Pſalmus

mauer̄t ad dn̄ꝫ cū tribularēt̉:a ⁊ d̓ ncc̄itātibꝰ eoꝝ eduxit eoſ.Ett ſtatuit ꝓcellā eiꝰ ī aurā:ꝝ e̓t ſiluer̄t flūctꝰ eiꝰ. Et rlętatiſūt qꝛ ſiluer̄t: et deduxit eoſ īpo̓rtū volūtatꝭ eoꝝ. Cōfiteant̉ dn̄ormiſcd̓ię eiꝰ: et mirakbilia eiꝰ filijs hoīm. Et exal-

i tēt eū ī eccl̓ia plęb̓: et ī catheAdrā ſenioꝝ laudēt eū. PoſuPit flumina in deſertū: et exixtus aquarum in ſitim. Ters ram fructiferam ī ſalſuginē:t a maliciaª habitantiū in ea.Poſuit deſertum in ſtāgnay aquarū: et terram ſine aqua

a Et d̓ ncc̄itatibꝰ eoꝝ eduxit eos: dādo patīaꝫ vt vīcerēt: et pꝰ modū ꝓ victoria dādo coronā. Quā ꝯſiderāteſ n̄ ſolūpatiēt̉ ſꝫ ⁊ libent̓ tormēta ſuſtinebāt: Un̄ ⁊ ſeqͥt̉: b Et ſtatuit procellā eiꝰ ī aurā .i. impetū tormētoꝝ leuem eis fec̄ ⁊ tolerabilē. Gregꝰ. Cōſideratio p̨̄mij minuit vim flagelli. Un̄ debtō ſtephano d̓r: Lapideſ torrētꝭ ei dulces furūt. d ¶ Et ſiluer̄t. .i. n̄clamauer̄t: e ¶ Fluctꝰeiꝰ .ſ. marꝭ .i. tyranoꝝ ꝑiti ſecutiōes: q̨̄ dicūt̉ n̄ clamareiqn̄ in eiſ qͥ patiūt̉clamorē murmuris veliti blaſphemię nō excitāt.Eſt gͦ ſenſus: Siluer̄tfluctꝰ eiꝰ .i. nō fecerūtſctōs murmurare. Un̄d̓ martyribꝰ cātat eccl̓ia: Cędūt̉ gladijs more bidētiū nec muimur reſonat/ nec querimonia: ſed corde tacito mens bene ꝯſciaꝯſeruat patiētiā. Hęc aūt patiētia cā ē ꝯſolatiōis ī aīabꝰ ſctīs:Un̄ addit: ſEt lętati ſt̓ qꝛ ſiluer̄t. Actꝭ. v. gͦ. Ibāt apl̓igaudēteſ a ꝯſpectu ꝯcilij: qm̄ digni habiti ſt̓ ꝓ noīe ieſu ꝯtumeliā pati. Parū aūt eēt hͦ/ niſi p̄miū ęt̓nū hr̄ent: De qͥ ſubdit̉:g ¶EEt deduxit eoſ. i. d̓ marꝭ ꝓcellis duxit: h.¶ In povolūtatꝭ eoꝝ .i. ad portū ſalutꝭ quē volebāt ⁊ toto ceIſiderabāt. Et d̓ hiſ oībꝰ laudādꝰ ē dn̄ſ: Un̄ ſeqͥt̉: ¶ Cōfitedn̄o miſcd̓ię eiꝰ ⁊cͣ: vt. sͣ. expoſitū eſt. k t exaltēt eūī eccleſia ꝑlębis .i. plębs d̓ eccl̓ia .ſ. mīores exaltēt eū ⁊ glorificēt. ¶ Et ī cathedra ſenioꝝ .i. illi qͥ ſunt in p̨̄latiōibuſ:m ¶ Laudēt eū. q. d. ab oībꝰ laudet̉ ꝓ coronis martyrū: qꝛ deqͦlibet ſtatu ꝑduxit ad coronā martyrij: videlꝫ d̓ ſubditꝭ ⁊ de p̨̄latꝭ. Item de ꝯiugatꝭ ⁊ ꝯtinētibꝰ ⁊ pręlatis.bant ꝯͣ eā. Iſti ſenes ⁊ īueterati dierū maloꝝ/ ſūt fomes ⁊ mala ꝯſuetudo. Baruch. iij. b. Inueteraſti ī t̓ra aliena. Et hę ſūtduę malę ncc̄itateſ: q̨̄ tn̄ ꝯͣ clamāteſ nō p̨̄ualēt: Sꝫ/ a¶ Et d̓ neceſſitatibꝰ eorū iſtis/ eduxit eos dn̄s. Hoc facit dn̄s: qn̄aīaꝫ d̓ corꝑe educit. Dū enī hō viuit/ ſꝑ ē qͣſi vallatꝰ iſtꝭ ncc̄itatibꝰ. Vn̄ qͦdā dixit: Pax erit hͨ nob̓ ſꝑ dū vita manebit: Cū pēcore īfirmo q̨̄ ſolet eſſe lupis. Iō clamat apl̓s: Infęlix ego hō⁊cͣ. Ro. vij. d. Vel Psͣ. Educ d̓ carcere aīaꝫ meā ⁊cͣ. Et notaꝙ iſte ꝟſus qͣter ponit̉ in hͦ pſalmo. In pͦ aūt dicit̉: eripuit: induobꝰ ſeq̄ntibꝰ/ liberauit: et in vltimo/ eduxit. Primo enīeſt hō eripiēdꝰ d̓ ore leonis .ſ. diaboli: ẜm ꝙ dicit̉ alibi: Saluame ex ore leonis. Et tādē educēdꝰ d̓ carcere ad btītudinē. PsͣEduc d̓ carcere aīaꝫ meā. Licet aūt ī hac vita d̓ ncc̄itatibꝰ nōeducat oīno: tn̄ ip̄as ncc̄itates enūerat vt nō p̨̄ualeāt: ⁊ tēptatiōes mitigat vt n̄ noceāt ſꝫ iuuēt: Un̄ ſeqͥt̉: b¶ Et ſtatuit ꝓcellā eiꝰ .i. aſperitatē tēptatiōis: c ¶ In aura .i. in trāquillitatē. Tob̓. iij. d. Poſt tēpeſtatē trāquillū facꝭ. Uel procellā eiꝰ .ſ. maris .i. ip̄am tēptationē: quę mare .i. pęnitentiā turbat: Statuit in auram .i. ad vtilitatē ꝯuertit. Aura enī iuuat naues qͣs impedit ꝓcella. j. Corꝭ. x. c. Faciet cū tēptatiōeꝓuētū .i. faciet vt qͥ tēptat̉ in tēptatiōe lucret̉. d ¶ Et ſiluer̄tfluctꝰ eiꝰ .i. motus qͦs tēptatio excitabat. Marci. iiij. d. dixitdn̄s mari: Tace ⁊ obmuteſce. Eccͣj. xliij. c. In ſermōe eiꝰ ſiluit vētꝰ. Poſt hͦ ſeqͥt̉ in aīa qd̓dam gaudiū magnū: Vnde ſubdit: f¶ Et lętati ſt̄/ qꝛ ſiluer̄t/ fluctꝰ tēptationū. Tob̓. iij. d̓Poſt tēpeſtatē trāquillū facꝭ: ⁊ pꝰ lachrymationē ⁊ fletū exultationē infūdis. g ¶ Et in hac trāquillitate/ deduxit eos inportū volūtatꝭ eorū .ſ. ad portū ſalutꝭ quē deſiderabāt .i.ad cęlū qd̓ eſt portꝰ deſiderabil̓. Un̄ d̓r ī or̄one: Vt īdulgētiaꝫquā ſꝑ optauer̄t ⁊cͣ. In inferno aūt nō eſt portꝰ: ſꝫ totū eſt abyſſus. Ex hͦ aūt laudādꝰ ē dn̄s: Un̄ ſeqͥt̉: ¶ Cōfiteāt̉ dn̄o miſericordię eiꝰ: ⁊ mirabilia eiꝰ filijs hoīm: ſicut expoſitū eſt. Nota ꝙ iſte ꝟſus qͣter poſitꝰ eſt h̓: et in pͥncipio pſalmidic̄: Cōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ. Prima ꝯfeſſio eſt īnocētiū:q̨̄ eſt ꝯfeſſio laudiſ. Un̄ alibi: Ex ore infantiū ⁊ lactētiū ꝑfeciſtiaudē ⁊cͣ. Cōfeſſio ꝟ̓o pęnitētiū qͣdruplex ē: qꝛ de cogitatione:ocutiōe: oꝑe: omiſſiōe: Iō quat̉ d̓r Cantꝭ. vj. d. Reuertere/reuertere ſunamitꝭ: reuertere/ reuertere ⁊cͣ. k Et exaltēt eūī eccleſia ꝑlębis: Nō dic̄ pͥncipū: qꝛ ī talibꝰ nō frequent̉ ex

altat̉ dn̄s: qꝛ ip̄i ſemetip̄os exaltāt/ et ꝑ hͦ corruūt in infernum.Eſa. v. d. Nobiles eiꝰ interier̄t fame: ⁊ multitudo eiꝰ ſiti exaruit: ꝓpterea dilatauit īfernꝰ aīaꝫ ſuā ⁊ aꝑuit os ſuū abſqꝫ vllo termino: et deſcēdēt fortes eiꝰ: ⁊ ppl̓s eiꝰ ⁊ ſublimes eiꝰ glorioſiqꝫeiꝰ ad eū ⁊cͣ. ¶ Et ī cathedra ſeniorū laudēt eū: Nō dicit pueroꝝ: quia puerinō debet incathedrari.Ph̓s. Nemo iuuenesſibi eligit duces. Vndep̄ſbyt̉ gręce idē ē qd̓ ſenex latine. j. Pet̓. v. a.Seniores qͥ ī vob̓ ſuntobſecro ꝯſenior. Paul̓ꝰad philemonē: Cū ſistal̓ vt paulꝰ ſenex. Sediā ꝟificat̉ illud Eſa. iij.a. Dabo pueros pͥncieoꝝ. m LLLaudēt eū: Ergo ſe dignos faciant vt poſſintlaudare: qꝛ nō eſt ſpecioſa laus ī ore pctōrꝭ: Eccͣj. xv. c.n¶ Poſuit flumīa ⁊cͣ. Sexta ꝑs d̓ tota eccl̓ia vbi deꝰ ſuꝑbiſreſiſtit ⁊ hūilibꝰ dat gr̄aꝫ: Iaco. iiij. b. Et ē ſenſus: Dixi: Exaltēt eū ī eccl̓ia plębis. Et ſi q̨̄raſ: Quare? Quid enī in eccleſia fec̄? Ecce pͥmū: qꝛ .ſ. ſuꝑb̓ reſiſtit: qd̓ ait hͦ mō: Poſuitflumīa ī deſertū. Flumīa vocat doctrinā q̨̄ fuit ī iudęis vbiꝓphetię currebāt. Hęc gͦ poſita ſūt ī deſertū: qꝛ iā nō eſt apudiudęos ꝓphetia. Eſa. l. a. In increpatiōe mea deſertū faciā mare: ⁊ ponā flumīa ī ſiccū. Idē repetit alijs ꝟbis: p ¶ Et exit̉aqͣrū .i. iudęos/ vn̄ alijs exibant aq̨̄ doctrinę: poſuit/ q Inſiccū .i. fec̄ eos ſiccoſ ⁊ egenoſ. Eſa. xlj. d. Egeni ⁊ pauꝑeſ aqͣſq̨̄rūt et nō ſūt. Nec ſolū doctrinā amiſer̄t ſꝫ fertilitatē opeꝝ cūdoctrina: Vn̄ ſeqͥt̉: r ¶ Terrā fructiferā: prius ꝑ bona oꝑa:poſuit: s. ¶ In ſalſuginē .i. ī ſterilitatē q̨̄ ꝑ ſalſuginē intelligitur: eo ꝙ ſalſus homor fęcūditatē tollit. Hęc ſterilitas ē in illoppl̓o ꝓpt̓ ſua merita: Quia­ t AA malicia habitantiū inea/ terra .i. ꝓpt̓ maliciā ip̄oꝝ iudęoꝝ. Ecce quō deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. Deīde on̄dit: ꝙ humilibꝰ dat gr̄aꝫ: malū eoꝝ ꝯuertēdo ībonū: Un̄ dic̄: v¶ Poſuit deſertū .i. gētes: x IIn ſtagna aqͣrū: vt aq̨̄ doctrinę a iudęis effluētes ī ip̄is remaneant.Et idem repetit: ¶ Et terrā ſine aqua. igētilitatē: poſuitIn exitus aquarū: vt .ſ.Moralit̓ n ¶ Poſuit flumina ⁊c̄. Eodē mō pōt moralit̓ītelligi d̓ doctrina: q̨̄ ī multꝭ locꝭ deeſt: ⁊ vbi aliqn̄ fuit tꝑe apl̓orū ⁊ martyrū abūdātia aq̨̄ ſpūal̓: mō ē deſertū ⁊ penuria: Un̄bn̄ dixit: Poſuit flumīa ī deſertū ⁊ exitꝰ aqͣrū/ illarum:In ſitim: nō aq̨̄ material̓ ſꝫ audiēdi ꝟbum dei. Vel aliter:Flumīa ſūt diuitię q̨̄ fluūt: Quas dn̄s poſuit/ o ¶ In deſertū: qꝛ dedit exēplū deſerēdi eas: Et qꝛ oportet vt ī fine deſerant̉: qꝛ. j. Timoth̓. vj. b. Nec aliqͥd auferre poſſumꝰ: Et qꝛſteriles ſūt: qꝛ qͥ amat diuitias/ fructꝰ nō accipiet ex eiſ: Ecc̄s.v. b. p ¶ Et exitꝰ aqͣrū .i. ꝓuētꝰ diuitiaꝝ: ¶ In ſitim. q. d.qͥ habet diuitias hͦ īde lucrat̉: qꝛ quāto plꝰ hꝫ: tāto plꝰ cupit: qꝛQuo plꝰ ſt̓ potę plꝰ ſitiūt̉ aq̨̄. Et auarꝰ n̄ īplebit̉ pecūia: Ecc̄s Ouiv. b. r ¶ Terra fructifera .i. eccl̓iaꝫ/ poſuit ꝑmiſſiue: s ¶ In faſtorſalſuginē: qꝛ multos hꝫ ſteriles ⁊ īfructuoſoſ ꝓpt̓ ſalſū humorē cupiditatꝭ ⁊ auaricię ſuꝑinfuſū. Et vn̄ hͨ oīa? t A maliciahabitātiū in ea eccl̓ia .i. ꝓpt̓ maliciaꝫ p̨̄latoꝝ qͥ in eccl̓ia habitāt ⁊ dn̄ant̉. ij. Regꝭ. xxj. a. Facta ē fames ī diebꝰ dauid tribus āniſ iugit̓: et ꝯſuluit dauid oraculū dn̄i dixitqꝫ dn̄s: propiſaul ⁊ domū eiꝰ. Uel alit̓. Terra fructifera eſt theologia: aꝟſa ē in ſalſuginē .i. ī hypocriſim ⁊ cupiditatē: qꝛ multi theologi nō faciūt fructū opeꝝ quē docet ſcpͥtura: ſꝫ tm̄ aliqͥd floris ꝑ̄tēdūt vt diuitias aſſequant̉. Mat. vij. b. Attēdite a falſis ꝓphetꝭ qͥ veniūt ad vos ī veſtimētꝭ ouiū: intrīſecus aūt ſūt lupirapaces. Habēt enī veſtimēta ouiū .i. ſimpliciū: ſꝫ intꝰ latet fapina .i. ardor hn̄di ⁊ ꝯgregādi diuitiaſ. Et ſeqͥt̉: A fructibꝰ eoꝝcogͦſcetꝭ eos. Salſugo aūt d̓r hypocriſis ꝓpt̓ infructuoſitate.Iob .xv. d. Cōgregatio hypocritaꝝ ſteril̓. Dicit̉ ⁊ cupiditasꝓpt̓ ſalſuginē/ q̨̄ ſit ī excitat n̄ ſedat: ſic̄. sͣ. dictū ē. v ¶ Poſuitdeſertū ī ſtagna aqͣꝝ. Per deſertū ītelligit̉ religio: q̄ pͦ fuitintideſerta qn̄ n̄ erat ibi diuitię nec delitię: ſꝫ nūc ī ml̓tꝭ locꝭ poſita. ligieſ x. ¶ In ſtagna aqͣꝝ .i. in copiā tꝑaliū diuitiaꝝ. y Et trē

A

Al̓ t popub

Al̓ r imꝑauitAl̓ fiocūdatip̄celle ⁊ ſtetit

Al̓ ī ſiccuiAl̓ r ſalina-

Al̓ ⁊ inhaliAtiip.1

Al̓r miſerationes

Alegorioa

Moralit̓. x

6Verſus

Psͣ .141.

Moralite

Psͣ .21.

Anos. 3.9j

Psͣ .141.

Quſ hraligia verſa ſitaſipaaſ

Psͣ. 7.

Psͣ .8.Penitētiū qͣdruplex confeſſio

Per deieitū intelligit̉xitiſ