QVI
tatibus eorumr eripuit eos.k Et reduxit eos in viaꝫ rectā:iſi vt irent ī ciuitatē hītationis.n̄ Cōfitē̓ant̉ dn̄o r miſcd̓ię eiꝰ:g ⁊ mirabilia eiꝰ filijs hominū.
a ¶ Uiam ciuitatis habitaculi .i. eccleſię militātis/ in quahabitandū eſt/ nō inuenerūt. Ciuitas habitaculi dicit̉ militans eccleſia: quia eſt tranſitoria ⁊ tranſiens: ⁊ non habet niſihabitaculū: quia eſt in via: Ciuitas ꝟo habitatiōis eſt eccleſiatriūphans. Glo. tamen dicit ciuitatē habitaculi eſſe triūphantem eccleſiā .ſ. ſupernās hieruſalē. Via quę ducit ad eam eſt chriſtꝰ:qui dicit Ioh̓. xiiij. a.Ego ſū via. Hāc viāb ¶ Nō inuenerūt/ipſi errātes. Et p̨̄ter hͦc ¶ Eſurientes ⁊ ſitientes inopia .ſ. ſineIideo/ e¶ Anima eorū/ quęcibo verbo dei ⁊ potu gratię. Enō exceſſit ſe: ſed manſit f ¶ In ipſis ſe ſibi ſufficere putas:defecit. Iudęi enim in ſuis legalibus cōfidebant: ⁊ gentes inſuo libero arbitrio. Vnde dixit quidā: Det vitā/ det opes animū mihi ipſe parabo. Et ꝓpter hoc ad viā veritatis chriſtumnō accedebant ꝑ fidē: ſed tandē cognoſcētes defectū ſuum/ addominū qui potens erat ſupplere clamauerūt. Vnde ſubditg ¶ Et clamauerunt ad dn̄m cū tribularent̉: in his q̨̄dicta ſūt. h ¶ Et de neceſſitatibꝰ eorū .i. ineuitabilibusmalis: ¶ Eripuit eos. Quaſi em̄ qͣdā neceſſitate peccabātgentes/ qꝛ ꝓni ⁊ aſſueti ad idolatriā: ⁊ iudęi/ quia tenebant̉ implere legē: de qua tamē dicit petrus/ Act̉. xv. c. Hoc eſt onusqd̓ neqꝫ nos/ neqꝫ patres noſtri portare potuimꝰ. k ¶ Et/ dehis neceſſitatibꝰ ereptos/ eduxit eos in viā rectā/ quę eſtchriſtus. Hoc eſt contra illud qd̓ ſupra dictū eſt: Errauerūt⁊cͣ. l¶ Ut irēt bene oꝑando: m ¶ In ciuitate habitationis .i. in cęlū. Hoc eſt contra illud ſupra: Uiā ciuitatishabitaculi nō inuenerūt. Cęlū aūt dicit̉ ciuitas habitatiōis: qꝛ ibi eſt ciuiū vnitas. Ideꝫ em̄ volūt/ ⁊ idem nolūt: ⁊ indeo om̄s cōueniūt. Ibi etiā eſt habitatio q̨̄ nō poterit diſſolui: ſed habitaculum vię p̨̄ſentis diſſoluet̉. Vnde. ij. Corinth̓.v. a. dicebat ille cuiꝰ cōuerſatio erat in cęlis: Scimꝰ qm̄ ſi terreſtris domꝰ noſtra huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉ ꝙ ędificationēex deo habemꝰ domū nō manufactā ſed ęternā in cęlis. Et qꝛhoc fecit dn̄s eis: nō eoꝝ meritꝭ: ſed pura miſericordia: n Cofiteant̉ dn̄o miſericordię eiꝰ .i. hoīes ꝓpter miſericordiaseius. o ¶ Et mirabilia eiꝰ exhibita: pͦ F Filijs hoīm .i.filij hoīꝫ laudēt eū ꝓpt̓ mirabilia ſibi ab eo exhibita. Miſcd̓iadn̄i fuit in hͦ ꝙ inimicos voluit liberare: ſed mirabilia eiꝰ fuerūtin hoc ꝙ ita liberauitX religionis .ſ. iuxta euāgeliū ⁊ regulā principalē multę ſūttraditiones quę tenent̉: ⁊ via declinat̉ .ſ. euangeliū vel regula.Iob. xxx. b. Semitꝭ ſuis diſſipauer̄t itinera mea .ſ. ſuis traditiōibꝰ mādata euāgelica. Hęc eſt via de qͣ ſubiūgit: a Uiāciuitatis habitaculi nō inuenerūt .i. viā mādatoꝝ q̨̄ ducit ad ciuitatē ⁊ habitaculū regni cęleſtis nō potuerūt īuenire:qꝛ ſuis traditiōibꝰ eā occultauer̄t ⁊ poſtpoſuerūt. Matth̓. xv.a. Irritū feciſtis mādatū dei ꝓpter traditiōes vr̄as. Nec mirūeſt/ ſi b ¶ Nō inuenerūt: qꝛ ignorātes ſunt: ⁊ int̓ traditiōes⁊ mādata diſcernere neſciūt: nec ab alijs docent̉. Unde addit:c ¶ Eſuriētes .i. hn̄tes defectū ſolidi cibi: d ¶ Et ſitiētes .i.habētes defectū lactis ſimplicis doctrinę: De qua fame ⁊ ſitiAmos. viij. d. Mittā famē ī t̓rā: nō famē paniſ neqꝫ ſitim aq̨̄:ſed audiendi verbū dei. Verbū em̄ dei cibꝰ eſt aīę/ dicēte dn̄oMatth̓. iiij. a. et Deut̓. viij. a. Nō in ſolo pane viuit hō: ſed īomī ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Et ſi iſte panis nō ſumat̉ deficit aīa: Un̄ ſequit̉: e ¶ Aīa eorū in ipſis defecit: qꝛ .ſ. nōfuit ſuſtētata cibo v̓bo dei. Psͣ. Percuſſꝰ ſū vt fęnū ⁊ aruit ⁊cͣ.g EEt clamauerūt ad dn̄m cū tribularent̉. Hoc ē vnū⁊ ſummū remediū/ vt cū hō ī ſe defecit ⁊ p̨̄ter hoc tribulat̉/ addeū recurrat ⁊ auxiliū eiꝰ petat. ij. Paral̓. xx. c. Cū igͦremꝰ qͥdagere debeamꝰ hoc ſolū habemꝰ reſidui vt ad te noſtros oculos dirigamꝰ. Sed nūquid fruſtra clamauer̄t? Nō: qꝛ ſequit̉:h Et de neceſſitatibꝰ eorū eriꝑuit eos. Psͣ. Ad dn̄mcū tribularer clamaui: ⁊ exaudiuit me. De neceſſitatibꝰ aūt eripit: vel dando patientiā in tribulatiōe: vel dando remediū: vel
tollēdo hominē de medio .ſ. ꝑ mortē. Et hoc vltimo mō veriꝰeripit̉ homo de neceſſitatibꝰ: qꝛ dū viuit homo ſemꝑ expoſitus eſt neceſſitatibꝰ ſeptē: de quibꝰ Iob. v. d. In ſex tribulationibꝰ liberabit te: ⁊ in ſeptima nō tanget te malū. Hę ſunt: fames/ ſitis frigus ⁊ calor/ labor ⁊ dolor ⁊ mors. In hac ſeptima .i. poſt hāc nō tangit malū iuſtos: qꝛ ſic 2dr̄ Sap̄. iiij. b. Iuſtꝰſi morte p̨̄occupatusfuerit/ ī refrigerio erit.Et ita hęc vltima tribulatio finis eſt p̨̄cedētiū q̨̄ ad ipſam tendūtſicut ad finem. Et notabile eſt ꝙ dicit eriꝑuit/ qͣſi ſubito rapuit: in quo confortaripoſſunt qui tribulationē ſuſtinent: quia ſicut dicit̉ Ecc̄i. xj. c.Facile eſt in oculis domini ſubito honeſtare pauperē. Itemeripuit/ quaſi cum violentia: in quo arguunt̉ homīes qͥ ſuastribulationes finiri nolunt per mortē: ſed ſemꝑ contra ſtimulum mortis calcitrantes: licet ſciant ꝙ non poſſint eam penitus auferre: tamen quātum poſſunt laborant differre. Vndeoportet ꝙ dn̄s faciat eis violentiam. Vnde dicit̉ Sap̄. iiij. c.Raptus eſt ne malitia mutaret cor eiꝰ. k ¶ Et eduxit eos:id eſt extra corpus duxit per mortē in viam recta: lUtirent/ ſine obſtaculo ⁊ diſpendio: m ¶ In ciuitatē habitationis: id eſt in cęlum. Ciuitas em̄ habitatiōis eſt cęlum:Ciuitas ꝑegrinationis eſt mūdus. De his duabus Heb̓. xiij.c. Non habemus hic manentē ciuitatem: ſed futurā inquirimus. Ciuitas deſolationis vel carceris eſt infernus. Uel aliter poſſumus dicere et exponere de tribulationibus temptationum ⁊ neceſſitatibus peccandi. g ¶ Clamauerunt addominū/ in oratione/ cum tribularent̉/ a temptatione:Matth̓ .xxvj. d. Uigilate ⁊ orate vt non intretis in temptationē: id ē vt nō ſuperet vos temptatio. h ¶ Et de neceſſitatibus eorum eripuit eos. In mūdo multę ſunt neceſſitates peccandi: id eſt occaſiones quaſi ineuitabiles. Vna eſtmala ſocietas. Psͣ. Cum ſancto ſanctus eris: ⁊ cum peruerſouerteris. Alia eſt mala cōſuetudo. Prouer. xxij. a. Prouerbiū eſt: adoleſcēs iuxta viā ſuā etiā cum ſenuerit nō recedet abea. Multę etiā ſunt alię neceſſitates peccandi: de quibus dominus eripit/ quaſi cum violētia īmittendo infirmitates ⁊ tribulationes. k ¶ Et ęduxit eos/ de ęgypto .i. de mundo/ inviam rectam: de qua Exo. iij. f. Ibimus viam trium dierum in ſolitudinē. Hęc eſt religio: in qua eſt via trium dierumſcꝫ triplex votum: Vnde addit: l ¶ Ut irent in ciuitatēhabitationis: id eſt in religionē vbi eſt ciuiū vnitas: exterius in habitu: ⁊ interius in affectu: ſicut dicit̉ Act̉. iiij .f. Eratillis cor vnū ⁊ anima vna. Item eſt ciuitas habitatiōis: quiaibi oportet iugiter ⁊ ꝑpetuo habitare eum qui ſemel intrauit.Unde de hac vnitate ⁊ habitatiōe ſimul dicit beatus Augꝰ.in regula ſua: Hęc ſunt quę vt obſeruetis p̨̄cepimus in monaſterio cōſtituti: Primo ꝓpter quod in vnum eſtis cōgregativt vnanimes habitetis in domo: ⁊ ſit vobis anima vna ⁊ corvnū in domino. Et ex hoc n ¶ Confiteant̉ domino miſericordię eius. q. d. dominꝰ tales ꝑ ſuā miſericordiā educit de ſęculo in ciuitatē habitationis. Et de hoc nō debēt eſſeingrati/ ſed deū laudare: ſicut filij iſrael educti de ęgypto permare rubrum/ laudauerūt deum ⁊ cecinerūt canticum: Cantemus domino ⁊cͣ. Exo. xv. a. Nec ſolū miſericorditer educitde mūdo: ſed ⁊ mirabiliter deducit eos in clauſtro et cōſeruata peccato: Vnde ⁊ addit: o ¶ Et mirabilia eius .ſ. miracula exhibita: p ¶ Filijs hominū/ ꝙ angelicā vitā ducunthomīes fragiles. Hieronymꝰ. In carne pręter carnē viuerenon humana ſed angelica vita eſt. Exod̓. viij .f. Faciam mirabilem terram geſſen in qua populus meus eſt: vt nō ſint ibimuſcę. Geſſen interpretat̉ deſiderium. Terra ergo geſſen eſtreligio: in qua ſūt viri deſideriorum nihil in hoc mundo quęrentes: ſed deſiderium habentes diſſolui: et eſſe cum chriſto:ſicut dicit apoſtolus Phil̓. j. d. Hanc terram facit dominusmirabilem: ita ꝙ non ſint ibi muſcę: id eſt immundicię pecca-
2
Septē neceſſitātes de quibꝰdn̄s liberat
pitatiōis
Al̓. IliberauitAl̓. rdeduxit
Al. rerant
Al̓. ymiſerationes
Aliter
Phll̓. 3. d.
In mundo ſūtmulte neceſſitates peccādiPsͣ. 17.
Moraliter
Psͣ. 101.
Psͣ .119.