Pſalmus
lib̓atio fiat: a Saluū faci me dic̄ chriſtꝰ .i. ſuſcita me hoīeꝫ.b ¶ Dextera tua .i. ꝑ dexterā .ſ. ꝑ v̓bū carni vnitū: qd̓ ē dext̉apr̄iſ ꝑ quā oꝑat̉: qꝛ dixit et facta ſt̓. Uel ī ꝑſona mēbroꝝ/ dic̄ chriſtus: Saluū/ me/ fac dext̉a .i. ꝓpitiatiōe/ tua. c Et exaudi me hͦ p̄cantē: Sic locutꝰ ē chriſtꝰ ad pr̄em. Deinde qͣſi aſſecurans eccl̓iā ꝯuertit adeā ſermonē. q. d. deꝰ pr̄hͦ qd̓ peto faciet/ qꝛ ꝓmiſit. Hoc ē qd̓ ſeqͥtur: dmā:¶ Deꝰ pr̄ locutꝰ ē .i. ꝓmetimiſit: nō ſolū in ꝓphetꝭ: Iſed e In ſctō ſuo i.in filio ſuo. Heb̓. jͣ. a. Olim deꝰ loq̄ns pr̄ibꝰ ī ꝓph̓is: nouiſſimediebꝰ iſtꝭ locutꝰ ē nob̓ ī filio. Ex qͦ gͦ ꝓmiſit ſoluet: Un̄/ f Exultabo ī reſurrectiōe. Ul̓ Exaltabor/ ẜm aliā lr̄aꝫ. Et hͨ diuerſitas lr̄ę bn̄ ꝯgruit: qꝛ exultatio ſeqͥt̉ d̓ exaltatiōe. g Et/ exaltatꝰ ī reſurrectiōe ⁊ aſcēſiōe: diuidā ſichimā .i. iudeoſ vel ſnagogā. Sichima enī interp̄tat̉ humerꝰ vel laborioſa: et ſignicat iudęā vel ſynagogā ſub iugo legꝭ laborātē. Hāc diuiſit chriſtꝰ: qꝛ qͥdā credider̄t/ ⁊ qͥdā in īfidelitate remāſer̄t. h ¶ Et ꝯual̓lē tabernacl̓oꝝ dimētiar .i. gētilitatē: q̨̄ d̓r valliſ ꝓpt̓ abiectionē ⁊ vilitatē: et qꝛ elemētꝭ ſeruiebat. Tabernacl̓oꝝ: qꝛ nonſꝑ ī illa valle hītauer̄t: ſꝫ caſtrametati ſūt poſtea ī mote cū ad fidē ꝯuerſi ī cumulo bonoꝝ opeꝝ ꝑſtiter̄t. Hāc chriſtꝰ dimēſus ēdiuidēs ſingul̓ gr̄aꝫ mēſurate. Et illā dimēſionē ⁊ diuiſionē exponit: qꝛ qͥdā fuerūt martyres velut pelles rubricatę ī tab̓naculo dn̄i: qͥdā ꝯfeſſores ꝯtēplatiui/ velut pelles hiacynthinę: qͥdaꝫactiui/ velut ſaga. Exo .xxvj. Un̄ ſubdit: iMMeuſ eſt galaad .i. martyreſ. Galaad enī interp̄tat̉ aceruꝰ teſtimonij. Hi ſūtmartyres qͥ paſſiōibꝰ ſuis chriſto teſtimoniū reddider̄t: Un̄ etmartyr idē eſt qd̓ teſtis. Actꝭ. iiij. g. Uirtute magna reddebantapl̓i teſtīoniū reſurrectiōis ieſu chriſti. k ¶ Et meꝰ ē manaſſes .i. contemplatiuꝰ. Manaſſes enim interp̄tat̉ obliuio: et cōtemplatiui in ſomno ⁊ quiete ꝯtemplatiōis obliuiſcunt̉ ſe ⁊ ſuaet qͥcqͥd aliud ē a deo. l Et ep̄hraim/ meꝰ ē .i. actiui: qͥ fructūmultū faciūt ī eccl̓ia. Et e m Suſcęptio capitꝭ mei .i. deipr̄iſ: quē ip̄i recipiūt ꝑ fidē. Un̄ ecōtrario d̓r d̓ iudęiſ/ Ioh̓. j. a.In ꝓpria venit ⁊ ſui eū nō recęper̄t: Et ip̄e ſuſcępit eos ī filios.Ul̓ fici ¶ Ephraim ſuſcęptio capitꝭ mei .i. ex eo ꝙ caputmeū ſuſcępit ſpineā corona ⁊ colaphos ⁊ ſputa: ſecuta ē magnafructificatio: qꝛ illa hūilitate totū mūdū lucratꝰ ſū. Et qͥs ꝓcurauit hͦ? Iudaſ ꝓditor. Vn̄ ſeqͥt̉: n ¶ Iuda rex meꝰ .i. dux ⁊ ꝓcurator huiꝰ paſſiōis mee: ī qͣ tātū lucratꝰ ſū. Et qͥs ꝓſecutꝰ ē qd̓īcępit iudas? Iudęi peſſimi. Un̄ ſb̓dit: oMoab olla ſpeimeę .i. iudęi: qͥbꝰ ego dixi Ioh̓. viij .ſ. Vos ex pr̄e diabolo eſtꝭet deſideria pr̄is vr̄i vultꝭ facere. Moab enī interp̄tat̉ ex pr̄e: ⁊genitꝰ fuit ī inceſtu ad lr̄aꝫ: vn̄ bn̄ ſignificat illoſ iudęoſ qͥ ꝑ pctm̄ſe fecer̄t filioſ diaboli. Ip̄i fuer̄t olla chriſti: qꝛ int̓ eoſ chrſtꝰ fuitcoctꝰ igne tribulatiōiſ ſic̄ caro ī olla. Sꝫ tn̄ olla ſpei meę/ inqͥtquia ꝑ illā decoctionēdeus pater liberat. Matth̓. xvij. g. Ergo liberi ſunt filij. Liberat filius. Ioh̓. viij. e. Si filius vos liberauerit/ vere liberi eritꝭ.Item liberat ⁊ ſpūſſctūs. ij. Corꝭ. iij. d. Ubi ſpiritus dn̄i/ ibilibertas. Pater ergo liberat ab infirmitate: filius ab ignorantia: ſpūſſctūs a malicia. a ¶ Saluū fac̄ ſ. me ī p̨̄ſenti per ſpē.Ro. viij. e. Spe enī ſalui facti ſumꝰ: et ī futuro ꝑ gl̓iam. Phil̓.iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄ꝫ nr̄m ieſū chriſtū: qͥ reformabit⁊cͣ. b ¶ DDextera tua: De qͣ Prouer. iij. b. Lōgitudo dieꝝ indextera eiꝰ. Nō dic̄ ſiniſtra: qꝛ n̄ petit iuſtꝰ tꝑalē ſalutē: d̓ qͣ ibidē Prouer. iij. b. In ſiniſtra illiꝰ diuitię ⁊ gl̓ia. cEt exaudimę .i. ad exitū audi: vt ad hāc ſalutē me ꝑducaſ. Et cū dic̄: exaudi īnuit ſe freq̄nt̓ p̄cari ⁊ poſtulare illā ſalutē: Qd̓ debet facereoīs qͥ illam deſiderat: qꝛ dic̄ dn̄s: Petite ⁊ accipietꝭ/ vt gaudiūvr̄m ſit plenū: Ioh̓. xvj. e. Sꝫ multi pereūt ⁊ negligunt petereſalutē. Un̄ ibidē: Uſqꝫ mō nō petiſtꝭ qͥcqͣꝫ ī noīe meo .i. qd̓ ꝑtineat ad ſalutē: qꝛ nomē ieſus idē ē qd̓ ſaluator. Multotiēs aūtꝓſꝑitas ⁊ ſucceſſus tꝑaliū cā eſt qͣre hoīes nō petūt a deo ſalutē. Un̄ Eſa. lvij. b. Uiā manꝰ tuę īueniſti/ ꝓpterea n̄ rogaſti. Etecōtrario: tribulatio ē cā vt q̨̄rāt ſalutē. Psͣ. Ad dn̄ꝫ cū tribularer clamaui. Et alibi: Imple facies eoꝝ igͦminia: ⁊ q̨̄rent nomētuū dn̄e. De hͦ habemꝰ ſignū parit̓ ⁊ exēplū/ Mat. viij. c. vbicū ieſus cū diſcipulis ſuis aſcēdiſſet nauiculā ⁊ eēt ī mari/ volē
te dn̄o factꝰ ē motꝰ magnꝰ ī mari: ita vt nauicl̓a oꝑiret̉ fluctibꝰ: ⁊tūc ſuſcitauer̄t dn̄ꝫ/ dicēteſ: Dn̄e ſalua noſꝑimꝰ. Ita hō loqͥt̉ cūdeo ſic orādo: Dn̄s aūt rn̄det ei ꝯſolationē infūdēdo ⁊ ſpē ei dādo: Un̄ ſeqͥt̉: d ¶ Deꝰ locutꝰ ē in ſctō ſuo .ſ. ī hoīe iuſto. PsͣAudiā qͥd loqͣt̉ in me dn̄s deꝰ. Et qͥd locutꝰ ē? Iſta q̨̄ ſequūtur:f¶ Exultabo/ de iuſtis.Eſa. lxij. b. Gaudebit ſpōmanaſſeVlim ſūſus ſuꝑ ſpōſā. g Et dinptio capituidā ſichima .i. malosa rex⁊ reproboſ: qͥ laborauer̄tS meꝰ: mōabꝭ lebes ſpe̓i meę.vt iniq̄ agerēt. Hiere. ix.b. Hi diuident̉ a ſocietate chriſti ⁊ ſanctorum: quādo ponent̉ a ſiniſtris: Matth̓. .xxv. c.Lucꝭ. xij. f. dicit̉ de malo ſeruo: Diuidet eum partēqꝫ eiꝰ cū infidelibꝰ ponet. Et nota ꝙ ſichimitę ml̓ta mala fecer̄t ad lr̄aꝫ: q̄iſti faciūt ſpūalit̓: ꝓpt̓ q̨̄ diuidēdi ſt̓. Ip̄i enī dinā opp̄ſſer̄t: Gen̄.xxxiiij. a. Et ꝓpt̓ ip̄aꝫ nō ꝓpt̓ deū circūciſi ſūt. Et ipſi pͥ eleger̄tregē .ſ. abimelech: qͥ ꝑ rhamnū ſignificat̉: Iudicꝭ. ix. a. h EEtꝯuallē tabernacl̓oꝝ dimētiar. Cōuallis ē duplex vallis.Cōuallis tab̓naculoꝝ ē duplex deſcēſus pęnitētiū .ſ. hūilitas ⁊cōpaſſio. Per humilitatē deſcēdūt ī ſeip̄is: ꝑ cōpaſſionē ꝯdeſcēdūt in ꝓximis. Pęnitētes aūt dicūt̉ tab̓nacula dn̄i: in qͥbꝰ ipſemilitat ꝯͣ diabolū/ et qꝛ ipſi militāt ꝯͣ vitia. Un̄ Gen̄. xxv. d. Iacob vir ſimplex hītabat ī tab̓nacul̓. Iacob .i. luctator vel ſupplātator iē pęnitēſ: qͥ ſupplātat diabolū ⁊ vitia. Sꝫ pͥuſqͣꝫ ſupplātarepoſſit oīno/ oportet eū eē in lucta ⁊ ī pugna et militare ī tab̓nacul̓. Iob. vij. a. Militia ē vita hoīs ſuꝑ terrā. Et Gen̄. xxxiij. dd̓r ꝙ iacob recedēs ab eſau venit in ſochot/ qd̓ interp̄tat̉ tab̓nacula. Bn̄ etiā dicūt̉ pęnitētes tab̓nacl̓a: qꝛ n̄ debēt hr̄e ſpacioſacęnacula/ ſꝫ domos hūiles ſic̄ ſūt tab̓nacl̓a: vt facto on̄dāt ſe nōeē ciues huiꝰ mūdi: ſꝫ ꝑegrinos ⁊ aduenaſ. Heb̓. vltꝭ. c. Nō habemꝰ h̓ manētē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ. Hoꝝ tab̓nacl̓oꝝ ꝯuallem .i. duplicē deſcēſū p̨̄dictū/ dn̄s dimētiet̉ triplicit̓. Prīo/ examinādo. Psͣ. Ego iuſticias iudicabo. Scd̓o cōmēdādo. Mat.xxv. c. Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mͥ manducare ⁊cͣ. Tertio remunerādo.Mat .xxv. b. Intra ī gaudiū dn̄i tui. Mat. vij. a. In qͣ menſura mēſi fueritꝭ remetiet̉ vob̓. Lucꝭ. vj. f. Menſurā bonā ⁊ ꝯfertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluētē dabūt ī ſinū vr̄m. Et ne qͥs d̓ bonisſuꝑbiat ⁊ ſibi ea aſcribat: ſubdit: iMeꝰ eſt galāad .i. a mehꝫ hō teſtīoniū bonoꝝ opeꝝ. Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtꝭfacere. k Et meꝰ ē manaſſes .i. a me hꝫ hō vt poſterioꝝ oblitus/ cum apl̓o/ ad anteriora extēdat ſeip̄m: Phil̓. iij. c. ¶ Etephraim .i. fructificatio ⁊ oīs ꝓfectꝰ n̄ ē ab hoīe: ſꝫ ē/ m iSuſcęptio capitꝭ mei .i. dei. q. d. ſuſcipit̉ a deo largiēte. j. Corꝭiij. b. Ego plātaui/ apollo rigauit: ſꝫ deꝰ incremētū dedit: Itaqꝫneqꝫ qͥ plātat ē aliqͥd/ neqꝫ qͥ rigat: ſꝫ qͥ incremētū dat deꝰ. Hęctria gͦ ſūt qͣſi tres poſſeſſiōes vel ꝓuīcię dn̄i ī regͦ ſuo qd̓ ē hō:videlꝫ bona oꝑatio/ mūdi obliuio/ ꝓfectꝰ ī bono. Quibꝰ ne noceāt latrūculi/ ſupponit eis dn̄ſ regē: d̓ qͦ ſubdit: n¶ IIuda rexmeꝰ .i. ꝯfeſſio regit mͥ iſtas ꝓuīcias: qꝛ latrōes ſuſpēdit ⁊ deſtruit .ſ. ſuggeſtiones malas ⁊ vitia: ⁊ bonos promouet ⁊ dirigit. ſ.bonas cogitatiōes ⁊ bona oꝑa. Prouer. xx. b. Rex qͥ ſedet ī ſolio iudicij .i. ꝯfeſſio ſedēs ī ꝯtritiōe: q̨̄ iudicat ꝯſcīam: diſſipat ōemalū intuitu ſuo .i. malū cogitatiōis/ locutiōis ⁊ oꝑatiōiſ. Et ꝙd̓ ꝯfeſſiōe ītelligēdū ſit patet ꝑ hͦ ꝙ ſtatim ſubdit: Quis p̄t dicere: mūdū eſt cor meū: purꝰ ſū a pctō? q. d. nō ē qͥ n̄ habeat pct̄mqd̓ eū oporteat ꝯfiteri. De iuda etiā d̓r. j. Machab̓. iij. a. Iudas ꝑſecutꝰ ē iniqͦs/ ꝑſcrutās eos: ⁊ qͥ ꝯturbabant ppl̓m ſuū eosſuccedit flāmis: ⁊ repulſi ſūt īimici eiꝰ p̨̄ timore eiꝰ: ⁊ oēs oꝑarijiniqͥtatꝭ ꝯturbati ſt̓ ⁊ directa ē ſalꝰ ī māu eiꝰ. Quę oīa d̓ ꝯfeſſiōeplana ſūt. Ad hͦ aūt ꝙ rex iſte bn̄ regat: neceſſaria ē ſapīa: q̄ euꝫdoceat qͥd bonū/ qͥd malū: Un̄ addit: ooab lebes/ ſpeimeę. Moab interp̄tat̉ aqͣ pr̄na: ⁊ ſignificat ſapīaꝫ patrū: quę īſacra ſcpͥtura ꝯtinet̉. Lebes ē ſtudiū: in qͦ caro hoīs decoquit̉ etꝯſumit̉: ẜm illud. Eccͣs. vltꝭ. d. Frequēs meditatio carnis e alflictio. Ecc̄j .xxxj. a. Uigilia honeſtatꝭ tabefaciet carneſ. Ecech.xj. a. Hęc ē lebes: vos ꝟo carneſ. Et addit: pi Spei mee: qeꝑ ſapīaꝫ ⁊ ſtudiū ſcpͥturarū ſpes roborat̉. Roma. xv. a. Quęcūqꝫ ſcpͥta ſūt ad nr̄aꝫ doctrinā ſcpͥta ſūt: vt ꝑ patiētiā ⁊ ꝯſolationē ſcpͥturaꝝ ſpē habeamꝰ. Hoc etiā poſſet eē thema d̓ btā ſnagdalena: vel d̓ qͦcunqꝫ ſctō qͥ fuit magnꝰ pctōr. Ip̄a enī bta magdalena fuit moab: id eſt nutrita ī diuitijs ⁊ delitijs paternis.
Psͣ .148.
Psͣ. 34
Al̓ r eph
Al̓ ⁊LetaborAl̓ y metibor
At ralua-
Peniterdicunt̉ tānacula di-
Ps. 74
Morallit.
P8. 119.Rsͣ. 82.1
quruz magdalens