Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXVII

ſͦ exaudiuit me in latitudinecrdn̄ſ. Dn̄s mihi adiutorr:timebo qͥd faciat mihi homo.U Dn̄s mihi adiutor: ēgos ſpiciā inimicos meos. Bohnū ē ꝯfidere in dn̄o: qͣꝫ ꝯfide̓i re in hoīe. Bonū eſt ſꝑare in

k dn̄o: qͣꝫ ſpērare in pͥncipibꝰn Omnes gentesˣ circūieruntg me: ī noīe dn̄i: qꝛ vltus ſūꝑrin eos. Circūdātes circūdeqderūt me: in noͣmīe dominiquia vltus ſumin eos. Cirr̄cūdēderunt me ſicut apesˣ:

x a Et exaudiuit me dn̄s/ ponēdo in latitudine .i. dilatādo me: qꝛ quāto magis tribulabant̉ fideles: tanto pluresuertebant̉ ad fidē: et magis dilatabat̉ numero merito. Un̄ſupra idē dicit qd̓ hic: inuocarē exaudiuit me deus iuſticięmeę: in tribulatiōe dilataſti mihi. Vel ponendo/ ī latitudinepatrię/ qͣꝫtū ad eccl̓iaꝫtriūphantē. Sicut em̄tota die legimꝰ de ſanctꝭ martyribꝰ/ ī agone martyrij inuocabātdn̄m: et dn̄s exaudiebat eos/ ducēdo aīasad latitudinē ſuꝑnę patrię: de dic̄ Gregoꝰ.Qui vere fieri diuesdeſiderat/ hęreditateꝫappetat: quā hęredumnumerꝰ anguſtat. Nec tm̄ de tribulatiōe liberabat dn̄s ſanctos: ſꝫ adiuuabat ī bonis agēdiſ ī ipſis tribulatiōibꝰ ꝑferēdis: Un̄ ſubdit eccl̓ia: Dn̄s mihi adiutor: et timebo qͥd faciat mihi. i. qͥlibet inimicꝰ carnalis: ẜm qd̓dn̄s dic̄/ Matth̓. x. c. Nolite timere eos occidūt corpꝰ. Et repetit: d Dn̄s mihi adiutor: ego deſpiciā inimicos meos: Sic̄ laurentiꝰ de craticula deſpiciebat dacianūderidebat/ dicēs: Aſſatū eſt/ verſa māduca.X habeat̉: Un̄ addit: a Et exaudiuit me dn̄s ī tribulatiōe: ſꝫ magis/ b In latitudine .i. in īpletiōe mādato ex charitate. Psͣ. Latū mādatū tuū nimis. Prouer. iiij. b.Ducā te ſemitas ęqͥtatis: qͣs īgreſſus fueris artabunt̉greſſus tui. In ſatiſfactiōe aūt in pnīa ē difficultas: tn̄ ex ip̄olabore pnīę īpugnatiōibꝰ tēptationū. Sed ꝓpt̓ hoc deſperat nec reſilit bonꝰ pęnitēs: ſꝫ dic̄ qd̓ ſeqͥt̉: c Dn̄s mihiadiutor: timebo qͥd faciat mihi qͥcūqꝫ monēs adpctm̄. Ul̓ ho. i. diabolꝰ a deuicto hoīe ſūpſit nomē vt diceret̉. Un̄ Matth̓. xiij. d. Inimicꝰ fec̄. Et duplex dei adiutoriū neceſſariū ē .ſ. ꝯͣ fraudulētiā: ꝯͣ violentiā. Un̄ iterat/ dicēs: d Dn̄s mihi adiutor. q. d. pͥmo ē adiutor ꝯͣ fraudulētiā hoſtꝭ callidi: ſecūdo ꝯͣ violētiā fortꝭ armati: de Luc̄. xj. c.Et Iob .xlj. d. ē poteſtas ſuꝑ terrā q̨̄ cōparet̉ ei. e Etego/ talē habēs adiutorē: f Deſpicia īimicos meos .ſ.mūdū/ carnē/ diabolū. Mundū debemꝰ deſpicere ꝓpt̓ ſui vanitatē: carnē propter ſui vilitatē: diabolū ꝓpt̓ ſui malignitatē.g Bonū ē ꝯfidere ī dn̄o ⁊cͣ. Secūda ꝑs: vbi pͥmo dic̄: inſolo deo ꝯfidendū eſſe. Et dicit eccl̓ia ſiue martyres ī tribulatiōe paſſiōis poſiti. q. d. timemꝰ eos corpꝰ occidūt: ſedillū timemꝰ in ipſo fiduciā habemꝰ pōt corpꝰ aīaꝫ mittere ī gehēnā: ꝑducere ī gl̓iam. Vnde dic̄: Bonū .i. meliꝰ eſtcōfidere ī dn̄o/ potēs ē p̨̄dicta facere: h. ꝯfidere inhoīe/ pōt nocere nec iuuare niſi corpꝰ. Nec ſolū de hominibꝰ/ ſꝫ de angelis ē hoc verū: Un̄ ſubdit: i Bonū ē .i.meliꝰ/ ſꝑare ī dn̄o qͣꝫ ſꝑare in pͥncipibꝰ .i. in angelis: dicunt̉ pͥncipes ꝓuinciaꝝ ꝑſonaꝝ: ſic̄ habet̉ Daniel̓. x. c. inpluribꝰ locis. Ibi em̄ dr̄: Ecce michael vnꝰ de p̓ncipibꝰ pͥmis⁊cͣ. Et ī fine capituli: Nemo ē adiutor meꝰ in oībꝰ his niſi michael pͥnceps vr̄. Licꝫ em̄ angeli vel etiā hoīes iuuēt: tn̄ ī ipſodn̄o magꝭ qͣꝫ ī ipſis ē ſꝑandū: a et ipſi āgeli hoīes boni habēt vt iuuare poſſint. Oſtēſo ī ſolo deo ſꝑādū ſit: exponit tribulationē: de ſupͣ dixit: De tribulatiōe īuocaui dn̄m. Un̄ dic̄eccl̓ia vel qͥlibet martyr: l Oēs gentes circūierunt mefidelē/ vt me deciperēt ad errorē ſuū traherēt: Et tn̄ fecerūt qd̓ volebāt: ſꝫ magis ꝯuerſi ſūt ab errore ſuo ad veritatē fidei: Un̄ ſubdit: n Et in noīe dn̄i .ſ. ieſu chriſti eſt ſupple:o Quia vltꝰ ſū in eos .i. ꝯuerſi ſt̓: et ꝯuerſi pęnas a ſe pnīęexigētes vltionē ſūpſer̄t de qd̓ circūier̄t me. Vel ſine/ quialegit̉ ẜm aliā lr̄aꝫ/ ſic: In noīe dn̄i vltus ſū ī eos. Et idēeſt ſenſus. Deinde ī ꝑſoua capitis ꝯfortās eccleſiā martyresſuos/ dic̄: p ¶ircūdātes circūdederūt me dicit chriſtꝰde iudeis: Sic ſuꝑ dixit: Tauri pingues obſederūt me. Et ineodē Psͣ. Cōciliū malignātiū obſedit me. Et ī repetit gētes/ dat ītelligere de iudęis loqͥt̉. qi Et ī noīe dn̄i qꝛvltꝰ ſū in eos. Hoc ſic̄ ſupͣ expoſitū ē/ exponat̉. Vel ſic: In

noīe dn̄i. q. d. ipſi videant qͥd lucrati ſint: qꝛ vltꝰ ſū ineos titū veſpaſianū. Duobꝰ aūt modis circūdederūt iudęi chriſtū. Primo occulte volētes caꝑe in ſermone: ſic̄ dMatth̓. xxij. d. phariſęi conuenerunt in vnum interrogauit ieſum vnꝰ ex eis legis doctor/ tēptās: magiſter qd̓ ēdatū magnū in lege?Scd̓o circūdeder̄taꝑte ꝑſeq̄ndo. Et ꝓpt̓hoc non ſemel dic̄ hic:circūdederunt/ ſedſecūdo repetit/ dicēs:r Circūdederuntme ſic̄ aꝑes/ vt meaperte blaſphemijsconuitijs pungerent.Et recte apibus comꝑant̉ iudęi: ꝓpt̓ duascauſas: quia .ſ. apes mellificāt alijs ſibi: qꝛ apes pūgendo alios ſeipſas euiſcerāt: Sic iudęi mellificauerūt nobis dulcedinē in paſſione chriſti: ipſum nobis dulciorem fecerunt.Unde eis poteſt dici: Sic vos non vobis mellificatis apes.Item vt chriſtū pungerent clauis paſſiōis ſe euiſcerauerūt etaīas ſuas ꝑdiderūt:Moralit̓: g Bonū ē ꝯfidere ī dn̄o. Supͣ dixerat bonꝰęnitēs: Dn̄s mihi adiutor timebo qͥd faciat mihi. Et iterū: Dn̄s mihi adiutor ego deſpiciā inīmicoſ meoſ .ſ. mūdū/ carnē diabolū: dei auxilio deuīcūt̉ auxilio hūano: dic̄: Bonū ē ꝯfidere ī dn̄o: ēpotēſ adiutor: h ꝯfidere ī hoīe/ nihil ex ſe pōt. Hiere. xvij. a. Maledictꝰ ꝯfidit ī hoīe. j. Machab̓. iij. b. inml̓titudine exercitꝰ victoria belli: ſꝫ cęlo fortitudo ē. ij. Paral̓. xxv. c. Si puteſ ī robore exercitꝰ bella ꝯſiſtere: ſuꝑari te faciet dn̄s. Cōfidere debemꝰ ī dn̄o qͣꝫtū ad victoriā: ſꝑare ī eoqͣꝫtū ad gl̓iam coronā quā ꝯfert victoribꝰ. Vn̄ addit: i Bo ē ſꝑare ī dn̄o .i. gl̓iaꝫ expectare ab eo: qꝛ ſpes ē certa expectatio futurę beatitudīſ. k ¶Ꝙ ſꝑare ī pͥncipibꝰ ſęcl̓aribꝰ vl̓ eccl̓iaſticꝭ: a qͥbꝰ ml̓ti ſperat gl̓iā pn̄tē. Psͣ. Nolite ꝯfidere ī pͥncipibꝰ: in filijs hoīm ī qͥbꝰ ē ſalꝰ. Et Bonū ēſꝑare ī dn̄o: qꝛ in neceſſitate poſiti ſumꝰ/ a poſſumꝰaliū lib̓ari: Un̄ addit: lOēſ gētes .i. oīa vitia q̨̄ faciūt hoīeꝫgētilit̓ viuere. m Circūier̄t me qͣſi exercitꝰ caſtꝝ obſidēdo.Exercitꝰ em̄ diaboli ē exercitꝰ vitioꝝ: q̨̄ hoīeꝫ obſidēt ī tēptatiōe: exēplo ipſiꝰ diaboli: de. j. Pet̓. v. b. Circūit q̨̄rens quēdeuoret. Iob. xix. b. Obſeder̄t ī gyro tab̓naculū meū. Daniel̓j. a. Venit rex babylonis ī hierl̓m obſedit. Breuit̓ aūt notādū in his tribꝰ ꝟſibꝰ qͣdruplicē tāgit circūitū. Primū/dic̄: Oēs gēteſ circūierūt me. Secūdū tertiū/ addit:Circūdātes circūdederūt me. Quartū ſb̓iūgit: Circūdederūt me ſic apeſ. In notat̉ qͣttuor modis circūeūt hoīeꝫ vitia .ſ. ī cogitatiōe ī locutiōe/ ī oꝑatiōe/ ī omiſſiōe:vt iſtis qͣttuor modis poſſit trahi ad pctm̄. Sed ille ꝯfidit īdn̄o iſtos circūitus timet. Un̄ in qͦlibet iſtoꝝ ꝟſuū poſtqͣꝫdixit de circūitu/ ſubiūgit: n In noīe dn̄i qꝛ vltus ſū ineos. q. d. in noīe dn̄i vincā oēs inſultꝰ vitioꝝ: ſic̄ dicit dauidgolię/ quē intelligit̉ diabolꝰ. j. Regꝭ. xvij. f. Tu venis adme gladio haſta clypeo: ego aūt venio ad te in noīe dn̄iexercituū dei agminū iſrl̓. Hanc aūt expoſitionē aꝑtiꝰ innuitalia lr̄a q̨̄ hꝫ: In noīe dn̄i circūiui eos. Bn̄ aūt ꝯcordatqd̓ dr̄: vltꝰ ſū ī eos: qꝛ in ꝯtritiōe ſumit̉ vīdicta de pctīs:qꝛ ibi ē dolor ꝯͣ delectationē q̨̄ fuit in pctō: ꝯͣria ꝯͣrijs curāt̉.Bn̄ aūt ſubdit ī fine: Circūdeder̄t me ſic̄ apes. Apisem̄ paꝝ mellis portat: ſed hꝫ aculeū ī cauda: pūgit melvult accipere: Sic vitia p̨̄tēdūt delectationē: ſꝫ ī fine pungūt pęnę ęt̓nę obligationē. Propt̓ dr̄ Eccͣi. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge pctā. Quia velut coluber blādit̉ ſacie: ſed cauda pungit: ſic pctm̄. Prouer. xxiij. d. Ingredit̉ blande: ſed inin fine mordebit vt coluber: ſicut regulus venena diffundet.X Sūt aūt multiUel alit̓ de tēptatiōibꝰ: r Circūdederūt me ſic̄ apes.Sicut em̄ apes mellificāt ſibi ſꝫ alijs: ſic tēptatiōes īſultꝰvitioꝝ iuſtis nocēt: ſꝫ ꝓſūt: qꝛ vt dic̄ Augꝰ. Tēptatio cui

X 6

Iudei duobusmodis circūdederūt chriſtū

Psͣ .4.

dn̄ſAl̓. feſt

al̓. ccircūdeder̄tAl̓. hꝫ ī qꝛAl̓. hꝫ fin

Al̓. ffauūApibꝰ comprant̉ iudei

Moraliterde pęnitēte

DoraliterPsͣ .118. r

Psͣ. 145.

Allegoricede eccleſiaMatth̓ .10. c.

Hoīeꝫ circū eūtvitia quattuormodis

Psͣ. 21.

Aliter de temptationibus