QVI

gͦ ī exitꝰ aqͣꝝ. Etr collocauit illicēſuriēteſ: et ꝯſtituer̄t ciuitatēhabitatiōis. Et ſemīauerūtſͦ agros e̓t plātauer̄t vineaſ: ⁊kfecerūt fructūr natiuitatꝭ. Etn benedixitreiſ et multiplicatig ſūt nimiſ: et iumēta eoꝝ nonp rminorauit. Et pauci facti ſt̉:⁊ ēt vexati ſt̄ a tribulatiōe magͦ loꝝ ēt dolore. Effuſa ē ꝯten

a In exitꝰ aqͣrū: vt .ſ. nō tm̄ retineāt aqͣs: ſꝫ ⁊ alijs effundāt.Hoc totū d̓r iudęis/ Matth̓. xxj. d. Auferet̉ a vob̓ regnū dei ⁊dabit̉ gēti faciēti fructū eiꝰ. Et ꝓph̓atū fuit/ Eſa. xlj. e. Aꝑiā inſupinis collibꝰ flumīa: ⁊ ī medio cāpoꝝ fontes: ⁊ ponā deſertū inſtagna aqͣrū ⁊ terrā inuiā in riuos aqͣrū. b ¶ Et collocauit illic .ſ. ī exitꝰ ⁊ ī plenitudine aquarū doctrinę:c Eſuriētes .ſ. gētes: qꝛ expulſis iudęis adoctrina euāgelica/ gētes in ea ſūt collocatę.Lucꝭ. j. e. Eſuriētes īpleuit bonig: et diuitesdimiſit īanes. Illę gētes: e. ¶ Cōſtituerūtciuitatē habitatiōiſ .i. eccl̓ia: in qͣ ab oībꝰ⁊ extra quā/ a nullo habitādū eſt. f ¶Et ſeminauer̄t/ bonis hoībꝰ: vel ſemīe ꝟbi dei:AAgros .i. mūdū/ vel hoīes de mūdo qͥbꝰp̄dicauer̄t. Mat. xiij. e. Ager ē mūdꝰ: bonūꝟo ſemē hi ſūt filij regni. h ¶ Et plātauer̄tvineas .i. ꝑticulares eccl̓aſ. Eſa. v. b. Uineadn̄i exercituū domꝰ iſrl̓ ē .i. eccl̓ia q̨̄ eſt ꝯgregatio fideliū vidētiū deū ꝑ fidem: ⁊ viri iudagermē eiꝰ delectabile. Septuagīta: Nouella plātatio dilectiſſima. Ibi enī plātati fuer̄t ⁊ germīauer̄t viri iuda .i. ꝯfitētes deūore/ ſic̄ credebāt corde. Ro. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā/ ore aūtꝯfeſſio fit ad ſalutē. Fides aūt ſine oꝑbꝰ mortua ē: Iaco. ij. d.Un̄ addit d̓ oꝑibꝰ: k Et fecer̄t fructū natiuitatꝭ .i. oꝑa q̨̄debēt facere fideles filij dei. j. Ioh̓. v. a. Oīs qͥ credit qm̄ ieſusē chriſtꝰ ſex deo natꝰ ē. ¶ Et/ qꝛ fecer̄t fructū bn̄dixit eiſ augēdo gr̄aꝫ/ q̨̄ ē bn̄dictio .i. bona datio. Ecōtrario aūt maledicitſterilibꝰ: ſic̄ ficui in qͣ fructū n̄ reꝑit: Mat. xxj. b. m Et ml̓tiplicati ſūt nimis: numero ⁊ merito recepta bn̄dictiōe gr̄ę/ q̨̄dat incremētū rebꝰ. Prouer. x. c. Bn̄dictio dn̄i diuites facit.Actꝭ. ij. g. Habētes gr̄am ad oēꝫ ꝑlebē: dn̄s aūt augebat qͥ ſalui fierēt qͦtidie in idip̄m. n ¶ Et iumenta eoꝝ .i. ſimplices ⁊idiotas int̓ eos o ¶ Nō mīorauit/ ſꝫ augmentanit: qꝛ pluresſūt ꝯuerſi ad fidē d̓ ſimplicibꝰ qͣꝫ de ſapiētibꝰ: ⁊ d̓ plębibꝰ qͣꝫ denobilibꝰ. j. Corꝭ. j. d. Uidete vocationē vr̄am fratres: qm̄ nonmulti ſapiētes ẜm carnē nō multi potētes nō multi nobiles: ſꝫquę ſtulta ſūt mūdi elegit deꝰ vt ꝯfūdat ſapiētes ⁊cͣ.ſine aqͣ .i. eādē religionē quę erat ſine aqͥs diuitiaꝝ ⁊ delitiaꝝ:poſuit/ a ¶ In exitꝰ aqͣrū .i. tātū dedit eis de diuitijſ ꝙ ab eisdebet exire ad alios ꝑ largitionē elemoſynarū. Prouerb̓. v. c.In platęis aqͣs tuas diuide. Uel ſic: Poſuit deſertū .i. ip̄amreligionē pauꝑem. In ſtagna aqͣrū/ ſpūaliū .ſ. lachrymarū/gr̄arū ⁊ doctrinarū. Et terram ſine aquā .i. eādē religioneꝫnō habētē aqͣs diuitiarū ⁊ delitiarū: a ¶ In exitꝰ aquarū: vtalijs aqͣs ſapīę ſalutarꝭ ꝑ p̨̄dicationē effundāt. Et ꝙ tales pauperes religiōes deberēt abundare in aqͥs ſapīę ⁊ alios irrigareon̄dit dn̄s qͥ de pauꝑibꝰ piſcatoribꝰ fec̄ apl̓os: Un̄ ſeqͥt̉: b ¶ Etcollocauit/ dn̄s illic .i. ī talibꝰ religiōibꝰ: ¶ Eſuriētes/ illos: de qͥbꝰ Matth̓. v. a. Btī qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā. Talesenī intrāt pauꝑem religionē: vt deo iuſticiaꝫ faciant de ſeipſis.d ¶ Et/ ip̄i ſic collocati: e¶ Cōſtituer̄t ciuitatē .i. ciuiū vnitatē ꝑ ꝯcordiā ⁊ moꝝ vniformitatē: nō ad horā nec ad diē: ſed/ ciuitatē habitatiōis: in qͦ notat̉ ꝑſeuerātia. Psͣ. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū ⁊cͣ. EEt ſemīauer̄t/ ſemīe ꝟbi dei: g. Agroſ.i. corda auditoꝝ. h Et plātauerūt/ plātꝭ v̓tutū: i ¶ Uineas .i. aīas vl̓ ꝯſcīas. Semiāt qͥdē p̨̄dicādo: ſꝫ plātāt ⁊ inſer̄t exempla p̨̄bēdo. Eſa. xxvij. b. Qui egredient̉ impetu a iacob/ implebūt faciē orbis ſemīe. Ad hͦ aūt ꝙ ſemē vel plāta fructificet/duo ſūt neceſſaria: videlꝫ: Primo vt euellant̉ ſpinę ⁊ vrticę vitioꝝ: alioqͥn ſuffocat̉ ſemē ⁊ plāta. Prouer. xxiiij. d. Per agrūhoīſ pigri trāſiui: ⁊ ꝑ vineā viri ſtulti: ⁊ ecce totū repleuerāt vrticę ⁊ operuerāt ſuꝑficiē eiꝰ ſpinę. Hiere. iiij. a. Nouate vob̓ nouale ⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Scd̓o neceſſaria ē pluuia gr̄ę: ſine qͣ nō creſcit ſemē vel plāta. Eſa. xxx. e. Dabit̉ pluuia ſeminituo vbicūqꝫ ſemīauerꝭ ī terra. Cū hͨ duo ſūt ſimul/ ſeqͥt̉ fructusboni oꝑis: de qͦ addit: k ¶Et fecerūt fructū natiuitatꝭ .i.bona oꝑa/ q̨̄ ſūt fructꝰ natiuitatꝭ .i. naturales: qꝛ ſimiles ſūt ſemini. Gen̄. j. a. Lignū pomiferū faciēs fructū iuxta genꝰ ſuū.Hic ē fructꝰ natiuitatꝭ. De fructu aūt innaturali/ Mat. xiij. d.On̄e nōne bonū ſemē ſemīaſti in agro tuo: vn̄ gͦ habet cicania?Eſa. v. b. Expectaui vt faceret vuas ⁊ fec̄ labruſcas? Et pꝰ: Expectaui vt faceret iudicium/ ⁊ ecce iniqͥtas: ⁊ iuſticiā/ et ecce cla-

mor. ¶ Et bn̄dixit eis: De qͥbꝰ dictum eſt ꝙ ſeminauerūtagros ⁊cͣ. In hͦ enī merent̉ bn̄dictionē gr̄ę dei: ẜm ꝙ d̓r Prouer. xj. d. Qui abſcōdit frumēta maledicet̉ in ppl̓is: bn̄dictio ātſuꝑ caput vēdētiū. Et d̓ bn̄dictiōeˢ m Multiplicati ſt̄ merito: qꝛ vt sͣ. dictū ē: Bn̄dictio dn̄i diuites fac̄: Prouer. x. c. Multiplicati ſt̄ ⁊ nūero iſti ſemīatores .ſ. pauperes p̨̄dicatores: n¶ Et tn̄ iumēta eoꝝnō mīorauit. Iumēta .i. iuuamēta eoꝝ .i.neceſſaria victui: q̨̄ n̄ minorauit dn̄s licꝫ eosml̓tiplicauerit: qꝛ ita defacili ⁊ magꝭ libēt̓ paſcit cētū vl̓ mille ſic̄ vnū. Et qͥ eoſ ml̓tiplicatietiā neceſſaria eiſ ml̓tiplicare p̄t ⁊ vult. Mat.xvj. b. Modice fidei qͥd cogitatꝭ ī cordibusvr̄iſ: qꝛ paneſ n̄ habetꝭ: nōdū intelligitꝭ neqꝫrecordamī qͥnqꝫ panū ī qͥnqꝫ milia hoīm ⁊cͣ.Mat. vj. d. Reſpicite volatilia cęli q̨̄ nō ſerūt neqꝫ metūt neqꝫ ꝯgregāt in horrea: ⁊ pr̄veſter cęleſtis paſcit ea: nonne vos magispluris eſtis illis:p ¶ Et pauci facti ſūt ⁊cͣ. Septīa ꝑs d̓ hęreticꝭ: qͥbꝰ qͣſi ciuilibꝰ bellis qͣtit̉ eccl̓ia. Quaſi ꝟo nūc qͦꝫ d̓ eiſdē dicat: d̓ qͥbꝰ. sͣ. loq̄bat̉ ita ꝯiūgit ꝟba: Multiplicati ſūt ⁊ pauci facti ſūt: cūtn̄ d̓ fidelibꝰ dicat: multiplicati ſūt: de hęreticꝭ ꝟo: et paucifacti ſūt. Ita ꝟo ꝯiūxit ꝓpt̓ cōmunia ſacramēta. Pertinēt enīad ppl̓m dei ꝑ ſpeciē pietatꝭ/ n̄ ꝑ ꝟitatē. ij. Timoth̓. iij. a. Speciē qͥdē pietatꝭ hn̄tes/ ꝟtutē aūt eiꝰ abnegātes. Vn̄. j. Ioh̓. ij. c.Ex nob̓ exier̄t ſꝫ ex nob̓ nō erāt. Qui licꝫ ſint multi: bn̄ tn̄ paucidicūt̉: qꝛ ab vnitate diuiſi/ in qͣ ſūt multi. Multi gͦ numero: ſedpauci ſūt merito: vel potiꝰ nulli. Nec ſolum pauci: ſed q Etvexati ſūt a tribulatiōe maloꝝ .ſ. dęmonū. s Et dolore/ ſuoꝝ cordiū. Neceſſe ē enī vt dolor ⁊ tribulatio illata īſidijſdęmonū/ eos ſequāt̉ qͥ auctorē ſalutꝭ relinquūt. Nec tm̄ tribulationē ⁊ dolorē: ſꝫ ⁊ diſcordiā ⁊ ꝯͣdictionē habēt int̓ ſe: Un̄ addit:t ¶ Effuſa ē/ qͣſi ꝑ totū: v ¶ Cōtētio ſuꝑ prīcipes .i. ſuꝑ hęreſiarchas: qꝛ eoꝝ ſectę ſūt ꝯͣrię: licet oēs ſimul ſint ꝯͣ fidē. Qd̓ſignificatū eſt in vulpibꝰ ſanſonis: q̨̄ licet hr̄ent caudas ſimul ligatas: tn̄ hēbāt facies diuerſas. Vel ẜm aliā lr̄aꝫ: Effuſus eſtcontemptus ſuperMoralit̓ p Et pauci facti ſt̄. Immediate. sͣ. dixit d̓ pauperibꝰ religioſis: Et ml̓tiplicati ſt̓ nimiſ ⁊ iumēta eoꝝ n̄mīorauit: Nūc āt dic̄ qd̓ videt̉ ꝯͣriū: ſꝫ nō ē: Et pauci factit: qꝛ ml̓tiplicati ī nūero ⁊ merito: qͣꝫtū ad vtrūqꝫ/ pauci factiſūt ī ſui reputatiōe. Videt̉ enī ſibi ꝙ pauci ſint nūero: vn̄ ſemꝑad alios attrahēdos laborāt: in qͦ ſe ꝓbāt ꝑtinere ad tab̓naculūeccl̓ię ⁊ ppl̓m dei. Nā cortina cortinā trahit: ⁊ qͥ audit dic̄ veni.Hiere. xxix. b. Hęc dic̄ dn̄s oī trāſmigratiōi .i. oī religiōi: multiplicamī ibi ⁊ nolite pauci eē nūero. Itē quāto magꝭ ml̓tiplicāt̉merito: tāto videtur eis ꝙ pauciores ⁊ pauꝑiores ſint. Gregꝰ.Quāto mēs dignior efficit̉: tāto ſibi īdigna videt̉. Iſte aūt ꝓfectꝰ creſcit ī tribulatiōe: et qͥ vult ꝓficere/ oportet ꝙ tribulationē ſuſtineat: Un̄ ſeqͥt̉: q Et vexati ſūt/ exteriꝰ r¶ A tribulatiōe maloꝝ/ hoīm. ij. Timoth̓. iij. c. Oēſ qͥ pie volūt viuereī chriſto ꝑſecutionē patiēt̉. Eſa. lix. c. Et qͥ receſſit a malo p̨̄dę patuit. Et iteꝝ: vexati ſūt/ interiꝰ: s Dolore/ cōpaſſiōis. ij.Corꝭ. xj. ſ. Pręt̓ illa q̨̄ extrīſecꝰ ſūt inſtātia mea qͦtidiana ſollicitudo oīm eccl̓iaꝝ: quis infirmat̉: ⁊ ego n̄ infirmor? qͥs ſcādalicat̉: ⁊ ego n̄ vror? Pōt etiā recte dici d̓ iuſtis ī eccleſia. pi Etpauci facti ſūt/ nūero: qꝛ. sͣ. dictū ē: Dn̄s de cęlo ꝓſpexit ſuper filios hominū vt videat ſi ē intelligēs aut reqͥrēs deū: Oēsdeclinauerūt ſimul inutiles facti ſūt: nō eſt qͥ faciat bonū: nō eſtvſqꝫ ad vnū. Et vt vexatio daret ītellectū auditui: vexati ſūt.Sꝫ qꝛ duplex ē vexatio: īterior ⁊ exterior. De exteriori dic̄: Atribulatiōe maloꝝ. De interiori addit: Et dolore. Deut̓.xxxij. d. Foris vaſtauit eos gladiꝰ/ ⁊ intꝰ pauor. ij. Corꝭ. vij. b.Forꝭ pugnę intꝰ tīores. Et ſi qͥſ q̨̄rat: vn̄ oriunt̉ hͨ mala ī eccl̓ia:De pctō p̨̄latoꝝ: Vnde addit: ti Effuſa eſt ꝯtētio ſuperprīcipes .i. ſuꝑ p̨̄latos eccl̓ię: qͥ ꝯtēdūt n̄ ꝓ aīabꝰ ſꝫ ꝓ dignitatibus. Lucꝭ. xxij. c. Facta ē ꝯtētio int̓ diſcipl̓os qͥs eoꝝ videret̉eſſe maior. Et dic̄: Effuſa ad denotādū abūdātiā: qꝛ tātū effuſa ē: et ita eoſ occupat ꝯtētio iſta ꝙ oīa alia q̨̄ facere tenēt̉ poſtponūt. Un̄ Bern̄. Vides oēꝫ eccl̓ię feruere c̨elū ſolū ꝓ dignitate tuēda: honori totū dat̉: vtilitati nihil. Inde ē ꝙ dn̄ſ ꝯtēnit eoſ3 ſicut dicit alia littera:

piꝰ

Al̓ reos

H e. j ſunt.minuta

Al̓ ⁊ ſunt diminutaAl̓ Effuſuseſt ꝯtemptusAllegoricede hereticis

Iudicꝭ. 15. a

Aoralt̓ xx

Moxaliteꝫ

Apocꝭ. 22. d

Psͣ. 132.

Psͣ .13.

uo ſunt neſſaria ad hͦvt ſemen velta fructꝭ

Eſa. 28. e.