Pſalmus
ſͦ ī toto corde meo: ī ꝯſilioͦriud ſtoꝝ ⁊ ꝯgrega̓tiōe. Magnaoꝑa dn̄i: exqͣſita ī dēs volūſꝫ tātes eiꝰ. Cōfeſſio̓ ⁊ magnificētia opꝰ eiꝰ: ⁊ iuſticia eius
f manet in ſęcl̓m ſęcl̓i. Mein moriā fecit mirabiliū ſuorūZ miſericors et miſerator dominꝰ: eſcā dedit timētibꝰ ſe.Memor erit in ſęcl̓m tēſta-
dit: a ¶ In toto corde meo. Augꝰ. Quid valet ſtrepituslabioꝝ/ vbi cor eſt mutū? Eſa. xxix. d. Ppl̓us hic labijs mehonorat: cor aūt eoꝝ lōge ē a me. Sꝫ nō tm̄ deuota debet eēlaudatio: ſꝫ ⁊ diſcreta: Un̄ addit: b ¶ In cōſilio iuſtoꝝ .i.nō temere: ſꝫ ex diſcretiōe. Quidā em̄ volūt laudare forſitātoto corde: ſed tn̄ nō īꝯſilio iuſtoꝝ: qui .ſ. ſingularitates adducūt/qͥs teſtimonio vl̓ exēplo ſctōꝝ nō pn̄t ꝯfirmare. Debet etiā laudatio eſſe catholica:Un̄ addit: d ¶ Et cōgregatiōe .ſ. ī eccl̓iafideliū/ vbi ꝯgregāt̉ iuſti. Poſtea on̄dit cauſas laudis: Primo cōmēdās illū a magnitudine oꝑatiōis/ dicēs: e MMHagna oꝑa dn̄i .ſ. creatiōis: De qͥbꝰ Gen̄. j. a. In pͥncipio creauit deꝰ cęlū ⁊ terrā. Et oꝑa recreatiōis. Psͣ. Oꝑatꝰ eſt ſalutē ī medio t̓rę. Ioh̓. ix. a. Me oportet oꝑari oꝑa eiꝰ qͥ miſit me. Scd̓o cōmēdat eū a ꝓfunda ſapīa q̄ oꝑatꝰ ē: cū dic̄:f ¶ Exqͥſita. Psͣ. Oīa ī ſapīa feciſti. Sꝫ qꝛ minꝰ eſſet ſapientiā hr̄e/ ſi ea q̨̄ ſciret nō poſſet oꝑari: iō cōmēdat eū a plenaria poteſtate/ dicēſ: g ¶ In oēſ volūtateſ eiꝰ. q. d. oīaq̨̄cūqꝫ voluit/ ſapiēt̓ fecit. Uolūtates/ dicit pluralit̓: ꝓpt̓ diuerſa volita. Vel ſic: e ¶ Magna ſūt/ oꝑa dn̄i: exquiſita ī oēs volūtates eiꝰ/ ſi exqͥramꝰ volūtatē ⁊ intētionēqͣre fecit illa. Un̄ paulꝰ ſic exqͥrēs ⁊ nō potēs īuenire ad plenū: exclamauit dicens/ Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ ſapīę⁊cͣ. Poſtea ſpecificat d̓ aliqͥbꝰ eiꝰ oꝑibꝰ: ac ſi q̨̄reret̉ ab eo: q̨̄ſūt oꝑa illa magna/ dicēs: h ¶ Cōfeſſio ⁊ magnificētiaopꝰ eiꝰ. Magnū em̄ opꝰ dei fuit/ ꝙ paulꝰ ⁊ alij ꝑſecutoreseccl̓ię ꝯuerſi ꝯfeſſi ſūt fidē chriſti: ⁊ magnifice oꝑati ſūt miracula faciētes: ⁊ oīa aduerſa ꝓ chriſto patiētes. Hęc ē ꝯfeſio ⁊ magnificētia/ q̨̄ ſūt opꝰ dei: qꝛ chriſtꝰ oꝑatꝰ ē ea ī illis.Un̄ dixit apl̓is/ Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtꝭ facere. Tn̄qꝛ adiutores eiꝰ fuerūt: retribuet eis: Un̄ ſubdit: i ¶ Iuſticia eius: quia reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua: k¶ Manetīſęcl̓m ſęcl̓i .i. ī ęternū. Poſtqͣꝫ em̄ reprobos ꝯdēnauerit ⁊iuſtos glorificauerit: de iuſto iudicio in ęternū habebit qͥlibet qd̓ acceꝑit. Un̄ dicet reprobis: Ite maledicti in ignemęternū. Et iuſtꝭ: Uenite ꝑcipite regnū .ſ. illud de qͦ dr̄ Dan̄.vij. d. Regnū eiꝰ qd̓ nō corrūpet̉. Et Exo. xv. c. Dn̄s regnabit in ęternū ⁊ vltra.X ſeruū facias: In qͦ notat̉ humilitas: q̨̄ debet eē ī pęnitēte: vt ſe nō filiū/ ſꝫ ſeruū reputet. Lucꝭ. xv. d. Nō ſū dignꝰ vocari filiꝰ tuꝰ: ſac me ſic̄ vnū ex mercēnarijs tuiſ. Psͣ. Dixi cōfitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o ⁊cͣ. Cōfeſſio aūt dꝫ ꝓcedere ex ꝯtritiōe: Un̄ addit: a n toto corde meo. q. d. n̄ore tm̄: ſꝫ corde ꝯtrito. Iob. x. a. Loqͣr ī amaritudīe aīę meę:dicā deo ⁊cͣ. Iob. vij. c. Nō ꝑcā ori meo: loqͣr in tribulatiōeſpūs mei. Debet etiā eē ſecreta ⁊ diſcreta ꝯfeſſio: Un̄ dicit:b. ¶ In ꝯſilio: Nō ī foro: nec cuilibet ꝯfitēdū ē. Eccͣj. xj. d.Nō oēm hoīeꝫ īducas ī domū tuā: qꝛ ml̓tę ſūt īſidię doloſi.Sꝫ eligēdꝰ ē bonꝰ ꝯfeſſor: Un̄ dic̄: ī ꝯſilio/ n̄ qͦrūcūqꝫ: ſꝫ c¶ Iuſtoꝝ: qͥ n̄ trahūt̉ amore carniſ ad dādū ꝯſiliū ẜm volūtatē petētꝭ: ſꝫ ẜm ꝟitatē. Eccͣj. vj. a. Ml̓ti pacifici ſint tibi:ꝯſiliariꝰ aūt vnꝰ de mille. Et licet ſecreta debeat eē: nō tn̄ faciēda ē ī loco ſuſpecto: Sꝫ ī d ¶ Cōgregatiōe .i. ī eccl̓iacorā ocul̓ oīm. Psͣ. Cōfitebor tibi ī eccl̓ia magna. Cōfeſſioaūt nō ſufficit ſine ſatiſfactiōe: Un̄ bn̄ ſubdit de oꝑe ſatiſfactiōis: e Magna oꝑa dn̄i .i. oꝑa q̨̄ fiūt dn̄o vt ei ſatiſfiat/ debēt eē magna: ſicut pctā fuerūt magna. Un̄ Ro. vj. d̓Sic̄ exhibuiſtꝭ mēbra vr̄a ſeruire īmūdicię ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatē: ita nūc exhibete mēbra vr̄a ẜuire iuſticię ī ſctīficationē.Hoc eſt qd̓ dicit ioh̓es Matth̓. iij. b. Facite dignos fructꝰpnīę. Nec hͦ dꝫ ſufficere ꝟe pęnitēti: ſꝫ vltra dꝫ addere qͥcqͥdpōt qd̓ ſcit deo placere: Un̄ addit: f ¶ Exqͥſita ī oēs volūtates eiꝰ. Debemꝰ em̄ exqͥrere oēm dei volūtatē/ vt eāfaciamꝰ. Sic̄ paulꝰ qͥ dixit Actꝭ. ix. a. Dn̄e qͥd me vis facere? Psͣ. Doce me facere volūtatē tuā. Ro. xij. a. Probetꝭ q̨̄ſit volūtas dei bona ⁊ bn̄placēs ⁊ ꝑfecta. Ne aūt de ꝯfeſſio
ne ⁊ ſatiſfactiōe ſuꝑbiat hō: debet recogͦſcere ꝙ totū ē a deo:Un̄ ſequit̉: h¶ Cōfeſſio ⁊ magnificētia opꝰ eiꝰ. Siueem̄ ꝯfiteamur ſiue magna faciamꝰ: totū ab ipſo ē. Ecc̄s. ix. c.Uidi ſub ſole nec velociū eē curſū: nec fortiū bellū. Ro. ix. d.Nō ē volētꝭ neqꝫ currētꝭ: ſꝫ dei miſerētꝭ. Phil̓. ij. b. Ip̄e oꝑat̉ī vobis velle ⁊ ꝑficere.Eſa. xxvj. c. Oīa opanr̄a oꝑatꝰ es in nobisdn̄e. De illis aūt oꝑibuſ q̨̄ ita ei aſcribimꝰ/habebimꝰ mercedem ⁊ęternā: ſed illa de qͥbꝰ Iſuꝑbimꝰ/ amittimus:Un̄ ſubdit: i ¶ Iuſticia eiꝰ .i. oꝑa bona q̨̄ ei attribuunt̉: k Manet ī ſęculū ſecl̓i .i. ī ęt̓nū/ qͣꝫtū ad p̨̄miū vl̓ fructū. Ecc̄j. xliiij. b. Quorū pietates nō defuerūt: cū ſemine eoꝝ ꝑſeuerauit bona hereditas. Oꝑa aūt eoꝝ qͥ de eis gl̓iant̉ nō ꝑmanēt/ ſꝫ pereūt. Un̄Matth̓. vj. a. Recęper̄t mercedē ſuā. Iob. viij. c. Cū adhucſit ſcirpꝰ ī flore nec carpat̉ manu: an̄ oēs herbas areſcit: ſic vięoīm qͥ obliuiſcunt̉ deū: et ſpes hypocritę peribit.l Męmoriā fec̄ ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs: vbi dic̄ aduētꝰ chriſti munere ſatiatos fideles: qd̓ ꝓmiſſū erat ī veteri lege: Un̄ dicit:Memoriā fec̄ mirabiliū ſuoꝝ .i. eoꝝ q̨̄ ſcpͥta fuer̄t ī veteri teſtamēto: quę pͥus fecerat ī figura memoriā fecit ī nouorei cōpletiōe. Res em̄ cōpleta docuit qͥd p̨̄cedētia mirabiliadeſignarēt. Un̄ Ioh̓. xij. c. Qn̄ gl̓ificatꝰ ē ieſus: tūc recordati ſt̓ qm̄ hęc ſcripta erāt de eo. j. Corꝭ. x. c. Oīa ꝯtingebāt illis in figura. Oſee. xij. c. In manibꝰ ꝓph̓aꝝ aſſil̓atꝰ ſū. Sic gͦfecit m ¶ Piſericors/ natura: n ¶ Et miſerator ī effectu: o ¶ Dn̄s/ chriſtꝰ. Et on̄dit vnū de illis mirabilibꝰ qͦꝝ fecit memoriā. p ¶ Eſcā dedit .ſ. antiqͥs/ māna: ⁊ modernis/corpꝰ ⁊ ſanguinē ſuū. Ioh̓. vj. f. Caro mea ꝟe eſt cibꝰ: ⁊ ſanguis meꝰ ꝟe ē potꝰ. q Timētibꝰ ſe. Taliū em̄ ē hęc eſca.j. Corꝭ. xj. f. Quicūqꝫ māducauerit panē vl̓ biberit calicemdn̄i īdigne: reꝰ erit corꝑis ⁊ ſanguīs dn̄i: probet aūt ⁊cͣ. Iob.iij. d. An̄qͣꝫ comedā ſuſpiro. Exo. xij. b. Edetis carnes aſſasigni cū lactucꝰ agreſtibꝰ .i. euchariſtiā cū aī amaritudīe. Hocaūt dic̄ ꝓph̓a eū eē factuꝝ: ⁊ ꝓbat/ dicēs: r ¶ Hemor erit⁊cͣ. q. d. illa faciet/ qꝛ ꝓmiſit ī veteri teſtamēto: ⁊ ꝓmiſſū ſuūnō obliuiſcet̉ reddere. Hoc ē qd̓ dic̄: Memor erit ī ſęcl̓m.i. ſꝑ: s ¶ Teſtamēti ſui .i. ꝓmiſſi ī veteri teſtamēto. Uel hͦqd̓ dicit: in ſęcl̓m: iungat̉ cū hoc qd̓ dicit: teſtamēti: qd̓ .ſ.durabit/ in ſęculū .i. in ęternū. Quia ſic̄ dr̄ Matth̓. v. c. Iota vnū aūt vnꝰ apex nō p̨̄teribit a lege. Et Matth̓. xxiiij. c.Cęlū ⁊ terra trāſibūt: v̓ba aūt mea nō trāſibūt. Memorinquā erit: vtl ¶ Memoriā fec̄ ⁊cͣ. Moralitas ē ẜm lr̄aꝫ. Sūt em̄ multiqͥ dimittūt facere pnīaꝫ reſtituere vſuraſ/ ītrare pauperē religionē: eo ꝙ timēt mori fame. Et ꝯͣ tales dic̄/ ꝙ ſic̄ dn̄s quōdāpauit ppl̓m ſuū māna ī deẜto qͣdragīta ānis: adhuc paſcit eoſqͥ eū timēt. Et hͦ ē: Memoriā fec̄ mirabiliū ſuoꝝ antiqͦꝝ: m ¶ Piſericorſ .i. miſerias releuāſ: n ¶ Et miẜator.i. ſępe iterans miſcd̓ias ſuas: o ¶ Dn̄s: qui ſeruos ſuos hꝫpaſcere. Quis em̄ ē dn̄s qͥ ſeruos ſuos n̄ paſcat? Matth̓. vj.d. Nolite ſolliciti eſſe aīę vr̄ę qͥd māducetꝭ/ aut corꝑi vr̄o qͥd īduamini: reſpicite volatilia cęli/ q̨̄ neqꝫ ſerūt neqꝫ metūt neqꝫꝯgregāt ī horrea: ſꝫ pr̄ vr̄ cęleſtꝭ paſcit ea: Nōne vos magisplurꝭ eſtꝭ illis? Quō fecit memoriā? Sic: p EEſcā dedit timētibꝰ ſe. Un̄. sͣ. Timete dn̄m oēs ſctī eiꝰ: qm̄ nō eſt īopiatimētibꝰ eū. Et illis nō pōt deeſſe: qꝛ ꝓmiſit: Un̄ ſubdit: fMMemor erit ī ſęcl̓m .i. ſꝑ: s ¶ Teſtamēti ſui/ noui: Ubidixit Matth̓. vj. d. Nolite ſolliciti eſſe dicēteſ: qͥd māducabimus ⁊cͣ. Et pꝰ pauca: Primū q̨̄rite regnū dei ⁊ iuſticia eiꝰ: ⁊hęc oīa adijcient̉ vob̓ .j. Pet̓. v. b. Oēm ſollicitudinē vraꝫpijcientes in eū: qm̄ ipſi cura eſt de vob̓. Notādū etiā ꝙ iſteꝟſus: Męmoria fecit ⁊cͣ. dicit̉ pꝰ cęnā: vl̓ pꝰ prādiū cū leiunat̉. q. d. hͨ cęna vl̓ refectio carnal̓ facit ī nob̓ memoria ſiūcęnę magnę ⁊ refectiōis cęleſtꝭquā ꝑauit nob̓ deꝰ. De qͦ Eſa.xxv. c. Faciet dn̄s oībꝰ ppl̓is ī monte hͦ ꝯuiuiū pinguiū/ couiuiū vīdēię cōuiuiū pīguiū indullatoꝝ/ ⁊ vīdemię defęcatę.X Et ſi hęc delectat
8
Al̓. FrectoꝝGimelDalethHejAau
ll̓. jrectoꝝGimelDalethſHejAau
SacrHeth
Psͣ. 73.
jPsͣ. 103
Allegorice
iMatth̓ .25.
Moxaliter
Psͣ 31.
Moraliter
Psͣ. 34.
Psͣ. 33.
Ps. 142.