntꝰ ē. Primꝰ em̄ ē/ Cęli enarrāt. Secūdꝰ /Eructauit. Tertiꝰ/ Deꝰ nr̄ refugiū. Quartꝰ/ Qui regꝭ iſrl̓. Hicē qͥntꝰ/ ē decoratꝰ ml̓tꝭ figuris: hn̄s qͦſdā ꝟſꝰ eiuſdē finis: alioseiuſdē pͥncipij: alios repetitos: huiuſcemodi ornatus hꝫ.patet intentio. Modꝰ. Quadriꝑtitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo monetlaudare ꝓpt̓ miſcd̓iā ī tribulatiōe exauditꝰ ē et adiutꝰ. Propt̓qd̓ ſecūdo dic̄ ꝯfidendū ī ſolo deo: tribulationē illā qͣliter ſitadiutꝰ exponens: ibi: Bonū eſt ꝯfidere. Tertio qd̓ monetalios ſe facturū ꝓmittit .ſ. laudare cauſa ſalutꝭ: q̨̄ quē qͣꝫmirabilit̓ ſit facta/ adiūgit: ibi: Aꝑitę. Quarto gaudēs de aduētu chriſti idem qd̓ monuerat monet: ſꝫ addit frequēter ſolēniter ī atrijs dn̄i fiat: ibi: Bn̄dictꝰ. Exponit̉ aūt allegoricede eccl̓ia. Moralit̓ de viro iuſto ſiue pęnitēte. Dicit ꝓph̓a inꝑſona eccl̓ię ad fideles filios eccl̓ię: c Cōfitemī dn̄o ꝯfeſſione fidei laudis. Hiere. xxxiij. b. Adhuc audiet̉ in loco iſtoquē vos dicitis eſſe deſertū: vox dicētiū: cōfitemī dn̄o exercituū. Et facere debetis: d Qm̄ bonꝰ eſt in ſe: ſic̄ ipſe dicitLuc̄. xviij. d. Nemo bonꝰ niſi ſolꝰ deꝰ. Un̄ laudādꝰ ē ab oībꝰ.Etiā ſi nll̓a ſpes retributiōiſ haberet̉: magꝭ tn̄ laudādꝰ ē: qꝛ ip̄ebonus in ſe ex natura: alios facit bonos ex gratia: Un̄ ſubdit:eQm̄ ī ſęculū miſcd̓ia eiꝰ .i. effeciꝰ miſcd̓ię: effectꝰ ꝓbatcauſā. Qd̓ videt̉ petere ſup dic̄: On̄de nobis dn̄e .ſ. effectū miſcd̓iā tuā. Quō aūt laudādꝰ ē/ qn̄/ a qͥbꝰ/ ſb̓dit: f Dicat nūc domꝰ iſrl̓. q. d. dicēdo: g Qm̄ bonꝰ: qm̄ ī ſęculū miſcd̓ia eiꝰ/ vt expoſitū eſt: laudet/ iſrl̓. i. videntes fidē. Et differat: ſed dicat nūc .i. ſtatī licet/mereri poſſumꝰ landādo. Si aūt cōiter ppl̓us chriſtianꝰ hocdebet facere/ ml̓to fortiꝰ p̨̄lati ſacerdotes eccl̓ię: Unde additſpecialit̓ de ipſis: h Dicat nūc domus aaron .i. p̨̄latimīſtri eccl̓ię: officiū aaron ſuſcęperūt. Dicat/ inqͣꝫ qm̄ in

ſęculū miſcd̓ia eiꝰ/ vt expoſitū ē. In his aūt duobꝰ ꝟſibꝰponit̉ domꝰ familia: ſic̄ ī Exo .xij. g. dr̄ agnꝰ comedebat̉ in vna domo. Et qꝛ.. dixit: Dicat nūc domꝰ iſrl̓ ⁊cͣ.ne ꝓpterea iſrl̓ frequēt̉ ītelligūt̉ iudęi/ putaret̉ tm̄ a iudeis laudādꝰ aꝑte de oībꝰ ſb̓dit: i Dicat nūc oēs timetdn̄m/ ſiue iudęis ſiue de gentibꝰ ſint. kQm̄ ī ſęcl̓m miẜicordia eiꝰ: Ecce hiqͣttuor ꝟſus eūdē finēhn̄t .ſ. qm̄ in ſęculūmiſericordia eiuſ.Et poſſet aliqͥſ q̨̄rere:Quō ſcis miſcd̓ia49x roeccleſia/ ſubdit: De tribulatione inuocati dn̄m: quando ſoꝫmattrres tribulabanur.xEt exaudiuit me¶Moralit̓ monet ad pęnitētiā: c Cōfitemī pctā/ dn̄o ea nouit. Cōfeſſio aūt ē media int̓ ꝯtritionē ſatiſfactiōꝫ.Un̄ mediū dant̉ extrema ītelligi. Nec valet illa ꝯfeſſioꝓgredit̉ ex corde ꝯtrito vl̓ ſaltē attrito dolēte de pctō: ite ꝓpoſito ſatiſfaciendi: iteꝝ dꝫ ꝯfiteri in ſpe venię: Un̄bn̄ dicit: Cōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ .i. benignꝰ ad remittēdūpctm̄ gr̄aꝫ ꝯferēdā. Ro. xj. c. Uide bonitatē ſeueritatē dei:ī eos qͥdē cecider̄t ſeueritatē: ī te aūt bonitatē. Propt̓ hācbonitatē dꝫ ſecure ꝯfiteri. Sꝫ ml̓ti nolūt/ ſꝫ ꝯtēnūt eiꝰ bonitatē. Un̄ Ro. ij. a. An diuitias bonitatis eiꝰ patiētię lōganimitatꝭ ꝯtēnis? Ignoras qm̄ benignitas dei ad pnīaꝫ te adduc̄: ẜm aūt duritiā tuā īpęnitēſ cor theſauricas tibi irā ī dieirę ⁊cͣ. Qui em̄ nūc vult ad bonitatē dei ꝯuerti: tūc īueniet miſcd̓iā/ ſꝫ irā. Qd̓ etiā videt̉ dicere/ ſb̓iūgit: Qm̄ī ſęculū .ſ. p̨̄ſens miſcd̓ia eiꝰ: in futuro aūt iuſticia eiꝰ. Un̄. acceꝑo tp̄s ego iuſticias iudicabo. Soph̓. ij. a. Quęritemāſuetū ſi abſcōdamī ī die furorꝭ dn̄i. Eſa. lv. b. Quęritedn̄m īueniri pōt: īuocate ꝓpe ē. Qui aūt debeāt ꝯfiteri/ ſb̓iūgit: ſ¶ Dicat nūc iſrl̓ .ſ. pctā ſua ī ꝯfeſſiōe. Hic ponittres ꝟſus de ꝯfeſſiōe triū .ſ. iſrl̓ aaron oīm timētiū. Per iſrl̓ītelligūt̉ clerici: aarō p̨̄lati: alios/ ppl̓i ſb̓diti. Et hi qͣꝫ illineceſſe hn̄t ꝯfiteri. Et pͥmo ponit clericos: ſecūdo p̨̄latos: tertio ſb̓ditos. An̄ em̄ debet monere ad ꝯfeſſionē maiores pctōres generaliores. Pręlati aūt clerici magꝭ peccāt qͣꝫ ſb̓diti: ẜm qd̓ dr̄. j. Eſdre. ix. a. Manꝰ pͥncipū magiſtratuū fuitī trāſgreſſiōe hac pͥma. De clericꝭ aūt pͥmo ponit ꝓpt̓ generalitatē: qꝛ oēs p̨̄lati ſūt clerici: ecōuerſo: Pl̓ti em̄ ſt̓ clericimediocres ſt̓ p̨̄lati. De oībꝰ maioribꝰ qͣꝫ minoribꝰetiā mediocribꝰ/ dic̄/ i Dicāt/ ī cōfeſſiōe pctā ſua/ nūc .i. īp̨̄ſenti/ ꝯfeſſio valet ad pnīaꝫ īpetrādā. Eſa. xxxviij. d. Uiuēs viuēs ipſe ꝯfitebit̉ tibi. Tūc em̄ in futuro ꝯfitebunt̉ pctāſua: ad vtilitatē/ ſꝫ ad ꝯfuſionē ęt̓nā. Sap̄. v. a. Ergo errauimus a via ꝟitatis. Oībꝰ aūt neceſſaria ē ꝯfeſſio: qꝛ nullꝰ ē ſinepctō. Ro. iij. c. Oēs em̄ peccauer̄t et egēt gl̓ia dei. Un̄ ipſeioh̓es ꝟgo deo familiarit̓ dilectꝰ/ dic̄. j. Ioh̓. j. d. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ habemꝰ: ipſi nos ſeducimꝰ: ꝟitas ī nob̓eſt. Et ſtatī de ꝯfeſſiōe ſubdit: Si ꝯfiteamur pctā nr̄a/ fidelis iuſtꝰ ē deꝰ vt remittat nob̓ pctā nr̄a. Dicāt hi qͣꝫ illi peccata ſua: qm̄ bonꝰ ē dn̄s .i. ſuauis mitis ad remittēdū..Dixi ꝯfitebor aduerſū me iniuſticiā meā dn̄o: tu remiſiſti īpietatē pctī mei. Dic tu pͥor iniqͥtates tuas vt iuſtificerꝭ. q. d.an̄ dicas pct̄ā tua ī ꝯfeſſiōe: qͣꝫ deꝰ illa reuelet ī iudicio futuro: vt iuſtificeris. Tūc aūt ſi expectes iuſtificaberis ī reuelatiōe iudicij: ſꝫ ꝯdēnaberis. Propt̓ dr̄ vl̓ dictū ē nūc .ſ.tp̄us ē pnīę: qm̄ ī ſęculū miſcd̓ia eiꝰ: et poſt ſęculū iuſticia. Sꝫ qꝛ ꝯfeſſio: vt dictū ē: ſufficit ſine ꝯtritiōe: Un̄ꝯfeſſionē ſeqͥt̉ vox pęnitētꝭ/ dicētꝭ: De tribulatiōe .ſ. cordis .i. de corde tribulato: m Inuocaui dn̄m: petes ab eoveniā gratiā.. Sacrificiū deo ſpiritꝰ cōtribulatꝰ cor cōtri humiliatū deus deſpicies. In tali fiducia videt̉ alibipetere/ dicēs: Tribulatiōes cordis mei multiplicatę ſunt .ſ.contritionē: ideo de neceſſitatibꝰ meis erue me. i. a pęnis quęexigūt peccata: vel ab ipſis peccatis q̨̄ prauam cōſuetudinein neceſſitates vertunt̉/ vt qͣſi de neceſſitate peccet̉. Sed necꝯtritio nec ꝯfeſſio ſufficiūt/ niſi ſequat̉ ſatiſfactio/ ſi ſpaciū vitęeat̉: Un̄ addit:

Z

Aliter in ꝑſona martyrū

Al̓. IIn

MoraliterPsͣ. 102.

Moraliterviro iuſtopęnitente

Pāͣ .50.

. .75.

Psͣ .74.

Psͣ. 18.Psͣ .44.Psͣ .45.Psͣ. 79.Partitio

Partitiopſaimi

Allegoricede eccleſia

Psͣ. 31.

Psͣ .84.

Psͣ .50.Psͣ .24.