¶ XV
gͦ qꝛ dn̄s bn̄fecit tibi. Quia ericpuit aīaꝫ meā de morte: ocud los meos a lachrymiſ: pēdeſeͦ meos a lāpſu. Placebo do-g mino in regione viuoꝝ.Alleluia.CXV.Re̓didi ꝓpter qd̓ locufcAtus ſū: ego auteꝫ hūiliatꝰ ſū nimis. Ego dixi ī exgͦ ceſſu meo: dīs hō mendax.
na reqͥes ꝓprie ſua eſt: tn̄ ibi intrauit ꝑ artā viā paſſiōis: ſic̄ dicit̉Lucꝭ. xxiiij. d. Oportuit chriſtū pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuā.Ergo ẜm qd̓ dic̄ beatꝰ Bern̄. quō ſine paſſiōe ⁊ tribulatiōe intrabit hō in alienā: vel nō in ſuā? Dico Cōuertere/ o oīa .i. ſil̓cū corꝑe ꝟtere ī illā requiē. Et hͦ a Quia dn̄s bn̄fecit tibidans tibi poteſtatē hāc vt ad corpꝰ reuertaris: ⁊ cū eo in requiē conuertaris. Et qͣſi qͥsq̄ret? O tu chriſte qͣre ita dicis aīę tuę? ſubdit: b ¶ Quia eripuit aīam meam demorte .i. eripiet. Et c Ocl̓os meos alachrymis: qͣs fundo in paſſione ꝓ pctīshūani generis. Heb̓. v. b. Cū clamore valido ⁊ lachrymis exauditꝰ ē ꝓ ſua reuerētia.Illas aūt lachrymas: vt dictū ē: effūdebatꝓ peccatis hoīm nō ꝓ ſuis: qꝛ ipſe pctm̄ nōfecit. Un̄ addit: d ¶ Pędes meos: ſuppleeripuit dn̄s: e ¶ A lapſu pctī. Ipſe em̄ nōābulauit ꝑ viā pctōrū: de qͣ in Psͣ. Fiat viailloꝝ tenebrę ⁊ lubricū: Et ideo placuit deoſꝑ ⁊ placebit. Un̄ bn̄ ī baptiſmo chriſti pat̓na vox audita ē: Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ ī qͦ mihi cōplacui: Mat.iij. d. et Luc̄. iij. e. Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ ī te cōplacuit mihi. q. d.pr̄ iſte filiꝰ meꝰ n̄ bapęatꝰ ē vt a pctīs mūdaret̉/ ſic̄ alij hoīes: qͥ ⁊an̄ baptiſmū placuit mihi: qꝛ ſemꝑ ſine pctō fuit. Et ſic̄ an̄: ita ⁊poſt ⁊ ī ęternū placebit. Un̄ bene addit chriſtꝰ: f ¶ Placebodn̄o patri: g ¶ In regione viuorū .ſ. in cęlo: vbi poſt aſcenſionē meā ad dexterā eius ſedebo.X rabor .i. ī deo qͥ ē hęreditas mea. Ioh̓. xvj. g. Hęc locutꝰ ſūvt ī me pacē habeatis: ī mūdo p̄ſſuras hēbitꝭ. Augꝰ. in li. ꝯfeſſi.onū. Inquietū ē cor nr̄m dn̄e donec ꝑueniat ī te. Et mirū eſt ꝙcū oīa requiē q̨̄rāt .ſ. lapiſ auiſ auis/ fera ⁊cͣ. ſolꝰ hō laborē q̨̄rit.Eſa. lvij. d. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ qͥeſcere nō pōt. Eſt aūtmagnū bn̄ficiū dei/ qͥ dat hoī vt poſſit qͥeſcere ī ip̄o. Un̄ addita¶ Quia dn̄s bn̄fecit tibi. Exo. xvj. f. Uidete ꝙ deꝰ dederitvob̓ ſabbatū. Et dic̄ Gregꝰ. Iſrl̓ accępit ſabbatū ī munere/ ęgyptꝰ ꝑcutit̉ muſcaꝝ ml̓titudīe. Heb̓. iiij. a. Quibꝰ iuraui ī ira meaſi ītroibūt ī requiē meā. Et ſeqͥt̉: Itaqꝫ ſabbatiſmꝰ relīquit̉ ppl̓odei. q. d. nō alij. Ioh̓. xiiij. d. Pacē relinqͦ vobis ⁊cͣ. Iſtū verſūꝓprie pōt dicere hō religioſus: qͥ mūdū ⁊ diuitias ⁊ delitias/ deibn̄ficio reliqͥt: vt ī ſolo deo qͥeſcat. Sꝫ diuites ⁊ mūdani qͥ ſęcl̓aribꝰ negocijs īplicati ſūt/ poſſūt dicere: Cōuerterę aīa mea/ īlaborē tuū. Benefecit/ dico/ b ¶ Qm̄ eripuit aīaꝫ meā demorte .i. a pctō: qd̓ ē mors aīę. Et ꝑ hͦ c ¶ Oculos meos alachrymis: qͣs oportet fundere ꝓ pctīs. Et quō vtrūqꝫ fiat/ſubdit: qꝛ .ſ. eripuit/ d ¶ Pedes meos a lapſu: vt nō labererī foueā pctī de via iuſticię. Ac ꝑ hͦ f Placebo dn̄o ī regiōeviuoꝝ .i. in eccl̓ia: ī qͣ regnat ſuꝑ t̓rā corpoꝝ ⁊ ſpirituū ſuoꝝ viuentiū ꝑ gr̄aꝫ: Nā qͥ labunt̉ dn̄o nō placēt: ſicut dic̄ dn̄s Hiere.xiiij. b. Populus iſte dilexit mouere de via .ſ. iuſticia: pedem etdomino nō placuit.¶ Beati mortui qͥ ī dn̄o moriūt̉: āmodo em̄ iā dic̄ ſpūs vt reqͥeſcāt a laboribꝰ ſuis: a ¶ Quia dn̄s bn̄fecit tibi/ te cuſtodiēdo a pctō/ ⁊ ad gl̓iā ęterna te vocādo: qd̓ petit. jͣ. Bn̄fac dn̄e bonis ⁊ rectꝭ corde. b ¶ Quia eripuit aīaꝫ meā d̓ morte/ quāſcꝫ ponit ī ęt̓na vita. jͣ. Corꝭ. xv. g. Abſorpta ē mors ī victoria.Apocl̓. ij. c. Qui vicerit nō lędet̉ a morte ſecūda. cOOculosmeos a lachrymis: qꝛ ibi erit gaudiū intermīabile. Apocꝭ.xxj. a. Abſterget deꝰ oēm lachrymā ab ocl̓is eoꝝ: et mors vltranō erit. Eſa xxv. Auferet deus oēm lachrymā ab omī facie. dPedes meos a lapſu. Statuēt̉ em̄ tūc ſupͣ petrā chriſtū pedes affectus ⁊ intellectꝰ: Et nō poterit affectꝰ corrūpi: nec intellectꝰ decipi. Et tūc/ f ¶ Placebo dn̄o in regiōe viuoꝝ .i. incęlo: d̓ qͦ. sͣ. Credo videre bona dn̄i ī t̓ra viuētiū. Cęlū aūt bn̄ dr̄regio: qꝛ ibi om̄s erūt reges. Mūdꝰ aūt nō ē regio: ſꝫ carcer: nōſolū hominū: ſed et dęmonū. ¶ Expoſitio. Psͣ. CXV.Redidi. Titulꝰ. All̓a. In p̨̄cedēti pſalmo habitū eſtc d̓ agone pęnitētiū: In iſto habet̉ d̓ ꝯſtātia martyꝝ. Et hͨduo bn̄ inuicē ſe ſequunt̉: ẜm qd̓ dr̄ Exo .xxvj. ꝙ ſagiscilicinis pelles rubricate ſuꝑponebant̉. Hic gͦ ꝓ victoria martyrū gr̄as agit: ⁊ deū laudat in ꝑſona eorūdē martyꝝ: qd̓ innuit̉ inio titulo. Per hͦ etiā patet intētio .ſ. laudare deū. Modꝰ. Biꝑtitꝰ ēni pſalmꝰ. Primo ī ꝑſona martyꝝ bn̄ficia dei ſibi facta cōmemo-
rat/ ꝓmittēdo ſe ꝓ retributiōe calicē bibere paſſiōis. Secūdo inꝑſona eorūdē ſe filiū eccl̓ię ⁊ ſeruū dei dic̄: ibi: O dn̄e qꝛ ego.Primo gͦ martyr chriſti ꝓ oībꝰ loquēs int̓ bn̄ficia dei/ q̨̄ ad martyriū ꝓmouēt/ fidē ponit/ q̨̄ ē fūdamētū. Vn̄ dic̄: Credidi. Secūdo ponit ꝯfeſſionē ipſiꝰ fidei/ cū dic̄: Propt̓ qd̓ locutꝰ ſū.Tertio patiētiā paſſionū/ cū dic̄: Ego aūthūiliatꝰ ſū nimis. Dic̄ gͦ: he (redidiī corde: ¶¶Propt̓ qd̓ locutꝰ ſū/ ī ore. Uera em̄ fides cā ē ꝯfeſſiōis. Et nō ſuffic̄ fides/niſi qn̄ oportet ſeqͣt̉ cōfeſſio. Ro. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. Nō em̄ ē ſalꝰ ſꝫ magꝭ dānatio ei/ qͥ licꝫcredat ī corde: ī ore tn̄ ꝓpt̓ timorē vel erubeſcētiā ꝯfiteri nō audet. Un̄ dic̄ dn̄s Luc̄. ix.d. Qui me erubuerit ⁊ ẜmones meos: hūcfiliꝰ homīs erubeſcet cū venerit ī maieſtateſua ⁊ pr̄iſ ⁊ ſctōꝝ āgeloꝝ. Et qꝛ martyr chriſti hͦ ipſū credit qd̓ p̨ͥmiū ē ꝯfitētibꝰ. et pctm̄nō cōfitētibꝰ: nō tm̄ dixit: Credidi et locutꝰſū: ſꝫ dic̄ credidi ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū: licꝫex hac locutiōe ꝯͣ me ꝯcitarē crudelitatē tyrānorū infideliū: Un̄ſeqͥt̉: k ¶ Ego aūt hūiliatꝰ ſū nimis .i. ml̓tas tribulatiōes ⁊īiurias paſſꝰ ſū ꝓpt̓ v̓bū dei qd̓ credēſ ꝯfitebar ⁊ p̨̄dicabā. Sꝫ ꝙdic̄/ ęgo aūt diſcretiue dꝫ legi. q. d. ego nō v̓bū dei: ẜm qd̓ dic̄egregiꝰ martyr ⁊ teſtis chriſti apl̓s. ij. Timoth̓. ij. b. Laboro ineuāgelio vſqꝫ ad vīcula qͣſi male oꝑās: ſꝫ v̓bū dei nō ē alligatū.Et dic̄/ nimiſ ad denotādā īmēſitatē tribulationū ⁊ tormētoꝝī qͥbꝰ ex hūana īfirmitate pauebāt ſctī: qͥ pauor dr̄ exceſſꝰ mētꝭ:d̓ qͦ ſb̓dit: m ¶ Ego/ ī tāta tribulatiōe ꝯſtitutꝰ: n ¶ Dixi ī exceſſu meo .i. reſpiciēdo ī pauore/ īfirmitatē meā cogui: Et dixi/ oOīs hō ex ſe: pMedax ē. Vel ſic Dixi ī exceſſu meo .i.ad ſuꝑnoꝝ ꝯtemplationē euectꝰ cogͦui: Et dixi/ ꝙ oīs hōmēdax/ ex ſe: Sic̄ petrꝰ qͥ de ſe p̨̄ſūpſit/ mēdax īuētꝰ ē. Et ī hͦ notat̉hūilitas martyꝝ: qꝛ nihil ſibi attribuebāt. Un̄ verꝰ ⁊ hūilis martyr qͣſi nihil a ſe hn̄s/ q̨̄rit: Quid retribuā dn̄o? Sꝫ an̄qͣꝫ vltra ꝓcedamꝰ: videamꝰ qͥd ē ꝙ dic̄: Oīs hō mēdax. Pōt em̄obijci: qꝛ. sͣ. dr̄: Perdeſ oēſ qͥ loquūt̉ mēdaciū: Et h̓ dr̄: oīſ hōmēdax/ ex qͦ videt̉ ſeqͥ: Ergo oēm hoīeꝫ ꝑdes. Sol̓. Eſt ml̓tiplex mēdaciū. Verbi: de qͦ ē illd̓: Perdes oēs ⁊cͣ. Eſt ⁊ mēdaciūmutabilitatis: de qͦ dr̄ h̓: oīs hō mēdax. Sic etiā oē tꝑale mēdaciū ē. Itē pctm̄ dr̄ mēdaciū. Ioh̓. viij. ſ. Cū loqͥt̉ mēdaciū expꝑprijs loquit̉Moralit̓/ pͥmū ꝟſū ſic exponit beatꝰ Bern̄. hͨ Credidi/ ſequēdo ꝟitatē ad iuſticiā. Et poſtea/ iLLocutꝰ ſū ꝯfitēdo pctāad ſalutem. Et/ hūiliatꝰ ſū nimis ad ꝑfectionē. q. d. Psͣ.In ꝟtate tua hūiliaſti me .i. poſtqͣꝫ ꝟitatē cogͦui ex mea ꝯſideratione hūiliatꝰ ſū. Un̄ ex ſua miẜia ꝑpendēs alienas/ ſubdit: mgo dīxi ī exceſſu meo: oīs hō mēdax. Sic ſe excedēs ⁊ꝟitati adhęrēs ſeipſū dijudicat ⁊ neminē excipit: vt neminē decipiat: ſciēs qꝛ oēs peccauerūt ⁊ egēt gl̓ia dei: Ro. iij. d. Nec ſeexcipit a miẜia/ ne excipiat̉ a miſcd̓ia. Vel ſic poſſumꝰ dicere vtdicat pęnitēs/ h ¶ redidi .ſ. vtilitatē ꝯfeſſiōis. ¶ ¶Propt̓ qd̓locutꝰ ſū ꝯfitēdo pctā. Illa aūt vtilitas ē remiſſio pctōꝝ: de qͣProuer. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua nō diriget̉: qͥ aūt cōfeſſus fuerit ⁊ reliq̄rit ea/ miſcd̓iā ꝯſequet̉. Sūt aūt qͥdā qͥ ꝯfitēt̉pctā ſua ad iactātiā. Et hęc ꝯfeſſio nō ē ad ſalutē: ſꝫ dꝫ eſſe ī hūilitate cordiſ: Un̄ addit: k Ego aūt/ ī ꝯfeſſiōe mea/ ¶ Hūiliatꝰ ſū: Et hͨ Nimis .i. valde: qꝛ .ſ. ſuꝑbꝰ fui peccādo: ⁊ deo nōobediēdo. Et iō etiā: qꝛ magnā pęnā merui/ q̨̄ nō pōt redimi niſimagͣ pnīa. Ecc̄i. vij. b. Hūilia valde ſpm̄ tuū: qm̄ vīdicta īpij igniſ⁊ ꝟmis .ſ. ignis gehēnę: ⁊ ꝟmis ꝯſcīę. Et de hac ſuꝑbia pōt intelligi qd̓ ſequit̉: m Ego dixi ⁊cͣ. q. d. ita ſuꝑbꝰ fui ꝙ nolui correctionē admittere: Sꝫ/ n Dixi ī exceſſu meo .ſ. ī exceſſu ſuꝑbię: o ¶ Oīs hō mēdax .i. nll̓i volui acqͥeſcere ī his q̨̄ mihi dicebāt faciēda: ẜm qd̓ dr̄ Hiere. xliij. a. Cū cōpleſſet hieremiasloq̄ns ad ppl̓m vniuerſos ſermōes dn̄i: dixit azarias ⁊ iohānā etoēſ viri ſuꝑbi/ dicēteſ ad hieremiā: mēdaciū tu loq̄rꝭ. Prouer. v.c. Cur deteſtatꝰ ſū diſciplinā ⁊ īcreꝑationibꝰ nō acq̇euit cor meū⁊cͣ. Uel ſic/ m Ego dixi ī exceſſu meo .ſ. in exceſſu ꝯtēplatiōis: de qͦ. ij. Corꝭ. v. c. Siue mēte excedimꝰ deo. Thren̄. iij. d.Leuauit ſe ſuꝑ ſe. Ibi cogͦui ⁊ recognoui: qꝛ dixi ꝙ oīs hō mēdax .i. vanꝰ ſiue vanitas: quia nō eſn eo ꝟitas ex ſe. Ro. iij. a.Eſt aūt deꝰ
A
Allegorice inꝑſona martyꝝ
Psͣ 34.
Doraliter
Psͣ. 5.
Psͣ. .188.
Aſagogice
Psͣ. 26.
U 4