Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CVI

a Et humiliatū eſt in laboribꝰh cor eoꝝ: et infirmati ſūt necfuit adiuuaretꝭ. Et clamaguerūt ad dn̄m tribularenhtur: et neceſſitatibꝰ eoꝝ liiberauit eos. Et ēduxit eoſf tenebris ēt vmbra mortꝭ: etin vincula eoꝝ dirupit. Cōfite̓

ant̉ dn̄o miſcd̓ię eiꝰ: et miranbilia eius filijs hoīm. Quiao ꝯtriuit portas ęreas: et vecptes ferreos ꝯfręgit. Sūſcęq pit eos de̓ via iniqͥtatꝭ eorū:rpropt̉ iniuſticias enim ſuasēͣ humiliati ſūt. Omnē eſcamabomīata eſt anima eorum:

bant: Un̄ ſubdit pęna. a Et humiliatū eſt ī laboribus cor eorum .ſ. humiliatione cōfuſionis abiectionis.b Cor eoꝝ .ſ. gētiū in labore idolatrię: iudeoꝝ ī labore ſacrificioꝝ. c Et/ ita/ infirmati ſūt/ ī ſe: Un̄ ſynagoga d̓rHiere. xv. b. Infirmata ē quę peꝑit ſeptē filios.. Regꝭ. ij. aEt q̨̄ ml̓tos habebatfilios infirmata ē. d Nec fuit adiuuaret/ ex hoībꝰ ſupple ſꝫ tm̄ ex deo: Un̄ſequit̉: e Et clamauerūt ad dn̄m⁊c. Hoc .. expoſitūeſt. i Et eduxiteos tenebris/ ignorātię ad lumē fidei.k Et vmbra mortis. ſ de pctō ad ꝟitatē vitę/ q̨̄ eſt vita gr̄ę. Et vinculaeoꝝ dirupit .ſ. mēdicitatē/ et ferrū: vt .ſ. ampliꝰ hr̄ent fa defectū ꝟbi dei: nec indomabilis eſſet eoꝝ ꝯſuetudo mala: ſed decętero aſſuefacerēt ſe bono. Et qꝛ ſuis meritꝭ ſꝫ dediuina miſcd̓ia factū eſt: m Cōfiteant̉ dn̄o miſcd̓ięeiꝰ ⁊cͣ. Et.. expoſitū eſt. n Quia cōtriuit portasęreas. Hoc pōt exponi de chriſto de portis inferni/ qͣsꝯtriuit ꝯfręgit. Un̄ dicit Eſa. xlv. a. Portas ęreas ꝯterā: etvectes ferreos ꝯfringam. Sup. Attollite portas pͥncipes veſtras ⁊cͣ. Et ſignificatū eſt Iudicꝭ. xvj. a. vbi dr ſanſondormiuit ī gaca vſqꝫ ad mediā noctē inde cōſurgēſ apprehēdit ambas portę fores poſtibꝰ ſera/ impoſitaſqꝫ humerisportauit ad v̓ticē montꝭ reſpicit hebron. Per ſanſon intelligit̉ chriſtꝰ: gazā infernꝰ: per dormitionem ſanſonis/ morschriſti. Et cętera pōt ꝓſequi voluerit. Uel ſic: n Quiaꝯtriuit portas ęreas .i. ꝯſuetas ꝯcupiſcentias q̨̄ tenebanteos ne exirent de pctō. o. Et vectes ferreos ꝯfręgit .i.diabolicas ſuggeſtiōes: quę qͣſi vectes fortes portāt p̨̄dictasportas ęreas. Et ferreos ponit fortitudine. Et ē ſenſus/virtꝰ dei difficultates vincit: Et his ꝯfractꝭ: p Suſcępiteos via iniqͥtatꝭ eoꝝ/ vt poneret eos in via ęqͥtatꝭ ſuę.Et bene dico: Iniqͥtatis eoꝝ: ꝓpt̓ iniuſticias enī ſuas humiliati ſūt: non humilitate v̓tutꝭ: ſꝫ humiliatiōe deiectionis. Vel ſic: r Propt̓ iniuſticias ſuas .i. quiavt dicit̉ Roma. x. a. Ignorātes dei iuſticiā ſuā quęrebāt ſtatuere: s Humiliati ſūt/ bona humiliatiōe .i. inuenerūt ſenihil poſſe ſine deo.ne poſſint ꝑficere qd̓ ꝯcupiſcūt: licꝫ multū ad laborēt. Et qn̄qꝫ reuertunt̉ ad cor: et humiliant̉: Vnde ſequit̉: a Ethumiliatū eſt ī laboribꝰ cor eoꝝ. q. d. dn̄s p̨̄buit eis difficultates labores: ī illis humiliati ſūt. Eccͣj. xxxiij. d. Iu lorū curuāt collū duꝝ. Psͣ. Cōuerſus ſū in erūna mea.Hoc eſt qd̓ dn̄s ꝓmittit Oſee. ij. b. Sepiā viā tuā ſpinis/ etſepiā maceria: ſemitas ſuas inueniet: ſequet̉ amatores ſuos apprehēdet eoſ: q̨̄ret eoſ inueniet/ dicet:vadā reuertar ad viꝝ meū priorē: qꝛ bn̄ erat tūc magꝭ qͣꝫnūc. Hoc ē qd̓ dic̄: Humiliatū eſt ī laboribꝰ cor eoꝝ.Et bn̄ dic̄ cor ẜm illud Matth̓. xj. d. Diſcite a me qꝛ mitisſū humilis corde: non tm̄ ore vel corꝑe: qꝛ eſt neqͥter ſe humiliat interiora eiꝰ plena ſūt dolo: Ecc̄j. xix. d. Et infirmati ſūt nec fuit adiuuaret .i. cogͦuerūt infirmitatēſuā pauꝑtatē poterāt facere qd̓ volebāt: et dei flagellū ſenſerūt: ſicut d̓r. ij. Machab̓. ix. b. de antiocho hicex graui ſuꝑbia deductꝰ cępit ad agnitionē ſui venire diuinaadmonitꝰ plaga/ et ait: Iuſtū eſt hoīem ſubditū eſſe deo: etmortalē paria deo ſentire: Orabat aūt ⁊cͣ. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉:e EEt clamauerūt ad dn̄ꝫ tribularent̉. Hoc neceſſe erat / non eſſet qui adiuuaret. Eccͣj. lj. b. Reſpicienserā ad adiutoriū hoīm erat. Iob. vj. c. Non eſt auxiliūmihi in me: neceſſarij qͦꝫ mei receſſerunt a me. Et clamādūē ad dn̄ꝫ: ẜm illud Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes. Et ſit multiplicit̓ .ſ. laudādo/ orādo/ p̨̄dicādo/ ꝯfitēdo. f Ad dn̄m/ ad baal: ſicut. iij. Regꝭ. xviij. e. Inuocabant nomē bāal amane vſqꝫ ad meridiē: dicētes: baal adiuua nos. Hi ſūt ſu-

perioritatē deſiderāt gr̄am magnatū. Et nota īuocabanta mane vſqꝫ ad meridiē in veſpera: qꝛ ī morte nemo deſiderat dignitatē. g tribularent̉. q. d. in ꝓſperitate. Eſa. lvij. c. Vitā manꝰ tuę inueniſti: ꝓpterea non rogaſti.h Et de neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos. Hoc .. expoſitū eſt. Et pręt̓ illam expoſitionē poſſumꝰ dicere neceſſitates ūt diuitię: qꝛmulta habent/ multisindigent. Eccͣj .xl. d.Fili in tꝑe vitę tuę neindigeas: meliꝰ eſt enīmori qͣꝫ īdigere. Hieroꝰ. Auarꝰ etiā oboloindiget. De his neceſſitatibꝰ neceſſe habētliberari/ liberi fieri eis ſeruiūt. Matth̓. vj. c. poteſtisdeo ſeruire māmonę. i Et eduxit eos de tenebrisvmbra mortꝭ: vincula eoꝝ dirupit. Hic ꝟſus recteē ꝯͣ illū/ Sedētes ī tenebriſ ⁊cͣ. Un̄ illo expoſito: patꝫ expoſitio iſtiꝰ. Et ꝓpt̓ bn̄ficia: m Cōfiteant̉ dn̄o miſericordię eiꝰ: mirabilia eiꝰ filijs hominū. Hoc totū. expoſitū eſt. n Quia ꝯtriuit portas ereas vectes ferreos ꝯfręgit. Hūc ꝟſū ſic exponit Richar. ſctōvictore. Portꝭ traſitū obſtruimꝰ/ vectibꝰ clauſurā munimꝰ:Quid itaqꝫ portas niſi ꝯͣdictio: qͥd vectes niſi rebellio accipit̉? Per ferrū aūt qd̓ oīa metalla domat audacia: ęs/ ꝑtinacia deſignat̉. Porta itaqꝫ ferrea/ ꝯͣdictio ꝑtinax: vectꝭ ferreꝰ rebellio audax. Portaſ ęreaſ ꝯterit: vectes ferreosfringit: qn̄ ꝑtinacē ꝯtradictionē audacē rebellionē int̓napūctiōe diſſoluit. p. Suſcępit eos ad pęnitētiā. q ¶Devia iniqͥtatꝭ eoꝝ: Magna dei miſericordia qui de viainiqͥtatꝭ dedignat̉ ſuſciꝑe pctōres. Hiere. iij. a. Tu fornicataes amatoribꝰ multꝭ: tn̄ reuertere ad me dic̄ dn̄ſ/ ego ſuſcipiā te. Et qꝛ oportet ſe humiliet vult ab ipſo recipi: ſubiūgit: r Propt̓ iniuſticias enim ſuas humiliatiſūt. q. d. alit̓ ſuſciꝑet eos dn̄s: qꝛ ip̄e ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰ aūt dat gr̄am: Iaco. iiij. b. Sic habet̉. ij. Regꝭ. xij. d.poſtqͣꝫ dauid humiliauit ſe dicēs: Peccaui ī dn̄o: dn̄s ſuſcępit ad pęnitētiā. Et rn̄dit ei nathā: Dn̄s qͦꝫ trāſtulit pctm̄tuū morierꝭ. iij. Regꝭ. xxj. g. Nōne vides achab humilia corā me? Quia igit̉ humiliatꝰ eſt mei cauſa non inducammalum in diebus eius ⁊cͣ.t Omnē eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ. Quarta ꝑs: vbiponit̉ tertia tēptatio: q̨̄ eſt tędiū in qd̓ incidit qn̄qꝫ poſtqͣꝫeuaſit imperitiā ꝯcupiſcētiā. Allegorice pōt legi de malischriſtianis: vel etiā iudęis: Oēm eſcā abomīata ē aīaeoꝝ .i. euchariſtiā: q̨̄ eſt oīs eſca .i. oīm p̨̄cipua. Hāc abominati ſūt dixerūt: Ioh̓. vj. f. Quō pōt carnē ſuā nob̓ dare ad māducādū? Et dixit eis ieſus: Niſi māducaueritꝭ carnem filij hominis: biberitis eius ſanguinē: non habebitꝭ vitam in vobis. Vnde: quia noluerunt manducare per fidem:ẜm dicit Augꝰ: Crede manducaſti: Ideo bene ſuditur:xEt appropinqͣuerūt vſqꝫ¶Moralit̓t OOmnē eſcā abomīata ē aīa eoꝝ .ſ. peccatoꝝ. Eſt aūt eſca aīę triplex: quā abominant̉ pctōres .ſ. eſcaꝟbi dei eſca corꝑis chriſti/ eſca oꝑis boni. De ꝟbo: Deut̓. viija. in ſolo pane viuit: ſꝫ ī ꝟbo ⁊cͣ. Sap̄. xvj. d.natiuitatꝭ fructꝰ paſcūt hoīes: ſꝫ tuꝰ dn̄e ſermo. De euchariſtia. Ioh̓. vj. e. Ego ſū panis viuꝰ. Et poſt .ſ. Caro mea vere ē cibꝰ. Sap̄. xvj. c. Paratū panem cęlo p̨̄ſtitiſti illis ⁊cͣ.De oꝑe bono. Eſa. iij. b. Dicite iuſto qm̄ bn̄: qm̄ fructū adinuentionū ſuarū comedet. Ioh̓. iiij. e. Meꝰ cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ miſit me vt ꝑficiā opꝰ eiꝰ. Hāc triplicē eſcā abominat̉ aīa pctōrꝭ: qꝛ habet ſanū palatū/ ſꝫ infirmū corruptū. Un̄ eſca mala magꝭ placet ei quā mīſtrat cocus inferniſcꝫ diabolꝰ/ diuerſa fercula ꝓpinat. Unū eſt ſuꝑbia: de quoOſee. xij. a. Ephraim paſcit ventū. Aliud eſt auaricia. Eſa.xxxvj. c. Comedēt ſtercora ſua: bibent vrinam pedū ſuoꝝ.Stercora ſūt tꝑalia. Phil̓. iij. b. Oīa arbitratꝰ ſū vt ſtercora.

A

Al̓ miſerationes

Al̓ r eos3

ſaluos fec̄

In prologobiblie ca. 8.

Psͣ .23.

Poraliter X

Allegoricede maͣlis chriſtianis vel iudeis

Psͣ .31.

MoraliterTriplex eſcaquā abominātur pctōres