Pſalmus
a ēt appropinqͣuerūt vſqꝫ adb portas mortꝭ. Et clamauer̄tcad dn̄ꝫ cū tribularent̉: et ded̓ neceſſitatibus eoꝝ liberauittͦ eos. Miſit verbū ſuū ēt ſag nauit eos: et eripuit eos de
hrinteritionibꝰ eoꝝ. Cōfite̓āt̉dn̄ormiſcd̓ię eiꝰ: et mirabiliaeiꝰ filijs hoīm Et ſacrificēt ſacrificiū laudis: etꝭ annūciētn̄ oꝑa eiꝰ ī exultatiōe. Qui deo ſcendunt mare in naͣuibus:
a ¶ Et appropinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortꝭ .i. vſqꝫad pctm̄ mortale ꝑ infidelitatē. Pctā enī mortalia ſunt portęet introitꝰ mortꝭ ęt̓nę. Un̄ oramꝰ ꝓ defunctꝭ: A porta inferi:erue dn̄e aīas eoꝝ .i. a pctō. Et Mat. xvj. c. Portę inferi nōp̨̄ualebūt aduerſus eā. Sꝫ de ipſis qͥdā cōpūcti poſtea pęnitentiā ęgerūt: Vn̄ ſb̓dit: b ¶ Et clamauerūt ad dn̄m cūtribularent̉ .i. cū adp̨̄dicationē apl̓oꝝ cōpūgerēt̉ ⁊ ſpm̄ tribulatū hr̄ent. Actꝭ. ij. f.Cōpūcti ſūt corde: etdixer̄t ad petꝝ ⁊ ad reliqͦs apl̓o Quid faciemus viri frēſ: Ecce tribulatio ⁊ clamatio. c ¶ Et de neceſſitatibꝰ eoꝝ .i. d̓ pctīſ: d ¶ Liberauit eos. l. cū priꝰ eēt ſerui pctī: ẜm illud Ioh̓. viij. d. Oīs qͥ fac̄ pctm̄ ſeruꝰ ē pctī: fecit eos liberoſ ꝑ fidē chriſti ⁊ pęnitētiā. Un̄ rn̄dit eis petrus:Pęnitētiā agite ⁊ bapticet̉ vnuſqͥſqꝫ vr̄m ī noīe ieſu chriſti īremiſſionē pctōꝝ. Un̄ ⁊ modū liberationis ſubiūgit dicens:e¶ Miſit v̓bū ſuū .ſ. deꝰ pr̄ filiū: De qͦ Ioh̓. j. a. In pͥncipioerat v̓bū. Miſit/ dico/ ī corda eoꝝ ꝑ fidē quē pͥꝰ miſerat ī carnē. Ioh̓. j. b. Verbū caro factū ē/ ecce pͥma miſſio: ⁊ habitauit ī nobiſ .i. in cordibꝰ nr̄is ꝑ fidē ecce ſcd̓a. f ¶Et ſanauiteoſ. Sap̄. xvj. b. Nō herba neqꝫ malagma ſanauit eoſ: ſꝫ ſermo tuꝰ dn̄e qͥ ſanat oīa. g ¶Et eripuit eos d̓ interitiōibꝰeoꝝ .i. d̓ pctīs ꝑ q̨̄ interit aīa: qꝛ pctā diuidūt ab aīa deū qͥ ēvita eiꝰ. Eſa. lix. a. Pctā vr̄a diuiſer̄t int̓ voſ ⁊ deū vr̄m. Et nota ꝙ pͥuſ dixit/ liberauit: qꝛ ſerui erāt pctī ſꝫ ꝑ gr̄aꝫ liberi facti ſūt. Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos lib̓auerit vere liberi eritꝭ: Poſtea dic̄/ ſanauit: qꝛ infirmi erāt. Augꝰ. Magnꝰ d̓ cęlo venitmedicꝰ: qꝛ magnꝰ vbiqꝫ iacebat ęgrotꝰ. Poſtea/ eripuit d̓interitiōibus: quia int̓empti erāt gladio pctī. Eccͣj .xxj. a.Quaſi rhōphęa bis acuta oīs iniqͥtas. Ezech̓. xxj. c. Hic ēgladiꝰ occiſiōis magnę: qͥ obſtupeſcere eos faciet. Hoc tn̄ deiudęis p̄t ita exponi: g ¶ Eripuit eos d̓ interitiōibꝰ eoꝝ.i. de pctīſ quę cōmiſerūt interimēdo ip̄m. Actꝭ. ij. d. Hūc .ſ.chriſtū definito ꝯſilio ⁊ p̨̄ſcīa dei/ traditū ꝑ manꝰ iniquoꝝ affigētes int̓emiſtꝭ. Et qꝛ tātā cū eis fec̄ miſcd̓iā/ monet eos adlaudē dicēs: h ¶ Cōfiteant̉ dn̄o miſcd̓ię eiꝰ ⁊cͣ: vt. sͣ. expoſitū ē. i. EEt ſacrificēt ſacrificiū: nō iam pecoꝝ ſic̄ ꝯſueuerāt: Sꝫ k ¶ Laudiſ: qꝛ ſacrificiū inqͥt laudis honorificabit me. ¶ Et ānuciēt/ alijs: oꝑa eiꝰ/ quę fecit eis. Et hocm ¶ In exultatiōe .i. exultātes de tātis beneficijs. Eſa. xij.b. Exulta ⁊ lauda habitatio ſion: quia magnus in medio tuiſanctus iſrael.Urina/ ſunt curę mundi anxię ⁊ vrentes. Aliud eſt luxuria.Deūt̓. xxviij .ſ. Tenera mulier ⁊ delicata īuidebit viro ſuo qͥcubat ī ſinu eiꝰ ſuꝑ illuuie ſecūdinarū quę egrediunt̉ d̓ mediofęminū eiꝰ. Quia gͦ ita bonā eſcaꝫ abominant̉ ⁊ nociuā appetūt: Iō/ a ¶ Appropinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortꝭ.i. vſqꝫ ad defectū aīę. Psͣ. Percuſſus ſū vt fęnū ⁊ aruit cormeū: qꝛ oblitꝰ ſū comedere panē meū. Mors ęterna habettot portas/ qͦt vias .i. qͦt vitia. Et nō dic̄ intrauerūt portas: ſꝫappropinqͣuerūt qd̓ ē ex dei miſcd̓ia. Dum enī hō eſt inpctō: eſt ī via ad portas mortꝭ ęt̓nę: et quāto magꝭ peccat: tāto magꝭ appropīquat. Cū aūt morit̉ in pctō: tūc intrat portāmortꝭ: et dn̄s de ſua miſcd̓ia multos reducit qui iam vſqꝫ adportā appropinqͣuerāt. Sap̄. xvj. b. Deducꝭ ad portaſs mortꝭet reducis. Et qͦ reducit? Immittēdo tribulatiōes exterioreset interiores: q̨̄ cogūt hoīem clamare ad deū ⁊ reuerti de viaſua mala: Un̄ ſequit̉: b ¶ Et clamauerūt ad dn̄ꝫ cū tribularent̉: ⁊ d̓ neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos. Hocsͣ. expoſitū eſt. e ¶ Miſit v̓bū ſuū .ſ. v̓bū prędicatiōis qd̓mittit ꝑ p̨̄dicatores. f¶ Et ſanauit eos: infundēs vulneribus eoꝝ vinū correctiōis ⁊ rep̄hēſiō̄is acutę: et oleū ꝯſolationis. Prędicator enī ⁊ p̨̄latꝰ intelligunt̉ ꝑ ſamaritanū illū quiLucꝭ. x .ſ. alligauit vulnera ſauciati infundens vinū ⁊ oleū.Gregꝰ. Neceſſe qͥppe ē vt qͥcūqꝫ ſanādis vulneribꝰ p̨̄eſt: ī vinō morſū doloris adhibeat/ ī oleo molliciē pietatꝭ: qͣtenꝰ ꝑ vi
iū mūdent̉ putrida: per oleū foueant̉ ſananda. Ideo etiā p̄atores ⁊ p̨lati ī multꝭ locꝭ canes vocant̉: qꝛ mordēt denti⁊ lābūt lingua. Si ꝟo nō velint ſanari nec ꝑ oleū nec periū: tūc ſūt ꝑ cēſurā eccl̓iaſticā cōpellēdi: Un̄ addit: gi EEtpuit eoſd̓ interitiōibꝰ eoꝝ. q. d. violent̓ eos cōpeſcuitne p̨̄cipitarēt ſe ī interitū: vel potiꝰ vt exirent de interitu pctī.Pctōres enī ſūt ſicuthrenetici/ qͥ ſe ī morē p̨̄cipitare nō timēt.Sꝫ boni p̨̄lati eos ſic̄dilectos filios ligāt ⁊v̓berant/ cū eos pęnaſpūali: vt excōicatiōeit̓dicto aut pecuniaria coercēt: Sic̄ cōminabat̉ paulꝰ. j.l. v. a. Ego iudicaui eū qͥ ſic oꝑatꝰ eſt in noīe dn̄i nr̄i ieſuſti tradere hmōi hoīem ſathanę ī interitū carnis: vt ſpūsfiat ī die dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Sic̄ gͦ paulꝰ volebat eū erid̓ interitu aīę etiā ꝑ īteritū carnis: ſic fac̄ ip̄e dn̄s cū ꝑ tritiōes ⁊ īfirmitates ⁊ pauꝑtates cōpellit hoīem ceſſare aUn̄ petit Psͣ. Imple facies eoꝝ ignomīa ⁊ q̨̄rēt nomēn̄e. Ex his oībꝰ laudādꝰ ē deꝰ: Un̄ ſequit̉: h ¶ Cōfitedn̄o miſcd̓ię eiꝰ: ⁊ mirabilia eiꝰ filijs hoīm: vt. sͣſitū eſt. i Et ſacrificent ſacrificiū laudis. Oſee.a. Tollite vobiſcū v̓ba ⁊ dicite: oēm aufer iniqͥtatē ⁊ acbonū: ⁊ reddemꝰ vitulos labioꝝ nr̄oꝝ. Hęc aūt oblatioet fieri nō ex triſticia aut ex neceſſitate: Hilarē enī dato-diligit deus. ij. Corꝭ. ix. b. Vnde ſubdit: ¶EEt annūtopera eius: non ſua propria: m ¶ In exultatiōe.Uenite audite ⁊ narrabo omnes qͥ timetꝭ deū: quāta fe/ Psͣ. 65.ę meę. Et addit: Ad ip̄m ore meo clamaui ⁊ exultaui ſb̓ia mea. Et nota ꝙ ē multiplex ſacrificiū qd̓ fit: ſcilicetDe carne .ſ. ieiuniū. Roma. xij. a. Exhibeatꝭ corꝑaaīa .ſ. ꝯtritio vl̓ deuotio. Psͣ. Sacri/ (vr̄a ⁊cͣ. Psͣ. 50.ū deo ſpiritus contribulatꝰ ⁊cͣ.ebꝰ .ſ. elemoſyna. Eccͣj. xxxv. b. Sacrificiū iuore .ſ. or̄o. Psͣ. Sacrificiū (ſti accęptum eſt ⁊cͣ Psͣ. 49.idis honorificabit me.pedibꝰ .ſ. ꝑegrīatio. Ecc̄ͣj .xxxv. a. Salutare ſacridorſo .ſ. diſciplina. Eccͣj. vij. d. Datū (ficiū ⁊cͣ.achioꝝ tuoꝝ ⁊ ſacrificiū ſctīficatiōiſ offeres dn̄o.renibꝰ ꝯꝯtinētia. Leuitꝭ. vj. b. Hęc ē lex ſacrificioculis/ lachryma. Oſee. ix. a. (qd̓ offerūt ſibi.Non placebunt dn̄o ſacrificia eoꝝ.De auribꝰ/ auditꝰ ſermonū dei. Prouer. iiij. c. Filita eloquia mea ⁊cͣ. j. Corꝭ. x. g. Oīa ī gloriā dei faciteQui deſcēdūt mare. Quīta ꝑs d̓ ſęculi tēpeſtate: q̨̄ eſtta tēptatio: et eſt allegoria de ꝑſecutiōibꝰ martyrū: moas de tēptatiōibꝰ iuſtoꝝ. Allegorice ſic legi pōt. Sup̄ ditd̓ iudęis ꝯuerſis ꝙ ānūciēt oꝑa eiꝰ ī exultatiōe. Et p̄ciilli hͦ debēt facere: Qui deſcēdunt mare .ſ. apl̓i ⁊ alijtyres ⁊ doctores: qui de hieruſalē ad lr̄am qͣſi in montegati erat: et de ſion myſtica .i. d̓ ꝯtēplatiōe ſua deſcēduie. i. in ſęculū. Eſa. ij. a. De ſion exibit lex ⁊ ꝟ̓bū dn̄i deuſalē. Et hͦ vt ſint/ o ¶ In nauibꝰ .i. in eccleſijs q̨̄ interx ſęculi ꝓcellas laborātPoralit̓ n Qui deſcēdūt mare. Eodē mō pōt leginoralit̓ de p̨̄dicatoribꝰ qͦ lectū eſt. sͣ. de apl̓is ⁊ martyribus:uia vt ānūciēt oꝑa eius deſcēdūt mare .i. ſęculum.n nauibꝰ .i. in eccleſijs: vt dictū eſt. Et nota ꝙ dic dedūt: qꝛ viri ſctī ⁊ p̨̄dicatores boni habitāt mente ⁊ deſideī cęlo nō in terra: iō deſcendūt: qn̄ terrenis ꝯdeſcēdūt. Eta ꝙ tria genera hoīm deſcēdūt mare ī nauibꝰ .ſ. piſcatoreſ.rcatores ⁊ piratę. Boni p̨̄lati ⁊ p̨̄dicatores ſinceri q̨̄retesſalutē aīaꝝ: ſūt piſcatores: qͥ hamo ꝟbi dei piſces .i. curiomūdi attrahūt. Et hi ſt̓ laudabileſ. Hiere. xvj. c. Ecce egotā piſcatores multos dic̄ dn̄s ⁊ piſcabunt̉ eos. Matth.d. Faciā voſ piſcatores hoīm ⁊cͣ. Mercatores ſūt merceij: qͥ licet p̨̄dicēt bona: nō tn̄ hͦ faciūt pure ꝓ ſalutē aīarū: ſꝫt̓ cōmodū tꝑale. Et hi ſūt tolerabiles ꝓpt̓ bonū qd̓ ſequit̉X de ſua p̨̄dicatione:
Z
Al̓ r corrutAl̓ y miſeraltiones
Al̓ ⁊ nuncio
Actꝭ. 2. .f.
Ps. 62.
Sacrificium (
Msͣ. 49.
Moraliter L
Allegoricide perſecutiſmartyrum
Psͣ. .101.
Moralitede p̄dicator
Tria generminuꝫ deſcēmare ī nauſpiritualiteſ