Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

nrūt me: et expugnauerūt megratꝭ. Pro eo vt me diligerēt detrahebāt mihi: ēgo aus tem orabam. Et poſueruntaduerſum me mala pro botnis: odiū dilectiōe mea.

cūt̉ accipi pn̄t: ſꝫ ſic̄ petrꝰ ꝑſonā eccl̓ię portat: ita iudaſ īimico: qͥbꝰ ꝯgruūt/ ſolū ē q̨̄ aꝑtiꝰ legimꝰ ī pſalmo ip̄iſ: ſꝫ etiāea q̨̄ exp̄ſſiꝰ ip̄o iuda dicūt̉: ibi: Cōſtitue ſuꝑ. Tertio petit vt ip̄e ꝯſeqͣt̉ gl̓iā reſurrectiōiſ: īimici diploidē ꝯfuſiōiſ: ibi:Et tu dn̄e fac mecū. Proph̓a loquēſ in ꝑſona chriſti ī paſiꝰ ſiōe ꝯſtituti dic̄: a Odeꝰ pr̄: b ¶Laude meam ne tacuerꝭ i. ne taceri faciaſ qͥn me reſuſciteſ. Et opꝰ ē vt taceaslaudē: qꝛ mali iudęi tacēt vituperiū. Hoc eſtqd̓ dic̄: d. Quia ospctōrꝭ .i. aꝑti māifeſtilioꝝ eijcitdetractorꝭ dicētꝭ: In beelcebubculti detractorꝭmonia: Matth̓. xij. b. Et oset adulatorꝭ dicētꝭ: Mgr̄ ſcimꝰ qꝛ vā dei ī ꝟitatedoces: Mat. xxij. b. Os inquā iſtoꝝ f Sime aꝑtū eſt:me deridēdo. Supͣ. Dilatauer̄t ſuꝑ me os ſuū/ dixer̄t: euge euge ⁊cͣ. De his duobꝰ peruerſo ordine replicat dicēs: g ocuti ſt̓ aduerſū me līgua doloſa: Ecce qd̓ ſcd̓o dixerat:doloſi. kEt ſermōīb odij circūdeder̄t me: Eccedixerat: qꝛ os pctorꝭ ⁊cͣ. Et vt diximꝰ/ fecer̄t dicētes: Inbeelcebub pͥncipe dęmonioꝝ eijcit dęmonia: Et qn̄ clamabāt:crucifige/ crucifige: Ioh̓. xix. a. Hi ſūt ſermōes odij. m Circūdeder̄t: per notat multitudinē ppl̓i clamātis. Psͣ. Circūdeder̄t me vituli multi. Et alibi: Circūdederūt me ſic̄ apes.Uel qd̓ dic̄: Os pctōrꝭ os doloſi ſuꝑ me aꝑtū ē: d̓r iuda: fuit pctōr ī ſe doloſus ī dn̄o: qꝛ ꝓditor. Hic aperuitos ſuꝑ dn̄ꝫ/ dixit: Quid vultꝭ dare: ego vob̓ tradā?Mat. xxvj. b. Quod aūt ſeqͥt̉: Locuti ſunt ⁊cͣ. de iudęis d̓r:ſic̄ expoſitū eſt. Et poſſēt dicere iudęi: Malefactor nr̄ erat: vn̄merito talia ei fecimꝰ: Cōtra qd̓ dic̄: n EEt expugnauer̄tme .i. īpugnauer̄t: o Gratꝭ .i. ſine. Ioh̓. x. f. Multa bona oꝑa on̄di vobiſ a pr̄e meo: ꝓpt̓ qd̓ hoꝝ me vultis lapidare.Uel n Expugnauer̄t .i. vicer̄t ẜm ſuā opinionē: qꝛcrucifixū vider̄t: credider̄t reſurrecturū: Un̄ ip̄i abeūteſ munier̄t ſepulchꝝ/ ſignāteſ lapidē cuſtodibꝰ: Mat. xxvijg. Et fecer̄t/ o Gratꝭ .i. ſine cauſa: loco gr̄arū qͣs referredeberēt boniſ q̨̄ fecerat eis chriſtꝰ: vt p̨̄dictū eſt. In notat̉magna ingratitudo iudęoꝝ: Un̄ in ſeq̄ntibꝰ triplicē ingratitudinē eoꝝ on̄dit. Prīa/ fuit īgratitudo oriſ: qꝛ ei gr̄as referredeberēt/ detrahebāt ei: Un̄ dic̄: p Pro eo vt me diligerēt .i. loco eiꝰ me diligere deberent̉: Uel pro eo/ quo mediligere deberēt: qꝛ .ſ. eoꝝ īfirmos curabā: Petrahebātmihi. Ioh̓. ix. e. Nos ſcimꝰ: qꝛ pctōr ē. Et iterū Ioh̓.ix. c. eſt a deo ſabbatū cuſtodit: Et tu dn̄e qͥd faciebaſ? Nunqͥd eis ſimilit̓ detrahebas? Rn̄det dn̄s: r EEgoaūt orabā .ſ. pctīſ eoꝝ. Lucꝭ. xxiij. e. Pr̄ dimitte illis/ hācnoxā: qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Scd̓a/ fuit ingratitudo oꝑis: Deaddit: s. Et poſuer̄t aduerſū me mala bonis: facientes me crucifigi. Et me etiā pͥus lapidātes: ẜm pͥus dictūeſt: qd̓ d̓r Ioh̓. x. ſ. Multa bona oꝑa on̄di vob̓ a pre meo: ꝓpt̓qd̓ hoꝝ me vultꝭ lapidare. Tertia/ fuit īgratitudo cordis: Un̄dic̄: Et odiū dilectiōe mea. Ioh̓. xv. d. Vt impleat̉ſermo in lege eoꝝ ſcpͥtꝰ ē: qꝛ odio habuerūt me gratꝭ. Sumit̉ Psͣ. Qui oder̄t me gratꝭ ānuūt ocul̓. Moralitᵐ a ¶Delaudē meā ne tacuerꝭ: qꝛ os pctōrꝭ ⁊cͣ. Hoc dic̄ iuſtſiue pęnitēs: quē hoīes pctōres ī ſe/ doloſi ī ꝓximos vituperāt: et detrahūt ei defacili: qd̓ notat/ dic̄: f Aꝑtū eſt.q. d. nunqͣꝫ ſciūt ꝟitatē loqͥ ſꝫ qd̓cūqꝫ malū venit eiſ ad os: ẜm vulgarit̓ d̓r. Un̄ Iob .xvj. b. Aperuer̄t ſuꝑ me ora ſua. Ettales ita vituꝑant̉ a līguiſ malis laudat dn̄ſ. Un̄ exēplū habemuſ Nume. xij. a. vbi d̓r: locuta ē maria aaron ꝯͣ moyſen.Et ſeqͥt̉ dn̄s dixit: At talis ſeruꝰ meꝰ moyſeſ ī domomea fideliſſimꝰ eſt. Et Daniel̓. xiij. e. ſacerdotes mali vituperarēt ſuſannā: dn̄s eam laudauit: qꝛ ſuſcitauit ſpm̄ danielisad laudādū liberādā. Un̄ dic̄ dauid. ij. Regꝭ. xvj. c. Dimitte vt maledicat: ſi forte reddat mihi dn̄s bn̄dictioneꝫ maledictiōe hac hodierna. Econuerſo a malis hoībꝰ laudant̉ / a deo cōmēdant̉. Supͣ. Cōfuſi ſunt hoībꝰ placent:

qm̄ deꝰ ſpreuit eoſ. Et alibi: Qm̄ laudat̉ pctōr ī deſiderijs aīe nſuę: et īiquꝰ bn̄dicit̉: Exacerbauit dn̄ꝫ pctōr. Lucꝭ. xvj. d. Ophoībꝰ altū ē: ab omīatio ē apud deū. Locuti ſt aduerſū me līgua doloſa. Hiere. ix. a. Extēder̄t līguā ſua qͣſi ar mēdacij ꝟitatꝭ. Psͣ. Dn̄e libera aīaꝫ meā a labijſ iniqͥs. Pi a līgua doloſa. Et no PO.tant̉ ī ꝟſu breuit̓ octoᵐuevitia q̨̄ fuer̄t ī iudęis: etᵘſūt in detractoribꝰ. Locuti ſūt: Ecce loqͣcitas ꝯͣ ſilētiū. h. Aduerſū me: Ecce temeritas ꝯͣ reuerētiā q̨̄ dn̄oet bonis viris debetur.¶LLingua doloſa: Ecce frauſ cōtra iuſticiā. k Et ſermonibꝰ: Ecce ꝓcacitas ꝯtra modeſtiā. ¶¶ Odij: Ecce īimicitiacōtra charitatē. m ircūdeder̄t me: Ecce iniqͣ circūuentio cōtra ꝟitatē. n Et expugnauer̄t me: Ecce bellū contra pacē. o Gratꝭ: Ecce ingratitudo cōtra gr̄am. Col̓. iij.c. Pax chriſti exultet ī cordibꝰ vr̄is: grati eſtote. MProeo vt me diligerēt detrahebāt mihi .i. qꝛ me diligebantvt dicebāt/ mala me dicebāt. Sic enī dicūt detractores: Nouit deꝰ/ ego diligo illū hoīeꝫ: ꝓpt̓ bonū ſuū dico: vellē corrigeret̉ de vitio vel de illo: qꝛ talis vel talis ē. Et tāto fortiꝰdetrahūt: quāto faciliꝰ eis credit̉ cōtra cuiꝰ amici credūt̉Quia de talibꝰ recte p̄t dici illud Psͣ. Lingua eoꝝ gladiꝰ acutus. Ex enī faciliꝰ cędit intrat līgua detractorꝭ: qꝛ amicū ſeſimulat. Sꝫ tn̄ d̓r Micheę. vij. a. Nolite credere amico. Tales faciūt ſic̄ iudas: oſculo filiū hoīs tradidit: Et ad oſculatus ē: diligeret: ſed faciliꝰ traderet. Iuſtꝰ tn̄ nonreddit malū malo: ſꝫ bonū malo: Un̄ addit: ri Ego aūtorabā .ſ. detractoribꝰ meis: Alit̓ eēt diſcipulꝰ chriſti dicentꝭ Mat. v. g. Orate ꝑſeq̄ntibꝰ calūniantibꝰ vos. Hocexecutꝰ fuerat hieremias: dic̄ Hiere. xviij. d. Nunqͥd reddit̉ bono malū: qꝛ foder̄t foueā aīę meę? Recordare ſteterimī ꝯſpectu tuo vt loq̄rer eis bonū vt auerterē indignationētuā ab eis. Nec tn̄ ſic orādo detractoribꝰ pn̄t boni viri eoꝝdetractiōes cōpeſcere: ſed eo ipſo orāt eis/ vocāt eos hypocritas: Un̄ ſubdit: s Et poſuerūt aduerſū me mala bonis .i. ſuꝑpoſuer̄t mala intētiōe facereꝫ qd̓ bonū ē:ſcꝫ orare īimicꝭ/ vel alia bona. t EEt odiū pro dilectiōemea .i. dixer̄t licet orarē ꝑſeq̄ntibꝰ tn̄ odiebā eoſ. Sic dicūt multotiēſ mali ꝯͣ iuſtos. Et totū eſt ad bonū iuſtoꝝ: Un̄Matth̓. v. a. Btī eſtꝭ maledixerīt vob̓ hoīes ꝑſecuti voſfuerīt dixerint malū aduerſū vos mētiētes ꝓpt̓ me: Gaudete exultate: qm̄ merces veſtra copioſa eſt in cęlis. Uel ſicOdiū pro dilectiōe mea .i. oderūt me: qꝛ eoſ charitatiuecorripiebā. Amos. v. c. Odio habuerūt ī porta corripiēteꝫ:loquētē ꝑfecte abomīati ſt̓. Uel ip̄o chriſto pōt legi: dic̄ depctōribꝰ: s Et poſuer̄t aduerſū me mala pro boniſ.Dn̄ſ enī multa bona fec̄ hoībꝰ: creādo: recreādo: fac̄ qͦtidie ſuſtētādo: ad pęnitētiā expectādo: et multꝭ alijs modiſ: qͥbꝰ ip̄ideberēt retribuere ei bona q̨̄ pn̄t facere: q̨̄ tn̄ nihil ſt̓ ī reſpectubonoꝝ accęptoꝝ: Un̄ dic̄ Psͣ. Quid retribuā dn̄o oībꝰ retribuit? Sꝫ tn̄ multi ponūt aduerſus mala bonis: q. ſ.peccare deſiſtūt. Heb̓. vj. a. Rurſū crucifigētes ſibimetpisfiliū dei et oſtentui hn̄tes Zach̓. xj. c. Si bonū eſt ī ocul̓ vrismercedē meā afferte .ſ. aīas vr̄aſ qͥbꝰ mortuꝰ ſū: qꝛ chriſtuspaſſus ē nob̓. Et addit: Si: qͥeſcite. q. d. nolite ampliꝰcrucifigere aduerſū me ponere mala boniſ. Et notabilit dicit/ poſuer̄t/ qͣſi videlꝫ ī cōmēda vel ī theſauro: qꝛ iteꝝ reddeteis totū in pęna qd̓ ponūt ī culpa. Ro. ij. a. Theſauricastibi irā ī die irę reuelatiōiſ iuſti iudicij dei: reddet vnicuiqꝫẜm opera ſua .ſ. reddet id qd̓ depoſuerat/ qd̓ dn̄s cuſtodit ei.Deūt̓. xxxij. e. Nōne ꝯdita ſūt apud me ſigͣta ī theſaurismeis? Ecc̄j. xxviij. a. Pct̄ā illiꝰ ſeruās ſeruabit. t Et odiūpro dilectiōe mea. Chriſtꝰ enī nos dilexit/ vt noſ diligeremꝰ ꝓximū.. Ioh̓. iiij. d. Diligamꝰ deū/ qm̄ ip̄e pͥor dilexūnos. Si qͥſ dixerit: qm̄ diligo deū frēꝫ ſuū oderit/ mēdax ē ⁊cͣSꝫ multi reddūt odiū deo ꝓxīo. Psͣ. Suꝑbia eoꝝ te odērūt aſcēdit ſꝑ. Prouer. xxix. b. Uiri ſanguinū oder̄t ſimplice.Cōſtitue. Scd̓a ps

Allegoricein ꝑſona chri-

Ps .36.

Psͣ. 21.Ps. 117.

Psͣ. 56

Triplex īgratitudo iudeorum

Aliter

Psͣ. .115.

Psͣ 34.Moraliterin ꝑſona iuſtiſiue penitētis

Ppͣ. .73.

Mgͣ. 52. 6