CX

gͦ mēti ſui: v̓tutē oꝑm ſuoꝝ annūciabit ppl̓o ſuo. Ut det ilē liſ hęreditatē gētiū: q̄ꝑa maſꝫ nuū eiꝰ v̓itās ⁊ iudiciū. Fihde̓lia oīa mādata eiꝰ ꝯfirmaI

x ta ī ſēcl̓m ſęcl̓i: facta ī v̓itaten ⁊ ręqͥtate. Redēptionē miſitr dn̄s ppl̓o ſuo: mādau̓it inęternū teſtamētū ſuū. Sangͣ ctū ⁊ terribile nomen eius:

inquā erit: vt q̄ ibi ꝓmittūt̉ ⁊ figurant̉/ impleat. Hoc eſt qd̓ſubdit: a ¶ Uirtute operū ſuoꝝ .i. id qd̓ ꝑ oꝑa q̨̄ antiquitfecit figurabat̉: b ¶ Annuciabit / ꝑ ſe et ꝑ apl̓os: c¶ Populo ſuo chriſtiano. Un̄ de ipſo dicit̉/ Lucꝭ. vltꝭ. d. Incipiēs a moyſe ⁊ oībꝰ ꝓphetꝭ īterp̄tabat̉ illis in oībꝰ ſcpͥturꝭ q̨̄de ipſo erant. Uel ſic:a ¶ Uirtutē operumſuoꝝ .i. v̓tuoſa oꝑa etmiracl̓a q̨̄ fec̄. Matth̓.xj. a. Cęci vidēt: claudi ambulāt: leproſi mūdāt̉ ⁊cͣ. Hęc b ¶ Annūciabit ppl̓o ſuochriſtiano. Ad quid?d Ut det ill̓ hęreditatē gētiū .ſ. fidē vl̓ regnū cęloꝝ: qd̓iudęis reprobatꝭ/ datū ē gētibꝰ ī hęreditatē: ẜm illd̓ Matth̓.xxj. d. Auferet̉ a vobis regnū dei ⁊ dabit̉ gēti ⁊cͣ. Ul̓ ſic: a¶ Uirtute opeꝝ ſuoꝝ: ẜm ꝙ duplicit̓ expoſitū ē: b ¶ AAnnūciabit ppl̓o ſuo .i. diſcipul̓ ſuis qͦs de iudęis elegit. Ethͦ faciet/ d ¶ At det ill̓ hęreditatē gētiū .i. gētes qͣſi hęreditatē colēdas vomere p̨̄dicatiōis. Et lꝫ illis det hęreditatē: tn̄ multa pati eoſ oportebit: ſic̄ ⁊ ipſe paſſus eē. Un̄ ſb̓dit:e Oꝑa manuū eiꝰ/ ſūt/ ꝟitas ⁊ iudiciū .i. oꝑibꝰ ſuis on̄dit ꝙ veꝝ erat iudiciū qͦ p̨̄dixerat diſcipl̓os paſſuros ad exēplū ⁊ imitationē mgr̄i. Matth̓. x. c. Et Ioh̓. xv. c. Nō ē ſeruꝰ maior dn̄o ſuo: ſi me ꝑſecuti ſūt/ ⁊ vos ꝑſeq̄nt̉. Ul̓ ſic: eOꝑa manuū eiꝰ .ſ. oꝑa redēptiōis: ſt̓ f ¶ Ueritas: ⁊ nōfigmēta/ vt dicūt hęretici: dicētes ꝙ n̄ ꝟe paſſꝰ ē chriſtꝰ. Ecōtrario aūt opera antichriſti erūt falſitas: qꝛ veniet ī ſignis ⁊ꝓdigijs mēdacibꝰ: vt dr̄. ij. Theſſal̓. ij. c. Nec ſolū oꝑa eiꝰ ſt̄ꝟitas ī redēptiōe: ſꝫ g ¶ Et iudiciū/ ī retributiōe. Veritasem̄ reſpicit pͥmū chriſti aduētū: iudiciū ꝟo ſecūdū. Et qꝛ itaiudicabit: bonū ē facere h̓ qd̓ ibi retributiōe bona dignū habeat̉. Et qͥd ſit illud on̄dit .ſ. mādata dei: Un̄ dic̄: h ¶ Fidelia oīa mādata eiꝰ. q. d. bonū ē facere mādata eiꝰ: qꝛ fidelia ſūt: Reddūt em̄ qd̓ ꝓmittūt .ſ. p̨̄miū ęt̓nū. Matth̓. xix. c.Si vis ad vitā īgredi/ ſerua mādata. Psͣ. Teſtimoniū dn̄i fidele. Nō ſolū fidelia: ſꝫ et i. Cōfirmata: vt durēt: k Inſęcl̓m ſęcl̓i .i. ī ęternū. Heb̓. ix. e. Teſtamētū ī morte teſtatorꝭ ꝯfirmatū ē. Nec mirū ſi ſint fidelia: qꝛ ſūt FFacta inv̓itate .ſ. ab eo qͥ nō mētit̉: Titū. j. a. Merito etiā ꝯfirmataſūt: qꝛ facta ſūt: nō tm̄ ī ꝟitate: ſꝫ m ¶ Et ęqͥtate: Quę em̄ęqͣ ſt̓ ⁊ iuſta/ ꝯfirmāda ſt̓. Psͣ. Oīa mādata tua ęqͥtas.X Et ſi hęc delectat/ multo magꝭ illa. Lucꝭ. xiiij. d. Btūs qͥmāducabit panē ī regno cęloꝝ. Et bn̄ dic̄: mirabiliū: qꝛ ibiſūt mirabilia fercula. Eſa. lx. a. Tūc videb̓ ⁊ afflues: ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Reuertamur aūt ad ꝓceſſū pͥmū ꝓſeq̄nteſ. Seqͥt̉: a ¶ Uirtutē oꝑm ſuoꝝ ānūciabit ppl̓oſuo. q. d. ml̓ti ſt̓ de ſynagoga ſathanę: qͥ nō volūt credere ꝙdn̄s paſcat ſuos. Sꝫ dn̄s hͦ on̄dit ppl̓o ſuo/ ⁊ facto ꝓbat virtutē oꝑm ſuoꝝ .ſ. ꝙ oīa p̄t. Luc̄. xxij. d. Qn̄ miſi vos ſinebaculo ⁊ ſine pera: nūqͥd aliqͥd defuit vob̓. Matth̓. vj. d. Reſpicite volatilia cęli q̨̄ n̄ ſer̄t ⁊cͣ. Et hͦ fac̄ dn̄s c ¶ Ppl̓o ſuo:Nō vt ī tꝑalibꝰ bn̄ficijs ꝯſtituat retributionē eoꝝ: ſꝫ vt magꝭeos alliciat ⁊ trahat ad amorē ęt̓noꝝ: Un̄ ſb̓dit: d ¶ Ut detill̓ hęreditatē gentiū .i. cęlū: qd̓ ē hęreditas gētiū .i. pctōrū ī filios adoptatoꝝ. Ro. viij. c. Si aūt filij ⁊ hęredes. Psͣ.Elegit nob̓ hęreditatē ſuā. Hęc aūt hęreditas n̄ dat̉ gētibꝰ īgētilitate manētibꝰ .i. ī pctō: Un̄ addit exēplū dn̄i ad bn̄faciēdū/ dicēſ: e ¶Oꝑa manuū eiꝰ v̓itaſ ⁊ iudiciū. q. d. ſi vultꝭhr̄e hęreditatē/ aſſimilamī pr̄i ⁊ facite ꝟitatē .i. bonā vitā tenete ⁊ iudiciū: vt .ſ. bona oꝑa vr̄a iudicetꝭ ⁊ examinetꝭ. Iob. ix. dUerebar oīa oꝑa mea. j. Corꝭ. xj. g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ: nō vtiqꝫ iudicaremur. Itē h̓ notant̉ tria ī qͥbꝰ ꝯſiſtitꝟa pnīa. ę ¶ Oꝑa manuū/ Ecce ſatiſfactio. f ¶ Ueritas.in ore: Ecce ꝯfeſſio. g ¶ Iudiciū/ ī corde: Ecce ꝯtritio: q̨̄ iudicat ⁊ punit. Nec dubitare dꝫ aliqͥs facere pnīaꝫ ſic̄ dn̄s p̨̄cipit: qꝛ bn̄ remunerabunt̉ illi qͥ faciūt eā: Un̄ dic̄: h Fidelia oīa mādata eiꝰ: ſiue de pnīa/ ſiue de alio qͦcūqꝫ faciēdo. Quare fidelia? Quia reddūt qd̓ debēt: ⁊ cuſtodiūt cuſtodiētes ſe. Prouer. iiij. a. Fili ſerua mādata mea ⁊ viueſ: poſſi

de ſapīaꝫ ne dimittaſ eā: ⁊ cuſtodiet te. ij. Timoth̓. ij. b. Fidel̓ſermo: nā ſi cōmortui fuerimꝰ ⁊ ꝯuiuemꝰ. Supͣ. Teſtamētūmeū fidele ip̄i. Nō aūt bn̄ ẜuat ea/ qͥ lꝫ ea facere īcipiat/ tn̄ declinat ab eis: Et talis nō ꝑuenit ad illā hęreditatē: qꝛ. jͣ. dicit̉:Maledicti qͥ declināt a mādatꝭ tuiſ. Et Deut̓. xxvij. d. Maledictꝰ qͥ nō ꝑmanet īſermonibꝰ legꝭ huiꝰ.Propterea bn̄ ſubiūgit: ¶ Cōfirmata .ſ.ī te: vt nō ſeꝑarēt̉ a te:¶ ¶ In ſęcl̓m ſecl̓i .i.nūqꝫ. Psͣ. Inclinauicor meū ad faciēdaſ iuſtificatiōes tuas ī ęternū: ꝓpt̓ retributionē. Sūt aūt qͥdā hypocritę qͥ vident̉ mādata dei facere: ſꝫ corruptā hn̄t ītētionē: Cōtra qd̓ addit: ¶ Facta ī ꝟitatę. q. d. ſi viſ ꝙ mādata dei te ducāt ad hęreditatēcęleſtē: oportet ꝙ ea faciaſ ī ꝟitate .i. ī puritate ꝯſcīę: n̄ ī falſitate hypocriſis. Un̄ dic̄ dn̄ſ Matth̓. xv. a. Hypocritę bn̄ ꝓph̓auit d̓ vob̓ eſaias dicēſ: ppl̓s h̓ labijs me honorat/ cor aūt eoꝝ lōge ē a me: ſine cā aūt colūt me. Debēt fieri etiā ī m ¶ qͥtate: vt tātū faciat d̓ pnīa qͣꝫtū reqͥrit culpa. Matth̓. iij. b. Facite dignos fructꝰ pnīę. n ¶ Redēptionē miſit ⁊c̄. Tertiaꝑs: vbi aſſerit redēptū ppl̓m dei ⁊ teſtamentū nouū ęt̓na gr̄aꝯſecratū. q. d. vt p̨̄dicta fierēt: redēptionē miſit dn̄ſ pr .ſ.filiū/ qͥ nos redemit. Mar. x. g. Filiꝰ hoīs n̄ venit vt mīſtraret̉ ei: ſꝫ vt mīſtraret ⁊ daret aīaꝫ ſuā redēptionē ꝓ multis .j.Corꝭ. j. d. Factꝰ eſt nob̓ a deo ſapīa ⁊ iuſticia ⁊ ſctīficatio etredēptio. Hāc redēptionē miſit dn̄ſ ppl̓o ſuo iudeoꝝ.Psͣ. Apd̓ dn̄m miſcd̓ia ⁊ copioſa apd̓ eū redēptio. Un̄ dic̄Matth̓. xv. c. Nō ſū miſſꝰ niſi ad oues q̨̄ ꝑier̄t domꝰ iſrl̓. Sꝫqm̄ iudęi n̄ recęper̄t eū: ſic̄ Ioh̓. j. a. dr̄: In ꝓpͥa venit ⁊ ſui eūn̄ recęper̄t: Iō ꝑuenit ad gēteſ: ẜm illd̓ Eſa. ix. b. Verbū miſitdn̄s ī iacob: ⁊ cecidit ī iſrl̓. Un̄ ſic legēdū ē: o ¶ Ppl̓o ſuochriſtiano. Vl̓ magꝭ ſtricte: Ppl̓o ſuo .ſ. ppl̓o iuſtoꝝ: qͥbꝰ ſolis ꝓdeſt iſta redēptio. Qd̓ eſt ꝯͣ origeniſtas: qͥ dicūt oīa eſſeſaluāda. Iob. xv. d. Nō credat fruſtra errore deceptꝰ ꝙ aliqͦcio redimēdꝰ ſit. p MPādauit: pͥmo ꝑ ꝓph̓as: deīde ꝑ ꝓpriū filiū ſuū: ẜm illud Heb̓. j. a. Multifarie ml̓tiſqꝫ modisolim deꝰ loq̄ns ī pr̄ibꝰ ⁊cͣ. Quid mādauit? r ¶ Teſtamētūſuū: nouū. Mandauit/ dico/ q In ęternū .ſ. duraturū: Qd̓ dr̄ ad differētiā veterꝭ teſtamēti: qd̓ n̄ durauit ī ęt̓nū:Re em̄ ipſa on̄debat ſe trāſitoriū eē: eo ꝙ trāſitoria ꝓmittebat. In nouo āt teſtamēto ęt̓na ꝓmittūt̉: ⁊ nihil ibi ꝓmittit̉ qͦoculꝰ auaricię ꝓuocet̉: vn̄ dr̄ teſtamētū ꝯſūmatū. Heb̓. viij.c. Et Hiere. xxxj. f. ẜm Septuagīta. Ecce dies veniūt dicitdn̄ſ: ⁊ ꝯſūmabo ſuꝑ domū iſrl̓ ⁊ ſuꝑ domū iuda teſtamētū nouū ⁊cͣ. Et qͥ hͦ teſtamētū tenuerīt/ bn̄ erit eis: qͥ aūt n̄ tenuerītmale habebūt: Quia/ s Sctm̄ ⁊ tribile nomē eiꝰ. Sctm̄qͥdē eſt bonis: ſꝫ t̓ribile/ mal̓: t ¶ omē eiꝰ. de qͦ Phil̓. ij.b. Dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ oē nomē ⁊cͣ. Sctm̄ eſt/ qꝛ ſctīficat. Un̄ Psͣ. Deus in noīe tuo ſaluū me fac. Terribile/ qꝛiudicat. Psͣ. Dominus excelſus terribilis. Ecc̄j. j. a. Unuseſt altiſſimꝰMoralit̓: n ¶ Redēptionē miſit dn̄s ppl̓o ſuo .ſ. pęnitētiā ⁊ oꝑa miſcd̓ię: vt ſi poſtqͣꝫ redēpti fuer̄t ſāguīe chriſtiiterū ſeruituti diaboli ⁊ peccati ſe ſubmiſerunt/ habeant etiāquō iteꝝ redimāt̉. Prouer. xvj. a. Miſcd̓ia ⁊ ꝟitate redimit̉iniqͥtas. Miſcd̓ia .i. oꝑibꝰ miſcd̓ię. Dan̄. iiij. e. Pctā tua elemoſynis redime: ⁊ iniqͥtates tuas miſcd̓ijs pauꝑm. Veritate.ſ. ꝯfeſſiōis: q̨̄ ꝟe pctā dic̄/ ⁊ exire facit de ꝟa ꝯtritiōe: ⁊ terminari ī verā ſatiſfactionē. Eccͣj. iiij. c. Pro aīa tua .ſ. redimēdanō ꝯfundarꝭ dicere veꝝ. Poſtqͣꝫ ꝟo hō ſic redēptꝰ eſt nō dꝫſe iterū vēdere diabolo vt inimicꝰ dei fiat: ſꝫ dꝫ in ęternū deoadhęrere. Un̄ ſb̓dit: p¶Mādauit ī ęt̓nū: n̄ ad horā: r¶ Teſtāmētū ſuū .ſ. illd̓ qd̓ fec̄ Ioh̓. xiiij. d. dicēſ. Pacē relīqͦvob̓ ⁊cͣ. Hoc teſtamētū mādat dn̄s ī ęt̓nū/ vt ī ęt̓nū ſeruemꝰei pacē ⁊ nō moueamꝰ ei guerrā peccādo. Ioh̓. v. c. Ecce ſanus factꝰ es: iā noli peccare/ ne deteriꝰ tibi aliqͥd ꝯtingat. Decet aūt vt ita faciamꝰ: qꝛ ſctī vocati ſumꝰ: Un̄ ſb̓dit: s ¶ Sāctū ⁊ t̓ribile nomē eiꝰ .ſ. nomē chriſti a qͦ chriſtiāi vocam.Ergo cū ſctm̄

Cx

Psͣ .88.

CaphLameth

Al̓. ti iuſticiaPeZadikkuphAl̓. nō hꝫtͣdnis

SāmechEyn

PeZadikkuphAl̓. nō hꝫFdn̄ gPsͣ .118.

Eſa. 29. d.

Tertia pars

Psͣ .120.

Psͣ. .18.

Psͣ .118.Moraliter

Psͣ. 53.Psͣ. .46.

Moxaliter

Psͣ .46.

Cria in qͥbꝰ cōiſtit va pnīa

T 5