CVI
a Et humiliatū eſt in laboribꝰh cor eoꝝ: et infirmati ſūt necfuit qͥ adiuuaretꝭ. Et clamaguerūt ad dn̄m cū tribularenhtur: et d̓ neceſſitatibꝰ eoꝝ liiberauit eos. Et ēduxit eoſ d̓f tenebris ēt vmbra mortꝭ: etin vincula eoꝝ dirupit. Cōfite̓
ant̉ dn̄o miſcd̓ię eiꝰ: et miranbilia eius filijs hoīm. Quiao ꝯtriuit portas ęreas: et vecptes ferreos ꝯfręgit. Sūſcęq pit eos de̓ via iniqͥtatꝭ eorū:rpropt̉ iniuſticias enim ſuasēͣ humiliati ſūt. Omnē eſcamabomīata eſt anima eorum:
bant: Un̄ ſubdit d̓ pęna. a ¶ Et humiliatū eſt ī laboribus cor eorum .ſ. humiliatione cōfuſionis ⁊ abiectionis.b Cor eoꝝ .ſ. gētiū in labore idolatrię: ⁊ iudeoꝝ ī labore ſacrificioꝝ. c Et/ ita/ infirmati ſūt/ ī ſe: Un̄ d̓ ſynagoga d̓rHiere. xv. b. Infirmata ē quę peꝑit ſeptē filios. jͣ. Regꝭ. ij. aEt q̨̄ ml̓tos habebatfilios infirmata ē. d¶ Nec fuit qͥ adiuuaret/ ex hoībꝰ ſupple ſꝫ tm̄ ex deo: Un̄ſequit̉: e ¶ Et clamauerūt ad dn̄m⁊c. Hoc .sͣ. expoſitūeſt. i ¶ Et eduxiteos d̓ tenebris/ ignorātię ad lumē fidei.k ¶ Et vmbra mortis. ſ de pctō ad ꝟitatē vitę/ q̨̄ eſt vita gr̄ę. ¶ Et vinculaeoꝝ dirupit .ſ. mēdicitatē/ et ferrū: vt .ſ. ampliꝰ nō hr̄ent famē ⁊ defectū ꝟbi dei: nec indomabilis eſſet eoꝝ ꝯſuetudo mala: ſed decętero aſſuefacerēt ſe bono. Et qꝛ nō ſuis meritꝭ ſꝫ dediuina miſcd̓ia factū eſt hͦ: m ¶ Cōfiteant̉ dn̄o miſcd̓ięeiꝰ ⁊cͣ. Et hͦ. sͣ. expoſitū eſt. n ¶ Quia cōtriuit portasęreas. Hoc pͦ pōt exponi de chriſto ⁊ de portis inferni/ qͣsꝯtriuit ⁊ ꝯfręgit. Un̄ dicit Eſa. xlv. a. Portas ęreas ꝯterā: etvectes ferreos ꝯfringam. Sup. Attollite portas pͥncipes veſtras ⁊cͣ. Et hͦ ſignificatū eſt Iudicꝭ. xvj. a. vbi dr ꝙ ſanſondormiuit ī gaca vſqꝫ ad mediā noctē ⁊ inde cōſurgēſ apprehēdit ambas portę fores cū poſtibꝰ ⁊ ſera/ impoſitaſqꝫ humerisportauit ad v̓ticē montꝭ qͥ reſpicit hebron. Per ſanſon intelligit̉ chriſtꝰ: ꝑ gazā infernꝰ: per dormitionem ſanſonis/ morschriſti. Et cętera pōt ꝓſequi qͥ voluerit. Uel ſic: n ¶ Quiaꝯtriuit portas ęreas .i. ꝯſuetas ꝯcupiſcentias q̨̄ tenebanteos ne exirent de pctō. o. ¶ Et vectes ferreos ꝯfręgit .i.diabolicas ſuggeſtiōes: quę qͣſi vectes fortes portāt p̨̄dictasportas ęreas. Et ferreos ponit ꝓ fortitudine. Et ē ſenſus/ ꝙvirtꝰ dei difficultates vincit: Et his ꝯfractꝭ: p Suſcępiteos d̓ via iniqͥtatꝭ eoꝝ/ vt poneret eos in via ęqͥtatꝭ ſuę.Et bene dico: Iniqͥtatis eoꝝ: ꝓpt̓ iniuſticias enī ſuas humiliati ſūt: non humilitate v̓tutꝭ: ſꝫ humiliatiōe deiectionis. Vel ſic: r ¶ Propt̓ iniuſticias ſuas .i. quiavt dicit̉ Roma. x. a. Ignorātes dei iuſticiā ſuā quęrebāt ſtatuere: s Humiliati ſūt/ bona humiliatiōe .i. inuenerūt ſenihil poſſe ſine deo.ne poſſint ꝑficere qd̓ ꝯcupiſcūt: licꝫ multū ad hͦ laborēt. Et ꝑhͦ qn̄qꝫ reuertunt̉ ad cor: et humiliant̉: Vnde ſequit̉: a ¶ Ethumiliatū eſt ī laboribꝰ cor eoꝝ. q. d. dn̄s p̨̄buit eis difficultates ⁊ labores: ⁊ ī illis humiliati ſūt. Eccͣj. xxxiij. d. Iugū ⁊ lorū curuāt collū duꝝ. Psͣ. Cōuerſus ſū in erūna mea.Hoc eſt qd̓ dn̄s ꝓmittit Oſee. ij. b. Sepiā viā tuā ſpinis/ etſepiā eā maceria: ⁊ ſemitas ſuas nō inueniet: ⁊ ſequet̉ amatores ſuos ⁊ nō apprehēdet eoſ: ⁊ q̨̄ret eoſ ⁊ nō inueniet/ ⁊ dicet:vadā ⁊ reuertar ad viꝝ meū priorē: qꝛ bn̄ erat mͥ tūc magꝭ qͣꝫnūc. Hoc ē qd̓ h̓ dic̄: Humiliatū eſt ī laboribꝰ cor eoꝝ.Et bn̄ dic̄ cor ẜm illud Matth̓. xj. d. Diſcite a me qꝛ mitisſū ⁊ humilis corde: non tm̄ ore vel corꝑe: qꝛ eſt qͥ neqͥter ſe humiliat ⁊ interiora eiꝰ plena ſūt dolo: Ecc̄j. xix. d. c¶ Et infirmati ſūt nec fuit qͥ adiuuaret .i. cogͦuerūt infirmitatēſuā ⁊ pauꝑtatē cū nō poterāt facere qd̓ volebāt: et cū dei flagellū ſenſerūt: ſicut d̓r. ij. Machab̓. ix. b. de antiocho ꝙ hicex graui ſuꝑbia deductꝰ cępit ad agnitionē ſui venire diuinaadmonitꝰ plaga/ et ait: Iuſtū eſt hoīem ſubditū eſſe deo: etmortalē nō paria deo ſentire: Orabat aūt ⁊cͣ. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉:e EEt clamauerūt ad dn̄ꝫ cū tribularent̉. Hoc neceſſe erat / cū non eſſet hō qui adiuuaret. Eccͣj. lj. b. Reſpicienserā ad adiutoriū hoīm ⁊ nō erat. Iob. vj. c. Non eſt auxiliūmihi in me: neceſſarij qͦꝫ mei receſſerunt a me. Et iō clamādūē ad dn̄ꝫ: ẜm illud Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes. Et hͦ ſit multiplicit̓ .ſ. laudādo/ orādo/ p̨̄dicādo/ ꝯfitēdo. f ¶ Ad dn̄m/nō ad baal: ſicut. iij. Regꝭ. xviij. e. Inuocabant nomē bāal amane vſqꝫ ad meridiē: dicētes: baal adiuua nos. Hi ſūt qͥ ſu-
perioritatē deſiderāt ⁊ gr̄am magnatū. Et nota ꝙ īuocabanta mane vſqꝫ ad meridiē nō in veſpera: qꝛ ī morte nemo deſiderat dignitatē. g ¶ Cū tribularent̉. q. d. nō in ꝓſperitate. Eſa. lvij. c. Vitā manꝰ tuę inueniſti: ꝓpterea non rogaſti.h ¶ Et de neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos. Hoc .sͣ. expoſitū eſt. Et pręt̓ illam expoſitionē poſſumꝰ dicere ꝙ neceſſitates ūt diuitię: qꝛ qͥmulta habent/ multisindigent. Eccͣj .xl. d.Fili in tꝑe vitę tuę neindigeas: meliꝰ eſt enīmori qͣꝫ īdigere. Hieroꝰ. Auarꝰ etiā oboloindiget. De his neceſſitatibꝰ neceſſe habētliberari/ ⁊ liberi fieri qͥ eis ſeruiūt. Matth̓. vj. c. Nō poteſtisdeo ſeruire ⁊ māmonę. i Et eduxit eos de tenebris ⁊vmbra mortꝭ: ⁊ vincula eoꝝ dirupit. Hic ꝟſus recteē ꝯͣ illū/ Sedētes ī tenebriſ ⁊cͣ. Un̄ illo expoſito: patꝫ expoſitio iſtiꝰ. Et ꝓpt̓ hͨ bn̄ficia: m ¶ Cōfiteant̉ dn̄o miſericordię eiꝰ: ⁊ mirabilia eiꝰ filijs hominū. Hoc totūsͣ. expoſitū eſt. n ¶ Quia ꝯtriuit portas ereas ⁊ vectes ferreos ꝯfręgit. Hūc ꝟſū ſic exponit Richar. d̓ ſctōvictore. Portꝭ traſitū obſtruimꝰ/ vectibꝰ clauſurā munimꝰ:Quid itaqꝫ ꝑ portas niſi ꝯͣdictio: qͥd ꝑ vectes niſi rebellio accipit̉? Per ferrū aūt qd̓ oīa metalla domat audacia: ꝑ ęs/ ꝑtinacia deſignat̉. Porta itaqꝫ ferrea/ ꝯͣdictio ꝑtinax: vectꝭ ferreꝰ rebellio audax. Portaſ gͦ ęreaſ ꝯterit: ⁊ vectes ferreos cōfringit: qn̄ ꝑtinacē ꝯtradictionē ⁊ audacē rebellionē int̓na cōpūctiōe diſſoluit. p. ¶ Suſcępit eos ad pęnitētiā. q ¶Devia iniqͥtatꝭ eoꝝ: Magna dei miſericordia qui nō de viainiqͥtatꝭ dedignat̉ ſuſciꝑe pctōres. Hiere. iij. a. Tu fornicataes cū amatoribꝰ multꝭ: tn̄ reuertere ad me dic̄ dn̄ſ/ ⁊ ego ſuſcipiā te. Et qꝛ oportet ꝙ ſe humiliet qͥ vult ab ipſo recipi: ſubiūgit: r ¶ Propt̓ iniuſticias enim ſuas humiliatiſūt. q. d. alit̓ nō ſuſciꝑet eos dn̄s: qꝛ ip̄e ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰ aūt dat gr̄am: Iaco. iiij. b. Sic habet̉. ij. Regꝭ. xij. d. ꝙpoſtqͣꝫ dauid humiliauit ſe dicēs: Peccaui ī dn̄o: dn̄s ſuſcępit eū ad pęnitētiā. Et rn̄dit ei nathā: Dn̄s qͦꝫ trāſtulit pctm̄tuū nō morierꝭ. iij. Regꝭ. xxj. g. Nōne vides achab humiliatū corā me? Quia igit̉ humiliatꝰ eſt mei cauſa non inducammalum in diebus eius ⁊cͣ.t ¶ Omnē eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ. Quarta ꝑs: vbiponit̉ tertia tēptatio: q̨̄ eſt tędiū in qd̓ incidit hō qn̄qꝫ poſtqͣꝫeuaſit imperitiā ⁊ ꝯcupiſcētiā. Allegorice pōt legi de malischriſtianis: vel etiā d̓ iudęis: Oēm eſcā abomīata ē aīaeoꝝ .i. euchariſtiā: q̨̄ eſt oīs eſca .i. oīm p̨̄cipua. Hāc abominati ſūt cū dixerūt: Ioh̓. vj. f. Quō pōt h̓ carnē ſuā nob̓ dare ad māducādū? Et dixit eis ieſus: Niſi māducaueritꝭ carnem filij hominis: ⁊ biberitis eius ſanguinē: non habebitꝭ vitam in vobis. Vnde: quia noluerunt manducare per fidem:ẜm ꝙ dicit Augꝰ: Crede ⁊ manducaſti: Ideo bene ſuditur:xEt appropinqͣuerūt vſqꝫ¶Moralit̓t OOmnē eſcā abomīata ē aīa eoꝝ .ſ. peccatoꝝ. Eſt aūt eſca aīę triplex: quā abominant̉ pctōres .ſ. eſcaꝟbi dei eſca corꝑis chriſti/ eſca oꝑis boni. De ꝟbo: Deut̓. viija. Nō in ſolo pane viuit hō: ſꝫ ī oī ꝟbo ⁊cͣ. Sap̄. xvj. d. Nōnatiuitatꝭ fructꝰ paſcūt hoīes: ſꝫ tuꝰ dn̄e ſermo. De euchariſtia. Ioh̓. vj. e. Ego ſū panis viuꝰ. Et poſt .ſ. Caro mea vere ē cibꝰ. Sap̄. xvj. c. Paratū panem d̓ cęlo p̨̄ſtitiſti illis ⁊cͣ.De oꝑe bono. Eſa. iij. b. Dicite iuſto qm̄ bn̄: qm̄ fructū adinuentionū ſuarū comedet. Ioh̓. iiij. e. Meꝰ cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ qͥ miſit me vt ꝑficiā opꝰ eiꝰ. Hāc triplicē eſcā abominat̉ aīa pctōrꝭ: qꝛ nō habet ſanū palatū/ ſꝫ infirmū ⁊ corruptū. Un̄ eſca mala magꝭ placet ei quā mīſtrat cocus inferniſcꝫ diabolꝰ/ qͥ diuerſa fercula ꝓpinat. Unū eſt ſuꝑbia: de quoOſee. xij. a. Ephraim paſcit ventū. Aliud eſt auaricia. Eſa.xxxvj. c. Comedēt ſtercora ſua: ⁊ bibent vrinam pedū ſuoꝝ.Stercora ſūt tꝑalia. Phil̓. iij. b. Oīa arbitratꝰ ſū vt ſtercora.
A
Al̓ ⁊ miſerationes
Al̓ r eos3
ſaluos fec̄
In prologobiblie ca. 8.
Psͣ .23.
Poraliter X
Allegoricede maͣlis chriſtianis vel iudeis
Psͣ .31.
MoraliterTriplex eſcaquā abominātur pctōres