Pſalmus
a Quid retribuā dn̄o: ꝓ oībꝰb q̨̄ retribuit mihi? Calicē ſaluctaris accipiā: ⁊ nōmē dn̄i īuocabo. Uo̓ta mea dn̄o rēddāscorā omī ppl̓o eius: p̄cioſa īh cōſpe̓ctu dn̄i morſ ſctōꝝ eiꝰ.O dn̄et qꝛ ēgo ſeruꝰ tuꝰ: egoſi ſeruus tuꝰ ⁊ filiꝰ ancillę tuę
ꝓprijs loqͥt̉. Et ſic etiā ē omnis hō mēdax: Quia Prouer. xx. b.Quis pōt dicere: mundū eſt cor meū purꝰ ſū ego a pctō? Et. j.Ioh̓ .j. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ n̄ hēmꝰ: noſipſos ſeducimꝰ ⁊ ꝟitaſī nob̓ nō ē. Itē diuitię dicūt̉ mēdaciū. Oſee. xij. a. Tota die mēdaciū et vaſtitatē ml̓tiplicat. Itē mēdaciū dr̄ idolū. Eſa. xliiij.c. Neqꝫ dicet: forte mēdaciū ē in dext̓a mea.Hiere. viij. b. App̄hēder̄t mēdaciū ⁊ noluerūt reuerti. Vidēs igit̉ martyr chriſti ſuū ēſe defectū: ſꝫ tn̄ d̓ deo ꝯfidēſ dic̄: a Quidretribuā dn̄o ꝓ oībꝰ bonis ſuꝑ dictisq̄ retribuit mihi? Nō dic̄/ dedit: ſꝫ retribuit .ſ. bona ꝓ mal̓. q. d. nō poſſū retribuere.cū ex me nō ꝓceſſerit niſi pctm̄ et mēdaciū.Ad q̨̄ſtionē rn̄det/ b Calicē ſalutarꝭ accipiā .i. paſſionē ſaluatorꝭ imitabor: de qͣ dic̄Matth̓. xx. c. Poteſtꝭ bibere calicē quē egobibiturꝰ ſū? sͣ. De torrēte ī via bibit. Paſſioaūt dr̄ calix: quia placita potio eſt: ⁊ qꝛ ſub mēſura bibit̉ .i. tranſitoria ē: qꝛ cito finit̉. Accipiā/ dico nō ꝯfiſus d̓ meis viribꝰ autpatiētia: ſꝫ de dei auxilio: Un̄/ c t nomē dn̄i īuocabo. Etipſiꝰ auxilio: d Uota mea reddā ⁊c̄. Uota/ a volendo .i.illa q̨̄ deſidero .ſ. paſſiōes ⁊ tribulatiōes: e Reddā/ ci a qͦ accepi vt ſuſtinerē. Et hͦ faciā/ nō ī abſcōdito: ſed f Cora oī ppl̓oeiꝰ/ vt hēat exēplū patientię. Et hoc faciā vt deo placeā: qꝛ g¶ Precioſa eſt .i. chara et grata: h ¶ In ꝯſpectu dn̄i morsſanctoꝝ eiꝰ. Propt̓ hͦ em̄ libēter moriebant̉ martyres ꝓ chriſto vt ei placerēt. Hiere .xxv. g. Cōpleti ſunt dies vr̄i vt interficiamī: ⁊ diſſipatiōes vr̄ę et cadetis qͣſi vaſa p̄cioſa.K Eſt aūt deꝰ verax: oīſ aūt hō mēdax. Psͣ. Verū tn̄ vani filijhoīm mēdaces: filij hoīm ī ſtatherꝭ. Et exqͥ ita ſū mēdax ⁊ vanꝰet qͣſi nihil: a Quid gͦ retribuā dn̄o ꝓ oībꝰ q̨̄ retribuitmihi .i. iterato ⁊ multotiēs tribuit. In creatione em̄ nr̄a tribuitnos nob̓/ ⁊ oēs creaturas q̨̄ factę ſt̓ ꝓpt̓ hoīeꝫ. In recreatiōe aūtdedit nob̓ ſeipſū filiꝰ/ ſiue pr̄ filiū. Et hͨ fuit retributio .i. iteratatributio. Quotidie aūt nō ceſſat iterū tribuere. Suꝑ hͦ dic̄ beatꝰBern̄. Si totū debeo ꝓ me facto: qͥd addā ꝓ me refecto et ſic refecto? Nec em̄ tā facile fuit reficere qͣꝫ facere: qꝛ dixit/ et facta ſt̓.In refectiōe aūt ⁊ fecit mira ⁊ ꝑtulit dura: nec tm̄ dura: ſꝫ ⁊ indigna. In pͥmo oꝑe me mihi dedit: ī ſecūdo ſe mihi reddidit. Datgͦ ⁊ redditꝰ/ me ꝓ me bis debeo: qͥd deo retribuā ꝓ ſe? Nā etiā ſimilies me repēdere poſſē: qͥd ſū ego an̄ deū? b Calicē ſalutaris accipiā .ſ. pnīę ⁊ tribulatiōiſ. Ul̓ calicē/ ſāguīs dn̄i: ſalutaris .i. chriſti ieſu: nō calicē iudę ꝓditoris: Cuiꝰ triplex ē calix.Primꝰ ē fraudis .ſ. hęreſis. Hiere. lj. a. Calix aureus babylon.Secūdꝰ ē furorꝭ. Hiere. xxv. d. Sume calicē vini furoris huiꝰ.Tertiꝰ ē ſoporꝭ. Eſa. lj. g. Tuli d̓ manu mea calicē ſoporis. Primꝰ calix īebriat ⁊ īfatuat vim rōnabilē: ſecūdꝰ iraſcibilē: tertiꝰ cōcupiſcibilē. Cōtra pͥmū valet calix ſalutarꝭ .ſ. euchariſtia: de qͦ. sͣ.Calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̨̄clarꝰ ē. q. d. intellectū illumīat ꝯͣ errorē.Cōtra ſecūdū ē calix timoris: de qͦ. sͣ. Calix ī manu dn̄i vini meri plenꝰ mixto. Timor em̄ refrenat iraſcibilē. Cōtra tertiū ē calix paſſiōis: de qͦ/ Matth̓. xx. c. Poteſtis bibere calicē quē egobibiturꝰ ſū? Sūt aūt aliqͥ hypocritę qͥ vident̉ calicē pnīę exteriacciꝑe: ſꝫ tn̄ nō eſt eis ſalutare: qꝛ nō bibūt ꝓ ſua ſalute: ſꝫ ꝓ vana laude. Un̄ ne talis videat̉ iſte: bn̄ ſb̓iūgit: cEt nomē dn̄iinuocabo .i. intꝰ in corde vocabo nomē dn̄i ieſu: totā intentionē in ſalutē ponēdo: nō nomē meū ī vanitatē: ſic̄ illi de quibꝰ. sͣ.Uocauerūt noīa ſua in t̓ris ſuis. Et ſic̄ illi qͥ dixerūt/ Gen̄. xj. a.Celebremꝰ nomē nr̄m anteqͣꝫ diuidamur ⁊cͣ. Uere em̄ diuident̉:ſic̄ dr̄ Matth̓. xxiiij. d. Diuidet eū ꝑtēqꝫ eiꝰ ponet cū hypocritꝭItē multi ī neceſſitate ſua inuocāt dn̄m: ſic̄ ī infirmitate vel ꝑiculo aliqͦ: ⁊ vouent ei ml̓ta: ſed cū de neceſſitate illa euaſerīt/ nihivolūt ei reddere. Sed de talibꝰ nō eſt iſte: qꝛ ſubdit: d. ¶ Uotamea dn̄o reddā. Iob. xxij. d. Rogabiſ eū ⁊ ipſe exaudiet te:⁊ vota tua reddeſ. sͣ. Redde altiſſimo vota tua: ⁊ īuoca me ī dietribulatiōis. q. d. niſi reddideris ea q̨̄ in p̨̄cedēti tribulatōe vouiſti: ſi iterū ingruat tibi neceſſitas/ faciā tibi ſurdā aurē. Eccͣs. v.a. Si qͥd vouiſti deo/ ne moreris reddere: diſplicet em̄ deo infidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio. Et hͦ faciā/ f. ¶ Corā oī ppl̓o eiꝰ: vt exēplo meo ꝓuocē alios. Matth̓. v. b. Sic luceat lux vr̄a corā hominibꝰ ⁊cͣ. Sūt aūt ml̓ti qͦs malꝰ timor retrahit ne vota reddāt:Timēt em̄ mori ſi ītrēt religionē/ vel ſi eāt vltra mare/ vel ſi alia
faciāt q̄ vouerūt. Propt̓ hoc ſubdit: g Precioſa ī ꝯſpectudn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ. q. d. etiā ſi mori me oporteat/ nō differāſoluere vota mea: qꝛ p̄cioſa erit deo mors mea. Prouer. xiiij. d.Sperat iuſtꝰ ī morte ſua. Deut̓. xxxiij. c. Lętare gabulon ī exitutuo. Sap̄. iiij. b. Iuſtꝰ ſi morte p̨̄occupatꝰ fuerit ī refrigerio erit.Ul̓ ſic vt nō d̓ corꝑali morte tm̄: ſꝫ d̓ ſpūaliītelligat̉: d Uota mea dn̄o reddā: vt.sͣ .ſ. intrādo religionē: qꝛ p̄cioſa/ ē in cōſpectu dn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ .i. ipſe īgreſſus religiōis/ in qͦ ſpūalit̓ moriūt̉ ſctī eiꝰ volūtarie amittētes motū ⁊ ſenſū: qꝛ ī religiōenō mouēt̉ ẜm ꝓpriā volūtatē: nec ẜm ꝓpriūſenſū regunt̉ aut diſcernūt. De pͥmo/ Ioh̓.vlt̓ .f. Alius te ducet qͦ tu nō vis. De ſcd̓o.Col̓. ij. d. Si mortui eſtis cū chriſto ab elemētis huiꝰ mūdi: quid adhuc tamqͣꝫ viuentes mundo decernitis? Et beatus Bern̄.dic̄ ad ſubditos: Qui ſemel vr̄i curā nob̓ cōmiſiſtis: qͥd rurſū devob̓ vos intromittitꝭ? Hęc mors licꝫ abomīabilis ⁊ ꝯtēptibilisſit ī ꝯſpectu hoīꝫ: tn̄ p̄cioſa ē ī ꝯſpectu dn̄i .i. plena magno p̄cio:ꝙ ſufficiat corā deo ad oīm pctōꝝ abomīationē: ⁊ ad regni celeſtis ⁊ iudiciarię ſedis emptōeꝫ. De pͥmo. j. Regꝭ. xv. e. Melioreſt obediētia qͣꝫ victimę. Idē dic̄ ſalomō Eccͣs. iiij. d. Poſtqͣꝫ d̓vanitate mūdi diſputauit ꝯcludēs ſic: Sꝫ ⁊ hͨ vanitas ⁊ afflictioſpūs. Et ſtatī dat cōſiliū de ingreſſu religiōis ſic: Cuſtodi pedētuū ingrediēs domū dei/ ⁊ appropinqͣ vt audias: multo em̄ melior ē obediētia qͣꝫ ſtl̓toꝝ victimę. Stultoꝝ em̄ īfinitꝰ ē numerꝰ:vt dr̄ Eccͣs. j. d. qͥ dicūt ꝙ nō oportet nec expedit eos ītrare religionē: qꝛ multas elemoſynas faciūt ī ſęcl̓o/ ꝗ nō poſſēt facere inreligiōe. Et ꝙ īgreſſꝰ religiōis plꝰ valeat ad pctōꝝ remiſſionē qͣꝫaliqͣ pnīa ī mūdo: ipſi p̨̄lati eccl̓ię ꝯfitēt̉: qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ peccauerithō/ ſi in cōfeſſiōe dicat ſe velle ītrare religionē: nō iniūgit̉ ei aliapnīa. Sꝫ ſi dicat ſe velle ire vltra mare: tale qͥd pōt cōmiſiſſe/ ꝙbn̄ īiūgit̉ ei maior pnīa. De ſcd̓o aūt ꝙ .ſ. ſufficiat ad emptionēregni cęleſtꝭ ⁊ iudiciarię ſedis: Matth̓. xix. d. Vos qͥ reliqͥſtꝭ oīa⁊ ſecuti eſtis me: ſedebitꝭ ſuꝑ ⁊cͣ. Et Matth̓. v. a. Beati pauꝑesſpū: qm̄ ipſoꝝ ē regnū cęloꝝ. Et Augꝰ ī ꝑſona dn̄i dic̄: Venalehabeo. Quid? Regnū cęloꝝ. Quo emit̉? Pauꝑtate regnū: labore reqͥes: morte vita. Ecce ꝙ hͨ mors ē bn̄ p̄cioſa ī ꝯſpectu dn̄i.Quia eſt introitꝰ in verā vitā. Iob. xj. d. Cū te ꝯſūptūQuia ē introitꝰ ī requiē. (putaueris orieris vt lucifer.Apocꝭ. xiiij. c. Beati mortui qui ī domino moriunt̉.Quia eſt introitꝰ ad ſecuritatē. Iob. xj. d. Defoſſus ſeQuia eſt introitus in abundantiā. Iob (curꝰ dormies.v. d. Ingredieris in abundātia ſepulchrū.Quia eſt introitus ad claritatē. Iob. xj. d. Quaſi meridianus fulgur cōſurget tibi ad veſperā.Quia eſt introitꝰ ad pacē ⁊ ſocietatē. Psͣ. Qui poſuit fi Psͣ. 147¶ Quia eſt introitꝰ ad ęternitatē. Ecc̄i. (nes tuos pacē.ij. a. Cōiungere deo ⁊ ſuſtine vt creſcat in nouiſſimo vita tua.i O dn̄e. Secūda ꝑs: vbi ī ꝑſona martyꝝ dic̄ ſe eē ẜuū dei ⁊ fi Allegorioliū eccl̓ię. Un̄ dic̄ martyr chriſti: O dn̄e/ chriſte: qͥ me eruiſti ſā ꝑſona maguīe tuo. k Ego/ ſū ẜuꝰ tuꝰ. Et nō ē h̓ qꝛ ẜm Augꝭ. vl̓ ſi ẜmalios legamꝰ: tūc ꝯtinuat̉ ei qd̓ p̄dixit: Calicē ſalutarꝭ acciiā ⁊cͣ. Quia o dn̄e ego/ ſū ẜuꝰ tu ī aīa qͣ tibi obedio. l¶ Ego ẜuꝰ tuꝰſī corꝑe qͦ tibi ſeruio: qd̓ ꝓ amore tuo morti expono. m Et ſū filiꝰ ancillę tuę .i. eccl̓ię: q̨̄ mō ē ancilla: qꝛ ẜuit.In futuro aūt erit ſpōſa: qn̄ erit ī āplexū ſpōſi. Hęc ē em̄ rachelꝓ qͣ ſeruiuit iacob nr̄ .i. chriſtꝰ: q̨̄ in morte ꝑit beniamī: qꝛ eccl̓iaī morte martyꝝ ꝑit filios dextrę: licꝫ pͥus ſint bēnoni .i. filij doloris. Hoc gͦ feci: qꝛ ẜuꝰ tuꝰ. Sꝫ nūqͥd ſine vtilitate mea? Nō: qꝛx Dirupiſti vinculaMoralit̓: i O dn̄e. Pręmiſſa expoſita ſūt de religioſo etęnitēte: de quo ⁊ hęc exponēda ſunt: vt orans dicat: O dn̄e.Imꝑfecte loquit̉: ſic̄ mos eſt deuotoꝝ ⁊ cōpunctoꝝ/ ꝙ gemūt ⁊vnū verbū dicūt. q. d. nō expͥmi oportet qͥd petamꝰ apud eū quinouit corda hoīm. Matth̓. vj. d. Scit em̄ pater vr̄ qͥd opus ſitvobis. k. ¶ Quia ego ſeruꝰ tuꝰ: nō dicit filiꝰ/ p̨̄ hūilitate: ſic̄Luc̄. xv. d. Pr̄ peccaui ī cęlū ⁊ corā te: iā nō ſū dignꝰ ⁊cͣ. m ¶ Etfiliꝰ ancillę tuę .i. religionis q̨̄ tibi ſeruit. Sap̄. ix. a. Noli mereprobare a pueris tuis: qm̄ ſeruꝰ tuꝰ ſū et filiꝰ ancillę tuę. Uelancilla dicit̉ beata virgo: q̨̄ dicit Luc̄. j. d. Ecce ancilla domini.Huiꝰ filiꝰ
X
¶ Aliter pet te ſpūali ⁊cioſa ſit inſpectu doi-
Al̓. riſtumverſiculumnon habet
Al̓. non hrquia
ſPsͣ. 109.
MoraliterPsͣ. .61.
Psͣ .148.
Triplex calix iude
(Psͣ. .22. 5Psͣ. 74.
Psͣ .43.
Gen. 35. e.
Moraliterreligioſo etpęnitente
Psͣ .49.
Beata viredicit̉ anci. le