¶VIII
a ¶ Cōſtitue. Scd̓a ꝑs: vbi eſt execratio iudę ⁊ ꝓphetia demaliſ/ q̨̄ mali ꝓ impietate recipiēt. Primo gͦ allegorice ſeu adlr̄am d̓ iuda ⁊ d̓ iudęiſ exponamꝰ: quoꝝ pęnę hic enumerant̉:pͥmo ſpūales/ poſtea tꝑales. Prima pęna ſpūal̓ eoꝝ ē ſeruitꝰdiaboli. Un̄ dic̄ chriſtꝰ: non optādo ſꝫ p̨̄dicēdo: vel ꝓph̓a hocdic̄ ꝓphetādo: Cōſtitue o deꝰ pr̄: ¶¶ Sutue ſuꝑ eū peccatorē:per eū .ſ. ſuꝑ iudā etbolꝰ ſtet a dextris eiuſ.ſuꝑ ppl̓m iudaicū: ciudicat̉ exeat ꝯdēnatꝰ: ⁊¶ Octorē .i. diabolū qͥantonomaſice d̓r pecficator: ẜm illud. j. Ioh̓. il. b. Diabolꝰ ab initio peccacies .i. ꝑmittes vt diabolꝰ ſit dn̄s eoꝝ. Unde d̓ iuda d̓r Ioh̓.xiij. c. Introiuit ī eū ſathanas. Scd̓a pęna/ ē ꝑuerſitas volūtatꝭ: Un̄ dic̄: d ¶ Et diabolꝰ ſtet a dextriſ eiꝰ .i. in potioribꝰ bonis eiꝰ. q. d. q̨̄ ſūt diaboli habeat ꝓ dextera: ſic̄ iudasꝙ chriſtū tradere potuit/ ⁊ iudęi ꝙ ip̄m crucifigere potuerūt:habuerūt ꝓ dextera. Ioh̓. viij .f. Vos ex pr̄e diabolo eſtꝭ: etdeſideria pr̄is vr̄i vultꝭ facere. Tertia pęna eſt dānatio: Un̄dic̄i f ¶ Cū iudicat̉/ ꝑticulari iudicio .ſ. ī morte: vel ī generali: ge Exeat ꝯdemnatꝰ. Iudas ſeip̄m iudicauit/ dicens.Matth. xxvij. a. Peccaui/ tradens ſanguinē iuſtū. Et exijt.cōdēnatꝰ: Primo a ſeip̄o: ſic̄ ibi ſequit̉: ꝙ ꝓiectꝭ argēteis ītēplo abiēs laqueo ſe ſuſpēdit. Scd̓o ꝯdēnatꝰ a deo: qꝛ deſꝑerauit. Quarta pęna/ ē fruſtratio or̄onis: Un̄ dic: i Et oroeiꝰ fiat ī pctm̄ .i. cū pctō .i. cū defectu/ vt nō habeat effectū.Et ſpecialit̓ intelligit̉ de illa or̄one iudę qͣ orabat ⁊ deſiderabat apud ſe vt īueniret occaſionē tradēdi dn̄ꝫ: et hͨ fuit in peccatū: qꝛ ſic orādo peccauit. Iudęoꝝ etiā or̄o qͣ qͦtidie chriſtianis imp̄cant̉ ē eis ī pctm̄. Enumeratꝭ pęnis ſpūalibꝰ/ ſubiūgit de tꝑalibꝰ: Et pͥmā ponit/ vitę breuitatē dicēſ: ¶ Fiantdies eiꝰ pauci. Sic fuit ad lr̄am d̓ iuda: qꝛ cito poſt ꝓditionē ſuſpedit ſe: et ſuſpēſus crepuit mediꝰ. Et d̓ iudęis pauci fuerunt dies eoꝝ ſacrificij: qꝛ ſacrificiū eſt ab eis ablatum.Oſee. iij. b. Diebꝰ multꝭ ſedebūt filij iſrael ſine rege ⁊ ſine pͥncipe ⁊ ſine ſacrificio ⁊cͣ. Scd̓a pęna/ ē depoſitio honoris ⁊ dignitatꝭ: Un̄ ſubdit: m ¶ Et ep̄atū eiꝰ accipiat alt̓: qd̓ d̓iuda verū fuit: qꝛ matthias accępit ep̄atū .i. apoſtolatū eiuſ:ſic̄ habet̉ Actꝭ. jͣ. d. vbi petrꝰ inducit iſtū ꝟſū. De iudęis ſimilit̓ verū eſt: qꝛ tranſijt ab eis ſacerdotiū: et gentiles hn̄t ſacerdotiū ⁊ ep̄atū. Tertia pęna ē mors tꝑal̓: De qua ſubdit:cx Fiāt filij eius orphanMoralit̓: hic deſcribunt̉ calamitates ⁊ miſerię pctōris.a ¶ Cōſtitue ſuꝑ eū pctōrē .ſ. malū pręlatū: qd̓ magna vl̓maxima miſeria ē. Pęna enī magna/ ē hr̄e p̨̄latū cupidū velauarū: ſed maior ē hr̄e ſtultū pręlatū: maxima autē eſt habere ꝑnicioſū. De pͦ. ij. Paral̓. xij. b. Nō ſtillabit furor meꝰ ſuꝑhieruſalē ꝑ manū ſeſach: veruntn̄ ſeruiēt ei vt ſciāt diſtātiamſeruitutꝭ meę ⁊ ſeruitutꝭ regni terrarū. De ſcd̓o/ Zach̓. xj. d.Sume tibi vaſa paſtorꝭ ſtulti: qꝛ ecce ſuſcitabo paſtorē in terra: qͥ derelicta nō viſitabit/ diſꝑſū nō quęret ⁊ ꝯtritū nō ſanabit: ⁊ id qd̓ ſtat n̄ enutriet/ ⁊ carneſ pīguiū comedet: ⁊ vngulaſeoꝝ diſſoluet: Ecce deſcpͥtio ſtulti p̨̄lati. Qe ꝑnicioſo Iob.xxxiiij. d. Qui regnare facit hypocritā ꝓpt̓ pctā ppl̓i. Neemie.ix. g. Fruges eiꝰ multiplicant̉ regibꝰ qͦs poſuiſti ſuꝑ nos ꝓpt̓pctā nr̄a: ⁊ corꝑibꝰ nr̄is dn̄ant̉ ⁊ iumētis nr̄is ẜm volūtatē ſuam ⁊ ī tribulatiōe magna ſumꝰ. Ecōtra bn̄dictio dei ē hr̄e bonū pręlatū. ij. Paral̓. ix. b. Quia enī diligit deꝰ iſrael ⁊ vultſeruare eū in ęt̓nū: idcirco poſuit te ſuper eū regē vt facias iudicia atqꝫ iuſticiaꝫ. Sequit̉ vt poſtqͣꝫ malū p̨̄latū habeat: quividelicet nō cuſtodit oues ab inuaſione luꝑi/ vt morſibꝰ lupiinfernalis exponat̉: Un̄ addit: d ¶ Et diabolus ſtet: vt eiaduerſet̉: e ¶ A dextris eiꝰ: vt nō ꝑmittat eū aliqd̓ dextrūopꝰ facere. Zach̓. iij. a. Sathan ſtabat a dextris eiꝰ vt aduerſaret̉ ei. Et nota ꝙ diabolꝰ qͥbuſdā eſt a ſiniſtris: qͥbuſdam adextris: qͥbuſdā ante faciē: qͥbuſdā poſt tergū: qͥbuſdā ſupra:qͥbuſdā infra. A ſiniſtris/ ē illis qͦs ꝑſequit̉ in tꝑalibꝰ: ſic̄ Iobjͣ. et. ij. A dextris illis quos ꝑſequit̉ in ſpūalibꝰ. Ante facieꝫ/eis qͥ ꝟſutias eiꝰ cauēt. Ezech̓. xxviij. e. Ante faciē regū dedite. A tergo ē illis qͥ nō pręuidēt. Prouer. iiij. c. Via impioꝝ
tenebroſa: neſciūt vbi corruāt. Supra aūt ē eis qͦs ꝯculcat.Iob. xx. d. Vadent ⁊ veniēt ſuper eū horribiles. Psͣ. Miſerere mei deus: qm̄ conculcauit me homo .i. diabolus. De qͦMatth̓. xiij. d. Inimicus hō hoc fecit. Infra et ſub pedibꝰeſt eis qui eū conculcāt. Roma. vltꝭ. c. Conteret dn̄s ſathanam ſub pedibus veſtris. Psͣ. Supplātaſti inſurgentes in meſubtus me. Et ibideꝫ:Cadent ſubtus pedeſmeos. Maxime autēīiudicij ſtabbolꝰ a dextris peccatoriſ vt accuſet eūne ad dexterā dei collocet̉: Unde ſequit̉: f ¶ Cum iudicatur: ſcilicet in die iudicij: g ¶ Exeat̉/ a facie dn̄i: h ¶ Codemnatus illa ſentētia/ Matth̓. xxv. d. Diſcedite a me maledicti in ignē ęternū. Itē/ exeat/ de conuētu iuſtorū: ẜm ꝙdicit̉ Leuitꝭ. xxiiij. c. Educ blaſphemū extra caſtra: et lapidet eum vniuerſus populus. Tunc autē ita eiecti clamabuntet non exaudient̉: ſicut dicit̉ Prouerb̓. j. d. Vnde ſequitur:i ¶ Et oratio eius: qua tunc dicet cum fatuis virginibus:dn̄e aperi nobis: k ¶ Fiat in peccatū: id eſt nō tm̄inis/ ſed etiam abominab ilis vt peccatū. Prouer .xxviij.b. Qui declinat aurē ſuā ne audiat legē: oratio eius erit execrabilis. Notandū autem ꝙ etiam in p̨̄ſenti fit oratio in peccatū: propter qͥnqꝫ cauſas: videlicetIrrationabilitatē petendi. Iaco. iiij. a. Petitiſ ⁊non accipitis: eo ꝙ male petatis.Humanā impatientiā. Ionę. iiij. c. Petiuit animę ſuę vt moreret̉. iij. Regꝭ. xix. a. Sufficit mihi dn̄e/ tolle animā meam.Infidelitatē. Eſa. xlv. d. Rogant deum non ſalIndignitatē celebrantis .j. Corꝭ.(uantem.xj ſ. Probet ſeipſum homo ⁊cͣ. Gregꝰ. Cū isqui diſplicet ad intercedendū mittit̉: irati iudicis animus ad deteriora prouocat̉.Negligentiā. Hiere. xlviij. b. Maledictꝰ qui fecerit opus dn̄i negligent̓. F Fiant dies eiꝰ pauci. Hocaccidit frequent̉ de pctōre: ẜm ꝙ ſupra dictū eſt: Uiri ſanguinum et doloſi non dimidiabūt dies ſuos. Eccͣs. viij. c. Nonſit bonū impio nec prolongent̉ dies eius. Prouer. x. d. Dieſimpioꝝ breuiabunt̉. Et nota ꝙ dicit/ pauci non parui: quiadies bonoꝝ parui ſunt ⁊ non pauci ſed multi: Sicut dicit iacob Gen̄. xlvij. b. Dies peregrinatiōis meę centum trigintaannorū ſūt parui ⁊ mali. Zach. iiij. c. Quiſ deſpexit dies paruos? Parui igitur ſunt dies bonoꝝ: ſed tn̄ multi ſunt: ẜm illud Gen̄ .xxv. a. Mortuus eſt abraam plenus dierū. Etiamboni habent dies multos: ẜm illud Sap̄. iiij. c. Conſūmatꝰin breui expleuit tempora multa. m ¶ Et epiſcoꝑatū eiꝰaccipiat alter: id eſt dignitatē ⁊ coronam: quā forte priusper aliqua bona opera meruerat. Apocl̓. iij. c. Tene qd̓ habes: ſcilicet bona opera: nō perde ꝑ ſequēs peccatū. Quare?Ne aliꝰ accipiat coronā tuam. Ad litterā hic maledicit malis epiſcopis ⁊ pręlatis. Fiant/ inquit dies eius pauci:et epiſcoꝑatū eius accipiat alter: qui ſcilicet id faciatqd̓ ad officium epiſcopi pertinet. Et hoc ad litteram fit aliquotiens: et bonū eſſet ꝙ frequentius fieret. Ecc̄j. x. b. Sedes ducum ſuperboꝝ deſtruxit deuſ: ⁊ ſedere fecit mites proeis/ ſcilicet qui opera pietatis faciant curando ⁊ ſanando ſubditos. Malus enī pręlatꝰ eſt ficus plantata in vinea dn̄i: Dequa Lucꝭ. xiij. b. Ecce tres anni ſūt ex quo venio quęrēs fructū in ficulnea hac ⁊ nō inuenio: Succide ergo illā: vt qͥd etiāterram occupat? Fructus triū annoꝝ eſt ille de quo dixit dominus petro: Ioh̓. vltꝭ. c. Paſce agnos meos: paſce agnosmneos: paſce oues meas .ſ. triplex paſtus. Paſtꝰ verbi: paſtꝰexempli: paſtꝰ temporalis ſubſidij. Si ī pręlato nō inueniatur iſte triplex fructus: fruſtra terram occupat ⁊ ſuccidenduseſt. Propter hoc dicit dn̄ſ Eſa. xxij. e. Uade ⁊ ingredere adeum qui habitat in tabernaculo ad ſobnam prępoſitū templi ⁊ dices ei: Quid tu hic: aut quaſi quis hic? ⁊cͣ. Et ſubdit:Ecce dn̄s aſportari te faciet ſic̄ aſportat̉ gallus gallinacius.
ylce 5lr̄am dede et iu
Psͣ. 55.
Psͣ .17.
De pe. diſ. 3. c.nihil inde
Matth̓. 25. a.
Propter?
Psͣ. .54.
Dies bonoꝝ dicunt̉ parui nonpauci ſed multi.
Horaliter demiſerijs pctō
ibolꝰ quibuſdam ſtat a ſiniſtris: a dextris:ſie: a tergo: ſu