Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Quid retribuā dn̄o: oībꝰb q̨̄ retribuit mihi? Calicē ſaluctaris accipiā: nōmē dn̄i īuocabo. Uo̓ta mea dn̄o rēddāscorā omī ppl̓o eius: p̄cioſa īh cōſpe̓ctu dn̄i morſ ſctōꝝ eiꝰ.O dn̄et qꝛ ēgo ſeruꝰ tuꝰ: egoſi ſeruus tuꝰ filiꝰ ancillę tuę

ꝓprijs loqͥt̉. Et ſic etiā ē omnis mēdax: Quia Prouer. xx. b.Quis pōt dicere: mundū eſt cor meū purꝰ ſū ego a pctō? Et. j.Ioh̓ .j. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ hēmꝰ: noſipſos ſeducimꝰ ꝟitaſī nob̓ ē. Itē diuitię dicūt̉ mēdaciū. Oſee. xij. a. Tota diedaciū et vaſtitatē ml̓tiplicat. Itē mēdaciū dr̄ idolū. Eſa. xliiij.c. Neqꝫ dicet: forte mēdaciū ē in dext̓a mea.Hiere. viij. b. App̄hēder̄t mēdaciū noluerūt reuerti. Vidēs igit̉ martyr chriſti ſuū ēſe defectū: ſꝫ tn̄ deo ꝯfidēſ dic̄: a Quidretribuā dn̄o oībꝰ bonis ſuꝑ dictis retribuit mihi? dic̄/ dedit: ſꝫ retribuit .ſ. bona mal̓. q. d. poſſū retribuere. ex me ꝓceſſerit niſi pctm̄ et mēdaciū.Ad q̨̄ſtionē rn̄det/ b Calicē ſalutarꝭ accipiā .i. paſſionē ſaluatorꝭ imitabor: de dic̄Matth̓. xx. c. Poteſtꝭ bibere calicē quē egobibiturꝰ ſū?. De torrēte ī via bibit. Paſſioaūt dr̄ calix: quia placita potio eſt: qꝛ ſub mēſura bibit̉ .i. tranſitoria ē: qꝛ cito finit̉. Accipiā/ dico ꝯfiſus meis viribꝰ autpatiētia: ſꝫ de dei auxilio: Un̄/ c t nomē dn̄i īuocabo. Etipſiꝰ auxilio: d Uota mea reddā ⁊c̄. Uota/ a volendo .i.illa q̨̄ deſidero .ſ. paſſiōes tribulatiōes: e Reddā/ ci a accepi vt ſuſtinerē. Et faciā/ ī abſcōdito: ſed f Cora ppl̓oeiꝰ/ vt hēat exēplū patientię. Et hoc faciā vt deo placeā: qꝛ g Precioſa eſt .i. chara et grata: h In ꝯſpectu dn̄i morsſanctoꝝ eiꝰ. Propt̓ em̄ libēter moriebant̉ martyres chriſto vt ei placerēt. Hiere .xxv. g. Cōpleti ſunt dies vr̄i vt interficiamī: diſſipatiōes vr̄ę et cadetis qͣſi vaſa p̄cioſa.K Eſt aūt deꝰ verax: oīſ aūt mēdax. Psͣ. Verū tn̄ vani filijhoīm mēdaces: filij hoīm ī ſtatherꝭ. Et exqͥ ita ſū mēdax vanꝰet qͣſi nihil: a Quid retribuā dn̄o oībꝰ q̨̄ retribuitmihi .i. iterato multotiēs tribuit. In creatione em̄ nr̄a tribuitnos nob̓/ oēs creaturas q̨̄ factę ſt̓ ꝓpt̓ hoīeꝫ. In recreatiōe aūtdedit nob̓ ſeipſū filiꝰ/ ſiue pr̄ filiū. Et fuit retributio .i. iteratatributio. Quotidie aūt ceſſat iterū tribuere. Suꝑ dic̄ beatꝰBern̄. Si totū debeo me facto: qͥd addā me refecto et ſic refecto? Nec em̄ facile fuit reficere qͣꝫ facere: qꝛ dixit/ et facta ſt̓.In refectiōe aūt fecit mira ꝑtulit dura: nec tm̄ dura: ſꝫ indigna. In pͥmo oꝑe me mihi dedit: ī ſecūdo ſe mihi reddidit. Dat redditꝰ/ me me bis debeo: qͥd deo retribuā ſe? etiā ſimilies me repēdere poſſē: qͥd ſū ego an̄ deū? b Calicē ſalutaris accipiā .ſ. pnīę tribulatiōiſ. Ul̓ calicē/ ſāguīs dn̄i: ſalutaris .i. chriſti ieſu: calicē iudę ꝓditoris: Cuiꝰ triplex ē calix.Primꝰ ē fraudis .ſ. hęreſis. Hiere. lj. a. Calix aureus babylon.Secūdꝰ ē furorꝭ. Hiere. xxv. d. Sume calicē vini furoris huiꝰ.Tertiꝰ ē ſoporꝭ. Eſa. lj. g. Tuli manu mea calicē ſoporis. Primꝰ calix īebriat īfatuat vim rōnabilē: ſecūdꝰ iraſcibilē: tertiꝰcupiſcibilē. Cōtra pͥmū valet calix ſalutarꝭ .ſ. euchariſtia: de..Calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̨̄clarꝰ ē. q. d. intellectū illumīat ꝯͣ errorē.Cōtra ſecūdū ē calix timoris: de.. Calix ī manu dn̄i vini meri plenꝰ mixto. Timor em̄ refrenat iraſcibilē. Cōtra tertiū ē calix paſſiōis: de/ Matth̓. xx. c. Poteſtis bibere calicē quē egobibiturꝰ ſū? Sūt aūt aliqͥ hypocritę vident̉ calicē pnīę exteriacciꝑe: ſꝫ tn̄ eſt eis ſalutare: qꝛ bibūt ſua ſalute: ſꝫ vana laude. Un̄ ne talis videat̉ iſte: bn̄ ſb̓iūgit: cEt nomē dn̄iinuocabo .i. intꝰ in corde vocabo nomē dn̄i ieſu: totā intentio in ſalutē ponēdo: nomē meū ī vanitatē: ſic̄ illi de quibꝰ..Uocauerūt noīa ſua in t̓ris ſuis. Et ſic̄ illi dixerūt/ Gen̄. xj. a.Celebremꝰ nomē nr̄m anteqͣꝫ diuidamur ⁊cͣ. Uere em̄ diuident̉:ſic̄ dr̄ Matth̓. xxiiij. d. Diuidet ꝑtēqꝫ eiꝰ ponet hypocritꝭItē multi ī neceſſitate ſua inuocāt dn̄m: ſic̄ ī infirmitate vel ꝑiculo aliqͦ: vouent ei ml̓ta: ſed de neceſſitate illa euaſerīt/ nihivolūt ei reddere. Sed de talibꝰ eſt iſte: qꝛ ſubdit: d. Uotamea dn̄o reddā. Iob. xxij. d. Rogabiſ ipſe exaudiet te: vota tua reddeſ.. Redde altiſſimo vota tua: īuoca me ī dietribulatiōis. q. d. niſi reddideris ea q̨̄ in p̨̄cedēti tribulatōe vouiſti: ſi iterū ingruat tibi neceſſitas/ faciā tibi ſurdā aurē. Eccͣs. v.a. Si qͥd vouiſti deo/ ne moreris reddere: diſplicet em̄ deo infidelis ſtulta ꝓmiſſio. Et faciā/ f. Corā ppl̓o eiꝰ: vt exēplo meo ꝓuocē alios. Matth̓. v. b. Sic luceat lux vr̄a corā hominibꝰ ⁊cͣ. Sūt aūt ml̓ti qͦs malꝰ timor retrahit ne vota reddāt:Timēt em̄ mori ſi ītrēt religionē/ vel ſi eāt vltra mare/ vel ſi alia

faciāt vouerūt. Propt̓ hoc ſubdit: g Precioſa ī ꝯſpectudn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ. q. d. etiā ſi mori me oporteat/ differāſoluere vota mea: qꝛ p̄cioſa erit deo mors mea. Prouer. xiiij. d.Sperat iuſtꝰ ī morte ſua. Deut̓. xxxiij. c. Lętare gabulon ī exitutuo. Sap̄. iiij. b. Iuſtꝰ ſi morte p̨̄occupatꝰ fuerit ī refrigerio erit.Ul̓ ſic vt corꝑali morte tm̄: ſꝫ ſpūaliītelligat̉: d Uota mea dn̄o reddā: vt. .ſ. intrādo religionē: qꝛ p̄cioſa/ ē inſpectu dn̄i mors ſctōꝝ eiꝰ .i. ipſe īgreſſus religiōis/ in ſpūalit̓ moriūt̉ ſctī eiꝰ volūtarie amittētes motū ſenſū: qꝛ ī religiōe mouēt̉ ẜm ꝓpriā volūtatē: nec ẜm ꝓpriūſenſū regunt̉ aut diſcernūt. De pͥmo/ Ioh̓.vlt̓ .f. Alius te ducet tu vis. De ſcd̓o.Col̓. ij. d. Si mortui eſtis chriſto ab elemētis huiꝰ mūdi: quid adhuc tamqͣꝫ viuentes mundo decernitis? Et beatus Bern̄.dic̄ ad ſubditos: Qui ſemel vr̄i curā nob̓ cōmiſiſtis: qͥd rurſū devob̓ vos intromittitꝭ? Hęc mors licꝫ abomīabilis ꝯtēptibilisſit ī ꝯſpectu hoīꝫ: tn̄ p̄cioſa ē ī ꝯſpectu dn̄i .i. plena magno p̄cio: ſufficiat corā deo ad oīm pctōꝝ abomīationē: ad regni celeſtis iudiciarię ſedis emptōeꝫ. De pͥmo. j. Regꝭ. xv. e. Melioreſt obediētia qͣꝫ victimę. Idē dic̄ ſalomō Eccͣs. iiij. d. Poſtqͣꝫvanitate mūdi diſputauit ꝯcludēs ſic: Sꝫ vanitas afflictioſpūs. Et ſtatī dat cōſiliū de ingreſſu religiōis ſic: Cuſtodi pedētuū ingrediēs domū dei/ appropinqͣ vt audias: multo em̄ melior ē obediētia qͣꝫ ſtl̓toꝝ victimę. Stultoꝝ em̄ īfinitꝰ ē numerꝰ:vt dr̄ Eccͣs. j. d. dicūt oportet nec expedit eos ītrare religionē: qꝛ multas elemoſynas faciūt ī ſęcl̓o/ poſſēt facere inreligiōe. Et īgreſſꝰ religiōis plꝰ valeat ad pctōꝝ remiſſionē qͣꝫaliqͣ pnīa ī mūdo: ipſi p̨̄lati eccl̓ię ꝯfitēt̉: qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ peccauerit/ ſi in cōfeſſiōe dicat ſe velle ītrare religionē: iniūgit̉ ei aliapnīa. Sꝫ ſi dicat ſe velle ire vltra mare: tale qͥd pōt cōmiſiſſe/bn̄ īiūgit̉ ei maior pnīa. De ſcd̓o aūt .ſ. ſufficiat ad emptionēregni cęleſtꝭ iudiciarię ſedis: Matth̓. xix. d. Vos reliqͥſtꝭ oīa ſecuti eſtis me: ſedebitꝭ ſuꝑ ⁊cͣ. Et Matth̓. v. a. Beati pauꝑesſpū: qm̄ ipſoꝝ ē regnū cęloꝝ. Et Augꝰ ī ꝑſona dn̄i dic̄: Venalehabeo. Quid? Regnū cęloꝝ. Quo emit̉? Pauꝑtate regnū: labore reqͥes: morte vita. Ecce mors ē bn̄ p̄cioſa ī ꝯſpectu dn̄i.Quia eſt introitꝰ in verā vitā. Iob. xj. d. te ꝯſūptūQuia ē introitꝰ ī requiē. (putaueris orieris vt lucifer.Apocꝭ. xiiij. c. Beati mortui qui ī domino moriunt̉.Quia eſt introitꝰ ad ſecuritatē. Iob. xj. d. Defoſſus ſeQuia eſt introitus in abundantiā. Iob (curꝰ dormies.v. d. Ingredieris in abundātia ſepulchrū.Quia eſt introitus ad claritatē. Iob. xj. d. Quaſi meridianus fulgur cōſurget tibi ad veſperā.Quia eſt introitꝰ ad pacē ſocietatē. Psͣ. Qui poſuit fi Psͣ. 147 Quia eſt introitꝰ ad ęternitatē. Ecc̄i. (nes tuos pacē.ij. a. Cōiungere deo ſuſtine vt creſcat in nouiſſimo vita tua.i O dn̄e. Secūda ꝑs: vbi ī ꝑſona martyꝝ dic̄ ſe ẜuū dei fi Allegorioliū eccl̓ię. Un̄ dic̄ martyr chriſti: O dn̄e/ chriſte: me eruiſti ſā­ ꝑſona maguīe tuo. k Ego/ ſū ẜuꝰ tuꝰ. Et ē qꝛ ẜm Augꝭ. vl̓ ſi ẜmalios legamꝰ: tūc ꝯtinuat̉ ei qd̓ p̄dixit: Calicē ſalutarꝭ acci ⁊cͣ. Quia o dn̄e ego/ ſū ẜuꝰ tu ī aīa tibi obedio. l Ego ẜuꝰ tuꝰſī corꝑe tibi ſeruio: qd̓ amore tuo morti expono. m Et ſū filiꝰ ancillę tuę .i. eccl̓ię: q̨̄ ē ancilla: qꝛ ẜuit.In futuro aūt erit ſpōſa: qn̄ erit ī āplexū ſpōſi. Hęc ē em̄ rachel ſeruiuit iacob nr̄ .i. chriſtꝰ: q̨̄ in morte ꝑit beniamī: qꝛ eccl̓iaī morte martyꝝ ꝑit filios dextrę: licꝫ pͥus ſint bēnoni .i. filij doloris. Hoc feci: qꝛ ẜuꝰ tuꝰ. Sꝫ nūqͥd ſine vtilitate mea?: qꝛx Dirupiſti vinculaMoralit̓: i O dn̄e. Pręmiſſa expoſita ſūt de religioſo etęnitēte: de quo hęc exponēda ſunt: vt orans dicat: O dn̄e.Imꝑfecte loquit̉: ſic̄ mos eſt deuotoꝝ cōpunctoꝝ/ gemūtvnū verbū dicūt. q. d. expͥmi oportet qͥd petamꝰ apud quinouit corda hoīm. Matth̓. vj. d. Scit em̄ pater vr̄ qͥd opus ſitvobis. k. Quia ego ſeruꝰ tuꝰ: dicit filiꝰ/ p̨̄ hūilitate: ſic̄Luc̄. xv. d. Pr̄ peccaui ī cęlū corā te: ſū dignꝰ ⁊cͣ. m Etfiliꝰ ancillę tuę .i. religionis q̨̄ tibi ſeruit. Sap̄. ix. a. Noli mereprobare a pueris tuis: qm̄ ſeruꝰ tuꝰ ſū et filiꝰ ancillę tuę. Uelancilla dicit̉ beata virgo: q̨̄ dicit Luc̄. j. d. Ecce ancilla domini.Huiꝰ filiꝰ

X

Aliter pet te ſpūalicioſa ſit inſpectu doi-

Al̓. riſtumverſiculumnon habet

Al̓. non hrquia

ſPsͣ. 109.

MoraliterPsͣ. .61.

Psͣ .148.

Triplex calix iude

(Psͣ. .22. 5Psͣ. 74.

Psͣ .43.

Gen. 35. e.

Moraliterreligioſo etpęnitente

Psͣ .49.

Beata viredicit̉ anci. le