¶XIIII

a Nō moͣrtui laudabūt te dn̄e:neqꝫ oēs qͥ deſcendūt ī infernū. Sed noͣs qͥ viuimꝰ bēneſꝫ dicimus dn̄o: ex hoc nūc etvſqꝫ in ſeculum.¶ Alleluia. CXIIII.

d ¶ Ilexi quoniā rexaudiet dn̄s: voce̓mf orāti-g onis meę. Quia inclinauithͦ aurē ſuam mihi: et in diebusmeisˣ inuocabo. Circūdetderunt me dolores mortis:

⁊ ſibilia iſta ſūt lr̄a: vt ꝑ cognitionē creaturę veniāt ad cognitionēcreatoris. Uel nō mutato ſenſu p̨̄dicto: maiores dicunt̉ cęlumceli/ reſpectu inferioꝝ/ qͥbꝰ pluuiā doctrinę infūdūt. Et licꝫ ipſiminores terra ſint: tn̄ qꝛ ſpes eſt vt ꝓficiēdo fiāt cęlū. Et hͦ intēdūt maiores: Iō dixit: Cęlū cęli: ⁊ nō cęlū terrę. Vel de ipſochriſto pōt legi: qui pręoībꝰ alijs eſt e dr Cęlū cęli. Hic eſt et fuit:dn̄o .i. ad honorem dn̄ipr̄is. Un̄ dic̄ Ioh̓. viij..ſ. Ego honorifico patreꝫ meū. Terram autē .i. eccl̓iam: dedit filijs hominū .i. apl̓is⁊ p̨̄dicatoribꝰ excolēdā.Uel terrā/ ſui corꝑis: dedit/ chriſtꝰ: filijs hoīm ad comedēdū. Matth̓. xxvj. c. Comedite ex hͦ oēs. Uel ipſā/ dedit filijshoīm ad crucifigēdū. Iob. ix. c. Terra data ē ī manꝰ īpij. Prohis aūt oībꝰ laudādꝰ eſt deꝰ. Sꝫ nō a pctōribꝰ/ īmo ab illis qͥ ſūtin gr̄a: Un̄ ſubdit: a ¶ Nō mortui/ in pctō: b ¶ Laudabūtte dn̄e: qꝛ vt dr̄ Eccͣi. xv. c. Nō eſt ſpecioſa laus ī ore pctōris.c Neqꝫ oēs .i. oēs nō: qͥ deſcēdūt in infernū .i. in abyſſūvitioꝝ: qꝛ ſicut dr̄ Prouer. xviij. a. Pctōr cū venerit ī ꝓfundūpctōꝝ ꝯtēnit .i. nō laudat. Nō illi laudabūt: d ¶ Sed nos/ dic̄ꝓph̓a ānumerās ſe cū iuſtꝭ: e ¶Qui viuimꝰ vitā gr̄ę nō cl̓pę:poſtea victuri vita glorię. f ¶ Bn̄dicimꝰ domino .i. laudamus. g ¶ Ex hoc nūc .i. ex hoc p̨̄ſenti tꝑe. h. Et vſqꝫ in ſęculū: qꝛ in ſęcula ſęculoꝝ durabit laudatio: ſic̄ dicit̉. sͣ. In ſęcula ſęculoꝝ laudabunt te.X voluit intrare religionē: et dixerunt iuniori ꝙ dimittebāt eſtotā hęreditatem ſuā rn̄dit: Non bonā ꝑtem facitꝭ mihi/ qͥ vob̓celū accipitꝭ ⁊ mihi terrā datis. Sil̓r poſſet dici dn̄o. Sꝫ nō eſtita: qꝛ ſi partimur dn̄o t̓rā ipſe partiet̉ nobis cęlū. Ecc̄i. xiiij. c.In diuiſione ſortis da et accipe. Eſa. lviij. c. Egenos vagoſqꝫinduc ī domū tuā. Ibi Glo. Da tectū ⁊ accipe cęlū. Et hęc oīaoportet nos facere/ dū tp̄s habemꝰ .ſ. dū viuimꝰ. Venit em̄ noxqn̄ nō licꝫ oꝑari .ſ. ī morte: Un̄ ſubdit: a Nō mortui: ad lr̄aꝫ/laudabūt te .ſ. nō faciēt oꝑa meritoria ad laudē tibi/ ad meritū ſibi. c¶ Neqꝫ oēs qͥ deſcēdūt ī infernū. Vn̄ Ecc̄s. ix. c.Qd̓cūqꝫ pōt manꝰ tua inſtāter oꝑare: qꝛ nec opꝰ nec rō nec ſcīanec ſapīa eſt apud inferos qͦ tu ꝓperas. d. Sed nos qͥ viuimꝰ bn̄dicimꝰ dn̄o. Psͣ. Laudabo dn̄ꝫ ī vita mea .i. dū viuo īhͦ corꝑe: vel ī vita mea .i. bn̄ viuā. Et hͦ erit laus eiꝰ. Eſa. xxxviij.d. Uiuēs viuens ipſe ꝯfitebit̉ tibi: ſic̄ ⁊ ego hodie/ viuēs .ſ. vitanaturę: ⁊ viuēs vita gr̄ę. Et qͥ in hac duplici vita incipit eū laudare p̄ſeuerāter/ laudabit eū intermīabilit̓ in tertia vita .ſ. in vitagl̓ię. Un̄ ⁊ h̓ dicit: g ¶ Ex hoc nūcͣ: qͦ .ſ. laudamꝰ eū in vita naturę/ ⁊ ī vita gr̄ę: h ¶ Et vſqꝫ ī ſęculū/ futurū: qͦ laudabimꝰ eūī vita gl̓ię. Et ī Eſa. qn̄ dixit: Viuēs viuēs ⁊cͣ. ſubiūxit de tertiavita/ dicēs: Dn̄e ſaluū me fac ⁊ pſalmos nr̄os cantabimꝰ cūctisdiebꝰ vitę nr̄ę ī domo dn̄i .ſ. ī illa domo nō manufacta ī cęlis: vtdr̄. ij. Corꝭ. v. a. In qͣ māſiōes ml̓tę ſt̓: vt dr̄ Ioh̓. xiiij. a. De qͣsͣ. Beati qͥ hītant ī domo tua dn̄e/ in ſęcula ſęcl̓oꝝ laudabūt te.Ad quā domū ⁊ laudē nos ꝑducat dn̄s chriſtꝰ laudādus in ſęcu¶ Expoſitio Psͣ. CXIIII.la ſęculoꝝ: Amen.Ilexi ⁊cͣ. Titulꝰ. All̓a. Hoc titulo inuitat ad laudē¶ d Idei: q̄ ⁊ dignitas opeꝝ ⁊ p̄ciū ē laboꝝ. Dignitas opeꝝ ēī via: Nullū em̄ opꝰ dignū eſt niſi ad laudē dei referat̉.Preciū laboꝝ ē ī patria .i. p̨̄miū. Et ſic bn̄ ꝯtinuat̉ p̨̄cedēti pſalmo: ī qͦ de dei laude actū ē: ⁊ ī fine pſalmi d̓ vtraqꝫ laude .ſ. vię ⁊patrię exp̄ſſū ē/ cū dixit: Bn̄dicimꝰ dn̄o ex hͦ nūc ⁊ vſqꝫ ī ſęculū.Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo ꝓph̓a tanqͣꝫ ouis q̨̄ erraueratreportatꝰ: ſic̄ habet̉ Luc̄. xv. a. Et tāqͣꝫ filiꝰ ꝓdigꝰ qͥ ꝑierat īuētꝰ:vt ibidē. g. habet̉: de iſta reductōe d̓ vitijs ad v̓tutes gr̄as agit.Secūdo reductionē de hac ꝑegrinatiōe ad requiē patrię p̄cat̉:ibi: O dn̄e. Et pͥmo pōt exponi allegorice de eccl̓ia generali hͨpͥma ꝑſ vt ſic dicat: i Dilexi. Nō dicit qͥd: qꝛ nihil ē diligēdūniſi deꝰ/ aut ꝓpt̓ deū. Eccl̓ia aūt nō diligit amore mercēnario .ſ.ꝓ bonis p̨̄ſētibꝰ/ ſic̄ īꝑfecti: ſꝫ ſpe boni futuri: Un̄ dic̄: ¶ Qm̄exaudiet dn̄s vocē or̄onis meę. Loqͥt̉ qͣſi in tꝑe an̄ incarnationē: ī qͦ dn̄s adhuc erat exauditurꝰ: Nōdū em̄ adhuc exaudierat vocē eccl̓ię .i. cōgregratiōis bonoꝝ/ qͥ petebāt chriſti ad-

uētū. Sic gͦ legēdū ē: Exaudiet vocē ⁊cͣ. ſupple petētꝭ chriſti aduentū. Uel loquit̉ etiā poſt aduētū/ ⁊ dic̄: Qm̄ exaudiet vocē or̄onis meę/ poſtulātꝭ ęt̓na. Et hͦ ſpero: o ¶ Quiaiā/ inclinauit aurē ſuā mihi mittēdo filiū ſuū in carnem adpaſſionē ꝓ me. Ro. viij .ſ. Qui etiā ꝓpͥo filio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓnob̓ oībꝰ tradidit illuꝫ:quō etiā cū illo non oīanob̓ donauit. q Et/ inhac ſpe ī diebꝰ meis.i. ī tꝑe gr̄ę: d̓ qͦ. ij. Corꝭvj. a. Ecce nūc tp̄s accęptabile: ecce nūc dies ſalutꝭ. r Inuocabo intuſ vocabo: vl̓ intēſe vocabo dn̄m. Et neceſſehabeo īuocare: qꝛ/s Circūdeder̄t me/ vndiqꝫ: tDoloreſmortiſ .i. tribulatiōeſ q̨̄ vſqꝫ ad mortē corpoꝝ mēbra eccleſię .ſ.ſctōs martyres inuaſerūt: ⁊ adhuc qͦtidie nō ceſſāt: qꝛ eccleſia eſtnauis petri in medioUel de chriſto allegorice pōt legi. Dilexi dicit chriſtus .i. mediligere oſtēdi. Quid/ ⁊ vbi ſe diligere oſtēdit? In paſſiōe oſtēdit ſe diligere deū patrē ⁊ hoīem: qꝛ paſſus eſt vt deo patri obediret: ⁊ vt hominē redimeret: qd̓ vtrūqꝫ ex dilectiōe fuit. De pͥmo/ Ioh̓. xiiij. d. Sed vt cognoſcat mūdꝰ qꝛ diligo patrē: ſupple moriar. Unde Glo. interlin̄. q. d. Cur ergo morieris ſi nonhabes peccatū? Quia pater mandauit. De ſecūdo Ioh̓. xv. b.Maiorē dilectionē hꝫ nemo qͣꝫ vt aīaꝫ ſuā ponat qͥs ꝓ amicisſuis. Paſſus ē gͦ chriſtꝰ ex vi dilectiōis: ſꝫ ī ſpe reſurrctiōiſ. Un̄addit: kQm̄ exaudiet dn̄s vocē or̄onis meę/ ꝓ reſurrectiōe depcātis. Et hoc ſcio: o Quia/ iā inclinauit aurēſuā mihi audiēs me ī hiſ q̨̄ poſtulaui ab eo: Sic̄ in reſuſcitatione lazari: ⁊ in alijs. Un̄ Ioh̓. xj. e. dixit: Pr̄ gr̄as ago tibi/ qm̄audiſti me: ego aūt ſciebā: qꝛ ſꝑ me audis. q¶ Et ideo/ in diebꝰ meis .i. in tꝑe vitę meę corꝑalis: quā de volūtate mea tꝑalēaſſumpſi: r ¶ Inuocabo/ deū patrē. Et merito: qm̄ s ¶ Circūdederūt me dolores mortꝭ: ad lr̄aꝫ. Thren̄. j. d. AttēυK dite et videteiPilexi ⁊cͣ. Moraliter/ poteſt legi eodeꝫ modo de viro iuſto: ſicut allegorice lectum ē de eccl̓ia. Sed aliquātulū diffuſiꝰ⁊ apertiꝰ ꝓſeqmur. Dilexi dicit iuſtꝰ: ⁊ hoc eſt ꝓpriū iuſti: qꝛvt dr̄ Cantꝭ. j. b. Recti diligūt te. Matth̓. xxij. d. Hoc ē pͥmū⁊ maximū mādatū .ſ. diligere deū. Un̄ cū diligere ſine determinatiōe ponit̉/ de dilectione dei intelligit̉. Et ſicut nō expͥmit qͥddiligēdū ſit: ita nec expͥmit qͣre pͥncipal̓r diligendꝰ eſt deꝰ .ſ. ꝓpt̓ſuā bonitatē. Sꝫ duas cās motiuas ⁊ an̄ceſſorias ponit .ſ. ſpesde futuro bono: et recordatio d̓ p̨̄terito. De pͥma cā dicit: Qm̄exaudiet dn̄s vocē or̄onis meę. De ſcd̓a addit: Quia īclinauit aurē ſuā mihi. Dic̄ gͦ ¶ Exaudiet .i. ad exitū audiet: In qͦ notat̉ ꝑſeuerātia or̄onis: q̨̄ nccͣia ē. Luc̄. xj. b. Si ꝑſeuerauerit pulſās: dico vob̓/ etſi nō dabit illi ſurgēs eo ꝙ amicꝰeiꝰ ſit: ꝓpt̓ īprobitatē tn̄ eiꝰ ſurget: ⁊ dabit illi. Iaco. v. d. Ml̓tūvalet dep̄catio iuſti aſſidua. l n̄s qͥ pōt dare: mi NocēEcce magͣ ꝯſolatio ꝙ dn̄s etiā vocē or̄onis exaudit: Ergo ml̓tofortiꝰ deuotionē cordis. n Oronis meę/ dicit vir iuſtꝰ. Ioh̓.ix .ſ. Scimꝰ qꝛ pctōres deꝰ nō audit. Qd̓ tn̄ ītelligendū ē qn̄ ꝓalijs orāt. Qn̄qꝫ em̄ deꝰ audit pctōrē/ ſibijpſi veniā ⁊ miſcd̓iā poſtulātē. Un̄ ⁊ ſb̓dit: o Quia īclinauit aurē ſuā/ ſuę miſcd̓ię:¶ Mihi/ ī pctīs iacēti: ſꝫ tn̄ ſurgere volēti ⁊ miſcd̓iā hūilit̓ poſtulāti. Inclinatio em̄ dn̄i nihil alid̓ ē qͣꝫ ſua ꝯdeſcēſio. Nr̄a aūtīclinatio ē nr̄a hūiliatio. Si gͦ nos inclinemꝰ ꝑ hūilitatē: ⁊ ip̄e ſeinclinabit nobis. Un̄ petebat. sͣ. Inclina dn̄e aurē tuā ⁊ exaudime: qm̄ īops ⁊ pauꝑ ſū ego/ Ecce hūiliatio. Hęc gͦ p̨̄dicta ad ſeīuicē ꝯſequēt̉ ordine retrogrado: qꝛ em̄ iā dn̄s exaudiuit hoīeꝫ:ſperat ꝙ adhuc exauditurꝰ ſit. Et hͨ duo ſūt motiua ad dei dilectionē. Et ꝓpt̓ hęc oīa ꝯfidentiꝰ orare debet ⁊ ꝑſeuerātiꝰ: Un̄ ⁊addit: q Et ī dieb meis īuocabo .i. qͣꝫdiu vixero. Hoc ēqd̓. sͣ. diximꝰ: Si ꝑſeuerauerit pulſans ⁊cͣ. Et neceſſe habeo inuocare .i. intꝰ vocare deū: qꝛ exteriꝰ/ s Circūdeder̄t me dolores mortis ⁊cͣ. ſic̄ ſuꝑ de eccl̓ia expoſitū ē. Vel doloresmortis/ ſūt infirmitates ⁊ miſerię hūanę/ q̨̄ nob̓ inflictę ſūt ꝓpt̓mortē pctī pͦ moꝝ parētū: ⁊ nos ad mortē corꝑis ducūt. Vel ꝑdolores mortꝭ carnalis ꝯcupiſcētia intelligit̉: q̨̄ ad lr̄aꝫ morX tem accelerat

Aliter deplꝰ

Al̓. ⁊ exaudiuital̓. ⁊ dep̄catiōis

al. rdn̄m

Al̓. ⁊ inuocaui

Allegoricede chriſto

Psͣ .83.Moraliter

Ioh̓. 9. a.

Moraliter deviro iuſto

Psͣ .145.

Psͣ .83.

Psͣ .85.

Partitiopſalmi

Allegoricede eccleſia

Lucꝭ. 1ι. b.

U z 3 tei