Pſalmus

ſ ēt caro mea īmu̓tata eſt ꝓpt̓doleū. Et ego factꝰ ſū opprobriū illis: viderūt me ⁊ mogͦ uer̄t capita ſua. Adiuua medn̄e̓ deꝰ mē̓us: ſaluū me fac̄nẜm miſcd̓iaꝫ tuā. Et ˣ ſcie̓ntI qꝛ manꝰ tua hęc: ⁊ tu dn̄e fe-

h̓ ciſti eā. Ma̓ledicēt illi et tur bn̄dices qͥ īſurgūt ī me ꝯfūdant̉: ſeruꝰ aūt tuꝰ lętabit̉.g Indu̓ant̉ qͥ detrahunt mihivpudore: et oꝑiant̉ ſicut diploide ꝯfuſione ſua. Confia tebor dn̄or nimis ī orē meo:

.Ia ¶ Et caro mea: q̄ in ſepulchro iacebat mortua: b ¶ Immutata eſt/ ī reſurrectiōe .i. ī meliꝰ mutata. Eſa. lxj. a. Darē eis coronā ꝓ cinere: oleū gaudij ꝓ luctu. Et hͦ c ¶ Propter oleū .i. ꝓpt̓ abūdātiā chariſmatū. Psͣ. In ipſo ſperauit cor meū ⁊ adiutꝰ ſum: ⁊ refloruit caro mea. Deinde reditad petitionē ſuā: ⁊ allegat qd̓ debet īpetrare: oſtēdēſ ꝙ iudęi deſpexer̄t eū/ ⁊ illuſer̄t ⁊ꝯtaminati ſūt: Vn̄ dicit: d ¶ Et ego factuſ ſū opprobriūill̓. Thren. iij. b. Factus ſū ī deriſū oī populo: cāticū eoꝝ totadie. Et eodē. g. Egoſū pſalmꝰ eoꝝ. e ¶ Uiderūt me. Eſa. liij. a. Uidimꝰ eū ⁊nō erat aſpectꝰ. f ¶ Et mouerūt capita ſua: ſubſānātes⁊ ꝯtēnentes. Matth. xxvij. e. Prętereūtes aūt blaſphemabāt eū: mouētes capita ſua/ ⁊ dicēteſ: vah qͥ deſtruis templidei ⁊cͣ. Facta allegatiōe/ fac̄ petitionē/ dicēs: g ¶ Adiuuame dn̄e deꝰ meꝰ. Quō? Saluū me fac .i. lib̓a me a paſſion ꝑ reſurrectionē. Et on̄dit cauſā efficiētē dicēs: Scd̓mmiſcd̓iaꝫ tuā. Et cauſā finalē/ cū ſb̓iungit: m ¶ Et ſciēt.iudęi: cū me adiuueris: n ¶ Quia manus tua hęc .i. qꝛego ſū filiꝰ tuꝰ / ꝑ quē oꝑaris. Filiꝰ em̄ eſt manꝰ pr̄is. Un̄. jͣ.petit dauid: Emitte manū tuā de alto ⁊cͣ. Ezech̓. ij. d. Uidi⁊ ecce manꝰ miſſa ad me ⁊cͣ. o ¶ Et tu dn̄e feciſti eā: qn̄vbū caro factū eſt. Priꝰ em̄ erat/ qꝛ ab ęt̓no: ſꝫ facta nō erat.Facta eſt igit̉ ẜm humanitatē: nō facta aūt ẜm duinitatē.Ul̓ ſic: m ¶ Et ſciēt qꝛ manꝰ tua/ n̄ manꝰ ip̄oꝝ ē hęc: vl̓fec̄ hęc: videlꝫ ꝙ paterer. q. d. cū me viderīt reſurrexiſſe: tūcſciēt ꝙ n̄ neceſſitate: ſꝫ tua volūtate paſſus ſū: ⁊ ipſi nō fuer̄tniſi miniſtri: ẜm illud Actꝭ. iiij .f. Conuenerūt ꝟe in ciuitateiſta aduerſus ſctm̄ puerū tuū ieſum quem miſiſti/ herodes ⁊pontiꝰ pilatꝰ cū gētibꝰ ⁊ ppl̓is iſrl̓ facere/ q̨̄ manꝰ tua ⁊ ꝯſiliūtuū decreuer̄t fieri. o ¶ Et tu dn̄e feciſti eā .ſ. miſcd̓iaꝫ.Miſcd̓ia em̄ mirabil̓ fuit/ vt filiꝰ ſeruos redimeret. Ro. viij.f. Qui ꝓprio filio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū.Poſtea agit de ꝯfuſiōe inimicoꝝ: ⁊ d̓ victoria ſua: Et on̄ditinimicos ꝯfuſiōe dignos: qꝛ ꝙ intēdebāt nocere ei: totū verſū eſt in ꝯtrariū: Un̄ dic̄: p ¶ Maledicēt/ iudęi: illi .ſ. manui tuę .i. mihi: et tu bn̄dices. Scd̓o on̄dit ⁊ petit ꝯfuſionē eoꝝ/ dicēs: r ¶ Qui inſurgūt ī me ꝯfundant̉: ſeruus aūt tuꝰ .ſ. ego: letabit̉/ in dextera tua collocatꝰ. Ecce cōtrariū accidit eis ſuę opinionis: Putauerūt em̄ chriſtūcōfundere: ⁊ ſibi gaudiū magnū facere: ſed ipſe gaudiū obtinuit: ipſi ꝟo ꝯfuſionē. Un̄ magnitudinē ꝯfuſiōis aꝑiens/ ſb̓dit: s ¶ Induāt̉ .ſ. pudore .i. vndiqꝫ ꝯfūdant̉: t Quidetrahūt mihi .ſ. iudęi: Qd̓ factū ē cū eū reſurrexiſſe audierūt: ⁊ apl̓i hoc vbiqꝫ p̨̄dicauer̄t. Eſa. xxix. g. Nō mō cōfundet̉ iacob nec vultꝰ eiꝰ erubeſcet: ſed cū viderit filios ſuos .i. apl̓os: oꝑa manuū meaꝝ in medio ſui ſctīficāteſ nomēmeū. Sꝫ qꝛ parū eſſet ſi ſtatī in p̨̄ſenti ꝯfunderent̉: oſtenditęternitatē ꝯfuſiōis/ dicēs: v ¶ Et oꝑiant̉ ſic̄ diploideꝯfuſiōe ſua. Diplois eſt palliū duplex: Et dicit̉ a/ dia/ qd̓eſt duo: et ploīs qd̓ eſt veſtis: et ſigͣt illā duplicē ꝯfuſionē .ſ.in p̨̄ſenti ⁊ ī futuro. Ipſa ⁊ ęt̓na duplex erit: in corꝑe ⁊ ī aīa.Sic gͦ oſtēſa gloria ſui ⁊ ſuoꝝ/ ⁊ miſeria inimicoꝝ: ꝓmittit ſelaudaturū: cū dic̄: x ¶ Cōfitebor dn̄o .ſ. ꝯfeſſiōe laudis.Matth̓. xj. d. Cōfiteor tibi pater ⁊cͣ. Et hͦ nō parū vl̓ indeuote: ſed z ¶ Nimis .i. extēſe: Un̄ alia lr̄a hꝫ: vęhemēt̉.a ¶ In ore meo: nō tm̄ ī corde. Matth̓. v. a. Aperiēs osſuū docebatX ſūt a ieiunio. Ad lr̄aꝫ em̄ macerāt iuſti ⁊ debilitāt corpus ſuū ꝑ abſtinētiā. Vn̄ dic̄ apl̓s. j. Corꝭ. ix. d. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutē redigo. Hoc ē qd̓ ſubdit: a ¶ Et caro mea īmutata ē: qꝛ q̨̄ pͥus erat dn̄a: mō facta ē ſerua: etſeruit ſpiritui. Hęc mutatio dext̉ę excelſi. Et hͦ cPropoleū .i. ꝓpt̓ arida cibaria. Multi em̄ ſūt qͥ abſtinēt a carnib⁊ ſanguine: ⁊ ꝓ ꝯdimēto hn̄t oleū: qd̓ exiccat pectora ⁊ de-

ꝯbilitat. Eſa. x. ſ. Cōputreſcet iugū a facie olei. Uel myſtice:c ¶ Propt̓ oleū .i. ꝓpt̓ gr̄aꝫ ⁊ inſcd̓iaꝫ dei. q. d. p̨̄dicta bonanō mihi attribuo: ſꝫ miſcd̓ię ⁊ gr̄ę dei: Sic̄ apl̓s cū dixiſſet:j. Corꝭ. xv. b. Abūdātiꝰ illis oībꝰ laboraui: ſtatim ſubiūxit:Nō aūt ego ſꝫ gr̄a dei mecū. Sūt aūt multę ꝓprietates oleiqͣre ꝑ oleū intelligiturgr̄a dei. Oleū em̄ illuminat: ſic et gr̄a. Un̄petimꝰ ſic: Spūſſctīgr̄a/ illuminet ſenſus ⁊corda nr̄a. Ioh̓. xij. e.Ambulate dū lucē habetis. Itē oleū ꝯdit:ſic gr̄a amaritudines.Psͣ. Paraſti ī dulcedine tua pauꝑi deꝰ .i.humili. Itē oleo pugiles ne retineant̉ inungunt̉: ſic pugilesdei īungūt̉ gr̄a ne capiāt̉ a diabolo. Eſa. x. ſ. Cōputreſcet iugū a facie olei. Iſto etiā oleo īungūt̉ reges ſpūales. j. Pet̓.ij. b. Uos eſtꝭ genꝰ electū/ regale ſacerdotiū. Psͣ. Unxit tedeꝰ deꝰ tuus oleo lęticię. Itē oleū ſine ſtrepitu cadit: ſic gr̄aīuiſibilit̓ admittit̉: ⁊ etiā admiſſa amittit̉. Iob. ix. b. Si venerit ad me nō videbo eū: ſi abierit nō ītelligā. Itē oleū eſtmitigatiuū ⁊ ſanatiuū: ſic gr̄a dei. Psͣ. Qui ſanat cōtritoscorde. Itē emollit: ſic gr̄a dura corda emollit. Ezech̓. xxxvjf. Auferā a vob̓ cor lapideū: ⁊ dabo vob̓ cor carneū. Cū hisoībꝰ accedit ad meritū iuſti ꝙ ꝓ bona ſua vita deridet̉ a malis hoībꝰ: Uū ſb̓dit: d ¶ Et ego factꝰ ſū opprobriū ill̓.Iob. xij. a. Deridet̉ iuſti ſimplicitas: lāpas ꝯtēpta apud cogitatiōes diuitū. Lāpas eſt vir iuſtꝰ/ plenꝰ oleo gr̄ę: qͥ tn̄ cōtēnit̉: nō tm̄ apud cogitatiōes diuitū: ſꝫ ⁊ factꝭ ⁊ nutibꝰ ſtultoꝝ: Un̄ ſubdit: e ¶ Uider̄t me et mouer̄t capita ſua:deridēdo ⁊ ſubſanādo. Eſa xxxvij. d. Deſpexit te/ ſubſannauit te ꝟgo filia ſion: pꝰ te caput mouit filia hierl̓m. Filia ſion⁊ hierl̓m ē aīa iuſti/ ꝓpt̓ ꝯtēplationē ⁊ pacē. Poſt allegationes ſuas/ repetit orationē/ dicēs: g ¶ Adiuua me: in mal̓vitādiſ ī bonis agēdis/ ī opprobrijs ſufferēdis: h Dn̄e/ cuiſeruio: ¶ Deꝰ quē colo: k¶ Meꝰ que diligo: ¶ Saluūme fax ẜm ꝑmuiſcd̓iaꝫ tuā. ij. Paral̓. in fi. Indignum ſaluabis me ẜm miledaꝫ tuā. Ad Titū. iij. b. Nō ex oꝑibꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ noſ: ſꝫ ẜm ſuā miſcd̓iaꝫ ſaluos nos fec̄. m¶ Eſciēt/ aduerſarij: tā dęmones qͣꝫ hoīes: n Quia manustua hęc .i. qꝛ tu adiuuas me. Psͣ. Manꝰ em̄ mea auxiliabit̉ ei: nihil ꝓficiet inimicꝰ ī eo. o ¶ Et tu dn̄e feciſti eāmanū .i. auxiliū. Ecech̓. xl. a. Facta ē ſuꝑ me manꝰ dn̄i: ⁊ adduxit me illuc: ī viſiōibꝰ dei adduxit me ī t̓rā iſrl̓. Mali aūt vidētes bonū iuſtoꝝ/ n̄ gaudēt: ſꝫ īuidēt ⁊ detrahūt: Un̄ addit:p ¶ Maledicēt/ detrahentes: illi .i. auxilio ⁊ gr̄ę tuę quāvidebūt ī me. Psͣ. Pctōr videbit ⁊ iraſcet̉. Sꝫ nūqͥd noceteoꝝ maledictio boniſ bn̄dictionē? Un̄ addit: q Et tu dn̄ebn̄diceſ. Matth̓. v. a. Btī eſtꝭ cū maledixerint vob̓ hoīeſ.Un̄ dixit dd̓. ij. Regꝭ. xvj. c. Dimitte eū vt maledicat mihi:ſi forte r̄ſpiciat dn̄ſ ⁊ reddat mihi bn̄dictionē ꝓ maledictiōehac hodierna. Et hͦ cognito/ ꝯfūdūt̉ maledicēteſ/ ⁊ gaudēt illi qͥbus maledicūt: Un̄ addit: r ¶ Qui īſurgūt ī me ꝯfudant̉: ſeruꝰ aūt tuꝰ lętabit̉. Nec parū ꝯfūdant̉: ſꝫ sIuduāt̉ qͥ detrahūt mihi pudore .i. ex oī ꝑte ꝯfūdat̉.Nō tenuit̉: ſꝫ ītēſe: Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉: v Et oꝑiāt̉ ſic diploidē ꝯfuſiōe ſua: vt duplicit̓ ꝯfūdant̉ .ſ. cora deo et hoībꝰ.Et pōt legi de bona vl̓ de mala ꝯfuſiōe. Ecc̄ͣj. iiij. c. Eſt cofuſio adducēs pctm̄: ⁊ eſt cōfuſio adducēs gl̓iaꝫ ⁊ gr̄aꝫ. Dehac diploide/ Eſa. xl. a. Suſcępit de manu dn̄i duplicia prooībꝰ pctīs ſuis. Ecōtra d̓ bonis d̓r/ Baruch. v. a. Circūdabit te diploide deꝰ iuſticię: ⁊ imponet mitrā capiti tuo. Eſa.lxj. c. In terra ſua duplicia poſſidebūt. Pro his oībꝰ dicitſe laudaturū deū: Uū ſb̓dit: x ¶ofitebor dn̄o: ꝯfeſſiōelaudiſ. Et nota ſingula ꝟba: Cōfitebor: hͦ ꝯtra taciturnos⁊ torpētes. Ionę. j. b. Quid torpore depͥmerꝭ: ſurge ⁊ īuoca deū tuū. y ¶ Dn̄o: nō ſibi: Sic̄ ille de qͦ Ezech̓. xxix. a.Ego feci memetipſū. z¶ Nimis: Cōtra tepidos j. Cori.xiiij. c. Pſallā ſpū: pſallā ⁊ mente. a ¶ In ore meo: nō ꝑR Vicariū. Leuitꝭ. vltꝭ. d̓

33

Psͣ. 271.

Gr̄a dei amſ.lat̉ oleo ꝓptplutēs ep. ꝓ.etates

Al̓. Freuerēt

1Al̓. τꝓAl̓. fſciāt

Al̓. j vehem.Psͣ. 67.

Psͣ .44.

Psͣ. 146.

P. 143.Ioh̓ .1. b.

Psͣ. .88.

Psͣ .iij.

Moxaliter

Psͣ. 76.