Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Cāticum pſalmi ipſi dauid.Aratum cor CVII p Imeū deꝰ paratū corF meū: cātabo eti pſalelā in gl̓iā mea. Exurge pſal-ſꝫ teriū cithara: exurgā diluculo. Cōfitēbor tibi in ppl̓isk dn̄e: et pſallā tibi ī natiōibꝰ.1 Quia magna eſt ſuꝑ cęlosm miſcd̓ia tua: et vſqꝫ ad nu-bes v̓itas tua. Exaltare ſuꝑcęlos deꝰ ēt ſuꝑ omnē terrās gl̓ia tua: vt liberēt̉ dilēcti tui.

ſpes mea tota ꝯſiſtit: q̨̄ ſūt charitas adoptiōis: ꝟitaſ ꝓmiſſiōiſ:ptās redditiōis: Scio cui credidi certꝰ ſū: qꝛ ī charitate nimiaadoptauit me: qꝛ verax ē in ꝓmiſſiōe potēs ī exhibitiōe. Hicē funiculꝰ triplex difficile rūpit̉: quem nob̓ a patria nr̄a ī hūccarcerē dimiſſū firmit obſecro teneamus: vt ip̄e nos ſubleuettrahat vſqꝫ ad ꝯſpectū magni dei. Hęc ſuntꝟba btī Bern̄. ad illū ꝯſpectū noſ ꝑducat ip̄e chriſtꝰ qui eſt bn̄dictꝰ in ſęcula ſęculorum. Amen. Expoſi. Pſalmi. CVIIAratū cor meū ⁊c̄. Titulꝰ.pticū pſalmi ipſi dauid. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit humilitate eccl̓ię:In iſto agit liberatore queꝫ exaltata eſt.Agit enī de duabꝰ naturꝭ ī chriſto: vn̄ deip̄o intitulat̉ pſalmꝰ. Et ē ſenſus: Cāticumpſalmi .i. pſalmꝰ iſte agit mētꝭ iocūditate/ bonis oꝑbꝰ ꝓcedit: ad q̨̄ idē pſalmusnos monet: attribuit̉ ipſi dauid .i. chriſto:in pſalmo loqͥt̉. Intētio eſt monere nos vtchriſtū credamꝰ verū deū hoīeꝫ. Modus.Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo gr̄as agit chriſtdeo pr̄i: qꝛ ſuſcipiēſ paſſionē ſurrexit ī gloriā.Scd̓o dic̄ q̨̄ ſalꝰ facta ſit t̓rę ſuꝑ quā ē gl̓iadn̄i: ibi: Ut liberēt̉ dilecti tui. Sciēdū aūt ſic̄ vaga legeartꝭ muſicę īuētores carminū ex diuerſiſ ꝟbiſ cōpīgūt carmīa:Ita pſalmꝰ iſte cōpactꝰ eſt ex duabꝰ ꝑtibꝰ extremis: quinqͣgeſimoſexto .ſ. Miſerere mei deꝰ/ miſerere ⁊cͣ. qͥnqͣgeſimoſnono .ſ.Deus repuliſti. tn̄ idē eſt titulꝰ ī illis pſalmis et ī iſto. Quętituli mutatio nos in p̨̄dictis pſalmis ad aliū mittit ītellectum: enī in illoꝝ on̄datur fuga dauid hūilitas eiꝰ: ī altero fortitudo victoria: hic ꝟo on̄dat̉ humilitas chriſti in carne altitudo ī diuinitate: in illis p̨̄cedētibꝰ mittimur ad intellectū huiꝰ.Loqͥt̉ aūt in pſalmo chriſtꝰ/ qn̄qꝫ ī ꝓpria ꝑſona: qn̄qꝫ in ꝑſonamēbr̄oꝝ. Primo ī ꝓpria ꝑſona dic̄ ad pr̄em: a Paratumcor meū: O deꝰ pr̄ ad laudādū te. Et vt gemīatio notet ꝯfirmationē: repetit: Paratū cor meū: Et faciā id ad qd̓ ꝑa eſt cor .ſ. cātabo ⁊cͣ. Uel ſic/ a ¶aratū/ ē/ cor meū/ adpatiēdū. b Paratū cor meū ad reſurgēdū. ci Catabo/ īhilaritate cordis. d Et pſallā/ ī ſctītate oꝑis: Et e Ingl̓ia mea .i. gl̓ia reſurrectiōis meę: Uel gloria/ victorię triūphi habiti diabolo: ip̄e gaudēs paſſus ē: qd̓ idē eſtqd̓ cātare pſallere. Hoc ſignificatū eſt. ij. Regꝭ. vj. c. dixitdauid: Ibo reducā arcā dn̄i bn̄dictiōe ī domū meā. Et ſeqͥtur: reducēs ꝑcutiebat ī orgāiſ armigatꝭ ſaltabat totꝭ viriban̄ dn̄ꝫ. Per dauid ītelligit̉ chriſtꝰ: venit cęlo ī mūdū vt reduceret arcā .i. eccl̓iā ſuā: in domū ſuā cęleſtē: et ī reductiōe pſallebat ī organis armigatꝭ .i. ad armū ligatꝭ .ſ. ī ligniſ crucꝭ. Seqͥt̉vox pr̄is ad filiū/ vel filij ad corpꝰ aſſūptū: f ¶xurge pſalteriū cithara .i. o fili ſurge a morte. Et vocat filiū pſalteriū etcitharā. Pſalteriū ꝓpt̓ moꝝ v̓tutū ꝯcordiā. Citharā ꝓpt̓ carnis mortificationē. Deīde rn̄det filiꝰ: et eſt qͣſi dialogꝰ. g Exurgā dilucl̓o .i. mane. Ex loco habet̉ chriſtꝰ diluculo ſurrexit. Et pꝰqͣꝫ reſurrexero dic̄ chriſtꝰ: Cōfitebor tibi ī popul̓ dn̄e .ſ. ī ppl̓is chriſtiāiſ. Et pſallā tibi ī natiōibꝰbus qͥbꝰ filiꝰ nomē pr̄is apl̓os māifeſtauit: et ip̄i ꝯfeſſi ſūt fidēeiꝰ. Cōfitebor/ inqͣꝫ/ pſallā: Quia magna ē ſuꝑlos miſcd̓ia tua .i. qꝛ tu o miſcd̓ia tua exaltaſti hūanitatē meam ſuꝑ cęlos: vbi etiā āgeli bn̄ficijs tuis fruūt̉. m Et vſqꝫ adnubeſ .i. vſqꝫ ad apl̓os: ē Ueritas tua .i. īpletio ꝓmiſſionis tuę. Uel veritas tua: quā ſpm̄ tuū docuiſti eos: ſic̄ egoꝓmiſerā eis/ Ioh̓ .xvj. c. dicēs: venerit ille ſpūs ꝟitatꝭ docebit voſ oēꝫ ꝟitatē. Hęc ꝟitaſ vere fuit ī apl̓is ſic̄ in nubibꝰ: qꝛſic̄ nubes īplet̉ aqͣ pꝰ modū pluit ſuꝑ t̓rā: ita apl̓i īpleti ꝟitatedoctrina ſpūſſctī pluer̄t ſuꝑ t̓rā eccl̓ię pluuiā doctrinę. Eſa. lx. bQui ſūt iſti vt nubes volāt? Seqͥt̉ vox eccl̓ię qͣſi p̨̄miſſa audientꝭ applaudēdo dicētꝭ ad chriſtū: o Exaltare ſuꝑ cęloſdeꝰ .i. o chriſte māifeſta tu ſis exaltatꝰ ſuꝑ cęlos: pEt ſuꝑoēꝫ t̓rā exaltet̉/ gl̓ia tua .i. reſurrectio aſcēſio ſeſſio tua addexterā pr̄is/ q̨̄ ad gl̓iā tuā ꝑtinēt: p̨̄dicet̉ māifeſtet̉ apl̓os:qͥbꝰ dixiſti: vſqꝫ ad nubes v̓itas tua. Moralit̓ a Paratū cor meū. Sup̄ īuitauit ꝓph̓a ad ꝯfeſſionem dixit ter:Cōfitemī dn̄o ⁊cͣ. Hic rn̄det auditor dicēſ: Paratū cor meū

deꝰ ad ꝯtritionē: b ¶Paratū cor meū/ ad fidē: q̨̄ parat purificat. Actꝭ. xv. b. Fide purificāſ corda eoꝝ. e Catabo ad ꝯfeſſionē: d Et pſallā ad ſatiſfactioneꝫ. Et Ingloria mea .i. ī puritate ꝯſcīe meę. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a ē ſteſtīoniū ꝯſcīę nr̄ę. Vel ẜm Bern̄. ſic: a Paratū cor meūdeꝰ ad aduerſa: ꝑatū ad ꝓſꝑa: ꝑatū ad humilia: ꝑatū ad ſublimia: ꝑatū tibi dn̄e vacare: ꝑatū ꝓximis mīſtrare: ꝑatū ad oīa q̨̄cūqꝫ p̨̄cęꝑis. Vn̄ ſemel ſꝫ ſcd̓o d̓r: b Paratū cor meum ⁊cͣ. Qui aūt habꝫ cor itaꝑatū ad oīa: tal̓ pōt hr̄e pacē cordis et gaudiū. Un̄ bn̄ pꝰ ſubdit: c Cātabo. Ethꝫ cor tale intꝰ gaudiū p̄t oꝑari bonāſcīaꝫ hr̄e: Un̄ addit dEEt pſallā in gl̓iaᶻmea. Sꝫ qꝛ ꝓmittēdo dic: et multi ꝓmittūt ſoluūt: Bn̄ ſubiūgit: Exurgepſalteriū cithara .i. ſtatī exurgāt bonaoꝑa. Per pſalteriū decachordū/ ītelligit̉ im capletio decē mandatoꝝ. Per citharā/ carnismortificatio. Supͣ. Cōfitemī dn̄o ī cithara:ī pſalterio decē chordarū pſallite illi. Sꝫ qꝛnihil poſſumus facere ſine gratia dei/ addit:¶Exurga vitio .ſ. ad bona oꝑa: h DDiluculo .i. ī ortu gr̄ę. Sup̄. Ortꝰ ē ſol ꝯgregabūt̉ .ſ. ferę beſtię pctōꝝ: ī cubilibꝰ ſuiſ collocabūt̉. q. d. pctā fugiēt exurget ad bona oꝑa. Un̄ ſeqͥt̉ ibi: Exibit ad opꝰ ſuū ⁊cͣ. Sūt ātqͥdā mal̓ purgatꝭ volūt bona oꝑa facere: qd̓ ē ꝯͣ naturā: qꝛpͥuſ eradicādę ſt̓ ſpinę vrticę: deīde bonę plātę plātādę. Sicpͥus d̓r: Declīa a malo: et poſtea addit̉: et fac bonū: Un̄ ſubditiſ Cōfitebor tibi ī ppl̓is dn̄e: Ecce pctī eradicatio ꝯfeſſione. kEEt pſallā tibi in natiōibus: Ecce bona operatio.Sꝫ nota dic̄. Cōfitebor tibi ī ppl̓iſ .i. ī ocul̓ oīm: qd̓ ē ꝯͣ qͣſ ꝑſonas q̨̄ volūt ꝯfiteri ī camerꝭ ī locꝭ ſuſpectꝭ. Item dicit:pſallā .i. bona oꝑa faciā: ad vanā gl̓iā: ſꝫ/ tibi .i. ad honorē tuum: Et: ī nationibꝰ: vl̓ ī plebibꝰ alia lr̄a. Iuxͣ illud Mat.v. b. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ vt videant oꝑa vr̄a bona ⁊cͣ.Hęc āt duo .ſ. ꝯfeſſio bona oꝑatio faciēda ſūt ī ſpe veniętīore vīdictę: Un̄ addit: l Quia magna ē miſcd̓ia tua:tm̄ ſuꝑ pctōres: ſꝫ etiā ſuꝑ celos .i. ſuꝑ iuſtoſ ꝯtēplatiuos:qͣꝫtūcūqꝫ iuſti ſint/ ncc̄e hn̄t iuſticiā allegare ſꝫ miſcd̓iā implorare. Qꝛ vt dic̄ Gregꝰ: vita ſctōꝝ ſuccūbit ſi pietaſ d̓ſit. Iob. ix.b. Si habuero qͥppiā iuſtū rn̄debo: ſꝫ meū iudicem dep̄cabor.m Et vſqꝫ ad nubeſ v̓itas tua .i. vſqꝫ ad pctōreſ puniēdoſ.Iudę. j. d. Hi ſt̓ nubes ſine aqͣ q̨̄ a vētꝭ circūferunt̉. Sic dixitdei miſcd̓iā ſuꝑ iuſtos ſctōſ: ꝟitatē iuſticię ſuꝑ pctōres maloſ. Sꝫ ne credat̉ tm̄ pͥmiſ fiat miſcd̓ia: tm̄ alijs iuſticia: qͣſicellatꝭ māibꝰ aūt ſermōibꝰ/ addit: Exaltare ſuꝑ cęlos deꝰ.i. fac vt ip̄i cęleſtes hoīeſ te exaltēt bonis oꝑbꝰ: ſic iuſticiā faciēteſ iuſticia remūerēt̉. Exaltat̉ aūt dn̄s ī bonis hoībꝰ: bo famā/ cultū / iudiciū/ fidē/ ꝯtēplationē. Psͣ. Exaltatedn̄ꝫ deū nr̄m. p Et ſuꝑ oēꝫ t̓ra .i. ſuꝑ pctōres: ſūt oīs t̓ra.i. oīno t̓reni: Sit/ q Gl̓ia tua .i. miſcd̓ia: q̨̄ d̓r gl̓ia. Ro. iij. d.Oēs peccauer̄t egēt gl̓ia dei. Et d̓r miſcd̓ia dei gl̓ia eiꝰ: qꝛ ſic̄d̓r ī Collecta: Oīpotētiā ſuā ꝑcēdo maxīe miſerēdo māifeſtat.r Ut liberēt̉. Scd̓a ꝑs: ī on̄dit q̨̄ ſalꝰ facta ſit t̓ręf. Et ſb̓dit de hūilitate chriſti maieſtate eiꝰ. Eſt ſenſus: Exaltare.⁊cͣ. et ſuꝑ oēꝫ ter. gl̓. t. vt liberēt̉ dilecti tui/ de māu diaboli: eos tenebat: Quoſdā in pctō: qͦſdā in limbo. Zach̓. ix. c.Tu qͦꝫ eduxiſti vīctos tuoſ lacu ī erat aqͣ. Propt̓ ī ꝑſonaātiqͦꝝ patꝝ clamat eccl̓ia ī aduētu: Ueni ad lib̓andū noſ. Et vtliberatio fiat: Saluū fac meMoralit̓ r Ut liberēt̉ dilecti tui. Sup̄ petijt vt gl̓ia dn̄i.i. eiꝰ miſcd̓ia appareret ſuꝑ oēm terrā .i. ſuꝑ pctōres. Et ad qͥd petijt declarat dicēs: Ut liberēt̉/ a ſeruitute pctī diaboli.s Dilecti tui .i. ip̄i hoīes pctōres qͦs diligit: inqͣꝫtū pctōres:qꝛ odiſti oēs oꝑant̉ iniqͥtatē: ſꝫ inqͣꝫtū cręaturę tuę: Quia ſic̄dr Sap̄. xj. d. Diligꝭ oīa q̨̄ ſt̓ nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti. Et ītātūdilecti/ te feciſti ſeruū vt eos liberares: mori voluiſti/ vt eosredimeres. Apocꝭ̓. j. b. Qui dilexit nos lauit nos a pctīſ nr̄is īſāguīe ſuo. Oſee. iij. a. Diligit dn̄s filios iſrl̓. .i. chriſtianos: quioculo fidei vidēt deū: et ip̄i reſpiciūt ad deos alienos diligūtvinacia vuarū .i. tꝑalia. Psͣ. Ut qͥd diligitꝭ vanitatē. Et notaX deus pat̓ liberat

Xgaud.rcs. 4. i.

Al̓ pſalinūdicam

Al̓ r pſalmūdicam tibi inter gentasAl Quoniam magnificata

Psͣ. 32.

Psͣ .103.

Psͣ .36.

teavllce

Psͣ .9.

P ſuꝑ quā eſtgloria dn̄iAllegoricede chriſto

Moraliter

Psͣ .5.

aliter.

Psͣ .4.

itꝭ vaS 4 X 1