CXIII

mota ē t̓ra: a facie̓ dei iacob.d Qui cōuertit petrā ī ſtagnatͦ aquarū: etf rūpem in fontēsſꝫ aquarū. Nō noͣbis dn̄e nonnobis: ſꝫ nomī tuo da gl̓iā.

ꝙ ꝑſecutio tyrānoꝝ ceſſit: ⁊ ꝙ iordanis .i. baptiſmus cōuerſuseſt retrorſū ducēs homīes ad chriſtū/ vn̄ ortū habebat baptiſmus: ⁊ ꝙ mōtes ⁊ colles .i. apl̓i ⁊ alij ſancti de ꝓfectu eccleſięexultauerūt: totū factū eſt/ a facie dn̄i .i. a p̨̄ſentia eiꝰ: qua cūſuis fidelibꝰ erat ſꝑ ſic̄ ꝓmiſerat: Matth̓. vlt̓. d. Vobiſcū ſumvſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęculi. Ab hac gͦ faciea Mota ē tra .i. corda t̓rena q̨̄ pͥus erātpigra ad bonū opus mota ſūt a ſua ſuꝑſtitiōe: ⁊ cōmota ad pnīaꝫ: ſic̄. sͣ. dicit/ loq̄nsad dn̄m: Cōmouiſti terrā ⁊ cōturbaſti eā.Cōmota aūt hac t̓ra/ ceſſauit ꝑſequi chriſtianos: ⁊ cōuerſa ē ad baptiſmū/ vnde fuitexl̓tatio mōtibꝰ ⁊ collibꝰ. Et qͣſi qͥs q̨̄reret:qꝛ dixit: A facie dn̄i: cuiꝰ dn̄i? ſubiūgit:b ¶ A facie dei iacob. q. d. iſte chriſtꝰ a facie cuiꝰ mota eſtterra nō eſt deꝰ recēs: ſꝫ deꝰ iacob: quē iacob coluit/ in quē credidit. Et ī hoc cōfūdit iudęos: qͥ ſe dicūt eſſe filios iacob: ⁊ tn̄in chriſtū nō credūt: ſicut ⁊ de abraā dicebat eis/ Ioh̓. viij. g.Abraā pr̄ vr̄ exultauit vt videret diē meū/ vidit/ ⁊ gauiſꝰ ē. Etquō mota eſt t̓ra/ ſubdit: c ¶ Qui ꝯuertit petra ⁊cͣ. Petrāvocat dura corda iudęoꝝ: q̨̄ qͣꝫtū ad quoſdā cōuerſa ſunt ī aqͣsbaptiſmi. Rupē ꝟo dicit arida corda gentiliū: a qͥbꝰ deꝰ diuini eloquij manare fecit fontes irriguos. Eſa. xxxv. c. Quę eratarida in ſtagnū/ ⁊ ſitiēs ī fontes aquaꝝ: ſupple ꝟſa eſt. Vel ipſūchriſtū vocat petrā ⁊ rupē: qꝛ cū ignoraret̉/ durꝰ videbat̉. Un̄quidā turbati/ ⁊ ignorātes dixerūt: Durus ē hic ẜmo: qͥs pōteū audire? Ioh̓. vj. g. Hāc duriciā liq̄fecit/ vt ī eis fieret fonsaq̨̄ ſaliētis ī vitā ęt̓nā: cū poſt reſurrectionē ſuā aꝑuit illis ſenſūvt ītelligerēt ſcpͥturas: Lucꝭ. vlt̓. g. Immo ⁊ an̄ reſurrectionē:qꝛ cū illi dixiſſēt: vt dictū eſt: durꝰ eſt h̓ ſermo: et ml̓ti ꝓpt̓ hocabijſſēt retro: Ipſe dixit ad duodecim: Nūquid et vos vultisabire? Et petrꝰ rn̄dit ꝓ oībꝰ: dn̄e ad quē ibimꝰ: ꝟba vite ęternęhabes/ ⁊ nos credimꝰ ⁊ cogͦuimꝰ: qꝛ tu es chriſtꝰ filiꝰ dei. Hęcaūt oīa fec̄ deꝰ iudęis ⁊ gētibꝰ: nō eoꝝ meritꝭ: ſꝫ pura miſcd̓ia.Un̄ ne d̓ dei dono īflēt̉/ ſb̓dit ꝓph̓a: h ¶ Nō nobis dn̄e ⁊cͣ.Un̄ iudęis gloriātibꝰ dicit apl̓us/ Ro. iij. d. Ubi eſt gl̓ia tua:Excluſa eſt. Sꝫ qꝛ hocipſū nō gloriari donū dei ē: Et ideo petēdo dicit: i Nō nobis ⁊cͣ. Itē petēdo dicit hͦ ꝓpt̓ aliā cāmquia ſic taciteſ X peccator terrena amās: ⁊ eis inhęrēs ꝑ amorē/ a reſpectudei motꝰ ē ad pęnitētiā. b A facie dei iacob: qꝛ ipſe ē deluctātiū ⁊ laborātiū. Un̄ dic̄/ Matth̓. xj. d. Uenite ad me oēſqͥ laboratꝭ ⁊cͣ. Ocioſi ꝟo qͥ nō luctāt̉ ꝯͣ vitia: ſꝫ ſe eis ſubijciūt/habent deos alienos: ſic̄ de guloſis dr̄/ Phil̓. iij. d. Quoꝝ deꝰvent̓ ē. De luxurioſis in Pͣsͣ. Et initiati ſt̓ beelphegor. Auari aūt ſeruiūt māmonę: ſuꝑbi baal: ⁊ ſic de alijs. Hic aūt notādū ꝙ qͣdruplex pōt aſſignari facies dei .i. chriſti .ſ. facies viuētꝭmoriētis iudicātis/ regnātis. Prima ē facies pauꝑtatis: Secūda doloris: Tertia indignatiōis: Quarta eſt delectationis.Primā faciē benigne on̄dit nob̓ in natiuitate: ⁊ ī tota vita ſua:qꝛ ꝓ nobis factꝰ eſt egenꝰ vt illiꝰ inopia nos diuites eſſemꝰ. ij.Corꝭ. viij. b. Qui in tota vita ſua nō habuit vbi caput reclinaret: Matth̓. viij. c. In alieno em̄ natꝰ fuit/ ī alieno ſꝑ ꝯuerſatꝰ:⁊ tandē in alieno ſepultꝰ. Ab hac facie ⁊ a reſpectu ipſiꝰ debetmoueri t̓ra cordis nr̄i ad ꝯtēptū terrenoꝝ. Secūdā faciē .ſ. doloris on̄dit nob̓ ī paſſiōe: Et vt ī eā reſpiciamꝰ/ monet Thren̄.j. d. O vos oēs qͥ trāſitis ꝑ viā/ attēdite ⁊ videte ſi ē dolor ſic̄dolor meꝰ. Ab hac facie ⁊ a reſpectu eiꝰ/ dꝫ moueri terra nr̄aad cōpaſſionē ⁊ patientiā. Sed quidā ſūt magꝭ inſenſibiles qͣꝫt̓ra ⁊ duriores lapidibꝰ: qꝛ ab hac facie qn̄ chriſtꝰ patiebat̉/ t̓raad lr̄am/ mota ē: ⁊ petrę ſciſſę ſt̓: ⁊ monumēta aꝑta ſt̓: ⁊ ipſi necmouent̉ ꝑ cōpaſſionē nec ſcīdunt̉ ꝑ dolorē/ nec aꝑiunt̉ ꝑ deuotionē. Et tales ſūt p̨̄cipue clerici ⁊ p̨̄lati: de qͥbꝰ Amos. vj. b.Nihil patiebant̉ ſuꝑ ꝯtritiōe ioſeph: qͣpropt̓ nūc migrabūt incapite trāſmigrātiū. Itē ad patientiā tribulationū dꝫ moueret̓ra noſtrā huiꝰ faciei reſpectꝰ. Un̄ Heb̓. xij. a. Recogitate eūqͥ talē aduerſꝰ ſemetipſū ſuſtinuit a pctōribꝰ ꝯͣdictionē vt nō fatigemi animis vr̄is deficiētes. Bern̄. Deuotꝰ miles ſua nō ſentit cū benigni ducꝭ vulnera intuet̉. Tertiā faciē .ſ. indignatiōison̄det reprobis ī iudicio. Apoct. vj. d. Dicēt mōtibꝰ ⁊ petris:cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcōdite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū: et ab

ira agni/ qm̄ venit dies magnꝰ irę ipſoꝝ: et quis poterit ſtare?Iſtā faciē ſi p̨̄uideamꝰ mouebit̉ t̓ra nr̄a ad timorē ⁊ pęnitētiā.Iob. xxxj. c. Semꝑ quaſi tumētes ſuꝑ me fluctꝰ timui deū/ ⁊pōdus eiꝰ ferre nō potui. Gregꝰ: ibi: Qui extremi iudicij aduētū ītēta mēte ꝯſiderat: ꝓfecto videt/ qꝛ tantꝰ pauor īminet:quātū nō ſolū tūc videre: ſed ⁊ nūc p̨̄uidere ꝑtimeſcit. Eſa .xxvj. d. A facie tua dn̄ecōcępimꝰ: ⁊ qͣſi ꝑturiuimus ſpm̄ ſalutis .i.pęnitētię q̨̄ ſanat vulnera pctōꝝ. Quartāfaciē on̄det nobis dn̄s ī patria .ſ. faciē delectatiōis: de qͣ in Psͣ. Abſcōdes eos in abſcōdito faciei tuę: qn̄ .ſ. videbimꝰ eum faciead faciē. j. Corꝭ. xiij. d. Ad huiꝰ faciei reſpectu dꝫ moueri terra nr̄a ad amorē ęterꝝ. Hāc viderat petrus ī trāſfiguratiōe dn̄i. Un̄ ſtatim motus ad deſideriū ⁊ amorē eorū quę viderat/ dixit: Dn̄e bonūeſt nos hic eſſe ⁊cͣ. Matth̓. xvij. a.Pręſentia eiꝰ. Matth̓. vlt̓. d. Vobiſcū ſum vſqꝫ adcōſummationē ſęculi.Familiaritas eiꝰ. Exo. xxxiij. b. Loquebat̉ dn̄s admoyſē facie ad faciē ſic̄ ſolet loqͥ hō ad amicū ſuū.Clęmētia eiꝰ. Psͣ. Auertiſti faciē tuā a me ⁊cͣ. Eſa.lxiiij. c. Abſcōdiſti faciē tuā a nobis ⁊cͣ.Ira eius. Hiere. xxv. g. A facie irę furoris dn̄i.Cognitio eius p̨̄ſens. Eſa. lxiiij. a. Afacie tua montes defluxerunt.Cognitio futuri. j. Corinth̓. xiij. d. Tunc autē facieIpſe chriſtus. Psͣ. Oſtende nobis (ad faciem.domine faciem tuā ⁊ ſalui erimus.Ipſa diuinitas. Exo. xxxiij. d. Poſteriora mea videbis/ faciē autē meā non videbis.c ¶ Qui cōuertit petrā .i. dura corda peccatorū: e ¶ Inſtagna aquarū .i. ī abūdātiā lachrymarū. Ezech̓. xxxvj. f.Auferā a vobis cor lapideū ⁊ dabo vobis cor carneū. Sic cōuertit dn̄s cor magdalenę: q̨̄ lachrymis ſuis lauit pedes dn̄i:Lucꝭ. vij. f. Et cor petri: qd̓ induratū fuerat vſqꝫadeo ꝙ ipſūdn̄m negauit: Sed reſpexit dn̄s petrum: ⁊ egreſſus foras fleuit amare: Lucꝭ. xxij. g. f ¶ Et ruꝑē in fontes aquarū:Idē ē cū p̨̄miſſo: niſi ꝙ ibi dic̄ / ī ſtagna: hic dic̄/ in fōtes:In qͥbꝰ duo genera pęnitētiū et flentiū notāt̉. Sūt em̄ quidāqui habēt aquā lachrymarū in maxima abūdantia: qd̓ notat̉per ſtagnū. Alij autē nō habēt in abundātia: ſed habēt frequēter ⁊ quaſi iugiter/ licꝫ tenuiter: ⁊ hoc notat̉ cum dicit: infontes. Sūt autem multi qui cōuertunt̉ ⁊ plorāt: ſed de hisgloriā vanā quęrunt: ꝓpter qd̓ bn̄ ſubdit ⁊ ab hoc ſe cuſtodiripoſtulat/ dicēs: h ¶ Nō nobis dn̄e nō nobis: ſed nomini tuo da gloriā. Et merito tu/ non nos/ debes haberegl̓iaꝫ: qꝛ qd̓ facimꝰ tuipſe facis nō nos ꝓprie. Hoc ē qd̓ addit:X Suꝑ miſericordiaterra. Recępta em̄ aīa ī cęlo ab angelis/ t̓ra corꝑis mouet̉ ad corruptionē ⁊ putredinē. Et hoc / a facie dn̄i .i. a miſericordia eiꝰ vt meliꝰ reformet̉: ⁊ inde hūiliemur vt deꝰ gl̓ificet̉ ꝓpt̓ mirabiliorē reſurrectionē/ vt merces fidei augeat̉. Dehac motione. j. Corꝭ. xv. f. Seminat̉ in corruptiōe: ſurget inincorruptiōe ⁊cͣ. b ¶ A facie dei iacob. Iacob pꝰ multastribulatiōes venit ad ml̓ta bona: et poſt luctā mutatū ē nomēiacob ī nomē iſrl̓. Et nos ſil̓r poſt multū laborem veniemꝰ admultā requiē. Et ſi ī p̨̄ſenti fuerimꝰ iacob: in futuro erimꝰ iſrl̓vidētes deū ſicuti ē. cQui .i. qꝛ ipſe/ d ¶Cōuertit petrā:id eſt duritiā laboꝝ ⁊ pęnitētię: e In ſtagna aquaꝝ .i. inabūdantiā delitiaꝝ ęternaꝝ. Vn̄ bn̄ dicit: ſtagna: qꝛ ſtabileserūt ī ęternū. Un̄ ſubdit: ¶ Et rupe .i. omnē duritiā p̨̄ſentē:In fontes aquaꝝ .i. ī delitias indeficiētes. Ioh̓. xvj. d.Triſticia vr̄a ꝟtet̉ ī gaudiū. ij. Corꝭ. iiij. d. Id em̄ qd̓ ī p̨̄ſentiē momētaneū ⁊ leue tribulatiōis nr̄ę: ſupͣ modū ī ſublimitatēęt̓nę gl̓ię pondꝰ oꝑabit̉ ī nob̓ ⁊cͣ. Iob. xxij. d. Dabit ꝓ t̓ra ſilicē: ⁊ ꝓ ſilice torrētes aureos .i. ꝓ pctō iniūget pnīaꝫ ⁊ tribulationē: ⁊ ꝓ pnīa reddet abundātiā diuitiaꝝ ⁊ delitiaꝝ. Tūcaūt ꝯfitebunt̉/ ꝙ nō ſuis meritꝭ: ſed pura dei miſcd̓ia gl̓iā illāaſſecuti fuerint: Un̄ ſequit̉ eoꝝ ꝯfeſſio: h¶ Nō nobis dn̄enō nobis: ſed nomini tuo da gloria. Hoc eſt illud ad¶ Titū. iij. b. Nō

3

Psͣ. 59.1Al̓. Frupes

Psͣ 30.

Psͣ .29.

Faciesdn̄i eſt 5

cIoh̓. 4. b.

Psͣ. .79.

Moraliter

ſPsͣ. .105.Quadruplexcies deſ

Anagogice