Pſalmus

a tio ſuꝑ pͥncipeſ: et terrare fec̄eos ī inl̓uo et nō ī via. Et adiuuit pauperem dē inopia:⁊ poſuit ſicut oues familiaſ.Uidebūt recti et lętabūt̉: etẜ oīs iniqͥtas opilabit os ſuū.in Quis ſapiens et cuſtodietnhęc: et ītelligetꝭ miſcd̓ias dn̄i.

ꝯtēptꝰ ſuꝑ prīcipes. Probato enī ꝙ ſint hęretici reprobātur ab eccl̓ia ⁊ ꝯtēnunt̉: Et ſic̄ d̓r Mat. v. b. Sal īfatuatū foraſꝓijcit̉ ⁊ ab hoībꝰ ꝯculcat̉. a Et errare fec̄ dn̄s/ eos .i. reliqͥt eos ſibi: n̄ ducēs eos neqꝫ regēſ: Un̄ errauer̄t/ b ¶ IIn īuioinfidelitatꝭ: ¶ Et n̄ in via/ fidei: De qͣ. jͣ. Uiam ꝟitatꝭ elegi.Iſte aūt error d̓ ſuꝑbia eoꝝ naſcit̉: qꝛ putātes ſe aliqͥd eē cū nihil ſint: Gal̓. vj. euaneſcūt in cogitatiōibꝰ ſuis: ⁊ obſcurat̉ inſipiēs cor eoꝝ: dicētes enī ſe ſapiētes eſſe ſtulti facti ſūt. Sꝫ ecōtrario dn̄s docet fideles viā/ ⁊ ſeruat eos ab errore ꝓpt̓ hūilitatē ſuā: qꝛ d̓ ſua ſapīa nō p̨̄ſumūt/ ſꝫ ī captiuitatē redigūt oēꝫ intellectū ſuū/ in obſequiū chriſti: Vnde ſubdit: d ¶ Et adiuuitpauꝑem .i. fidelē eccl̓iā: quę ſe pauꝑem ſenſu reputat: e¶ DDeinopia .i. ꝓpt̓ hͦ ꝙ ſe inopē reputat: nō d̓ ſe p̨̄ſumēs/ ſꝫ tota ſpēī deo ponēs. Adiuuit dico ita ꝙ eā in īnocētia ſeruat: ⁊ nūeꝝfideliū ml̓tiplicat. Hoc ē qd̓ ſb̓dit̉: f.¶ Et poſuit ſic̄ oues familiaſ: qd̓ ſic legēdū ē: Poſuit/ illū vl̓ illa pauꝑeꝫ .ſ. eccl̓iā: familias ml̓tiplicādo fideles: ſic oues .i. in īnocētia ⁊ ſimplicitate. In hͦ etiā ꝙ dic̄ pͦ ſingl̓arit̓/ pauꝑeꝫ: ⁊ d̓ eodē addit pl̓alit̓familias ⁊ oues: īnuit ꝙ iſte vel iſta pauꝑ ē familię multę. i.multę eccl̓ię: tn̄ vna ē eccl̓ia ⁊ vna ouis. Hęc aūt tāta myſteriadiu latētia ⁊ iō dulcit̉ inuēta: h ¶ Uidebūt recti ꝑ fidē: et vidētes lętabūt̉. kEt oīs īiqͥtas/ hęreticoꝝ garriēſ ꝯͣ vnitatē eccl̓ię: ¶ Opilabit os ſuū ꝯuicta ⁊ ꝯfuſa. Iob. v. c. Eritegeno ſpes: īiqͥtas aūt ꝯͣhet os ſuū. Ex qͦ gͦ dn̄s ita adiuuat pauperē .i. eū qͥ n̄ d̓ ſe ſꝫ d̓ miſcd̓ia dei ꝯfidit: m QQuis ſapiēs etcuſtodiet hec: vt .ſ. n̄ d̓ ſe p̨̄ſumat: ſꝫ d̓ miſcd̓ia dei ꝯfidat? Hocē qd̓ ſeqͥt̉: n ¶ Et ītelliget miſcd̓ias dn̄i: n̄ ſua merita: ⁊ ſictotū legit̉ ſb̓ int̓rogatiōe. Vel p̄t ibi termīari int̓rogatio. Quiſſapiēs ⁊ cuſtodiet hęc? q. d. qͥ ē ſapiēs: cuſtodiet hͨ: vt .ſ. ſithumil̓ ⁊ pauꝑeꝫᵖ reputet. Et bn̄ dꝫ hͦ facere: qꝛ ſi fecerit/ ītelliget miſcd̓ias dn̄i: ꝙ .ſ. d̓ errore liberat egenū ⁊ d̓ ꝯſuetudinepraua ⁊ d̓ naufragio: ꝙ deniqꝫ ꝯſtituit eū ī ppl̓o: nō illo vbi ſuꝑbis reſiſtit ſed in populo ſuo/ vbi humilibꝰ dat gratiam.ſic̄ dic̄ alia lr̄a: Effuſus ē ꝯtēptꝰ ſuꝑ prīcipes. Et quia itaſūt intēti circa ꝯtētiōeſ: iō nō p̄n̄t ſtudere vtilitati aīaꝝ: nec meditari legē dei: Un̄ addit: aEt errare fec̄ eoſ. Mat. xxij. c.Erratꝭ neſciētes ſcpͥturas. Fęcit/ dico/ punitiue vel ꝑmiſſiue.Eſa. xix. c. On̄s miſcuit ī medio eiꝰ ſpm̄ ꝟtigīs: ⁊ errare fec̄ ęgyptū. b¶ An īuio diuitiaꝝ ⁊ ſuꝑbię: q̨̄ ſūt cauſę qͣre ꝯtēdūt. Dediuitijs. Gen̄. xiij. b. Erat eoꝝ ſub̓a multa ⁊ nō qͥbāt hītare cōmunit̓: vn̄ ⁊ facta ē rixa int̓ paſtores gregū abraā et loth. De ſuperbia. Prouer. xiij. b. Int̓ ſuꝑbos ſꝑ iurgia ſūt. In his inuijserrāt multi ſequētes diuitias ⁊ vanitatē. Propt̓ pͥmū dic̄/ Eccͣj.xxxj. b. Btūs vir qͥ inuētꝰ ē ſine macl̓a/ ⁊ qͥ pꝰ auꝝ n̄ abijt. Propter ſecūdū/ Hiere. ij. a. Ambulauer̄t pꝰ vanitatē: ⁊ vani factiſūt. c ¶ Et n̄ in viā/ pauꝑtatꝭ ⁊ hūilitatꝭ: De qͣ Matth̓. vij. b.Ꝙ anguſta porta ⁊ arta via q̨̄ duc̄ ad vitā. Lucꝭ. xiij. e. Cōtēdite ītrare ꝑ āguſtā portā. In hac via n̄ errat̉: lꝫ multi ſtulticiaꝫ eterrorē reputēt intrare viā iſtā. Eſa. xxxv. c. Hęc erit vob̓ directa via: ita vt ſtulti n̄ errēt ꝑ eā. Et ꝙ ī hac via n̄erret̉/ on̄dit cumſubdit: de Et adiuuit pauꝑere d̓ inopia. q. d. ip̄a inopia ēei adiutoriū ne peccet. f Et poſuit familias .i. ꝯuētꝰ qͥ ſuntobediētes alteriꝰ volūtati: gͦ Sic oueſ .i. dat eis ſimplicitatēet īnocētiā. Itē/ ſic̄ oues .i. ī ouibꝰ ⁊ gregibꝰ ⁊ ſub paſtore: qd̓eſt ꝯͣ religioſos exēptos. Et nota ꝙ dn̄s d̓r adiuuare pauperē d̓inopia: quia inopia a deo data multꝭ modis adiuuat: videlicet:Humiliat .i. tollit occaſionē ſuꝑbię q̨̄ eſt ī diuitijs. Oſee. xiij. b.Retrahit a luxu­ (Adīpleti ſūt ⁊ ſaturati ⁊ eleuauer̄t cor ſuū.ria: qꝛ n̄ hꝫ vn̄ ſuū pauꝑtas paſcat amorē. Econtrario diuitięīcitāt ad luxuriā. Hiere. v. b. Saturaui eos ⁊ męchati ſunt.Retrahit a gula: ſic̄ diuitię irritāt. Lucꝭ. xij. c. Aīa habes ml̓ta ⁊cͣ.Retrahit hoīeꝫ a vindicta. Eccͣj. xiij. a. Pauper lęſus tacebit.Retrahit ab auaricia: ſic̄ diuitię excitāt auariciā. jͣ. Timoth̓. vjb. Qui volūt diuites fieri ⁊cͣ. Glo. Qui diuitias appetit cuꝑeRetrahit ab ocio. Prouer. xvj. d. Aīa laborātꝭ la­ (appetit.borat ſibi: quia compulit illum os ſuū.Retrahit a ſuꝑfluis expenſis: ſic diuitię faciunt eas fieri. Psͣ.Abyſſus abyſſū inuocat. Abyſſus diuitiarū abyſſū expēſaꝝ:qꝛ vbi ſt̓ multę diuitię: ſūt et multi qͥ comedūt eaſ: Eccͣs. v. c.Ab oī malo reuocat: ſic̄ ⁊ diuitię ſūt occaſio oīſ mali. Psͣ. Prodijt qͣſi ex adip̄e iniqͥtas eoꝝ. jͣ. Timoth̓. vj. b. Radix enī ⁊cͣ.Facit deum ſollicitum de homine. Psͣ. Ego auteꝫ mendicus

pniſ amet pegrinū ⁊ dat ei victū atqꝫ veſtitū h Uidebūt recti .i. boni hoīet⁊ deū timētes: Uidebūt ꝓfectū ſupͣ dictū religiōis: i ſvt ex hͦletabunt̉. Boni enī ex hͦ lętant̉ ⁊ mali ꝯfundunt̉: Un̄ ſubdit:k Et oīs iniqͥtas opilabit os ſuū. q. d. mali ⁊ iniqͥ nō hn̄tqͥd dicāt ꝯͣ eoſ. Sup̄. Rex ꝟo lętabit̉ in deo .i. hō iuſtꝰ qͥ ſe bn̄ regit. Ul̓ rex .i. p̨̄latꝰ ip̄iꝰ religiōiſ/ qͥ lętat̉ in deo d̓ ꝓfectu ſubditoꝝ.Un̄ apl̓s Phil̓. iiij. a. Frēſ chariſſimi ⁊ deſideratiſſimi gaudiūmeū ⁊ corona mea. Et laudabunt̉ omēs qui iurāt ī eo. i. qui ſe eivoto religiōiſ aſtrīgūt: qͥ laudant̉ a boniſ n̄ a mal̓: Quia obſtructū eſt os loquētiū iniqͣ. j. Pet̓. ij. c. Sic ē volūtas dei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatꝭ imprudētiū hoīm igͦrantiā. Uel ſic:h Uidebūt recti ⁊cͣ.Recti ſūt qͥ ad cęleſtia ꝑꝰdeſideriū erigūtur: ⁊ adterrena ꝑ amorē nō īcuruant̉. Cantꝭ. j. b. Rectidiligūt te: n̄ tua. Iſti viºdēt te clare: qꝛ n̄ excęcat̉puluere t̓renoꝝ nec ſter­ 6lcoribus hirūdinū: ſicutTob̓. ij. b.ſ. tꝑalibꝰ: q̨̄ hi­ ꝓrūdines .i. ſctī pēnis v̓tu tiotū volāteſ reputāt ſtercora. Phil̓. iij. b. Oīa arbitror vt ſtercora. Multi ſt̓ aūt ſic̄ talpa:q̨̄ n̄ videt nec p̄t viuere niſi ī t̓ra. Sꝫ ſctī ſt̓ vt aqͥla/ q̨̄ hꝫ acutū viſū: Un̄ nūc vidēt ſolē: tn̄ ꝑ ſpeculū in ęnigmate: in futuro aūt videbūt facie ad faciē. Et d̓ vtraqꝫ viſiōe ſeqͥt̉ lęticia: Un̄ addit:i Et lętabūt̉. Un̄ Prouer. xv. d. Lux oculoꝝ lętificat aīam.Ecc̄s. xj. c. Dulce lumē ⁊ delectabile ocul̓ videre ſolē. Iō dicebat/ Tob̓. v. b. Quale gaudiū mihi erit qͥ in tenebris ſedeo ⁊ lumē cęli n̄ video? Sic erūt boni ī lęticia. Sꝫ n̄ ſic īpij n̄ ſic: quiaſeqͥt̉: k Et oīs iniqͥtas opilabit os ſuū .i. os oīs iniquiopilabit̉. jͣ. Regꝭ. ij. b. Impij in tenebris ꝯticeſcent: Et n̄ dicitclaudet: ſꝫ oplabit: in qͦ notatur maior dolor. Prouerb̓. xx. c.Suauis ē hoī panis mēdacij .i. pctm̄ qd̓ ꝑ delectationē blandit̉et refectionē ꝓmittit: ſed mētit̉. Et ſequit̉: Poſtea implebit̉ oseiꝰ calculo: in qͦ notat̉ pęna pctōꝝ. Calculꝰ ē lapis ignitꝰ: qͦ ſi osimpletū fuerit vret illud: in qͦ notat̉ pęnę acerbitas/ qꝛ ignitus.Itē qꝛ īplebit̉: notat pęnę vniuerſalitatē. Itē qꝛ lapis ē: notat̉pęnę durabilitaſ: qꝛ lapis qͥ implet os ⁊ maſticari n̄ p̄t trāſglutiri nō pōt nec expui. Et qꝛ pauci ſūt qͥ p̨̄dicta ꝯſiderēt .ſ. ꝓfectūreligioſoꝝ/ gaudia iuſtoꝝ/ pęnā reproboꝝ: q̨̄rit: m Quis ſapiēs ⁊ cuſtodiet hęc .ſ. p̨̄dicta? q. d. quiſ ē ita ſapiēs vt velitcuſtodire pauꝑtatē in religiōe rectitudinē in corde viſū ſiue lumē in rōne/ lęticiā in mēte/ pęnaꝫ reproboꝝ ī memoratiōe? q. d.pauci ſūt tales. Deūt̓. xxxij. d. Gēs abſqꝫ ꝯſilio ⁊ ſine prudētia:vtinā ſaꝑent ⁊ ītelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt. n ¶ Et ītelliget miſcd̓ias dn̄i: qͣs ml̓ti recipiūt ⁊ pauci ītelligūt. Miſeriricordias dic̄ pluralit̓: qꝛ multę ſūt dei miſcd̓ię. Et btūs Bern̄.ſeptē aſſignat miſcd̓ias: ſic̄ diximꝰ. sͣ. ibi: Miſcd̓ias dn̄i ī et̓nicātabo: Quaſ ⁊ h̓ ꝓpt̓ eos qͥ nō audierūt: vl̓ nō recolūt poſſumꝰrepetere. Dic̄ igit̉ btūs Bern̄. Septē in me īuenio dei miſcd̓iaſPrīa ē/ ꝙ a multꝭ pctīſ adhuc ī ſęcl̓o poſitū me cuſtodiuit. Prima inqua n̄ int̓ oēs qͣs mͥ impēdit: ſꝫ int̓ ſeptē pͥma. Et hͦ tribusmodis: occaſiōis ſubtractiōe: reſiſtēdi data ꝟtute: affectiōis ſanitate. Scd̓a miſeratio fuit expectatio ſuſtinētꝭ qͣ tardabat vltionē: qꝛ īdulgētiā cogitabat/ longanimit̉ expectās electionē p̨̄deſtinatiōis ſuę īpleri volēs/ et qͣ nos dilexit nimiā charitatē. Teltia miſeratio fuit ꝙ ad pnīaꝫ me ꝯuertit ꝯcutiēs cor meū ⁊ excitās vt aduerteret meoꝝ vulnera pctōꝝ et vulnerū ſentiret dolorē/ terrēſ ⁊ deducēs ad portas īferi: et meliorē mͥ ꝯſolationē inſpirās/ ſpē indulgētię largiēdo. Quarta miſericordia fuit ꝙ ſuſcępit miſericordit̉ pęnitētē: Sic enī ex toto īdulſit ⁊ tā liberaliteroēꝫ donauit īiuriā/ vt iā nec dānet vlciſcēdo nec ꝯfūdat īproꝑando: nec minꝰ diligat īputādo. Seqͥt̉ miſcd̓ia qͥnta ꝑ quam mihiꝯtinēdi deīceps et emēdatiꝰ viuēdi p̨̄ſtitit v̓tutē: carnē cū ꝯclpiſcētijs ſuis: p̨̄ſens ſęculū cū curioſitatibꝰ ſuis: et etiaꝫ ip̄m cūtēptatiōibꝰ ſuis ꝯterēs ſathanā ſub pedibꝰ meis. Sexta miſericordia eſt gr̄a ꝓmerēdi bona ęt̓na: q̨̄ gr̄a ī tribꝰ maxime ꝯſtat: īodio p̨̄teritoꝝ maloꝝ: ī ꝯtēptu p̨̄ſentiū bonoꝝ: ī deſiderio futuroꝝ. Septī a miſcd̓ia ē ſpes obtinēdi: Tria ſiqͥdē ꝯſidero ī qb̓ꝰꝯſiſtit:

3

Psͣ .118.Roma. 1. c.

Bsͣ. 62.

Al̓ t ſedu

Al̓ ra meicitateAl̓ ī iocū-

l Al̓ rmilſerItiones

1. Corꝭ. 13

jMoralit̓. kſ

Caleul̓ ad

Psͣ .88.

Septē dei iſericordie

Quia-

Psͣ .41.Psͣ. 72.Psͣ. 39.