Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CIX

et ī medio ml̓torū laudaboc. Qui aſtitit a dextrꝭ pauperꝭ: vt ſaluā faceret a ꝑſequētibꝰ animā meā. Pſalmus dauid. CIX.

Ixit dominus dn̄o̓g d meo: ſede̓ a dextrisi meis. Donec ponāīimicos tuos: ſcabellū pedūr tuoꝝ. Uirgā v̓tutꝭ tuę emit-

⁊ſuū docebat eos dicēs: Beati pauꝑes ⁊cͣ. Ioh̓. vij. f. Stabat ieſus clamabat. Et vbi laudare et p̨̄dicare velit/ dicit:a Et ī medio ml̓toꝝ laudabo: ſic̄.. dictū ē: Cōfitebor tibi in eccl̓ia magna. Mar. xiiij. e. Quotidie apd̓ voserā docēſ ī tēplo. Laudabo: Qui .i. qꝛ ip̄e/ aſtitit adextris pauperiſ:ſcꝫ mei: fui pauꝑ rebus amicʸ ī paſſiōe:d Ut ſalua faceret a perſequentibus iudęis/ animāmeam: non corpus:Quia Iob. ix. c. Terra tradita eſt in manus impij .ſ. corpus chriſti ī manus pilati.X vicariū. Leuitꝭ. vltꝭ. d. Nec altero cōmutabit̉. a Inmedio ml̓toꝝ: Cōtra murmurātes ī angulis horas ſuas.Matth̓. vj. a. Amāt in ſynagogis in angulis platęaꝝ ſtātes orare. etiā dicit multoꝝ: eſt ꝯtra auaros de ſua ſcientia. j. Cor(. x. g. q̨̄rēs qd̓ mihi vtile eſt: ſꝫ qd̓ multis.b Laudabo. Psͣ. Sēꝑ laus eiꝰ in ore meo. c QQuiaſtitit a dextris pauꝑiſ. Aſtat em̄ ei dn̄s: quē hoīes derelinquūt. Un̄ dic̄ apl̓s. ij. Timoth̓. iiij. c. In pͥma mea defenſiōe nemo mihi affuit. Et ſequit̉: Dn̄s aūt aſtitit mihi etꝯfortauit me. Sꝫ qͣre dic̄ potiꝰ a dextris qͣꝫ a ſiniſtris? Sup̄em̄ dic̄: Scuto circūdabit te ꝟitaſ eiꝰ. Et. ij. Corꝭ. vj. b. Perarma iuſticię a dextris a ſiniſtris. Sol̓. Diabolꝰ plures facit inſultꝰ a dextris .i. ī ſpūalibꝰ: a dextris maiori īdiget auxilio. Vel poſſumꝰ dicere ī viro iuſto nihil ē ſiniſtrū:ſꝫ totū dextrū. Iudicꝭ. iij. b. Utraqꝫ manu vtebat̉ dextera. Et ad qͥd aſtitit ſubiūgit: d Ut ſaluā faceret a ꝑſequētibꝰ aīaꝫ meā: vt diuitē faceret burſā. Iob. ij. b.Uniuerſa q̨̄ hꝫ dabit aīa ſua. e A ꝑſeq̄ntibꝰ aīaꝫmeā/ dęmonibꝰ. Thren̄. iiij. d. Velocioreſ fuer̄t ꝑſecutoreſnr̄i aqͥlis cęli. Citiꝰ em̄ venit diabolꝰ ad īfirmū qͣꝫ ſacerdosqͣꝫtūcūqꝫ acceleret. Et ſeqͥt̉ ibi: Suꝑ mōtes ꝑſecuti ſt̓ nos .i.in dignitatibꝰ: in deſerto inſidiati ſūt nobis .i. ī religiōe. Abhis ꝑſeq̄ntibꝰ ſaluas faciat aīas nr̄as ſaluator nr̄ ieſus chriſtus: eſt bn̄dictꝰ ī ſęcl̓a ſęcl̓oꝝ / amē. Expoſi. Psͣ. CIX.Ixit dn̄s ⁊cͣ. Titulꝰ. Pſalmꝰ dauid. Titulꝰ pad Itet. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit ꝓph̓a de chriſti paſſiōe:in iſto agit de chriſti diuinitate de ꝟbi īcarnatiōe:vt ſic īterſcalarit̓ loq̄ndo videat̉ eſſe de angelis aſcēdentibꝰ deſcēdētibꝰ: qͦs vidit iacob/ Gen̄. xxviij. c. Intētiōe hortat̉ſubijci chriſto. Modꝰ. Taꝑtitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo ꝓph̓a refert v̓ba pr̄is de filio: in qͥbꝰ natura diuinitatꝭ humanitatꝭoſtēdit̉. Scd̓o pr̄ on̄dit naturā diuinitatꝭ ſimplicit̓: ibi: Te pͥncipiū. Tertio ꝓph̓a agit de humanitate chriſti: ibi:Iurauit. Naturā diuinitatꝭ aperiēſ ꝓph̓a: ait: f Dixitdn̄s/ pater: g Dn̄o meo filio: qd̓ ſequit̉: Sede ⁊cͣ.Et eſt ꝯgrua ꝯtinuatio ei qd̓.. dixerat filiꝰ: Deꝰ laudē meāne tacuerꝭ. Et īducit ꝓph̓a patrē laudantē rn̄dentē filio:h Sede a dextrꝭ meis: Ecce magna laus honor. Etſciendū more nr̄o ponit hic ꝓph̓a dixit: vt videlꝫ inſtruat̉: em̄ pr̄ ꝓtulit ore: ſꝫ effectu vl̓ diſpoſitiōe ęterna. Un̄ ſic debet legi: Dn̄s dn̄o dixit .i. pr̄ genuit filiū:quē fieret qd̓ ſequit̉. Eadē em̄ rōne filiꝰ dr̄ ꝟbū: eiꝰ generatio dicit̉ dictio. Ecc̄j. xxiiij. a. Ego ex ore altiſſimi ꝓdijPsͣ. Eructauit cor meū v̓bū bonū .i. filiū. Ul̓ f Dixit. .i.ęternaliter diſpoſuit: g Dn̄o meo .i. filio. dicit dn̄smeꝰ: ſꝫ dicit/ dn̄o meo: qꝛ ſolꝰ filiꝰ factꝰ eſt emanuel: Eſa.vij. c. Etſi pater eſt dn̄s nr̄ regnū et poteſtatē: ſolus tn̄ filiꝰ eſt dn̄s nr̄ naturę ꝑticipationē. h Sede a dextrismeis .i. ī ęqͣlitate: inquātū deꝰ. Ioh̓. xviij. b. Oīa mea tuaſūt. Vel inquantū: a dextris .i. in potioribꝰ bonis patris. Actꝰ. vij. g. Ecce video cęlos aꝑtos: filiū hoīs ſtantēa dextris ꝟtutꝭ dei. Mar. vltꝭ. d. Et ſedet a dextris virtutisdei. Sęde īquā: i Donec ponā inimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ: id eſt plenarie tibi ſubijciā vel adoptatos vl̓ victos: vt ſub te oēs locū teneāt/ ſiue gr̄ę/ ſiue pęnę.Et poteſt intelligi/ pedū tuoꝝ/ quātū ad deitatē/ quātū

ad humanitatē: Deitas em̄ pes eſt ſuſtētās. Et dic̄ ī plurali:qꝛ multiplicit̓ ſuſtētat. Heb̓. j. b. Portās oīa ꝟbo v̓tutꝭ ſuę.Sub deitate ponunt̉ om̄es inimici/ qͣꝫtū ad manifeſtationē:qꝛ an̄ poſiti erāt ẜm poteſtatē. Ecc̄j. xxiiij. a. Suꝑboꝝ ſb̓limiū colla ꝓpria ꝟ̓tute calcaui. Itē hūana natura eſt pes: qꝛeſt inferior in chriſto.Et dic̄ de hac ī plurali/ pedū: ꝓpt̓ corpꝰaīaꝫ. Eſa. xli. a. Semita ī pedibꝰ eiusapꝑebit .i. ſemita peccati ī corꝑe aīa chriſti. Sub his pedibusponent̉ oīa: maxīe indie iudicij. Eſa. lxiij. a. Calcaui eos ī ira mea .i. calcabo. Et dic̄/ ſede ⁊cͣ. donec ⁊cͣ. intelligendū eſt ampliꝰſit ſeſſurꝰ. Li donec em̄ eſt excluſiuū: ſꝫ incluſiuū: ſic̄ inmultꝭ locꝭ ponit̉: Sic̄ ibi in Psͣ. Oculi nr̄i ſꝑ ad dn̄m/ donecmiſereat̉ nr̄i. Et Matth̓. j. d. cogͦſcebat donec peꝑitfiliū ſuū pͥmogenitū. Et. j. Timoth̓. iiij. d. Donec venio attēde lectioni. Chryſoſtomꝰ ponit tale exēplū: loq̄bat̉ eidonec mortuꝰ ē: et nūqͥd tūc? oportet: qꝛ īquit Chryſoſtomꝰ/ negauit qd̓ fieri potuit: qd̓ ꝟo potuit fieri/ cur negaret? Hucuſqꝫ fuerūt v̓ba pr̄is ad filiū/ q̨̄ recitauit ꝓph̓a: nūcaūt ꝯuertit ſe ꝓph̓a ad loq̄ndū ipſi chriſto/ dicēs: k Uir v̓tutꝭ tuę ⁊cͣ. q. d. deꝰ pr̄ dixit inimicos ponēdos ſcabellū: Sꝫ ī futuro tm̄ īplebit̉: ſꝫ ī pn̄ti īcipiet. Et vn̄ incęperit oſtēdit: dicēs: Uirgā v̓tutꝭ tuę emittet dn̄s exſion .i. potētisMoralit̓: f Dixit dn̄s ⁊cͣ. Hoc dic̄ dauid: īterp̄tat̉manu fortꝭ: vel aſpectu deſiderabilis: ſignificat bonū affectū in aīa: fortꝭ ē manu. i. ad eliciendū opꝰ bonū: ideo deſiderabilis eſt āgelis ad videndū. Hic dic̄: Dixit dn̄s .i. intellectꝰ vl̓ ſyndereſis: vl̓ ipſe ſpūſſctūs: g Dūo meo .i.libero arbitrio: qd̓ eſt dn̄s ī regno aīę: h Sede a dextrꝭmeis .i. ī bonis ſpūalibꝰ reqͥeſce. Liberū em̄ arbitriū ad mo auis volitat huc illuc: qꝛ nihil eſt mēte fugaciꝰ. Sꝫ fatua eſt auis q̨̄ reſidet ī ſterqͥlinio vel laqueo: Sic fatuū ē multoꝝ arbitriū multa loca circūeundo volitant: cogitātes de pnīa tali vl̓ tali faciēda: de religione illa vl̓ illa intrāda: Et tāndē nec hic nec ibi reſidēt: ſꝫ ſic̄ ſcabrones in ſterqͥlinio laq̄is diuitiaꝝ pctōꝝ alioꝝ faciūt ſeſſionē. Thren̄.iij. g. Seſſionē eoꝝ reſurrectionē vide. Diuitię aūt tꝑaliaſtercora ſūt ẜm iudiciū pauli/ Phil̓. iij. b. Oīa detrimētū feci arbitror vt ſtercora. Itē laquei ſt̓. j. Timoth̓. vj. b. Quivolūt diuiteſ fieri: īcidūt ī tēptatiōeſ laqueū diaboli. Sap̄.xiiij. b. Creaturę dei ī odiū factę ſt̓: ī tēptationē aīę hoīm: ī muſcipulā pedibꝰ īſipiētiū. Hęc aūt ſūt a ſiniſtris: ſic̄ d̓rProuer. iij. b. In ſiniſtra illiꝰ diuitię gl̓ia. A dextrꝭ aūtſūt laquei/ nec īmūdicię: ſꝫ mūdicia vita ęterna. Un̄ ibidē:Lōgitudo dieꝝ ī dextera eiꝰ. dꝫ ſedere liberū arbitriū adextrꝭ .i. illa eligere q̨̄ ad illā vitā ꝑducūt: ī illis manere/ad horā/ ſꝫ ſꝑ: Un̄ ſeqͥt̉: ¶¶ Donec ponaͣ: dic̄ bonꝰ affectꝰ:īimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ .i. donec ſb̓iecti ſinttibi penitꝰ inimici tres: de qͥbꝰ d̓r: mundꝰ/ caro/ dęmonia ⁊cͣ.Hęc aūt ſuꝑat bonꝰ affectꝰ/ ponit ſb̓ pedibꝰ lib̓i arbitrij: qꝛſic̄ aīal̓ ꝑcipit ea ſt̓ ſpūſ dei: ſic cor affectū dulcedīe deiabomīabit̉ voluptatē pctī: Quia guſtato ſpū deſipit oīs caro. Nec ſolū peccare ꝯtēnit animꝰ ſic affectꝰ: ſꝫ etiā ī eis q̨̄ inmūdo agere licet occupari rēuit: vt d̓r btō Augꝭ. Diſplicebat ei qͥcqͥd agebat ī ſęcl̓o p̨̄ dulcedīe dei decore domꝰ deiquā dilexit. k Uirgā v̓tutꝭ tuę emittet dn̄ſ ex ſiō. Hocē bonū thema ī natiuitate btē ꝟgīs: vt ꝓph̓ando dicat ꝓph̓achriſto: Uirgā v̓tutꝭ tuę .i. beatā virginē. l EmittetX dn̄s ex ſion Uirgā ꝟtutꝭ ⁊cͣ. Moralit̓. Uirga ē correctio .j. Corꝭiij. d. Quid vultꝭ? ī virga veniā ad vos ⁊cͣ. Psͣ. Uiſitabo invirga iniqͥtates eoꝝ. Hęc tūc eſt ꝟga ꝟtutis diuinę: correctū emēdat. Hęc ē em̄ ꝟtꝰ dei. Prouer. xxiij. b. Noli ſubtrahere a puero diſciplinā: ſi em̄ ꝑcuſſerꝭ ꝟga moriet̉:cuties ꝟga: aīaꝫ eiꝰ de īferno liberaſti. Hāc l Emitz Atet dn̄s ex ſion

Psͣ. 43.

Al. Quia

Poraliter

Psͣ. .122.

Psͣ. 33.

Psͣ. .90.

Moraliter

Libeꝝ arbitriūad modū auisvolitat

Partitiopſalmi

Psͣ .108.

1. Corꝭ. 2. d.

Psͣ. .44.

Btā ꝟgo dicit̉ꝟga virtutis

Alit̓ moraliterPsͣ .88.Uirga dicit̉correctio