Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ſͦ ī toto corde meo: ī ꝯſilioͦriud ſtoꝝ ꝯgrega̓tiōe. Magnaoꝑa dn̄i: exqͣſita ī dēs volūſꝫ tātes eiꝰ. Cōfeſſio̓ magnificētia opꝰ eiꝰ: iuſticia eius

f manet in ſęcl̓m ſęcl̓i. Mein moriā fecit mirabiliū ſuorūZ miſericors et miſerator dominꝰ: eſcā dedit timētibꝰ ſe.Memor erit in ſęcl̓m tēſta-

dit: a In toto corde meo. Augꝰ. Quid valet ſtrepituslabioꝝ/ vbi cor eſt mutū? Eſa. xxix. d. Ppl̓us hic labijs mehonorat: cor aūt eoꝝ lōge ē a me. Sꝫ tm̄ deuota debetlaudatio: ſꝫ diſcreta: Un̄ addit: b In cōſilio iuſtoꝝ .i. temere: ſꝫ ex diſcretiōe. Quidā em̄ volūt laudare forſitātoto corde: ſed tn̄ īꝯſilio iuſtoꝝ: qui .ſ. ſingularitates adducūt/qͥs teſtimonio vl̓ exēplo ſctōꝝ pn̄t ꝯfirmare. Debet etiā laudatio eſſe catholica:Un̄ addit: d Etgregatiōe .ſ. ī eccl̓iafideliū/ vbi ꝯgregāt̉ iuſti. Poſtea on̄dit cauſas laudis: Primo cōmēdās illū a magnitudine oꝑatiōis/ dicēs: e MMHagna oꝑa dn̄i .ſ. creatiōis: De qͥbꝰ Gen̄. j. a. In pͥncipio creauit deꝰ cęlū terrā. Et oꝑa recreatiōis. Psͣ. Oꝑatꝰ eſt ſalutē ī medio t̓rę. Ioh̓. ix. a. Me oportet oꝑari oꝑa eiꝰ miſit me. Scd̓o cōmēdat a ꝓfunda ſapīa oꝑatꝰ ē: dic̄:f Exqͥſita. Psͣ. Oīa ī ſapīa feciſti. Sꝫ qꝛ minꝰ eſſet ſapientiā hr̄e/ ſi ea q̨̄ ſciret poſſet oꝑari: cōmēdat a plenaria poteſtate/ dicēſ: g In oēſ volūtateſ eiꝰ. q. d. oīaq̨̄cūqꝫ voluit/ ſapiēt̓ fecit. Uolūtates/ dicit pluralit̓: ꝓpt̓ diuerſa volita. Vel ſic: e Magna ſūt/ oꝑa dn̄i: exquiſita ī oēs volūtates eiꝰ/ ſi exqͥramꝰ volūtatē intētionēqͣre fecit illa. Un̄ paulꝰ ſic exqͥrēs potēs īuenire ad ple: exclamauit dicens/ Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ ſapīę⁊cͣ. Poſtea ſpecificat aliqͥbꝰ eiꝰ oꝑibꝰ: ac ſi q̨̄reret̉ ab eo: q̨̄ſūt oꝑa illa magna/ dicēs: h Cōfeſſio magnificētiaopꝰ eiꝰ. Magnū em̄ opꝰ dei fuit/ paulꝰ alij ꝑſecutoreseccl̓ię ꝯuerſi ꝯfeſſi ſūt fidē chriſti: magnifice oꝑati ſūt miracula faciētes: oīa aduerſa chriſto patiētes. Hęc ē ꝯfeſio magnificētia/ q̨̄ ſūt opꝰ dei: qꝛ chriſtꝰ oꝑatꝰ ē ea ī illis.Un̄ dixit apl̓is/ Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtꝭ facere. Tn̄qꝛ adiutores eiꝰ fuerūt: retribuet eis: Un̄ ſubdit: i Iuſticia eius: quia reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua: Manetīſęcl̓m ſęcl̓i .i. ī ęternū. Poſtqͣꝫ em̄ reprobos ꝯdēnaueritiuſtos glorificauerit: de iuſto iudicio in ęternū habebit qͥlibet qd̓ acceꝑit. Un̄ dicet reprobis: Ite maledicti in ignemęternū. Et iuſtꝭ: Uenite ꝑcipite regnū .ſ. illud de dr̄ Dan̄.vij. d. Regnū eiꝰ qd̓ corrūpet̉. Et Exo. xv. c. Dn̄s regnabit in ęternū vltra.X ſeruū facias: In notat̉ humilitas: q̨̄ debet ī pęnitēte: vt ſe filiū/ ſꝫ ſeruū reputet. Lucꝭ. xv. d. ſū dignꝰ vocari filiꝰ tuꝰ: ſac me ſic̄ vnū ex mercēnarijs tuiſ. Psͣ. Dixifitebor aduerſū me īiuſticiā meā dn̄o ⁊cͣ. Cōfeſſio aūt dꝫ ꝓcedere ex ꝯtritiōe: Un̄ addit: a n toto corde meo. q. d.ore tm̄: ſꝫ corde ꝯtrito. Iob. x. a. Loqͣr ī amaritudīe aīę meę:dicā deo ⁊cͣ. Iob. vij. c. ꝑcā ori meo: loqͣr in tribulatiōeſpūs mei. Debet etiā ſecreta diſcreta ꝯfeſſio: Un̄ dicit:b. In ꝯſilio: ī foro: nec cuilibet ꝯfitēdū ē. Eccͣj. xj. d. oēm hoīeꝫ īducas ī domū tuā: qꝛ ml̓tę ſūt īſidię doloſi.Sꝫ eligēdꝰ ē bonꝰ ꝯfeſſor: Un̄ dic̄: ī ꝯſilio/ qͦrūcūqꝫ: ſꝫ c Iuſtoꝝ: trahūt̉ amore carniſ ad dādū ꝯſiliū ẜm volūtatē petētꝭ: ſꝫ ẜm ꝟitatē. Eccͣj. vj. a. Ml̓ti pacifici ſint tibi:ꝯſiliariꝰ aūt vnꝰ de mille. Et licet ſecreta debeat: tn̄ faciēda ē ī loco ſuſpecto: Sꝫ ī d Cōgregatiōe .i. ī eccl̓iacorā ocul̓ oīm. Psͣ. Cōfitebor tibi ī eccl̓ia magna. Cōfeſſioaūt ſufficit ſine ſatiſfactiōe: Un̄ bn̄ ſubdit de oꝑe ſatiſfactiōis: e Magna oꝑa dn̄i .i. oꝑa q̨̄ fiūt dn̄o vt ei ſatiſfiat/ debēt magna: ſicut pctā fuerūt magna. Un̄ Ro. vj.Sic̄ exhibuiſtꝭ mēbra vr̄a ſeruire īmūdicię iniqͥtati ad iniqͥtatē: ita nūc exhibete mēbra vr̄a ẜuire iuſticię ī ſctīficationē.Hoc eſt qd̓ dicit ioh̓es Matth̓. iij. b. Facite dignos fructꝰpnīę. Nec dꝫ ſufficere ꝟe pęnitēti: ſꝫ vltra dꝫ addere qͥcqͥdpōt qd̓ ſcit deo placere: Un̄ addit: f Exqͥſita ī oēs volūtates eiꝰ. Debemꝰ em̄ exqͥrere oēm dei volūtatē/ vtfaciamꝰ. Sic̄ paulꝰ dixit Actꝭ. ix. a. Dn̄e qͥd me vis facere? Psͣ. Doce me facere volūtatē tuā. Ro. xij. a. Probetꝭ q̨̄ſit volūtas dei bona bn̄placēs ꝑfecta. Ne aūt de ꝯfeſſio

ne ſatiſfactiōe ſuꝑbiat: debet recogͦſcere totū ē a deo:Un̄ ſequit̉: Cōfeſſio magnificētia opꝰ eiꝰ. Siueem̄ ꝯfiteamur ſiue magna faciamꝰ: totū ab ipſo ē. Ecc̄s. ix. c.Uidi ſub ſole nec velociū curſū: nec fortiū bellū. Ro. ix. d. ē volētꝭ neqꝫ currētꝭ: ſꝫ dei miſerētꝭ. Phil̓. ij. b. Ip̄e oꝑat̉ī vobis velle ꝑficere.Eſa. xxvj. c. Oīa opanr̄a oꝑatꝰ es in nobisdn̄e. De illis aūt oꝑibuſ q̨̄ ita ei aſcribimꝰ/habebimꝰ mercedemęternā: ſed illa de qͥbꝰ Iſuꝑbimꝰ/ amittimus:Un̄ ſubdit: i Iuſticia eiꝰ .i. oꝑa bona q̨̄ ei attribuunt̉: k Manet ī ſęcu ſecl̓i .i. ī ęt̓nū/ qͣꝫtū ad p̨̄miū vl̓ fructū. Ecc̄j. xliiij. b. Quo pietates defuerūt: ſemine eoꝝ ꝑſeuerauit bona hereditas. Oꝑa aūt eoꝝ de eis gl̓iant̉ ꝑmanēt/ ſꝫ pereūt. Un̄Matth̓. vj. a. Recęper̄t mercedē ſuā. Iob. viij. c. adhucſit ſcirpꝰ ī flore nec carpat̉ manu: an̄ oēs herbas areſcit: ſic vięoīm obliuiſcunt̉ deū: et ſpes hypocritę peribit.l Męmoriā fec̄ ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs: vbi dic̄ aduētꝰ chriſti munere ſatiatos fideles: qd̓ ꝓmiſſū erat ī veteri lege: Un̄ dicit:Memoriā fec̄ mirabiliū ſuoꝝ .i. eoꝝ q̨̄ ſcpͥta fuer̄t ī veteri teſtamēto: quę pͥus fecerat ī figura memoriā fecit ī nouorei cōpletiōe. Res em̄ cōpleta docuit qͥd p̨̄cedētia mirabiliadeſignarēt. Un̄ Ioh̓. xij. c. Qn̄ gl̓ificatꝰ ē ieſus: tūc recordati ſt̓ qm̄ hęc ſcripta erāt de eo. j. Corꝭ. x. c. Oīa ꝯtingebāt illis in figura. Oſee. xij. c. In manibꝰ ꝓph̓aꝝ aſſil̓atꝰ ſū. Sicfecit m Piſericors/ natura: n Et miſerator ī effectu: o Dn̄s/ chriſtꝰ. Et on̄dit vnū de illis mirabilibꝰ qͦꝝ fecit memoriā. p Eſcā dedit .ſ. antiqͥs/ māna: modernis/corpꝰ ſanguinē ſuū. Ioh̓. vj. f. Caro mea ꝟe eſt cibꝰ: ſanguis meꝰ ꝟe ē potꝰ. q Timētibꝰ ſe. Taliū em̄ ē hęc eſca.j. Corꝭ. xj. f. Quicūqꝫ māducauerit panē vl̓ biberit calicemdn̄i īdigne: reꝰ erit corꝑis ſanguīs dn̄i: probet aūt ⁊cͣ. Iob.iij. d. An̄qͣꝫ comedā ſuſpiro. Exo. xij. b. Edetis carnes aſſasigni lactucꝰ agreſtibꝰ .i. euchariſtiā amaritudīe. Hocaūt dic̄ ꝓph̓a factuꝝ: ꝓbat/ dicēs: r Hemor erit⁊cͣ. q. d. illa faciet/ qꝛ ꝓmiſit ī veteri teſtamēto: ꝓmiſſū ſuū obliuiſcet̉ reddere. Hoc ē qd̓ dic̄: Memor erit ī ſęcl̓m.i. ſꝑ: s Teſtamēti ſui .i. ꝓmiſſi ī veteri teſtamēto. Uelqd̓ dicit: in ſęcl̓m: iungat̉ hoc qd̓ dicit: teſtamēti: qd̓ .ſ.durabit/ in ſęculū .i. in ęternū. Quia ſic̄ dr̄ Matth̓. v. c. Iota vnū aūt vnꝰ apex p̨̄teribit a lege. Et Matth̓. xxiiij. c.Cęlū terra trāſibūt: v̓ba aūt mea trāſibūt. Memorinquā erit: vtl Memoriā fec̄ ⁊cͣ. Moralitas ē ẜm lr̄aꝫ. Sūt em̄ multi dimittūt facere pnīaꝫ reſtituere vſuraſ/ ītrare pauperē religionē: eo timēt mori fame. Et ꝯͣ tales dic̄/ ſic̄ dn̄s quōdāpauit ppl̓m ſuū māna ī deẜto qͣdragīta ānis: adhuc paſcit eoſ timēt. Et ē: Memoriā fec̄ mirabiliū ſuoꝝ antiqͦꝝ: m Piſericorſ .i. miſerias releuāſ: n Et miẜator.i. ſępe iterans miſcd̓ias ſuas: o Dn̄s: qui ſeruos ſuos hꝫpaſcere. Quis em̄ ē dn̄s ſeruos ſuos paſcat? Matth̓. vj.d. Nolite ſolliciti eſſe aīę vr̄ę qͥd māducetꝭ/ aut corꝑi vr̄o qͥd īduamini: reſpicite volatilia cęli/ q̨̄ neqꝫ ſerūt neqꝫ metūt neqꝫꝯgregāt ī horrea: ſꝫ pr̄ vr̄ cęleſtꝭ paſcit ea: Nōne vos magisplurꝭ eſtꝭ illis? Quō fecit memoriā? Sic: p EEſcā dedit timētibꝰ ſe. Un̄.. Timete dn̄m oēs ſctī eiꝰ: qm̄ eſt īopiatimētibꝰ. Et illis pōt deeſſe: qꝛ ꝓmiſit: Un̄ ſubdit: fMMemor erit ī ſęcl̓m .i. ſꝑ: s Teſtamēti ſui/ noui: Ubidixit Matth̓. vj. d. Nolite ſolliciti eſſe dicēteſ: qͥd māducabimus ⁊cͣ. Et pꝰ pauca: Primū q̨̄rite regnū dei iuſticia eiꝰ:hęc oīa adijcient̉ vob̓ .j. Pet̓. v. b. Oēm ſollicitudinē vraꝫpijcientes in: qm̄ ipſi cura eſt de vob̓. Notādū etiā iſteꝟſus: Męmoria fecit ⁊cͣ. dicit̉ pꝰ cęnā: vl̓ pꝰ prādiū leiunat̉. q. d. cęna vl̓ refectio carnal̓ facit ī nob̓ memoria ſiūcęnę magnę refectiōis cęleſtꝭquā ꝑauit nob̓ deꝰ. De Eſa.xxv. c. Faciet dn̄s oībꝰ ppl̓is ī monte ꝯuiuiū pinguiū/ couiuiū vīdēię cōuiuiū pīguiū indullatoꝝ/ vīdemię defęcatę.X Et ſi hęc delectat

8

Al̓. FrectoꝝGimelDalethHejAau

ll̓. jrectoꝝGimelDalethſHejAau

SacrHeth

Psͣ. 73.

jPsͣ. 103

Allegorice

iMatth̓ .25.

Moxaliter

Psͣ 31.

Moraliter

Psͣ. 34.

Psͣ. 33.

Ps. 142.