Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

b IOnfitēmī dn̄o (CVIc Iqm̄ bonꝰ: qm̄ ī ſęculūmiſcd̓ia eiꝰ. Dicātꝭfꝫdēpti ſt̓ a dn̄o/ qͦs rēdemit

hmanurinimici: de re̓giōibꝰgregauit eoſ. A ſolis ortukoccaſu: ab aqͥlone mari. Errauer̄t ī ſolitudine īfinaqͦſo:

ipſe Caſſiodorꝰ hūc ipſū pſalmū aliter diuidat. Primo ergomonēs ad cōfeſſionē/ dicit: a Cōfitemī dn̄o vtraqꝫ ꝯfeſſion. Sed pͥmo allegorice legamꝰ de cōfeſſiōe laudis. Secūdomoralit̓ de ꝯfeſſione pctōꝝ. Cōfitemī dn̄o chriſto .i. laudate ipſum ſimul corde ore/ oꝑe. Leuitꝭ. vij. Offerebāt panes ſimul cōfeſſione. Roma. x. b. Cordecredit̉ ad iuſticiā: oreautem confeſſio fit adſalutē. Uel Cōfitemini .ſ. ſimul fatemīnouū et vetꝰ teſtamē: dn̄o .i. ad honorēchriſti: vtriuſqꝫ ē ꝯditor. Et ē ꝯͣ iudęoſ manicheoſ: qꝛ pͥmꝰnouū: alij vetꝰ reprobāt teſtamētū. Uel Cōfitemī .i. ſil̓ etꝯcorditer vtriqꝫ .ſ. iudęi gentiles/ fidem. Cōfitemini/ dicob ¶Qm̄ eſt/ bonꝰ/ in ſe. q. d. ſolū qꝛ bn̄ficꝰ: vt mercēnarij.Psͣ. Cōfitebit̉ tibi bn̄fecerꝭ ei: Sꝫ pͥmo pͥncipalit̓ fatemīqm̄ bonꝰ vt filij. Secūdo/ c Qm̄ ī ſęculū miſcd̓ia eiꝰ:q. d. ſecūdo/ qm̄ beneficꝰ: hoc eſt qd̓ dicit: qm̄ in ſęculū .i. inęternū durat/ miſcd̓ia eius .i. redēptio ſaluatio nr̄a quā demiſericordia ſua fecit Psͣ. In ęternū miſericordia eius. Et adipſiꝰ laudē debēt dicere narrare illi quibꝰ hoc bn̄ficiū fecit:Un̄ addit: d Dicāt: modo in p̨̄ſenti hoc qd̓ dico .ſ. qm̄ inſęculū miſcd̓ia eius: illi/ e Qui redēpti ſūt a quocūqꝫ: ſed f A dn̄o .i. chriſto/ eſt dn̄s omniū. Eph̓. j. b. Inquo habemꝰ redēptionē ſanguinē eiꝰ. j. Pet̓. j. d. corruptibilibꝰ auro argēto redēpti eſtis de vana vr̄a cōuerſationepaternę traditiōis: ſed p̄cioſo ſanguīe qͣſi agni incōtaminati etīmaculati chriſti ieſu. g Quos redemit/ ipſe dn̄s de ma inimici. Oſee. xiij. d. De manu mortis liberabo eos: demorte redimā eos. Eſa. xliij. a. Redemi te vocaui te nominetuo: ſeruꝰ meus es tu. Et dicit de manibꝰ: qꝛ adhuc habetmanū flagellantē diabolꝰ: ſed trahentē. Apocl̓. xx. a. Ligauit mille annis. Et ne iudęꝰ liberatꝰ fuit a pharaonē ſibiſoli attribuat: bn̄ ſubiūgit: h De regionibꝰ cōgregauiteos .ſ. de quattuor climatibꝰ mundi: Vnde ſubdit diuidendo:i A ſolis ortu occaſu .ſ. ab oriēte occidente. k ¶Abaqͥlone mari .i. ab auſtro. Et ponit mare auſtro: qꝛ auſter flat verſus oceanū: qd̓ antonomaſice dicit̉ mare/ eo maius ſit cęteris. Act̉. x. e. eſt ꝑſonarū acceptor deus: ſed inom̄i gente qui timet deum operat̉ iuſticiā/ accęptus eſt illi.Moraliter: Confitemī dn̄o peccata veſtra: timeatis cōfiteri. b Qm̄ ipſe eſt bonꝰ .i. benignꝰ ſęuus.Ecōtrario em̄ eſt in curia dei in curia ſęculi. In curia em̄ ſęculi ſi qͥs confitet̉ peccatū ſuū cōdemnat̉: in curia aūt dei quicōfitet̉ peccatū abſoluit̉. Hoc procedit de bonitate dei. Psͣ.Dixi cōfitebor aduerſum me iniuſticiā meā dn̄o: tu remiſiſtiimpietatē peccati mei. Sed ſic̄ eſt bonꝰ benignꝰ cōfitentibus: ita ī futuro erit durus auſterꝰ ī peccato ꝑſeuerātibus.Un̄ ꝯfitendū ē ei adhuc miſericors bonꝰ eſt: Un̄ ſubdit:c Qm̄ in ſęculū miſcd̓ia eius. In ſęculū dicit/ non poſtſęculū: qꝛ qͣꝫdiu durat ſęculi miſeria/ durat dei miſcd̓ia: aūthomo ſublatus eſt mortē de ſęculo/ eſt inuenire miſericordiā. Qd̓ ſignificat̉ Exo. xvj. e. incaluiſſet ſol inueniebat̉ māna. Lucꝭ. xvij. e. Veniēt dies in quibus deſiderabitis videre vnum diem domini. Sed ſunt quidā qui poſtqͣꝫfeſſi ſunt ſemel: nolūt amplius cōfiteri: cum tamē om̄is homoetiam poſt peractā penitentiā ſe peccatorem debeat cōfiteri:Unde ſubdit: d Dicant/ nunc .ſ. peccata ſua in cōfeſſione:e Qui ante pęnitētiā/ redempti ſunt a domino. q. d.quātamcūqꝫ ſatiſfactionē peccatis ſuis ęgerint: adhuc tamēpeccata confiteant̉: ẜm illud domini cōſiliū/ Lucꝭ. xvij. c.omnia bona feceritis/ dicatis: ſerui inutiles ſumus. Et licꝫ ipſipeccatores faciant pęnitentiā ſoluant redemptionē: tn̄ a domino factū eſſe dicit̉: qui dicit Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtis facere. Eſa. xxvj. c. Omnia oꝑa noſtra operatꝰ es in nobis domine. Vnde adhuc apertius ſubiūgit: g Quos redemit de manu inimici .i. diaboli: in cuius manu ſunt omnes peccatores: ſicut iuſtorum animę in manu dei ſunt: Sap̄.

iij. a. Et bene per pęnitentiā quā deus operat̉ in nobis dicit̉nos redimere .i. iterū emere. Prius em̄ nos emit agēdo penitentiā ī nobiſipſis: Unde monet apl̓us. j. Corꝭ. vj. d. Emptieſtis precio magno .ſ. chriſti ſanguine: glorificate portatedeū in corꝑe vr̄o. q. d. iuſtū eſt vt ex quo de chriſti ſanguīe facta fuit pͥma emptio: vtde vr̄a pęna et laborefiat redēptio. Diabolꝰaūt qͦs habet in manuſua diſꝑgit diuidit: ſicut tactū eſt ī p̨̄cedētilectiōe: Et hoc ſchiſmata / diuerſas hęreſes / diuerſa peccata: de quibꝰ oportet vt dn̄s redēpturꝰ eoscongreget ipſos: Un̄ addit: h De regionibꝰ cōgregauit eos .i. de diuerſis vitijs ī quę diabolus diſperſerat eos.Quoſdā em̄ diſꝑgit in regionē ęgypti / infidelitatē: Quoſdāī chaldęā / ferocitatē: Chaldęa em̄ interp̄tat̉ ferox. Quoſdāapud moabitas luxuriā inceſtū: Moab em̄ īterpretat̉ expatre: quia filia loth cōcępit de patre/ vbi cōmiſit inceſtū.Quoſdā apud āmonitas/ irā: qꝛ āmon interp̄tat̉ ppl̓us turbidus. Quoſdā apud ſyriā/ ſuꝑbiā: Syria em̄ interp̄tat̉ ſublimis. Et ſic pōt dici de multis alijs regiōibꝰ. Sed de hisgregat eos dn̄s ad vnitatem fidei ad identitatē charitatis. Ethoc facit pęnitentiā/ quę eſt vexillū eius. Eſa. xj. c. Leuabitdn̄s ſignū in natiōibus cōgregabit ꝓfugos iſrl̓ diſperſosiuda colliget a qͣttuor plagis terrę. De quibꝰ plagis hic ſubiūgit ꝓpheta: i A ſolis ortu occaſu: ab aquilonemari. Per ſolis ortū intelligi poteſt p̨̄ſumptio: quę quādoqꝫetiā de bono oritur: occaſum/ deſperatio: aquilonē aduerſitas: per auſtrū ꝓſperitas. Sed auſtro recte ponit mare:quia ꝓſperitas huius mūdi multis amaritudinibus reſperſaeſt. Item ortū intelligi poteſt ingreſſus homīs in mundū:per occaſum/ mors: per aquilonē/ infernꝰ: per auſtrū/ paradiſus: a quibus .i. per quorum cōſiderationē congregant̉ homines ad deū. Itē has qͣttuor plagas/ quattuor ętates intelligunt̉. Ortus eſt adoleſcētia: occaſus/ ſeniū ſiue mors: aquiloſenectus: auſter ętas diſſoluta. De qualibet cōgregat dominus. De prima: Thren̄. iij. c. Bonū eſt viro cum portaueritiugū ab adoleſcētia ſua. De ſecūda: Lucꝭ. xij. e. Et ſi in tertiavigilia venerit. De aquilone: Eſa. xlviij. b. Elegi te de camino pauꝑtatis. De vltima.. Cōfitebit̉ tibi benefeceris ei.De quattuor ſimul: Cantꝭ. vj. ⁊cͣ. l Errauerunt in ſolitudine ⁊cͣ. Secūda pars vbi ponit̉ pͥma tēptatio: ſcꝫ error allegorice fuit in iudęis et etiā in gentibꝰ an̄ ꝯuerſionē. Dicit Errauerūt in ſolitudine: id ē ſolitarij/ deſerto deo.Eccͣs. iiij. c. ſoli. m In inaquoſo .i. ī corde vl̓ ſtatu ēſine aqͣ gr̄ę et doctrinę. Et de errore/ Eſa. lxiij. d. Quare errare nos feciſti de vijs tuis: induraſti cor nr̄m ne timeremꝰ te?Uiā ciuitatis¶Moraliter: ¶¶ Errauerūt in ſolitudine. Eſt ſolitudo mala .ſ. mūdus: et ſolitudo bona .ſ. religio. Et in prima ſemper erratur: in ſecūda quādoqꝫ. Mundani enim homines errant ſponte/ nec doceri volunt: ſicut dicit̉ Ioh̓. iij. c. Lux venit in mundum: et dilexerunt homines magis tenebras qͣꝫ lucem. Eſaię. xxx. b. Qui dicūt videntibꝰ/ nolite videre: aſpicientibꝰ/ nolitę aſpicere nobis ea quę recta ſunt: loquimini nobis placentia/ videte nobis errores. Religioſi ꝟo quādoqꝫ errant per ignorantiā: Et hoc eſt quod hic dicit̉: m In inaquoſo: id eſt in loco vbi deſunt aquę doctrinę. Psͣ. Anima mea ſicut terra ſine aqua tibi. Eſaię. v. d. Propterea populus meus ductus eſt captiuus: quia non habuit ſcientiam.Et nota plures ſunt cauſę quare erratur in via. Prima eſtignorantia: vt dictum eſt. Secūda eſt: quia via non eſt trita.Threū. j. b. Uię ſion lugent eo non ſit qui veniat ad ſolē.nitatē. Tertia eſt: quia duces cęci ſūt. Lucꝭ. vj. ſ. Si cęcꝰ ducat/ ambo in foueam cadunt. Quarta: quia multi noluiduci: ſed volunt eſſe ductores/ cum tamē neſciant. Ecc̄s. x. c.Labor ſtultorum affliget eos qui neſcunt in vrbem pergere.Quinta: quia ſunt multę ſemitę iuxta viam: Sic iuxta vlamX religionis .ſ. iuxta

Al̓. yſuauis eſtAl̓. rnunc

Al̓. Finimli.Al̓. Ab o-

Al̓. Nſiccita

Psͣ .48.

Psͣ.99.

Moraliterde cōfeſſiōepeccatorum

Psͣ .48.Allegoriceerrore iudęet gentili

Psͣ .31.

Moralitererrore religſoꝝ et ſęcl̓ar

Psͣ .142.

Caſequaſſerrat̉ in vla