¶ Cāticum pſalmi ipſi dauid.Aratum cor CVII¶ p Imeū deꝰ paratū corF ¶ meū: cātabo eti pſalelā in gl̓iā mea. Exurge pſal-ſꝫ teriū ⁊ cithara: exurgā diluculo. Cōfitēbor tibi in ppl̓isk dn̄e: et pſallā tibi ī natiōibꝰ.1 Quia magna eſt ſuꝑ cęlosm miſcd̓ia tua: et vſqꝫ ad nu-bes v̓itas tua. Exaltare ſuꝑcęlos deꝰ ēt ſuꝑ omnē terrās gl̓ia tua: vt liberēt̉ dilēcti tui.
ſpes mea tota ꝯſiſtit: q̨̄ ſūt charitas adoptiōis: ꝟitaſ ꝓmiſſiōiſ:ptās redditiōis: Scio cui credidi ⁊ certꝰ ſū: qꝛ ī charitate nimiaadoptauit me: qꝛ verax ē in ꝓmiſſiōe ⁊ potēs ī exhibitiōe. Hicē funiculꝰ triplex qͥ difficile rūpit̉: quem nob̓ a patria nr̄a ī hūccarcerē dimiſſū firmit obſecro teneamus: vt ip̄e nos ſubleuet ⁊trahat vſqꝫ ad ꝯſpectū magni dei. Hęc ſuntꝟba btī Bern̄. cū qͦ ad illū ꝯſpectū noſ ꝑducat ip̄e chriſtꝰ qui eſt bn̄dictꝰ in ſęcula ſęculorum. Amen. ¶ Expoſi. Pſalmi. CVIIAratū cor meū ⁊c̄. Titulꝰ. Cāpticū pſalmi ipſi dauid. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit d̓ humilitate eccl̓ię:In iſto agit d̓ liberatore ꝑ queꝫ exaltata eſt.Agit enī h̓ de duabꝰ naturꝭ ī chriſto: vn̄ deip̄o intitulat̉ pſalmꝰ. Et ē ſenſus: Cāticumpſalmi .i. pſalmꝰ iſte qͥ agit d̓ mētꝭ iocūditate/ q̄ d̓ bonis oꝑbꝰ ꝓcedit: ad q̨̄ idē pſalmusnos monet: attribuit̉ ipſi dauid .i. chriſto: qͥin hͦ pſalmo loqͥt̉. Intētio eſt monere nos vtchriſtū credamꝰ verū deū ⁊ hoīeꝫ. Modus.Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo gr̄as agit chriſtdeo pr̄i: qꝛ ſuſcipiēſ paſſionē ſurrexit ī gloriā.Scd̓o dic̄ q̨̄ ſalꝰ facta ſit oī t̓rę ſuꝑ quā ē gl̓iadn̄i: ibi: Ut liberēt̉ dilecti tui. Sciēdū aūt ꝙ ſic̄ vaga legeartꝭ muſicę īuētores carminū ex diuerſiſ ꝟbiſ cōpīgūt carmīa:Ita pſalmꝰ iſte cōpactꝰ eſt ex duabꝰ ꝑtibꝰ extremis: quinqͣgeſimoſexto .ſ. Miſerere mei deꝰ/ miſerere ⁊cͣ. ⁊ qͥnqͣgeſimoſnono .ſ.Deus repuliſti. Nō tn̄ idē eſt titulꝰ ī illis pſalmis et ī iſto. Quętituli mutatio nos in p̨̄dictis pſalmis ad aliū mittit ītellectum:Cū enī in pͦ illoꝝ on̄datur fuga dauid ⁊ hūilitas eiꝰ: ī altero fortitudo ⁊ victoria: hic ꝟo on̄dat̉ humilitas chriſti in carne ⁊ altitudo ī diuinitate: in illis p̨̄cedētibꝰ mittimur ad intellectū huiꝰ.Loqͥt̉ aūt in hͦ pſalmo chriſtꝰ/ qn̄qꝫ ī ꝓpria ꝑſona: qn̄qꝫ in ꝑſonamēbr̄oꝝ. Primo gͦ ī ꝓpria ꝑſona dic̄ ad pr̄em: a ¶ Paratumcor meū: O deꝰ pr̄ ad laudādū te. Et vt gemīatio notet ꝯfirmationē: repetit: Paratū cor meū: Et iō faciā id ad qd̓ ꝑatū eſt cor .ſ. cātabo ⁊cͣ. Uel ſic/ a ¶aratū/ ē/ cor meū/ adpatiēdū. b ¶ Paratū cor meū ad reſurgēdū. ci Catabo/ īhilaritate cordis. d Et pſallā/ ī ſctītate oꝑis: Et hͦ e Ingl̓ia mea .i. ꝓ gl̓ia reſurrectiōis meę: Uel ꝓ gloria/ victorię⁊ triūphi habiti d̓ diabolo: ꝓ qͣ ip̄e gaudēs paſſus ē: qd̓ idē eſtqd̓ cātare ⁊ pſallere. Hoc ſignificatū eſt. ij. Regꝭ. vj. c. ꝙ dixitdauid: Ibo ⁊ reducā arcā dn̄i cū bn̄dictiōe ī domū meā. Et ſeqͥtur: ꝙ reducēs ꝑcutiebat ī orgāiſ armigatꝭ ⁊ ſaltabat totꝭ viriban̄ dn̄ꝫ. Per dauid ītelligit̉ chriſtꝰ: qͥ venit d̓ cęlo ī mūdū vt reduceret arcā .i. eccl̓iā ſuā: in domū ſuā cęleſtē: et ī reductiōe pſallebat ī organis armigatꝭ .i. ad armū ligatꝭ .ſ. ī ligniſ crucꝭ. Seqͥt̉vox pr̄is ad filiū/ vel filij ad corpꝰ aſſūptū: f ¶xurge pſalteriū ⁊ cithara .i. o fili ſurge a morte. Et vocat filiū pſalteriū etcitharā. Pſalteriū ꝓpt̓ moꝝ ⁊ v̓tutū ꝯcordiā. Citharā ꝓpt̓ carnis mortificationē. Deīde rn̄det filiꝰ: et eſt qͣſi dialogꝰ. g Exurgā dilucl̓o .i. mane. Ex hͦ loco habet̉ ꝙ chriſtꝰ diluculo ſurrexit. Et pꝰqͣꝫ reſurrexero dic̄ chriſtꝰ: ¶ Cōfitebor tibi ī popul̓ dn̄e .ſ. ī ppl̓is chriſtiāiſ. ¶ Et pſallā tibi ī natiōibꝰ oībus qͥbꝰ filiꝰ nomē pr̄is ꝑ apl̓os māifeſtauit: et ip̄i ꝯfeſſi ſūt fidēeiꝰ. Cōfitebor/ inqͣꝫ/ ⁊ pſallā: ¶ Quia magna ē ſuꝑ cęlos miſcd̓ia tua .i. qꝛ tu o miſcd̓ia tua exaltaſti hūanitatē meam ſuꝑ cęlos: vbi etiā āgeli bn̄ficijs tuis fruūt̉. m Et vſqꝫ adnubeſ .i. vſqꝫ ad apl̓os: ē n¶ Ueritas tua .i. īpletio ꝓmiſſionis tuę. Uel veritas tua: quā ꝑ ſpm̄ tuū docuiſti eos: ſic̄ egoꝓmiſerā eis/ Ioh̓ .xvj. c. dicēs: Cū venerit ille ſpūs ꝟitatꝭ docebit voſ oēꝫ ꝟitatē. Hęc ꝟitaſ vere fuit ī apl̓is ſic̄ in nubibꝰ: qꝛſic̄ nubes īplet̉ aqͣ ⁊ pꝰ modū pluit ſuꝑ t̓rā: ita apl̓i īpleti ꝟitate ⁊doctrina ſpūſſctī pluer̄t ſuꝑ t̓rā eccl̓ię pluuiā doctrinę. Eſa. lx. bQui ſūt iſti qͥ vt nubes volāt? Seqͥt̉ vox eccl̓ię qͣſi p̨̄miſſa audientꝭ ⁊ applaudēdo dicētꝭ ad chriſtū: o Exaltare ſuꝑ cęloſdeꝰ .i. o chriſte māifeſta ꝙ tu ſis exaltatꝰ ſuꝑ cęlos: pEt ſuꝑoēꝫ t̓rā exaltet̉/ gl̓ia tua .i. reſurrectio ⁊ aſcēſio ⁊ ſeſſio tua addexterā pr̄is/ q̨̄ ad gl̓iā tuā ꝑtinēt: p̨̄dicet̉ ⁊ māifeſtet̉ ꝑ apl̓os: d̓qͥbꝰ dixiſti: vſqꝫ ad nubes v̓itas tua. ¶ Moralit̓ a ¶ Paratū cor meū. Sup̄ īuitauit ꝓph̓a ad ꝯfeſſionem cū dixit ter:Cōfitemī dn̄o ⁊cͣ. Hic rn̄det auditor dicēſ: Paratū cor meū
deꝰ qͥ ad ꝯtritionē: b ¶Paratū cor meū/ qͦ ad fidē: q̨̄ parat⁊ purificat. Actꝭ. xv. b. Fide purificāſ corda eoꝝ. e Cataboqͦ ad ꝯfeſſionē: d ¶ Et pſallā qͦ ad ſatiſfactioneꝫ. Et hͦ e¶ Ingloria mea .i. ī puritate ꝯſcīe meę. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hͦ ē ſteſtīoniū ꝯſcīę nr̄ę. Vel ẜm Bern̄. ſic: a Paratū cor meūdeꝰ ad aduerſa: ꝑatū ad ꝓſꝑa: ꝑatū ad humilia: ꝑatū ad ſublimia: ꝑatū tibi dn̄e vacare: ꝑatū ꝓximis mīſtrare: ꝑatū ad oīa q̨̄cūqꝫ p̨̄cęꝑis. Vn̄ n̄ ſemel ſꝫ ſcd̓o d̓r: b ¶ Paratū cor meum ⁊cͣ. Qui aūt habꝫ cor itaꝑatū ad oīa: tal̓ pōt hr̄e pacē cordis et gaudiū. Un̄ bn̄ pꝰ hͨ ſubdit: c Cātabo. Et qͥhꝫ cor tale ⁊ intꝰ gaudiū p̄t oꝑari ⁊ bonā cōſcīaꝫ hr̄e: Un̄ addit dEEt pſallā in gl̓iaᶻmea. Sꝫ qꝛ hͦ ꝓmittēdo dic: et multi ꝓmittūt ⁊ nō ſoluūt: Bn̄ ſubiūgit: f¶ Exurgepſalteriū ⁊ cithara .i. ſtatī exurgāt bonaoꝑa. Per pſalteriū decachordū/ ītelligit̉ im capletio decē mandatoꝝ. Per citharā/ carnismortificatio. Supͣ. Cōfitemī dn̄o ī cithara:ī pſalterio decē chordarū pſallite illi. Sꝫ qꝛnihil poſſumus facere ſine gratia dei/ addit:¶Exurga d̓ vitio .ſ. ad bona oꝑa: h ¶ DDiluculo .i. ī ortu gr̄ę. Sup̄. Ortꝰ ē ſol ⁊ ꝯgregabūt̉ .ſ. ferę ⁊ beſtię pctōꝝ: ⁊ ī cubilibꝰ ſuiſ collocabūt̉. q. d. pctā fugiēt ⁊ hō exurget ad bona oꝑa. Un̄ ſeqͥt̉ ibi: Exibit hō ad opꝰ ſuū ⁊cͣ. Sūt ātqͥdā qͥ mal̓ nō purgatꝭ volūt bona oꝑa facere: qd̓ ē ꝯͣ naturā: qꝛpͥuſ eradicādę ſt̓ ſpinę ⁊ vrticę: ⁊ deīde bonę plātę plātādę. Sicpͥus d̓r: Declīa a malo: et poſtea addit̉: et fac bonū: Un̄ ſubditiſ Cōfitebor tibi ī ppl̓is dn̄e: Ecce pctī eradicatio ꝑ ꝯfeſſione. kEEt pſallā tibi in natiōibus: Ecce bona operatio.Sꝫ nota ꝙ dic̄. Cōfitebor tibi ī ppl̓iſ .i. ī ocul̓ oīm: qd̓ ē ꝯͣ qͣſdā ꝑſonas q̨̄ volūt ꝯfiteri ī camerꝭ ⁊ ī locꝭ ſuſpectꝭ. Item dicit:pſallā .i. bona oꝑa faciā: n̄ ad vanā gl̓iā: ſꝫ/ tibi .i. ad honorē tuum: Et hͦ: ī nationibꝰ: vl̓ ī plebibꝰ alia lr̄a. Iuxͣ illud Mat.v. b. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ vt videant oꝑa vr̄a bona ⁊cͣ.Hęc āt duo .ſ. ꝯfeſſio ⁊ bona oꝑatio faciēda ſūt ī ſpe venię ⁊ cūtīore vīdictę: Un̄ addit: l Quia magna ē miſcd̓ia tua: n̄tm̄ ſuꝑ pctōres: ſꝫ etiā ſuꝑ celos .i. ſuꝑ iuſtoſ ⁊ ꝯtēplatiuos: qͥqͣꝫtūcūqꝫ iuſti ſint/ ncc̄e hn̄t n̄ iuſticiā allegare ſꝫ miſcd̓iā implorare. Qꝛ vt dic̄ Gregꝰ: vita ſctōꝝ ſuccūbit ſi pietaſ d̓ſit. Iob. ix.b. Si habuero qͥppiā iuſtū n̄ rn̄debo: ſꝫ meū iudicem dep̄cabor.m Et vſqꝫ ad nubeſ v̓itas tua .i. vſqꝫ ad pctōreſ puniēdoſ.Iudę. j. d. Hi ſt̓ nubes ſine aqͣ q̨̄ a vētꝭ circūferunt̉. Sic gͦ dixitdei miſcd̓iā eē ſuꝑ iuſtos ⁊ ſctōſ: ⁊ ꝟitatē iuſticię ſuꝑ pctōres maloſ. Sꝫ ne credat̉ ꝙ tm̄ pͥmiſ fiat miſcd̓ia: ⁊ tm̄ alijs iuſticia: qͣſi cācellatꝭ māibꝰ aūt ſermōibꝰ/ addit: o¶ Exaltare ſuꝑ cęlos deꝰ.i. fac vt ip̄i cęleſtes hoīeſ te exaltēt bonis oꝑbꝰ: ⁊ ſic iuſticiā faciēteſ d̓ iuſticia remūerēt̉. Exaltat̉ aūt dn̄s ī bonis hoībꝰ: ꝑ bonā famā/ ꝑ cultū / ꝑ iudiciū/ ꝑ fidē/ ꝑ ꝯtēplationē. Psͣ. Exaltatedn̄ꝫ deū nr̄m. p ¶ Et ſuꝑ oēꝫ t̓ra .i. ſuꝑ pctōres: qͥ ſūt oīs t̓ra.i. oīno t̓reni: Sit/ q Gl̓ia tua .i. miſcd̓ia: q̨̄ d̓r gl̓ia. Ro. iij. d.Oēs peccauer̄t ⁊ egēt gl̓ia dei. Et d̓r miſcd̓ia dei gl̓ia eiꝰ: qꝛ ſic̄d̓r ī Collecta: Oīpotētiā ſuā ꝑcēdo maxīe ⁊ miſerēdo māifeſtat.r ¶ Ut liberēt̉. Scd̓a ꝑs: ī qͣ on̄dit q̨̄ ſalꝰ facta ſit oī t̓ręf. Et ſb̓dit de hūilitate chriſti ⁊ maieſtate eiꝰ. Eſt gͦ ſenſus: Exaltare.⁊cͣ. et ſuꝑ oēꝫ ter. gl̓. t. vt liberēt̉ dilecti tui/ de māu diaboli: qͥ eos tenebat: Quoſdā in pctō: qͦſdā in limbo. Zach̓. ix. c.Tu qͦꝫ eduxiſti vīctos tuoſ d̓ lacu ī qͦ n̄ erat aqͣ. Propt̓ hͦ ī ꝑſonaātiqͦꝝ patꝝ clamat eccl̓ia ī aduētu: Ueni ad lib̓andū noſ. Et vt hͨliberatio fiat: Saluū fac meMoralit̓ r ¶ Ut liberēt̉ dilecti tui. Sup̄ petijt vt gl̓ia dn̄i.i. eiꝰ miſcd̓ia appareret ſuꝑ oēm terrā .i. ſuꝑ pctōres. Et ad qͥdhͦ petijt declarat dicēs: Ut liberēt̉/ a ſeruitute pctī ⁊ diaboli.s ¶ Dilecti tui .i. ip̄i hoīes pctōres qͦs diligit: n̄ inqͣꝫtū pctōres:qꝛ odiſti oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē: ſꝫ inqͣꝫtū cręaturę tuę: Quia ſic̄dr Sap̄. xj. d. Diligꝭ oīa q̨̄ ſt̓ ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti. Et ītātūdilecti/ ꝙ te feciſti ſeruū vt eos liberares: mori voluiſti/ vt eosredimeres. Apocꝭ̓. j. b. Qui dilexit nos ⁊ lauit nos a pctīſ nr̄is īſāguīe ſuo. Oſee. iij. a. Diligit dn̄s filios iſrl̓. .i. chriſtianos: quioculo fidei vidēt deū: et ip̄i reſpiciūt ad deos alienos ⁊ diligūtvinacia vuarū .i. tꝑalia. Psͣ. Ut qͥd diligitꝭ vanitatē. Et nota ꝙX deus pat̓ liberat
Xgaud.rcs. 4. i.
Al̓ ⁊ pſalinūdicam
Al̓ r pſalmūdicam tibi inter gentasAl ⁊ Quoniam magnificata
Psͣ. 32.
Psͣ .103.
Psͣ .36.
teavllce
Psͣ .9.
P ſuꝑ quā eſtgloria dn̄iAllegoricede chriſto
Moraliter
Psͣ .5.
t̄aliter.
Psͣ .4.
itꝭ vaS 4 X 1