Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a ēt appropinqͣuerūt vſqꝫ adb portas mortꝭ. Et clamauer̄tcad dn̄ꝫ tribularent̉: et de neceſſitatibus eoꝝ liberauit eos. Miſit verbū ſuū ēt ſag nauit eos: et eripuit eos de

hrinteritionibꝰ eoꝝ. Cōfite̓āt̉dn̄ormiſcd̓ię eiꝰ: et mirabiliaeiꝰ filijs hoīm Et ſacrificēt ſacrificiū laudis: etꝭ annūciēt oꝑa eiꝰ ī exultatiōe. Qui deo ſcendunt mare in naͣuibus:

a Et appropinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortꝭ .i. vſqꝫad pctm̄ mortale infidelitatē. Pctā enī mortalia ſunt portęet introitꝰ mortꝭ ęt̓nę. Un̄ oramꝰ defunctꝭ: A porta inferi:erue dn̄e aīas eoꝝ .i. a pctō. Et Mat. xvj. c. Portę inferip̨̄ualebūt aduerſus. Sꝫ de ipſis qͥdā cōpūcti poſtea pęnitentiā ęgerūt: Vn̄ ſb̓dit: b Et clamauerūt ad dn̄mtribularent̉ .i. adp̨̄dicationē apl̓oꝝpūgerēt̉ ſpm̄ tribulatū hr̄ent. Actꝭ. ij. f.Cōpūcti ſūt corde: etdixer̄t ad petꝝ ad reliqͦs apl̓o Quid faciemus viri frēſ: Ecce tribulatio clamatio. c Et de neceſſitatibꝰ eoꝝ .i. pctīſ: d Liberauit eos. l. priꝰ eēt ſerui pctī: ẜm illud Ioh̓. viij. d. Oīs fac̄ pctm̄ ſeruꝰ ē pctī: fecit eos liberoſ fidē chriſti pęnitētiā. Un̄ rn̄dit eis petrus:Pęnitētiā agite bapticet̉ vnuſqͥſqꝫ vr̄m ī noīe ieſu chriſti īremiſſionē pctōꝝ. Un̄ modū liberationis ſubiūgit dicens: Miſit v̓bū ſuū .ſ. deꝰ pr̄ filiū: De Ioh̓. j. a. In pͥncipioerat v̓bū. Miſit/ dico/ ī corda eoꝝ fidē quē pͥꝰ miſerat ī car. Ioh̓. j. b. Verbū caro factū ē/ ecce pͥma miſſio: habitauit ī nobiſ .i. in cordibꝰ nr̄is fidē ecce ſcd̓a. f ¶Et ſanauiteoſ. Sap̄. xvj. b. herba neqꝫ malagma ſanauit eoſ: ſꝫ ſermo tuꝰ dn̄e ſanat oīa. g ¶Et eripuit eos interitiōibꝰeoꝝ .i. pctīs q̨̄ interit aīa: qꝛ pctā diuidūt ab aīa deū ēvita eiꝰ. Eſa. lix. a. Pctā vr̄a diuiſer̄t int̓ voſ deū vr̄m. Et nota pͥuſ dixit/ liberauit: qꝛ ſerui erāt pctī ſꝫ gr̄aꝫ liberi facti ſūt. Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos lib̓auerit vere liberi eritꝭ: Poſtea dic̄/ ſanauit: qꝛ infirmi erāt. Augꝰ. Magnꝰ cęlo venitmedicꝰ: qꝛ magnꝰ vbiqꝫ iacebat ęgrotꝰ. Poſtea/ eripuitinteritiōibus: quia int̓empti erāt gladio pctī. Eccͣj .xxj. a.Quaſi rhōphęa bis acuta oīs iniqͥtas. Ezech̓. xxj. c. Hic ēgladiꝰ occiſiōis magnę: obſtupeſcere eos faciet. Hoc tn̄ deiudęis p̄t ita exponi: g Eripuit eos interitiōibꝰ eoꝝ.i. de pctīſ quę cōmiſerūt interimēdo ip̄m. Actꝭ. ij. d. Hūc .ſ.chriſtū definito ꝯſilio p̨̄ſcīa dei/ traditū manꝰ iniquoꝝ affigētes int̓emiſtꝭ. Et qꝛ tātā eis fec̄ miſcd̓iā/ monet eos adlaudē dicēs: h Cōfiteant̉ dn̄o miſcd̓ię eiꝰ ⁊cͣ: vt.. expoſitū ē. i. EEt ſacrificēt ſacrificiū: iam pecoꝝ ſic̄ ꝯſueuerāt: Sꝫ k Laudiſ: qꝛ ſacrificiū inqͥt laudis honorificabit me. Et ānuciēt/ alijs: oꝑa eiꝰ/ quę fecit eis. Et hocm In exultatiōe .i. exultātes de tātis beneficijs. Eſa. xij.b. Exulta lauda habitatio ſion: quia magnus in medio tuiſanctus iſrael.Urina/ ſunt curę mundi anxię vrentes. Aliud eſt luxuria.Deūt̓. xxviij .ſ. Tenera mulier delicata īuidebit viro ſuocubat ī ſinu eiꝰ ſuꝑ illuuie ſecūdinarū quę egrediunt̉ mediofęminū eiꝰ. Quia ita bonā eſcaꝫ abominant̉ nociuā appetūt:/ a Appropinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortꝭ.i. vſqꝫ ad defectū aīę. Psͣ. Percuſſus ſū vt fęnū aruit cormeū: qꝛ oblitꝰ ſū comedere panē meū. Mors ęterna habettot portas/ qͦt vias .i. qͦt vitia. Et dic̄ intrauerūt portas: ſꝫappropinqͣuerūt qd̓ ē ex dei miſcd̓ia. Dum enī eſt inpctō: eſt ī via ad portas mortꝭ ęt̓nę: et quāto magꝭ peccat:to magꝭ appropīquat. aūt morit̉ in pctō: tūc intrat portāmortꝭ: et dn̄s de ſua miſcd̓ia multos reducit qui iam vſqꝫ adportā appropinqͣuerāt. Sap̄. xvj. b. Deducꝭ ad portaſs mortꝭet reducis. Et reducit? Immittēdo tribulatiōes exterioreset interiores: q̨̄ cogūt hoīem clamare ad deū reuerti de viaſua mala: Un̄ ſequit̉: b Et clamauerūt ad dn̄ꝫ tribularent̉: neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos. Hoc. expoſitū eſt. e Miſit v̓bū ſuū .ſ. v̓bū prędicatiōis qd̓mittit p̨̄dicatores. Et ſanauit eos: infundēs vulneribus eoꝝ vinū correctiōis rep̄hēſiō̄is acutę: et oleū ꝯſolationis. Prędicator enī p̨̄latꝰ intelligunt̉ ſamaritanū illū quiLucꝭ. x .ſ. alligauit vulnera ſauciati infundens vinū oleū.Gregꝰ. Neceſſe qͥppe ē vt qͥcūqꝫ ſanādis vulneribꝰ p̨̄eſt: ī vi morſū doloris adhibeat/ ī oleo molliciē pietatꝭ: qͣtenꝰ vi

mūdent̉ putrida: per oleū foueant̉ ſananda. Ideo etiāatores p̨lati ī multꝭ locꝭ canes vocant̉: qꝛ mordēt denti lābūt lingua. Si ꝟo velint ſanari nec oleū nec per: tūc ſūt cēſurā eccl̓iaſticā cōpellēdi: Un̄ addit: gi EEtpuit eoſd̓ interitiōibꝰ eoꝝ. q. d. violent̓ eos cōpeſcuitne p̨̄cipitarēt ſe ī interitū: vel potiꝰ vt exirent de interitu pctī.Pctōres enī ſūt ſicuthrenetici/ ſe ī morē p̨̄cipitare timēt.Sꝫ boni p̨̄lati eos ſic̄dilectos filios ligātv̓berant/ eos pęnaſpūali: vt excōicatiōeit̓dicto aut pecuniaria coercēt: Sic̄ cōminabat̉ paulꝰ. j.l. v. a. Ego iudicaui ſic oꝑatꝰ eſt in noīe dn̄i nr̄i ieſuſti tradere hmōi hoīem ſathanę ī interitū carnis: vt ſpūsfiat ī die dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Sic̄ paulꝰ volebat eri interitu aīę etiā īteritū carnis: ſic fac̄ ip̄e dn̄s tritiōes īfirmitates pauꝑtates cōpellit hoīem ceſſare aUn̄ petit Psͣ. Imple facies eoꝝ ignomīa q̨̄rēt nomēn̄e. Ex his oībꝰ laudādꝰ ē deꝰ: Un̄ ſequit̉: h Cōfitedn̄o miſcd̓ię eiꝰ: mirabilia eiꝰ filijs hoīm: vt.ſitū eſt. i Et ſacrificent ſacrificiū laudis. Oſee.a. Tollite vobiſcū v̓ba dicite: oēm aufer iniqͥtatē acbonū: reddemꝰ vitulos labioꝝ nr̄oꝝ. Hęc aūt oblatioet fieri ex triſticia aut ex neceſſitate: Hilarē enī dato-diligit deus. ij. Corꝭ. ix. b. Vnde ſubdit: ¶EEt annūtopera eius: non ſua propria: m In exultatiōe.Uenite audite narrabo omnes timetꝭ deū: quāta fe/ Psͣ. 65.ę meę. Et addit: Ad ip̄m ore meo clamaui exultaui ſb̓ia mea. Et nota ē multiplex ſacrificiū qd̓ fit: ſcilicetDe carne .ſ. ieiuniū. Roma. xij. a. Exhibeatꝭ corꝑaaīa .ſ. ꝯtritio vl̓ deuotio. Psͣ. Sacri/ (vr̄a ⁊cͣ. Psͣ. 50.ū deo ſpiritus contribulatꝰ ⁊cͣ.ebꝰ .ſ. elemoſyna. Eccͣj. xxxv. b. Sacrificiū iuore .ſ. or̄o. Psͣ. Sacrificiū (ſti accęptum eſt ⁊cͣ Psͣ. 49.idis honorificabit me.pedibꝰ .ſ. ꝑegrīatio. Ecc̄ͣj .xxxv. a. Salutare ſacridorſo .ſ. diſciplina. Eccͣj. vij. d. Datū (ficiū ⁊cͣ.achioꝝ tuoꝝ ſacrificiū ſctīficatiōiſ offeres dn̄o.renibꝰ ꝯꝯtinētia. Leuitꝭ. vj. b. Hęc ē lex ſacrificioculis/ lachryma. Oſee. ix. a. (qd̓ offerūt ſibi.Non placebunt dn̄o ſacrificia eoꝝ.De auribꝰ/ auditꝰ ſermonū dei. Prouer. iiij. c. Filita eloquia mea ⁊cͣ. j. Corꝭ. x. g. Oīa ī gloriā dei faciteQui deſcēdūt mare. Quīta ꝑs ſęculi tēpeſtate: q̨̄ eſtta tēptatio: et eſt allegoria de ꝑſecutiōibꝰ martyrū: moas de tēptatiōibꝰ iuſtoꝝ. Allegorice ſic legi pōt. Sup̄ ditd̓ iudęis ꝯuerſis ānūciēt oꝑa eiꝰ ī exultatiōe. Et p̄ciilli debēt facere: Qui deſcēdunt mare .ſ. apl̓i alijtyres doctores: qui de hieruſalē ad lr̄am qͣſi in montegati erat: et de ſion myſtica .i. ꝯtēplatiōe ſua deſcēduie. i. in ſęculū. Eſa. ij. a. De ſion exibit lex ꝟ̓bū dn̄i deuſalē. Et vt ſint/ o In nauibꝰ .i. in eccleſijs q̨̄ interx ſęculi ꝓcellas laborātPoralit̓ n Qui deſcēdūt mare. Eodē pōt leginoralit̓ de p̨̄dicatoribꝰ lectū eſt.. de apl̓is martyribus:uia vt ānūciēt oꝑa eius deſcēdūt mare .i. ſęculum.n nauibꝰ .i. in eccleſijs: vt dictū eſt. Et nota dic dedūt: qꝛ viri ſctī p̨̄dicatores boni habitāt mente deſideī cęlo in terra: deſcendūt: qn̄ terrenis ꝯdeſcēdūt. Eta tria genera hoīm deſcēdūt mare ī nauibꝰ .ſ. piſcatoreſ.rcatores piratę. Boni p̨̄lati p̨̄dicatores ſinceri q̨̄retesſalutē aīaꝝ: ſūt piſcatores: hamo ꝟbi dei piſces .i. curiomūdi attrahūt. Et hi ſt̓ laudabileſ. Hiere. xvj. c. Ecce ego piſcatores multos dic̄ dn̄s piſcabunt̉ eos. Matth.d. Faciā voſ piſcatores hoīm ⁊cͣ. Mercatores ſūt merceij: licet p̨̄dicēt bona: tn̄ faciūt pure ſalutē aīarū: ſꝫ cōmodū tꝑale. Et hi ſūt tolerabiles ꝓpt̓ bonū qd̓ ſequit̉X de ſua p̨̄dicatione:

Z

Al̓ r corrutAl̓ y miſeraltiones

Al̓ nuncio

Actꝭ. 2. .f.

Ps. 62.

Sacrificium (

Msͣ. 49.

Moraliter L

Allegoricide perſecutiſmartyrum

Psͣ. .101.

Moralitede p̄dicator

Tria generminuꝫ deſcēmare ī nauſpiritualiteſ