CVI

ͦͦ facientes oꝑationē in aquisd̓ multꝭ. Ipſi vider̄t oꝑa dn̄i:tͦ ēt mirabilia eiꝰ ī ꝓfūdo. Dihͦ xit ⁊ ſte̓tit ſpiritus ꝓcelle: etkexaltati ſūt fluctꝰ eiꝰ. Aſcen

indūt vſqꝫ ad cęlos et deſcenndūt vſqꝫ ad abyſſoſ: aīa eoꝝSͦ ī maͣlis tābeſcebat. Turbati qę ſūt etꝭ moti ſūt ſic̄ ebriꝰ: et oīſt ſapīa eoꝝ deuorata ē. Et cla-

ſęculi ꝓcellas laborāt. a Faciētes oꝑationē .ſ. opꝰ euāgelij .ſ. p̨̄dicātes: b ¶ In aqͣs multꝭ .i. ī ppl̓is ml̓tꝭ. Apocꝭ. xvij.d. Aq̄ multę ppl̓i multi. Uel In aqͥs multꝭ .i. ī tribulatiōibus multꝭ qͣs ſuſtinuer̄t. Sꝫ nō ꝓpt̓ hͦ dimiſer̄t opꝰ euāgelicādiUn̄ apl̓s dicit. ij. Timoth̓. ij. b Memor eſto dn̄m ieſū chriſtūreſurrexiſſe a mortuisex ſemīe dauid ẜm euāgeliū meū in qͦ laborovſqꝫ ad vīcula: ſed verbū dei nō eſt alligatū.q. d. ligatꝰ ſū: ſed tn̄ ligatꝰ p̨̄dicare nō ceſſo.Nec miꝝ ſi ꝓpt̓ tribulatiōes nolebāt deſiſterea p̨̄dicatiōe: Quia c¶ Ip̄i vider̄t oꝑa dn̄i .ſ. miracl̓a eiꝰ q̨̄fec̄ corā eis: ſic̄ Matth̓. xvij. a. trāſfigurationeꝫ/ ⁊ alia multa.e Et mirabilia eiꝰ ī ꝓfūdo/ aqͣꝝ .i. ī paſſiōe ſua. Quę mirabilia etiā res inſenſibiles ſentiētes tacere nō potuer̄t: ſꝫ velūtēpli ſciſſū eſt: ⁊ terra mota eſt: ⁊ petrę ſciſſę ſunt: ⁊ monumētaaꝑta ſūt ⁊cͣ. Matth̓ .xxvij. f. Ideo dixerunt petrꝰ ⁊ iohānes:Actꝭ. iiij. d. Nō poſſumꝰ q̨̄ vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqͥ. Dico ꝙdeſcēdūt ī mare: ſed nunqͥd trāquillum eſt eis mare? Non: qꝛ/g ¶ Dixit dn̄s .i. p̨̄cępit vel ꝑ̄miſit. h ¶ Et ſtetit .i. īmobilisꝑmāſit ⁊ inhorruit: i. Spūs ꝓcellę .i. tyrannica ꝑſecutio.k Et exaltati ſūt fluctꝰ eiꝰ. Quō? Ecce: ¶ ¶ Aſcēduntvſqꝫ ad cęlos: cū cōtra deū elatiōes erigunt̉/ blaſphemāteſnomē chriſti. m ¶ Et deſcēdūt vſqꝫ ad abyſſos: cū veniunt ad deſꝑationē ⁊ mētū: vel etiā ad gehēnam. Sic etiam inuenimꝰ de multꝭ tyrānis/ ꝙ pͦ aſcēdebāt/ deū blaſphemantes:ſꝫ poſtea deſcēdebāt timētes/ ⁊ qn̄qꝫ ī infernū ruētes. Sctī ꝟoint̓ tormēta nō excitabant̉ ad irā/ ſꝫ ad cōpaſſionē: Un̄ addit:n¶ Aīa eoꝝ .ſ. ſctōꝝ int̓ tormēta p̄ſſoꝝ: o In malis .i. ꝓmalis ꝑſecutoribꝰ: p ¶ Tabeſcebat .i. reſoluebat̉ ad cōpaſſionē. Vn̄ orabāt ꝓ ꝑſequētibꝰ: Sic̄ habet̉ de btō ſtephanoActꝭ. vij. g. Uel ſic: l¶ Aſcēdūt/ fluctus ꝑſecutionū: vſqꝫad cęlos .i. vſqꝫ ad maiores: ſic̄ apl̓os. m Et deſcendūtvſqꝫ ad abyſſos .i. vſqꝫ ad mīores. Uel d̓ ip̄is ſctīs dicitul AAſcedūt vſqꝫ ad cęlos: inter tormēta oculos cordis addeū leuādo. m ¶ Et deſcēdūt vſqꝫ ad abyſſos: inquātūhomīes/ tormēta horrēdo: Quia et n ¶ Aia eoꝝ .i. aīalitas:o ¶ In mal̓. i. ī tormētꝭ: p¶ Tabeſcebat: ꝑ horrorē: ſic̄ ⁊ aīaip̄iꝰ chriſti: qͥ dic̄ Mat. xxvj. d. Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē. Et quō tabeſcebat/ ſb̓iūgit dicēs: q ¶ Turbati ſt̄ ⁊ motiſūt ſic̄ ebriꝰ. q. d. vſqꝫ ad hͦ qn̄qꝫ veniebat ꝙ vacillabant ⁊ neſciebāt qͥd agere deberēt/ vt ebriꝰ. Un̄ adhuc dic̄: s Et oīsſapīa eoꝝ deuorata ē .ſ. abſorpta a nimia tribulatiōe: Sic̄ij. Corꝭ. j. b. dic̄ apl̓s: Nō enī volumꝰ vos igͦrare frēs de tribulatiōe nr̄a q̨̄ facta ē in aſia: qm̄ ſuꝑͣ modū grauati ſumꝰ: itavt tęderet noſ etiā viuere: et ip̄i ī nob̓ etiā rn̄ſū mortꝭ habuimꝰvt n̄ ſimꝰ fidētes ī nob̓ ſꝫ ī deo. Propt̓ hͦ bn̄ dic̄: ſapīa eorū.q. d. nō dei ſapīa deuorata eſt: qͥ ſcit ſꝑ ſuoſ iuuare: Un̄ ſequit̉:tꝭ Et clamauer̄t ad dn̄ꝫ cū tribularēt̉: int̓ torm̄ta orādoEt de neceſſitatibꝰ eoꝝde ſua p̨̄dicatiōe. Vn̄ Phil̓. jͣ. c. Quid enī? dū oī modo ſiue ꝑoccaſionē ſiue ꝑ ꝟitatē chriſtꝰ ānūciet̉: ⁊ in hͦ gaudeo: ſꝫ ⁊ gaudebo. Lucꝭ. xv. d. Quāti mercēnarij ⁊cͣ. Piratę ſūt fures ⁊ latrones: qͥ ſubditos expoliāt/ excoriāt/ mactāt/ ⁊ ꝑdūt. Et hi ſūtdānabiles ⁊ reprobādi. Ioh̓. x. b. Quotqͦt venerūt ⁊cͣ. Eccͣj.xliij. c. Qui nauigāt mare enarrāt ꝑicula eiꝰ: ⁊ audiētes auribꝰnr̄is admirabim̄. Vel alit̓. Mare ē amara pęnitētia: Nauiſ religio: quā intrāt ml̓ti vt ꝑ mare pęnitētię trāſportet eoſ ad portū ſalutꝭ: de qͦ poſtea ꝯcludit dicēs: Deduxit eos in portūvolūtatꝭ eoꝝ. Sed anteqͣꝫ veniant ad portum/ oportet eosmulta videre ⁊ ſuſtinere ī mari: de quibꝰ h̓ ꝓph̓a loquit̉ anteqͣꝫd̓ illo portu ſubiūgat. Sꝫ qͥ vult peruenire ad portū/ debet fortiorē ⁊ magꝭ īte grā nauē eligere: qꝛ qͥ intrat nauē fractā: ꝑiculoſe exponit. Frāgit̉ aūt nauis religiōis: qn̄ ſb̓eſt paꝝ aq̄ .i. doctrinę ⁊ tribulatiōiſ. Tūc enī t̓rę collidit̉ .i. t̓renoꝝ amori: et ſicfrāgit̉. iij. Regꝭ. vltꝭ. g. Naueſ ꝯfractę ſūt ī aſiongaber: qd̓ int̓pͥtat̉ ſuſtollēſ dolorē colliū ſb̓limiū .i. religioſoꝝ: qͥ ſuſtollit̉ ⁊ ſb̓trahit̉ qn̄ doctrīa ſb̓trahit̉: qꝛ doctrīa fac̄ hoīeꝫ cogͦſcere d̓fectꝰ

ſuos: vn̄ flēdū ⁊ dolēdū eſt: Un̄ Eccͣs. jͣ. d. Qui addit ſcīaꝫ addit ⁊ dolorē. Subtrahit̉ etiā dolor iſtoꝝ colliū: qn̄ tribulatio ⁊auſteritas religiōis n̄ habet̉. Et ī iſta dolorꝭ ſb̓latiōe ꝯfringūt̉naues multę: ⁊ ꝑiclitant̉ qui ī nauibꝰ ſunt: vn̄ q̨̄ renda eſt copiaaqͣrū: Un̄ bn̄ ſubdit: a Faciētes oꝑationē in aqͥs multis. Singl̓arit̓ dic̄ oꝑationem: quia vnū eſtneceſſariū. Et qͥd eſt illud vnū/ et illa oꝑatiorSol̓. Phil̓. ij. b. Cummetu ⁊ tremore vr̄aꝫ ſalutē oꝑamī. Hęc oꝑatio efficit̉: b ¶ In aqͥſmultis doctrinę et tribulatiōis: quia doctrina docet viā: ⁊ tribulatio vrget ne de viaexeat̉. Un̄ Gregꝰ. Mala q̨̄ nos h̓ p̄mūt: ad deū nos ire cōpellūt. Oſee. ij. b. Sepiā viā tuā ſpinis .i. pūctione tribulationū.Licꝫ aūt dicat̉/ faciēteſ oꝑationē nō tn̄ ſibi ſꝫ deo totū debēt attribuere: qꝛ ip̄e qui facit oꝑa. Eſa. xxvj. c. Oīa oꝑa nr̄aoꝑatꝰ es ī nob̓ dn̄e. Un̄ bn̄ ſequit̉: c. ¶ Ipſi vider̄t .i. cōguerūt ī ſe: d ¶ Oꝑa dn̄i .i. ꝙ deꝰ illa oꝑa q̨̄ faciūt/ fac̄ in eis. Un̄Phil̓. ij. b. Poſtqͣꝫ dixit apl̓s: Veſtrā ſalutē oꝑamī: ſubiūxitſtatim: Deꝰ enī eſt qui oꝑat̉ in vobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bonavoluntate. e ¶ Et mirabilia eiꝰ .i. mirabilē miſcd̓iam. PsͣMirifica miſcd̓ias tuas qͥ ſaluos facis ſperantes in te. f ¶ Inꝓfundo .i. ī eis qͥ ſūt ī ꝓfundo pctōꝝ. De qͦ Prouer. xviij.a. Impiꝰ cū venerit ī ꝓfundū pctōꝝ ꝯtēnit. In hͦ ꝓfundo fac̄deꝰ mirabilē miſcd̓iā: qꝛ ꝯtēnentē nō dānat: ſꝫ ad pęnitētiā reuocat. Gregꝰ. Cōtēni ſe videt ⁊ reuocat. Uel In ꝓfundomaris .i. pęnitentię vidēt ſctī mirabilia illa: De quibus Exo.xiiij. e. Aq̄ erāt eis ꝓ muro a dextris ⁊ a ſiniſtriſ: Quia homoqͥ eſt in pęnitētia defendit̉ in ꝓſperꝭ ab elatiōe: ⁊ in aduerſis adeſꝑatiōe. Et hͦ ē in ꝓfūdo pęnitētię: nō tm̄ in ſuꝑficie/ ſic̄ hypocritę. Licet aūt defēdat a pctō: nō tn̄ a tēptatiōe qͥn mentēpulſet: quia dn̄s ꝑmittit tēptationē venire ad bonū hoīs quitemptat̉: Un̄ ſequit̉: g ¶ Dixit/ dn̄s/ et ſtetit ſpūs ꝓcellę.i. tēptatio. ¶ Et exaltati ſūt fluctꝰ eiꝰ .ſ. ſuggeſtiones etmotꝰ. Et cuiuſmodi tēptatiōes habeant: ſubdit. ¶ Aſcēdūtvſqꝫ ad cęlos/ tēptati de p̨̄ſūptiōe. m¶Et deſcenduntvſqꝫ ad abyſſos temptati a deſꝑatiōe: n¶ Aīa eorū inmai tabeſcebat .i. ī pęna pęnitētię vl̓ etiā ī tēptationū labore ꝑ tēptationē puſillanimitatꝭ ⁊ accidię. Uel d̓ ꝯtēplatiuis p̄tdici/ ꝙ aſcēdūt vſqꝫ ad cęlos: de actiuis/ ꝙ deſcēduntvſqꝫ ad abyſſos. Gen̄. xxviij. c. Vidit āgelos aſcēdētes etdeſcēdēteſ. Et vtrorūqꝫ aīa ī mal̓ tabeſcebat. Cōtēplatiuoꝝ ī mal̓. .i. pęna quā ꝑtulit chriſtꝰ. Thren̄. iij. c. Recordarepauꝑtatꝭ ⁊ trāſgreſſiōis meę: abſinthij ⁊ felliſ: memoria memorero ⁊ tabeſcet ī me aīa mea. Actiuoꝝ aīa ī mal̓ proxīoꝝ/ tampęnę qͣꝫ culpę. ij. Corꝭ. xj. g. Quis īfirmat̉ ⁊ ego n̄ infirmor? qͥsſcādalicat̉ ⁊ ego n̄ vr̄or? Scd̓ꝫ āt pͥmā expoſitionē ꝓcedamꝰ adſeq̄ntia. ¶¶ Turbati ſt̄/ ī vi iraſcibili. Et nota ī oī vi turbatio:Admiratiōis ī rōnabili. Cātꝭ. vj. d. Aīa mea ꝯturbauit me ꝓpt̓ qͣdrigas aminadab.(de ⁊cͣ.Uidelꝫ. ¶ Dolorꝭ ī ꝯcupiſcibili. Psͣ. Aīa mea turbata eſt valTimorꝭ/ ī iraſcibili. Mat. ij. a. Audiēs aūt herodesOccupatiōis/ ī omni vi. (turbatus eſt ⁊ omīs ⁊cͣ.Lucꝭ. x. g. Martha martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima. r EEt moti ſūt ſic ebriꝰ in ꝯcupiſcibili: q̨̄ titubat in tēptatiōe. s ¶Et oīs ſapīa eorū deuorata ē/ in rōnabili: q̨̄diſcretionē ⁊ iudiciū amittit: ⁊ neſcit hō quid poſſit agere: ſicutdic̄ ſuſanna. Dan̄. xiij. c. Anguſtię mͥ ſūt vndiqꝫʸ ⁊ qͥd eligā ignoro. Sed ſic̄ d̓r. ij. Paral̓. xx. c. Cū ignoremꝰ quid agere debeamꝰ: hͦ ſolū habemꝰ reſidui vt ad te dn̄e oculos nr̄os dirigamus. Vn̄ ſeqͥt̉: t Et clamauer̄t ad dn̄ꝫ cū tribularēt̉.Similiter ⁊ de ſuſanna d̓r: ibi: Exclamauit ſuſanna voce magna. Exclamauerūt aūt ⁊ ſenes aduerſus eam: Hoc ꝯcordat adlitterā. Myſtice etiā ꝯcordat: quia ſuſanna interp̄tat̉ obtinuitgr̄am: et ſignificat aīaꝫ ꝯfitētē: q̨̄ fortit̉ clamat ⁊ gr̄aꝫ obtinet.Un̄ poſtea d̓ iſta ſuſanna dicebat daniel: Sꝫ nō filia iuda ſuſtinuit iniqͥtatē vr̄aꝫ. Filia iuda .i. ꝯfeſſiōis eſt aīa ꝯfitēs: q̨̄ nō ſuſtinet iniqͥtatē maloꝝ ſenū: ſed exclamat ꝯͣ eos. Ip̄i aūt clamaX bant ꝯͣ eā. Iſti ſe

cꝰ

Aa r cōmotiAl̓ r̄ abſorpta

Psͣ .16.

Horalit̓ X

Psͣ .6.

Hec clauſula non eſt detextu noſtro

Myſtice