Pſalmus

Suꝑ miſericordia tua ⁊ ve̓ritate tua: nē quando dicante gentes vbi eſt deus eorum.Deus aūt noſter ī cęlo̓t: oīaquęcūqꝫ voluit fecit. Simu-

k lacra gentiū argentum et aurum: opera manuū hominū.in Os habent ⁊ non loquent̉:noculos habēt et nō videbūt.s Au̓res habēt et non audiēt:

⁊qlua ſic tacite petit illa bona. q. d. da nob̓ bona ꝓ quibꝰ nomētuū gl̓ificet̉: Quę oīa nob̓ facis. a Suꝑ. i. de miſcd̓ia tuaqͣ vocas īpios ⁊ eis parcis. b ¶ Et veritate tua/ qͣ ꝓmiſſa īples: ⁊ etiā īpios nō veniētes ad fidē iudicas ⁊ reprobaſ. Miſericordia aūt ꝓprie exhibita ē gentibꝰ. Vn̄ Ro. xv. b. Gentesſuꝑ miſcd̓ia honoraredeū. Ueritas autē iudęis: Un̄ Matth̓. xv.c. Nō ſum miſſus niſiad oues q̨̄ ꝑierūt doamꝰ iſrl̓. Da inqͣꝫ noītuo gloriā: c ¶ Nęqn̄ .i. aliqn̄ d ¶ Dicat gētes nō credētes. Dicāt dico hoc: e Ubi ē deꝰ eoꝝ: qͣſi hoc ſępe dicūtgētes q̨̄ habēt deos viſibiles nō putātes deū quē inuiſibilē colimꝰ: maxīe cū bonoſ vidēt affligi. Et iō dā gl̓iā noī tuo/ vtꝑ viſa oꝑa credāt deū eſſe qͥ nō videt̉. f ¶ Deꝰ aūt nr̄: licꝫ nōvideat̉ ab ocl̓is mortalibꝰ: ē g ¶ In cęlo. Licꝫ deꝰ vbiqꝫ ſit:tn̄ ī cęlo ſpecialit̓ eē dr̄: qꝛ ibi magꝭ relucet poteſtas eiꝰ/ et p̨̄clariora oꝑa: ⁊ qꝛ familiaris ē angelis. h. ¶ Oīa q̨̄cūqꝫ voluitfec̄: qꝛ oīa creauit ⁊ fec̄ ꝑ filiū .ſ. chriſtū. Ul̓ de filio pōt legi hͦ:Quaſi ipſi q̨̄rūt: Ubi ē deꝰ eoꝝ? Sꝫ nos ſcimꝰ vbi eſt chriſtus/ deꝰ nr̄: qꝛ ē/ in cęlo: vbi pꝰ paſſionē ⁊ reſurrectionē ſuāaſcēdit vidētibꝰ diſcipulis. Nec mireris ſi aſcēdit: qꝛ oīpotēseſt: Oīa em̄ q̨̄cūqꝫ voluit fecit. Prius voluit pati vt hō.Eſa. liij. c. Oblatꝰ ē: qꝛ ipſe voluit. Et poſtea voluit aſcēdere⁊ aſcēdit in cęlū verꝰ hō virtute diuinitatis ſuę.X a Suꝑ miſcd̓ia tua ⁊ v̓itate tua: nō ſuꝑ oꝑe vel merito nr̄o. q. d. ꝙ cōuerſi ſumꝰ/ de tua miſcd̓ia eſt: ꝙ agimꝰ pnīaꝫ/ꝟitas quidē eſt ſiue iuſticia/ q̨̄ delicta corrigit: nō tn̄ ē nr̄a veritas/ ſed tua: qͥ oꝑaris ī nobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona volūtateꝫſic̄ dicit apl̓us/ Phil̓. ij. b. Et hͦ facies dn̄e/ c ¶ Ne qn̄ dicātgentes/ de nobis: e ¶ Ubi ē deus eoꝝ .i. ne aliqn̄ tandē qn̄oīa aꝑta erūt/ īnoteſcat ꝙ hęc faciēdo nō tibi ſeruiuimꝰ: ſꝫ infideliter ęgimꝰ/ furādo tuā gloriā quā tibi reſeruaſſe debuiſſemꝰvt fideles ſerui: Sic̄ dic̄ beatꝰ Bern̄. Fidelis reuera ſeruꝰ es ſide gl̓ia dn̄i tui/ ⁊ ſi nō exeūte a te: trāſeūte tn̄ ꝑ te nihil tuiſ manibꝰ adhęrere ꝯtingat. Hypocritę nō ſic faciūt: qꝛ ī lachrymis⁊ in oībꝰ q̨̄ faciūt: nō dei gl̓iā/ ſꝫ ſuā ꝓpriā q̨̄rūt. Un̄ de lachrymis eoꝝ dicere poſſūt dęmones: qd̓ dixerūt paſtores gerare:Cū em̄ paſtores iſaac fodiſſent ⁊ reꝑiſſent aquā/ paſtores gerare dixerūt: noſtra eſt aqͣ. Sic dicūt dęmones de lachrymishypocritaꝝ. Ecc̄i. xij. d. In ocl̓is ſuis lachrymabit̉ inimicꝰ .i.lachrymę tuoꝝ oculoꝝ ſuę erūt. Nec pōt dicere hypocrita hͦSuꝑ miſcd̓ia tua ⁊ veritate tua. Ꝙ em̄ hͦ facit/ magis ēex indignatione dei/ qͥ ꝑmittit eos deciꝑe hoīes ad ſuā maiorēdānationē/ qͣꝫ ex miſcd̓ia. Itē nō eſt ibi veritas dei: ſꝫ fallaciahūana: Vn̄ ad eoꝝ magnā cōfuſionē bn̄ oībꝰ gentibꝰ manifeſtū erit ꝙ nō fuerūt ſerui dei. Et cū ipſi dicēt illd̓ Matth̓. vij.c. Dn̄e nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ ⁊ ꝟtutes multas fecimꝰ?Tūc rn̄debit dn̄s/ vt ibi dicit̉: Nūqͣꝫ noui vos: diſcedite a meqͥ oꝑamini iniqͥtatē. Iniqͥtas em̄ eſt: vbi nō eſt intētiōis ⁊ oꝑisęqualitas. Et tūc poterūt dicere gentes: vbi ē deꝰ eoꝝ? Etſubdit: f¶ Deus aūt nr̄. q. d. neſcio vbi ē deꝰ hypocritę: qꝛvanitatē ⁊ ventū colebat: ſed de nr̄o deo ſcio/ ꝙ deꝰ nr̄ eſt incęlo. q. d. vero deo ſeruiuimꝰ: ſꝫ illi vano ⁊ falſo. Auaroꝝ deeſt in arca. Eph̓. v. b. Auaricia ē idoloꝝ ſeruitꝰ. Deꝰ guloſorūeſt in coquina. Phil̓. iij. d. Quoꝝ deus venter eſt. h ¶ Omīaquęcūqꝫ voluit fecit: Talis deꝰ colēdꝰ ē. Nō ſic deꝰ auari facit qd̓ vult: qꝛ vinculis ⁊ ſeris tenet̉/ ⁊ naturalit̓ vellet exire⁊ diſꝑgi: ẜm illud: Psͣ. Diſꝑſit dedit pauꝑibus.Titū. iij. b. Nō ex oꝑbꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā miſericordiā ſaluos nos fecit. In quibꝰ aūt ꝯſiſtat illa ęterna gloria: ſb̓iūgit: Dico gl̓iaꝫ habitā: a ¶ Suꝑ miſcd̓ia tua/ Eccefruitio ⁊ delectatio. b Et vitate tua/ Ecce cognitio. Ioh̓.xvij. a. Hęc ē vita ęt̓na vt cognoſcāt te ⁊cͣ. c ¶ Ne qn̄ dicātgentes vbi ē deꝰ eoꝝ/ Ecce ſecuritas. Sap̄. iij. a. Iuſtorūaīę in manu dei ſunt: ⁊ nō tanget illos tormentū mortis. In qͦaūt ſiue ꝑ quē ⁊ vbi hęc habebūt/ ſubiūgit dicēs: fi Deꝰ aūterit/ noſter .i. nr̄a merces ⁊ poſſeſſio: Un̄ ī ipſo oīa habemꝰ.

Et vbi? g In cęlo: vbi oīa quęcūqꝫ voluit fec̄ .i. quecūqꝫ volet faciet/ etiā in oī genere volūtatis. Un̄ vt hec volūtas fiat/ petimꝰ: Adueniat regnū tuū/ cęleſte: Et tūc fiat volūtas tua. i¶ Simulacra gentiū. Tertia ꝑs: vbi ſimulacragentiū inania eſſe demōſtrat: ⁊ religionē chriſtianā cōmēdatUtit̉ aūt demōſtratiuo genere/ pͥus ī vituperatiōe falſoꝝ deoꝝpoſt in laudē veri dei:Oſtēſa nāqꝫ ex oꝑibꝰp̨̄ſentia ⁊ poteſtate inuiſibilis dei: tanqͣꝫ aliqͥs q̨̄reret: poſſunt negentes oſtēdere deosſuos: inqͥt: poſſūt vtiqꝫ: Nā/ ſimulacra gentiū / ſt̓ argētū⁊ aurū/ ī materia: In forma ꝟo ſūt l Oꝑa manuu hominū: Hoc addidit: qꝛ ſil̓itudo formę ab homībꝰ facta magis trahit hoīm vanitatē/ qͣꝫ a deo facta p̄cioſa materia. Eſa.xlvj. b. Qui ꝯfertis aurū de ſacculo: ⁊ argētū ſtathera pōderatis/ cōducētes aurifices vt faciāt deū. Exo. xx. a. Nō faciestibi ſculptile neqꝫ aliquā ſil̓itudinē. Notādū tn̄ h̓ ꝙ cū gēteshabeāt ſimulacra ęrea ⁊ lignea ⁊ fictilia hͨ p̄cioſiora iō ponit:vt qͥ ī his erubeſcit/ faciliꝰ erubeſcat in cęteris. Deinde formāmēbroꝝ carētē eoꝝ officijs exequit̉ dicēs: mOOs habet⁊ non loquent̉: quod ꝓpriū eſt hominis: qui etiaꝫ ex eo ꝙfabricauit illud ſimulacrum/ melior eſt. n ¶ Oculos habent et nō videbunt: aures habent ⁊ nō audient:nares habēt etMoralit̓. i Simulacra gentiū argētū ⁊ auꝝ. Hocverū ē ad lr̄aꝫ de cupidis ⁊ auariſ: qꝛ auaricia ē idoloꝝ ẜuitꝰ:Eph̓. iiij. b. Ipſi em̄ adorāt ⁊ colūt: ⁊ ſuꝑ oīa diligūt aurū etargētū. Oſee. viij. a. Argētū ſuū ⁊ auꝝ fecerūt ſibi idola vt īterirēt: qꝛ vt dr̄ Prouer. xj. d. Qui ꝯfidit ī diuitijs ſuiſ corruet. Et ſic̄ d̓ deo dr̄ ꝙ videre ipſū ē tota merces: ſic de auro etargēto verū ē: qꝛ nō plꝰ ꝓdeſt diuiti qͣꝫ videre tm̄ illd̓. Eccͣs. vc. Quid ꝓdeſt poſſeſſori niſi ꝙ cernit diuitias ocl̓is ſuis? Sꝫnota ꝙ quōdā adorabat̉ auꝝ ⁊ argentū ī imagīe: nūc aut adorat̉ ī maſſa qd̓ turpiꝰ ē. Uel de p̨̄latis pōt exponi: ¶Simu­ 1lacra/ em̄ ſt̓ ml̓ti p̨̄lati .ſ. illi qͥ ſt̓ īutileſ. Zach̓. xj. d. O paſtor⁊ idolū derelīquēs gregē. Ipſi etiā ad lr̄aꝫ ſe faciūt adorari:et ſimplices credūt eē aliqͥd munerꝭ/ cū vidēt eos īauratos etpurpuratos/ īflatoſ ⁊ ornatoſ: ſꝫ. j. Corꝭ. viij. a. Idolū nihil ē.Ꝙ aūt dic̄: k ¶ Argētū ⁊ aurū/ on̄dit quō fiūt tales p̨̄lati:qꝛ de auro ⁊ argēto ſimoniace īgrediēdo/ expēſas ſuꝑfluas faciēdo/ muneribꝰ ſibi alios inclinādo. Itē qͥdā fiūt de auro mūdanę ſapīę: qͥdā d̓ argēto ꝓcacꝭ eloquētię/ ſic̄ aduocati: qͥdā d̓luto ꝯſāguītatꝭ: Et oēs tales ſūt/ lOꝑa manuū hoīm:qꝛ ꝯſil̓es .i. hoīes mūdani: ⁊ carnales eos elegerūt. De bonisaūt p̨̄latis dr̄ in Psͣ. Oꝑa manuū tuarū ſt̓ cęli .i. cęleſtes p̨̄lati: de qͥbꝰ dr̄: Cęli enarrāt gl̓iā dei. Itē in Pͣsͣ. dic̄ bonꝰ p̨̄latꝰ:Ego aūt ꝯſtitutꝰ ſū rex ab eo ſuꝑ ſion montē ſctm̄ eiꝰ .i. p̨̄latꝰſuꝑ eccl̓iaꝫ dei. Iſti m OOs habēt ⁊ nō loq̄nt̉/ docēdo vl̓arguēdo vel increpādo/ vl̓ ſnīaꝫ dādo. Sꝫ habēt os .i. ꝓlocutores/ qui ꝓ eis loquūt̉: ſic̄ imago ſancti Nicolai ſuꝑ calciataq̨̄ tm̄ videt̉ ſignare ppl̓m: ſꝫ aliqͥs ſtat ibi iuxta/ qͥ petit elemoſynas trāſeuntiū: imago aūt nihil petit: Sic tales p̨̄lati tm̄ ſignāt ppl̓m: ⁊ oportet ꝙ aliꝰ expleat vices p̨̄dicatiōis. Et hͦ fuitfiguratū Exo. iiij. d. vbi dixit dn̄s moyſi: Ip̄e loquet̉ ꝓ te adppl̓m ⁊ erit os tuū. n ¶ Oculos habēt .i. officiales vl̓ archidiaconos: qͥ debēt videre ⁊ īueſtigare quō ſe hn̄t ſubditi. Sediſtis oculis nō vidēt aīas: ſꝫ denarios. Nō poſſūt dicere illudIob xxix. c. Oculꝰ fui cęco. Zach̓. xj. d. Oculꝰ eiꝰ dexter tenebreſcēs obſcurabit̉. Dexter oculꝰ ē qͦ debēt ꝓuidere ⁊ puldere ſpūalia: ſiniſter qͦ tꝑalia. Iſto clare vidēt: ſꝫ dexter excęcatꝰ ē. Dn̄s aūt ſiniſtꝝ nō reputat. Un̄ eos qͥ nō vidēt dextroocl̓o cęcos dic̄: et dęmōibꝰ exponi ꝑmittit/ tā ipſos p̨̄latos qͣꝫgregē eoꝝ. Un̄ Eſa. lvj. d. Oēs beſtię agri venite ad deuoradū: vniuerſę beſtię ſaltꝰ: ſpeculatores eiꝰ cęci oēs. o. Aureshabent: ſupple ad audiendū cōputatōes ⁊ v̓ba ſcurrilia ⁊ detractoria ⁊ adulatoria. Eſa. v. c. Cithara ⁊ lyra ⁊ tibia et tym.panū: ⁊ vinū ī ꝯuiuijs vr̄is: ⁊ opꝰ dn̄i n̄ reſpicitꝭ. pEt nō auX dient/ ea q̨̄ debēt

Malib. c.p.Tertia ꝑs divanitate ideLꝫ

Al̓. ⁊ſurſū

Moraliter

Moraliterde auaris

De pręlatis

Gen̄. 26. d.

Psͣ. 101.Psͣ .18.Psͣ. .2.

Psͣ. .111.Anagogice.