Pſalmus
¶ Dominꝰ me̓mor fuit nr̄i ⁊ bn̄dixitˣ noͣb̓. Bn̄dixit domuiē iſrl̓: benēdixit domui aaron.f Bn̄dixit oībꝰ qͥ timēt dn̄m:g pu̓ſillis cūrmaioribꝰ. Adij-
ciat dn̄s ſuꝑ vos: ſuper voset ſūꝑ filios vr̄os. Bn̄dictin̄ vos dn̄o: qui fec̄ cęlū ⁊ terram. Celū cęli domīo: terrāautem dedit filijs hominū.
meritꝭ nō p̨̄uenimꝰ: Un̄ dic̄: a Dn̄s qͥ qͣſi diu videbat̉ oblitꝰ:b Memor fuit nr̄i: vt miſſo filio nos ꝯuerteret. Un̄ ſupͣ illāobliuionē moleſte ſuſtinēs/ dicebat: Vſqꝫ qͦ dn̄e obliuiſcerꝭ mein finē. Et h̓ qͣſi rn̄dēs dic̄: ꝙ nō in finē: qꝛ dn̄s memor fuitnr̄i: qꝛ vbi venit plenitudo tꝑis/ miſit deꝰ filiū ſuū ⁊cͣ. Gal̓. iiij.a. ¶ EEt ꝑ eūdē filiū/bn̄dixit nob̓ cōuerſis. Quibꝰ nob̓: ſb̓ditd GBn̄dixit domuiiſrl̓. i. vniuerſali eccl̓ięvidēti deū ꝑ fidem. e¶ Bn̄dixit domuiaaron .i. pōtificibꝰ etp̨̄latꝭ. Et nll̓o excluſo:f ¶ Bn̄dixit oībꝰ qͥ timēt dn̄m: puſillis cū maioribꝰ.Gen̄. xxij. d. In ſemīe tuo bn̄dicēt̉ oēs gētes .i. ī chriſto qͥ deſcēdit d̓ abraā: Et ī ip̄o oēſ fideles bn̄dicti ſt̓ bn̄dictiōe gr̄ę. Illā aūt bn̄dictionē ml̓tiplicari ⁊ augeri petit ꝓph̓a/ cū ſubiūgit:h ¶ AAdijciat dn̄s ſuꝑ vos maioreſ: iSuꝑ vos ⁊ ſuꝑ filios vroſ minores ſb̓ditos. Vl̓ ſic/ h¶ Adijciat̉ dn̄s ſuꝑvos/ o iudęi qͥ credidiſtis. i¶ Suꝑ vos/ o gētiles ꝯuerſi. K¶ Et ſuꝑ filios vr̄os: qͥ vſqꝫ ī finē ſęcl̓i ſt̓ voſ imitaturi ī fide.Et ita fec̄ dn̄s: qꝛ adiecit ⁊ ad numerū ⁊ ad meritū ipſoꝝ: vt .ſ.creſcerēt ⁊ nūero ⁊ merito. Un̄ d̓ iudęis dr̄/ Act̉. ij. g. Dn̄s aūtaugebat qͥ ſalui fierēt qͦtidie in idipſū. Et p̨̄miſerat de ipſis: ꝙerāt hn̄tes gr̄aꝫ ad oēꝫ ppl̓m. De gētibꝰ aūt dr̄ Act̉. xiij. g. Audiēteſ gēteſ gauiſę ſt̓/ ⁊ gl̓ificabāt v̓bū dn̄i: ⁊ credider̄t qͦtqͦt erātp̨̄ordinati ad vitā ęt̓nā: diſſemīabat̉ aūt ꝟbū dei ꝑ vniuerſā regionē. In figura huiꝰ ml̓tiplicatiōis rachel q̨̄ ſignificat eccl̓iādixit/ Gen̄. xxx. d. Addat mihi dn̄s filiū alterū. Et ꝙ ita ſit ſic̄petijt/ oſtēdit dicēs: ¶ Bn̄dicti vos. Vel ſic dico bn̄ adijciat .ſ. ad bn̄dictionē quā habetꝭ iā: qꝛ iā eſtis/ Bn̄dicti voſa dn̄o .ſ. vos/ tā pr̄es qͣꝫ filij. Quō? Quia id ꝙ eſtis patres .ſ.maiores ⁊ filij .ſ. minores ī fide ab ipſo recępiſtis: Un̄ addit:m ¶ Qui fecit cęlū .i. ſuꝑiores p̨̄latos. n¶ Et terrā .i. inferiores ſubditos. Iſti em̄ tā mīores qͣꝫ maiores a deo habēt fidē⁊ doctrinā: Sed differēt̉: qꝛ maioribꝰ magis reuelat dn̄s: ⁊ qͣſiipſe ꝑ ſe docet eos: ſic̄ planū ē de apl̓is. Minores aūt docet ꝑmediū .ſ. ꝑ ipſos maiores: vt ꝑ oēs creaturas. Qd̓ vult dicerelr̄a q̨̄ ſeqͥt̉: o. Cęlū celi dn̄o: Ac ſi dicat: maiores ī eccl̓ia qͥdicunt̉ nō tm̄ cęlū ꝓpt̉ cęleſtē vitā/ et qꝛ minores qͣſi terrā infūdūt lacte ſimplicis doctrīę qͣſi pluuia: ſꝫ ⁊ dicūt̉ celū cęli:qꝛ ſt̓ digniores cęlo viſibili. Iſti inqͣꝫ ſūt/ ꝑDn̄o: ſupple dociles: qꝛ ab eo ꝑ īſpirationē docent̉. ¶ Terra aūt .i. quālibetcreaturā viſibilē: r¶ Dedit filijs hoīm .i. minoribꝰ/ qͥbꝰ viſibilia iſta ſūtX ſit deꝰ adiutor ī bellis triū turmaꝝ: de qͥbꝰ Iob. j. d. Chaldęi .i. dęmōes fecerūt tres turmas: q̨̄ ſūt luxuria auaricia/ ſuꝑbia. Primo frequēter inſultat luxuria ī feruore iuuentutis: deinde auaricia: q̨̄ duę ſi vīcant̉/ fortiꝰ inſurgit ſuꝑbia/ q̨̄ ē qͣſi retrogardia ī exercitu diaboli. Un̄ dic̄ Gregꝰ: Ualde cauendū ēvitiū qd̓ de victoria ſurgit vitiorū. Un̄ etiā ꝟſus. Cū bn̄ pugnaris/ cū cūcta ſubacta putaris: Quę magis infeſtat vincēdaſuꝑbia reſtat. Neceſſariū gͦ ē triplex adiutoriū ī tribꝰ viribꝰ aīę:ne ꝯcupiſcibil̓ vīcat̉ a turma luxurię: aut rōnabil̓ a turma auaricię: aut iraſcibil̓ a turma ſuꝑbię. Et hͦ adiutoriū dic̄ religioſꝰvl̓ iuſtꝰ ſe habuiſſe/ dicēſ: a Dn̄s memor fuit nr̄i. q. d. adiuuit nos: ſic̄ diues dr̄ memor eē pauꝑis/ qn̄ dat illi. sͣ. Memētonr̄i dn̄e ī bn̄placito ppl̓i tui. c Et bn̄dixit nob̓ .i. bona deditſpūalia. Prouer. x. c. Bn̄dictio dn̄i diuites facit. Et. sͣ. Suꝑppl̓m tuū bn̄dictio tua. Nobis. Quibꝰ? Ecce/ d ¶n̄dixitdomui iſrl̓: bn̄dixit domui aaron .i. ꝯtēplatiuis deū ītuentibꝰ: ⁊ actiuis qͥ mōtē ⁊ cumulū bonoꝝ opeꝝ ſibi cōſtituūt.Gen̄. xlix. c. Bn̄dicet tibi bn̄dictionibꝰ cęli deſuꝑ hoc qͣꝫtū adꝯtēplatiuos: bn̄dictiōibꝰ abyſſi iacētꝭ deorſū/ qͣꝫtū ad actiuos.Uel ꝑ domū iſrl̓ religioſi: ꝑ domū aarō/ p̨̄lati ītelligūt̉. His ⁊ill̓ bn̄dixit dn̄s. Sꝫ duplex ē eiꝰ bn̄dictio ſcꝫ dextrę et ſiniſtrę.Dext̉a/ dat bona ſpūalia ⁊ ęt̓na: Siniſtra/ dat tꝑalia. Prouer.iij. b. Lōgitudo dierū ī dext̉a eiꝰ: ⁊ ī ſiniſtra illiꝰ diuitię ⁊ gl̓ia.Utraqꝫ bn̄dictiōe bn̄dixit eccl̓ię/ ⁊ religioſis/ ⁊ p̨̄latis antiqͥs:qꝛ abūdauerūt ī ſpūalibꝰ bonis: et ꝓpt̓ hͦ data fuerūt eis tꝑalia bona. Moderni ꝟo negligūt bn̄dictionē dextrę: et appetūt
bn̄dictionē ſiniſtrę: Et ml̓ti ꝑdūt illā ꝓpt̓ iſtā: et nō acceptātesbenedictionē dextrę/ dicunt cū eſau/ Gen̄. xxvij. f. Nunqͥd vnābn̄dictionē tm̄ habes pr̄? q. d. nos nō poſſumꝰ nec volumꝰ laborare ad acqͥrēdū illā vnā: de qͣ dic̄ Dauid: Unā petij a dn̄ohāc reqͥrā vt inhabitē ī domo dn̄i ⁊cͣ. ſꝫ aliā da nobis. Qd̓ ⁊ īfacto alio eſau figuratū eſt/ in eo .ſ. ꝙ vendidit pͥmogenita ſua ꝓlentis edulio: et abijtparuipendens ꝙ primogenita vēdidiſſet:Gen̄. xxv. d. Et iterūin facto filioꝝ rubē etgaad: Numeri. xxxij.a. qui noluerunt expectare ꝙ daret̉ eis ſors ī terra ꝓmiſſiōis:ſed petierūt ⁊ accęperunt extra t̓rā ꝓmiſſiōis/ t̓ras aptas aīalibꝰ alēdis. Bn̄dictionē aūt iſtā ſiniſtrę ꝑticipāt oēs tā boni qͣꝫmali: licet alij plus alij minꝰ: qꝛ dn̄s ita largꝰ ē ꝙ etiā inimicosſuos paſcit: ⁊ dat eis munera tꝑaliū bonoꝝ. Matth̓. v. g. Quiſolē ſuū fac̄ oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ⁊cͣ. Sꝫ bn̄dictionēdexterę tm̄ habēt boni: d̓ qͣ ſb̓dit: f¶ Bn̄dixit oībꝰ qͥ timētdn̄m: qꝛ oēs timētes deū: et ſoli tales habēt hāc bn̄dictionē:qꝛ vt dr̄ Ecc̄i. j. c. Qui ſine timore eſt nō poterit iuſtificari. Etoībꝰ talibꝰ eſt eiꝰ bn̄dictio: qꝛ nō ē ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ: ſꝫ inomī gente qui timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiā: hic acceptꝰ eſt illi: ſic̄dicit̉ Act̉. x. e. Et hͦ magis expͥmit cū addit: g ¶ Puſillis cūmaioribꝰ: qꝛ vt dr̄/ Sap̄. vj. b. Puſillū ⁊ magnū ipſe fecit: ⁊ęqualit̓ eſt ei cura de oībꝰ. Uel puſillos ⁊ maiores eoſdē poſſumus dicere .ſ. iuſtos: qͥ ſunt puſilli ꝑ hūilitatē: ſed magni ꝑ vitęveritatē. De paruitate eoꝝ dic̄ dn̄s Lucꝭ. xij. d. Nolite timere puſillꝰ grex: qm̄ cōplacuit pr̄i vr̄o dare vob̓ regnū. De maioritate/ Matth̓. v. c. Qui autē fecerit ſic ⁊ docuerit: hic maiorvocabit̉ ī regno cęloꝝ. Cū aūt videmꝰ vl̓ audimꝰ dn̄m ſic bn̄dictionē ſuā aliqͥbꝰ dare/ debemꝰ ꝯgratulari eis ⁊ ml̓tiplicationē bonoꝝ eis exorare: Un̄ in ꝑſona cōgratulātiū p̨̄dictis bn̄dictiōibꝰ/ addit: h Adijciat dn̄s ſuꝑ voſ .i. maiorē gr̄aꝫ detvob̓: vel etiā vos nūero ſil̓ ⁊ merito ml̓tiplicet: i ¶ Suꝑ vos⁊ ſuꝑ filios vros .i. imitatores vr̄os: vl̓ oꝑa vr̄a bona. Hācmultiplicationē optabat apl̓us/ dicens .j. Theſſal̓. iij. d. Uosaūt dn̄s ml̓tiplicet ⁊ abūdare faciat charitatē vr̄aꝫ in inuicē ⁊ī oēs. Sed vbi nihil ē nō pōt fieri adiectio: Un̄ cū dic̄: adijciat: ſupponit ꝙ iā ſit ibi aliqͥd: qd̓ ⁊ aꝑit/ cū ſb̓iūgit: l ¶ Edicti vos nō alij: qꝛ ſic̄ dr̄. jͣ. Maledicti qͥ declināt a mādatꝭtuis: Sꝫ vos: qͥ vt dictū ē. sͣ. ſꝑatis in dn̄o: eſtꝭ bn̄dicti. Sꝫ ſic̄dr̄ Hiere. xvij. a. Maledictꝰ qͥ ꝯfidit ī hoīe. Et ſil̓r qͥ in mūdocōfidit. Eſa. xxxj. a. Uę qͥ deſcēdūt in ęgyptū ad auxiliū ī eqͥsſperantes. ¶ A dn̄o/ a qͦ oīs vera bn̄dictio. Ecc̄i. xj. c. Bn̄dictio dn̄i in mercedē iuſti feſtinabit. Mūdꝰ aūt maledicit illisqͥbꝰ dn̄s bn̄dicit: ⁊ ecōuerſo. Matth̓. v. a. Beati eſtis cū maledixerīt vob̓ hoīes. Bn̄dictio aūt mūdi magis eſt maledictio.Un̄ Prouer xxvij. c. Qui bn̄dicit ꝓxīo ſuo voce grādi de nocte ꝯſurgēs maledicēti ſil̓is ē. Psͣ. Beatū dixer̄t ppl̓m cui hͦ ſt.ſ. tꝑalia bona. Sꝫ beatꝰ ppl̓s cuiꝰ dn̄s deꝰ eiꝰ. Cuiꝰ .ſ. bn̄dictiopōt valere/ cū ſit creator ⁊ dn̄s oīm: Un̄ ſubdit: m QQui ſeccelū ⁊ t̓rā .i. oēm creaturā cęli ⁊ t̓rę. Hiere. x. b. Dij qͥ nō fecerunt cęlum ⁊ terrā pereant de terra. Vel Cęlum et terram.i. ꝯtemplatiuos et actiuos. Contemplatiui em̄ deo: ⁊ cęleſtibus intēdūt. Vnde dic̄ apl̓s/ Phil̓. iij. d. Cōuerſatio nr̄a ī cęlis ē. Actiui aūt circa t̓rena ⁊ corꝑalia occupāt̉. Sic̄ de vtriſddr̄ Lucꝭ. x. g. de maria ⁊ martha. Dr̄ em̄ ꝙ maria ſedebat ſecꝰpedes dn̄i: ⁊ audiebat v̓bū illiꝰ: Et in hͦ vicē ꝯtēplatiuoꝝ gerebat. Martha aūt ſatagebat circa freq̄ns mīſteriū. Et vtrūqꝫofficiū dn̄ſ ordinauit: videlicꝫ vt ꝯtēplatiui vacēt deo: ⁊ actiuiinfirmitatibꝰ hoīm ẜuiāt. Hoc ē qd̓ ſb̓dit: o Cęlū cęli .ſ. ꝯteplatiui: qͥ cęleſtes ſt̓/ ⁊ ī ſe cęli ſil̓itudinē ger̄t. p.¶ Dn̄o: ſupplevacāt vl̓ ītedūt. Et ſine det̓mīatiōe dr̄: vt ſignificātiꝰ dictū intelligat̉: ſic̄ Cantꝭ. ij. d. Dilectꝰ meꝰ mihi/ ⁊ ego illi. q Terraaūt .i. actiuos r¶Dedit filijs hoīm: vt hūanis īfifmitatibus ſubueniāt ⁊ ẜuiāt. Vel ſic ad lr̄am: o Cęlū cęli/ ceditp ¶ Dn̄o in ꝑtē ſuā. q¶ Terrā aūt dedit filijs hoīm: ita ēad lr̄aꝫ. Un̄ pōt videri ꝙ nō bonā ꝑtē fecerit nob̓ deꝰ: Sic̄ etiādixit beato Bern̄. iunior frat̓ ſuꝰ qn̄ beatꝰ Bern̄. cū fr̄ibꝰ ſuisvoluit intrare
S
Psͣ .12.
Ps. 26.
Al̓. rno.Al̓. ⁊domūAl̓. FdomūAl̓. romnestimentesAl̓. rmagnisʳ
Ul. ji
Psͣ .118.
Moraliter
Verſus
Nsͣ .143.
Psͣ .105.Psͣ .3.
Duplex deibenedictio
X volu