Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XV

qꝛ dn̄s bn̄fecit tibi. Quia ericpuit aīaꝫ meā de morte: ocud los meos a lachrymiſ: pēdeſ meos a lāpſu. Placebo do-g mino in regione viuoꝝ.Alleluia.CXV.Re̓didi ꝓpter qd̓ locufcAtus ſū: ego auteꝫ hūiliatꝰ ſū nimis. Ego dixi ī ex ceſſu meo: dīs mendax.

na reqͥes ꝓprie ſua eſt: tn̄ ibi intrauit artā viā paſſiōis: ſic̄ dicit̉Lucꝭ. xxiiij. d. Oportuit chriſtū pati ita intrare in gloriā ſuā.Ergo ẜm qd̓ dic̄ beatꝰ Bern̄. quō ſine paſſiōe tribulatiōe intrabit in alienā: vel in ſuā? Dico Cōuertere/ o oīa .i. ſil̓ corꝑe ꝟtere ī illā requiē. Et a Quia dn̄s bn̄fecit tibidans tibi poteſtatē hāc vt ad corpꝰ reuertaris: eo in requiē conuertaris. Et qͣſi qͥsq̄ret? O tu chriſte qͣre ita dicis aīę tuę? ſubdit: b Quia eripuit aīam meam demorte .i. eripiet. Et c Ocl̓os meos alachrymis: qͣs fundo in paſſione pctīshūani generis. Heb̓. v. b. clamore valido lachrymis exauditꝰ ē ſua reuerētia.Illas aūt lachrymas: vt dictū ē: effūdebat peccatis hoīm ſuis: qꝛ ipſe pctm̄fecit. Un̄ addit: d Pędes meos: ſuppleeripuit dn̄s: e A lapſu pctī. Ipſe em̄ābulauit viā pctōrū: de in Psͣ. Fiat viailloꝝ tenebrę lubricū: Et ideo placuit deoſꝑ placebit. Un̄ bn̄ ī baptiſmo chriſti pat̓na vox audita ē: Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ ī mihi cōplacui: Mat.iij. d. et Luc̄. iij. e. Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ ī te cōplacuit mihi. q. d.pr̄ iſte filiꝰ meꝰ bapęatꝰ ē vt a pctīs mūdaret̉/ ſic̄ alij hoīes:an̄ baptiſmū placuit mihi: qꝛ ſemꝑ ſine pctō fuit. Et ſic̄ an̄: itapoſt ī ęternū placebit. Un̄ bene addit chriſtꝰ: f Placebodn̄o patri: g In regione viuorū .ſ. in cęlo: vbi poſt aſcenſionē meā ad dexterā eius ſedebo.X rabor .i. ī deo ē hęreditas mea. Ioh̓. xvj. g. Hęc locutꝰ ſūvt ī me pacē habeatis: ī mūdo p̄ſſuras hēbitꝭ. Augꝰ. in li. ꝯfeſſi.onū. Inquietū ē cor nr̄m dn̄e donec ꝑueniat ī te. Et mirū eſt oīa requiē q̨̄rāt .ſ. lapiſ auiſ auis/ fera ⁊cͣ. ſolꝰ laborē q̨̄rit.Eſa. lvij. d. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ qͥeſcere pōt. Eſt aūtmagnū bn̄ficiū dei/ dat hoī vt poſſit qͥeſcere ī ip̄o. Un̄ addit Quia dn̄s bn̄fecit tibi. Exo. xvj. f. Uidete deꝰ dederitvob̓ ſabbatū. Et dic̄ Gregꝰ. Iſrl̓ accępit ſabbatū ī munere/ ęgyptꝰ ꝑcutit̉ muſcaꝝ ml̓titudīe. Heb̓. iiij. a. Quibꝰ iuraui ī ira meaſi ītroibūt ī requiē meā. Et ſeqͥt̉: Itaqꝫ ſabbatiſmꝰ relīquit̉ ppl̓odei. q. d. alij. Ioh̓. xiiij. d. Pacē relinqͦ vobis ⁊cͣ. Iſtū verſūꝓprie pōt dicere religioſus: mūdū diuitias delitias/ deibn̄ficio reliqͥt: vt ī ſolo deo qͥeſcat. Sꝫ diuites mūdani ſęcl̓aribꝰ negocijs īplicati ſūt/ poſſūt dicere: Cōuerterę aīa mea/ īlaborē tuū. Benefecit/ dico/ b Qm̄ eripuit aīaꝫ meā demorte .i. a pctō: qd̓ ē mors aīę. Et c Oculos meos alachrymis: qͣs oportet fundere pctīs. Et quō vtrūqꝫ fiat/ſubdit: qꝛ .ſ. eripuit/ d Pedes meos a lapſu: vt labererī foueā pctī de via iuſticię. Ac f Placebo dn̄o ī regiōeviuoꝝ .i. in eccl̓ia: ī regnat ſuꝑ t̓rā corpoꝝ ſpirituū ſuoꝝ viuentiū gr̄aꝫ: labunt̉ dn̄o placēt: ſicut dic̄ dn̄s Hiere.xiiij. b. Populus iſte dilexit mouere de via .ſ. iuſticia: pedem etdomino placuit. Beati mortui ī dn̄o moriūt̉: āmodo em̄ dic̄ ſpūs vt reqͥeſcāt a laboribꝰ ſuis: a Quia dn̄s bn̄fecit tibi/ te cuſtodiēdo a pctō/ ad gl̓iā ęterna te vocādo: qd̓ petit.. Bn̄fac dn̄e bonis rectꝭ corde. b Quia eripuit aīaꝫ meā morte/ quāſcꝫ ponit ī ęt̓na vita.. Corꝭ. xv. g. Abſorpta ē mors ī victoria.Apocl̓. ij. c. Qui vicerit lędet̉ a morte ſecūda. cOOculosmeos a lachrymis: qꝛ ibi erit gaudiū intermīabile. Apocꝭ.xxj. a. Abſterget deꝰ oēm lachrymā ab ocl̓is eoꝝ: et mors vltra erit. Eſa xxv. Auferet deus oēm lachrymā ab omī facie. dPedes meos a lapſu. Statuēt̉ em̄ tūc ſupͣ petrā chriſtū pedes affectus intellectꝰ: Et poterit affectꝰ corrūpi: nec intellectꝰ decipi. Et tūc/ f Placebo dn̄o in regiōe viuoꝝ .i. incęlo:.. Credo videre bona dn̄i ī t̓ra viuētiū. Cęlū aūt bn̄ dr̄regio: qꝛ ibi om̄s erūt reges. Mūdꝰ aūt ē regio: ſꝫ carcer:ſolū hominū: ſed et dęmonū. Expoſitio. Psͣ. CXV.Redidi. Titulꝰ. All̓a. In p̨̄cedēti pſalmo habitū eſtc agone pęnitētiū: In iſto habet̉ ꝯſtātia martyꝝ. Etduo bn̄ inuicē ſe ſequunt̉: ẜm qd̓ dr̄ Exo .xxvj. ſagiscilicinis pelles rubricate ſuꝑponebant̉. Hic victoria marty gr̄as agit: deū laudat in ꝑſona eorūdē martyꝝ: qd̓ innuit̉ inio titulo. Per etiā patet intētio .ſ. laudare deū. Modꝰ. Biꝑtitꝰ ēni pſalmꝰ. Primo ī ꝑſona martyꝝ bn̄ficia dei ſibi facta cōmemo-

rat/ ꝓmittēdo ſe retributiōe calicē bibere paſſiōis. Secūdo inꝑſona eorūdē ſe filiū eccl̓ię ſeruū dei dic̄: ibi: O dn̄e qꝛ ego.Primo martyr chriſti oībꝰ loquēs int̓ bn̄ficia dei/ q̨̄ ad martyriū ꝓmouēt/ fidē ponit/ q̨̄ ē fūdamētū. Vn̄ dic̄: Credidi. Secūdo ponit ꝯfeſſionē ipſiꝰ fidei/ dic̄: Propt̓ qd̓ locutꝰ ſū.Tertio patiētiā paſſionū/ dic̄: Ego aūthūiliatꝰ ſū nimis. Dic̄: he (redidiī corde: ¶¶Propt̓ qd̓ locutꝰ ſū/ ī ore. Uera em̄ fides ē ꝯfeſſiōis. Et ſuffic̄ fides/niſi qn̄ oportet ſeqͣt̉ cōfeſſio. Ro. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. em̄ ē ſalꝰ ſꝫ magꝭ dānatio ei/ licꝫcredat ī corde: ī ore tn̄ ꝓpt̓ timorē vel erubeſcētiā ꝯfiteri audet. Un̄ dic̄ dn̄s Luc̄. ix.d. Qui me erubuerit ẜmones meos: hūcfiliꝰ homīs erubeſcet venerit ī maieſtateſua pr̄iſ ſctōꝝ āgeloꝝ. Et qꝛ martyr chriſti ipſū credit qd̓ p̨ͥmiū ē ꝯfitētibꝰ. et pctm̄ cōfitētibꝰ: tm̄ dixit: Credidi et locutꝰſū: ſꝫ dic̄ credidi ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū: licꝫex hac locutiōe ꝯͣ me ꝯcitarē crudelitatē tyrānorū infideliū: Un̄ſeqͥt̉: k Ego aūt hūiliatꝰ ſū nimis .i. ml̓tas tribulatiōesīiurias paſſꝰ ſū ꝓpt̓ v̓bū dei qd̓ credēſ ꝯfitebar p̨̄dicabā. Sꝫdic̄/ ęgo aūt diſcretiue dꝫ legi. q. d. ego v̓bū dei: ẜm qd̓ dic̄egregiꝰ martyr teſtis chriſti apl̓s. ij. Timoth̓. ij. b. Laboro ineuāgelio vſqꝫ ad vīcula qͣſi male oꝑās: ſꝫ v̓bū dei ē alligatū.Et dic̄/ nimiſ ad denotādā īmēſitatē tribulationū tormētoꝝī qͥbꝰ ex hūana īfirmitate pauebāt ſctī: pauor dr̄ exceſſꝰ mētꝭ: ſb̓dit: m Ego/ ī tāta tribulatiōe ꝯſtitutꝰ: n Dixi ī exceſſu meo .i. reſpiciēdo ī pauore/ īfirmitatē meā cogui: Et dixi/ oOīs ex ſe: pMedax ē. Vel ſic Dixi ī exceſſu meo .i.ad ſuꝑnoꝝ ꝯtemplationē euectꝰ cogͦui: Et dixi/ oīs hōmēdax/ ex ſe: Sic̄ petrꝰ de ſe p̨̄ſūpſit/ mēdax īuētꝰ ē. Et ī notat̉hūilitas martyꝝ: qꝛ nihil ſibi attribuebāt. Un̄ verꝰ hūilis martyr qͣſi nihil a ſe hn̄s/ q̨̄rit: Quid retribuā dn̄o? Sꝫ an̄qͣꝫ vltra ꝓcedamꝰ: videamꝰ qͥd ē dic̄: Oīs mēdax. Pōt em̄obijci: qꝛ.. dr̄: Perdeſ oēſ loquūt̉ mēdaciū: Et dr̄: oīſmēdax/ ex videt̉ ſeqͥ: Ergo oēm hoīeꝫ ꝑdes. Sol̓. Eſt ml̓tiplex mēdaciū. Verbi: de ē illd̓: Perdes oēs ⁊cͣ. Eſt mēdaciūmutabilitatis: de dr̄: oīs mēdax. Sic etiā tꝑaledaciū ē. Itē pctm̄ dr̄ mēdaciū. Ioh̓. viij. ſ. loqͥt̉ mēdaciū expꝑprijs loquit̉Moralit̓/ pͥmū ꝟſū ſic exponit beatꝰ Bern̄. Credidi/ ſequēdo ꝟitatē ad iuſticiā. Et poſtea/ iLLocutꝰ ſū ꝯfitēdo pctāad ſalutem. Et/ hūiliatꝰ ſū nimis ad ꝑfectionē. q. d. Psͣ.In ꝟtate tua hūiliaſti me .i. poſtqͣꝫ ꝟitatē cogͦui ex mea ꝯſideratione hūiliatꝰ ſū. Un̄ ex ſua miẜia ꝑpendēs alienas/ ſubdit: mgo dīxi ī exceſſu meo: oīs mēdax. Sic ſe excedēsꝟitati adhęrēs ſeipſū dijudicat neminē excipit: vt neminē decipiat: ſciēs qꝛ oēs peccauerūt egēt gl̓ia dei: Ro. iij. d. Nec ſeexcipit a miẜia/ ne excipiat̉ a miſcd̓ia. Vel ſic poſſumꝰ dicere vtdicat pęnitēs/ h redidi .ſ. vtilitatē ꝯfeſſiōis. ¶Propt̓ qd̓locutꝰ ſū ꝯfitēdo pctā. Illa aūt vtilitas ē remiſſio pctōꝝ: deProuer. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua diriget̉: aūtfeſſus fuerit reliq̄rit ea/ miſcd̓iā ꝯſequet̉. Sūt aūt qͥdā ꝯfitēt̉pctā ſua ad iactātiā. Et hęc ꝯfeſſio ē ad ſalutē: ſꝫ dꝫ eſſe ī hūilitate cordiſ: Un̄ addit: k Ego aūt/ ī ꝯfeſſiōe mea/ Hūiliatꝰ ſū: Et Nimis .i. valde: qꝛ .ſ. ſuꝑbꝰ fui peccādo: deoobediēdo. Et etiā: qꝛ magnā pęnā merui/ q̨̄ pōt redimi niſimagͣ pnīa. Ecc̄i. vij. b. Hūilia valde ſpm̄ tuū: qm̄ vīdicta īpij igniſ ꝟmis .ſ. ignis gehēnę: ꝟmis ꝯſcīę. Et de hac ſuꝑbia pōt intelligi qd̓ ſequit̉: m Ego dixi ⁊cͣ. q. d. ita ſuꝑbꝰ fui nolui correctionē admittere: Sꝫ/ n Dixi ī exceſſu meo .ſ. ī exceſſu ſuꝑbię: o Oīs mēdax .i. nll̓i volui acqͥeſcere ī his q̨̄ mihi dicebāt faciēda: ẜm qd̓ dr̄ Hiere. xliij. a. cōpleſſet hieremiasloq̄ns ad ppl̓m vniuerſos ſermōes dn̄i: dixit azarias iohānā etoēſ viri ſuꝑbi/ dicēteſ ad hieremiā: mēdaciū tu loq̄rꝭ. Prouer. v.c. Cur deteſtatꝰ ſū diſciplinā īcreꝑationibꝰ acq̇euit cor meū⁊cͣ. Uel ſic/ m Ego dixi ī exceſſu meo .ſ. in exceſſu ꝯtēplatiōis: de. ij. Corꝭ. v. c. Siue mēte excedimꝰ deo. Thren̄. iij. d.Leuauit ſe ſuꝑ ſe. Ibi cogͦui recognoui: qꝛ dixi oīsdax .i. vanꝰ ſiue vanitas: quia eſn eo ꝟitas ex ſe. Ro. iij. a.Eſt aūt deꝰ

A

Allegorice inꝑſona martyꝝ

Psͣ 34.

Doraliter

Psͣ. 5.

Psͣ. .188.

Aſagogice

Psͣ. 26.

U 4