EI
gͦ nō diſꝑdiderūt gentes quasdixit dominꝰ fillis. Et cōmiI xti ſunt int̓ gentes: ⁊ didice̓ē rūt oꝑa eoꝝ et ſeruierūt ſculfi ptilibꝰ eoꝝ: ⁊ fāctū eſt illis ing ſcādalū. Et īmolauer̄t filiosſuos ⁊ filias ſuas dęmonijſ.h Et e̓ffuderūt ſanguinē inno-
centē: ſāguinē filiorū ſuoꝝ etk filiarū ſuaꝝ⁊ qͣs ſacrificāuer̄ti ſculptilibꝰ chanaā. Et īterfeſ ctā ē t̓ra ī ſanguībꝰ: ⁊ cōtamig nata ē ī oꝑibꝰ eoꝝ: ⁊ foͣrnicatiſūtr in adinuētiōibꝰ ſuis. Etiratꝰ ē f furore dn̄ſ ī ppl̓m ſuū:s ⁊ abomīatꝰ ē hęreditatē ſuā.
aſſō diſꝑdiderūt gentes qͣs dixit dn̄s illis .i. p̨̄cepitvt diſperderēt/ ne ritibꝰ eoꝝ adhęrerēt ⁊ macularent̉: Et ipſi ꝯͣp̨̄cęptū dn̄i peꝑcerūt eis. ciEt cōmixti ſūt int̓ gentes/non tm̄ corpore: ſed ⁊ oꝑe: Unde ſubdit: d ¶ Et didicerūtopera eorum: quia difficile eſt tangere ſerpentē ⁊ non inuenenari: ⁊ picem/ ⁊ noncontaminari. e ¶ Etſeruierūt ſculptilibus eoruꝫ. Et hoc:quia .ſ. talia fecerunt:Factū eſt illis inſcādalum: id eſt inmanifeſtā cauſam ruinę. Scandalū enim vtdicit Hieronymꝰ: eſtobex vel lapillus quipedē offendit. g ¶ Etīmolauerūt filiosſuos et filias ſuas dęmonijs .i. idolis quibus p̨̄ſidebantdęmonia. Ꝙ hoc fecerint/ nō legit̉ in hiſtoria: ſed credendumeſt ꝓphetę: vt ait Auguſtinꝰ. h ¶ Et effuderūt ſanguinēinnocentē .ſ. ſanguinē filiorum ſuorū ⁊cͣ. Hoc fuit cōtra illud p̨̄cęptū Deūt̓. xviij. b. Caue ne imitari velis abominatiōes illaꝝ gentiū: nec īueniat̉ ī te qͥ luſtret filiū ſuū aut filiāducēs ꝑ ignē. iiij. Regꝭ. xvj. a. dr̄ de achac: Inſuꝑ et filiū ſuūcōſecrauit trāſferēs ꝑ ignē ẜm idola gentiū ⁊cͣ. l ¶ Et interfecta ē t̓ra: Metonymice dictū eſt .i. hoīes. m ¶ In ſanguinibꝰ .i. in peccatꝭ eoꝝ. Immolādo em̄ filios ſuos/ aīas ꝓpriasinterficiebāt gladio peccati. n¶ Et cōtaminata eſt .ſ. tra. i.homīes de t̓ra: o In oꝑbꝰ eoꝝ .i. in peccatis. pEEt fornicati ſūt ī adinuētiōibꝰ ſuis: qͣs ab alijs ⁊ a ſeipſis adinuenerūt. Fornicatio ē in omī illicito oꝑe. q ¶ EEt/ ꝓpter iſtairatus eſt furore: id eſt valde iratus eſt dominus: r ¶ Inpopulum ſuū iudęorum. Et enumerat quinqꝫ mala quę ſequunt̉ ex tali ira dei. Primum eſt deſertio dei. Unde dicit: ꝯ¶ Et abominatus eſt hęreditatē ſuam. Quia autem dicit/ populum ſuum ⁊ hęreditatem ſuam/ innuit ꝙ non omninodeſeruit/ quinX a Nō diſꝑdiderūt gentes .i. ſeptē crimīalia vitia/ q̨̄ ꝑillas gētes deſignant̉: b Quas dixit dn̄s illis: vt diſperderent: Deut̓. vij. a. Nō miſereberis earum: neqꝫ ſociabis cūeis cōiugia. sͣ. Deus venerūt gentes .i. iſta vitia: in hęreditatētuā .i. in eccleſiā: polluerūt templū ſanctū tuū ⁊cͣ. Nō diſperdiderūt/ dico īmo qd̓ grauius eſt: ¶ Et cōmixti ſunt inter gentes .i. inter gentiliter viuentes: qui licꝫ interdum nonpoſſint oīno diſperdi: tn̄ debēt vitari: ⁊ p̨̄cipue a clericis. Sed.j. Eſdre. ix. a. dicit̉: Nō eſt ſeꝑatus ppl̓s iſrael: ⁊ ſacerdotes ⁊leuitę a populo terraꝝ: ⁊ de abominatiōibꝰ eorum. Et ſequit̉:Manus pͥncipū ⁊ magiſtratuū fuit in hac trāſgreſſione pͥma.¶ Et in hoc verſu notantur quinqꝫ mala. Primo/ mala ſocietascuꝫ dicit: Et cōmixti ſunt inter gentes. Numeri. xvj. d.Recedite a tabernaculis hominū imꝑioꝝ. Secūdo/ mala doctrina/ cum dicit: Et didicerūt. Tertio/ malū opus/ cum dicit: Opera eoꝝ. Quarto/ mala ſeruitus/ cum addit: Et ſeruierūt ſculptilibꝰ eorum. Et ſignāter dicit/ ſculptilibꝰ/ nōfuſilibꝰ: quia ſculptilia ſunt magis difficilia ad faciendū qͣꝫ fuſilia: in quo notat̉ difficultas quę eſt in peccato perpetrando.Hiere. ix. b. Vt inique agerent laborauerunt. Et in hoc fiuntſerui: quia vt dicit̉ Ioh̓. viij. d. Qui facit peccatū/ ſeruus eſtpeccati. Quinto notat̉ ſcandalū/ cum dicit: Et factū eſt illisin ſcandalū: vt non ipſi ſoli peccent: ſed ad maiorem eorumdamnationē/ alijs dent occaſionē ruendi. Vnde dicit: Illis .i.ad eorum maiorē damnationē. Hęc quinqꝫ ſibijnuicem cōnectunt̉/ ⁊ ſucceſſiue generant̉. Ex mala enim ſocietate ſequit̉ mala doctrina: ex mala doctrina/ malū opus: ex malo opere/ ſeruitus: et ex his omnibꝰ/ ſcandalū: Matth̓. xviij. a. Uę mūdoaſcandalis: ⁊ vę homini illi per quem ſcandalū venit. In hocaut magis peccant pręlati ⁊ clerici ⁊ nobiles/ qͣꝫ homines plębel: qꝛ quanto eminentiores ſunt alijs: tanto citius offendunt:et offendit in eos pes: id eſt affectꝰ minorū: Vnde bene addit:
g ¶ Et īmolauerūt filios ſuos ⁊ filias ſuas .ſ. ſuos ſubditos: id eſt occaſio fuerūt vt ſe īmolarent ⁊ offerrent/ demonijs/ per peccatū. Propter hoc dicit̉ eis Oſee. v. a. Auditeſacerdotes: et attēdite domus iſrael ⁊ domus regis/ auſcultate: quia vobiſcū iudiciū eſt: quoniā laqueus facti eſtis ſpeculationi: id eſt ſubditisquos ſpeculari debebatis: ⁊ ſic̄ rete expanſum ſubter thabor: etvictimas declinaſtis īꝓfundum .i. filios ⁊ filias quos deo offerredebuiſtis/ feciſtis declinare in ꝓfundū inferni. h ¶ Et effuderūt ſanguinē innocente: id eſt eos quiinnocētes erāt ſuo malo exemplo fecerunt peccare: et ita occiderūt eos. Sanguinē/ dico i ¶ Filiorū ſuoꝝ ⁊ filiarū ſuarū .i. ſubditorū.k ¶ Quas ſacrificauerūt ſculptilibꝰ chanaan. Sculptile chanaā eſt denarius ſiue pecunia: qꝛ cōmutat̉. Chanaāem̄ interpretat̉ cōmutatus vel cōmutatio. Huic ſacrificat̉: cūacquirēdę ⁊ cōſeruādę pecunię totus impendit̉ affectus. Un̄Eph̓. v. b. dicit̉: Auaricia quę eſt idolorum ſeruitus. l ¶ Einterfecta eſt terra: id eſt eccleſia quę ē frugifera. De cuiꝰfructibꝰ viuit̉/ m ¶ In ſanguinibꝰ .i. in cōſanguineis. Incōſanguinitate em̄ multū lędit̉ ⁊ vulnerat̉ eccleſia. Vnde clamat ſupra in Psͣ. Libera me de ſanguinibꝰ deus deus ſalutismeę ⁊cͣ. Mich̓. iij. c. Audite principes domus iacob. Et ſequit̉: Qui ędificatis ſion in ſanguinibꝰ. Abacuk. ij. c. Uę quiędificat ciuitatē in ſanguinibꝰ. Hoc faciūt p̨̄lati: qͥ nepotulis ⁊cōſanguineis ꝯferūt p̨̄bendas ⁊ bn̄ficia eccl̓iaſtica. Et iſti int̓ficiūt terrā eccl̓ię gladio ſchiſmatꝭ qd̓ ſcindit ⁊ ſeparat mēbraeccl̓ię: ⁊ gladio mali exēpli qd̓ fulget ad perniciē. Ezech̓ .xxj.b. Exacuatꝰ ē gladiꝰ ⁊ limatꝰ: vt cędat victimas/ exacuatꝰ eſt:vt ſplendeat/ limatꝰ eſt. n. Et cōtaminata eſt/ t̓ra eccl̓ię:o ¶ In operibꝰ eoꝝ .ſ. ſāguinū iſtorū .ſ. in vitijs eoꝝ. Hiere.xvj. d. Cōtaminauerūt terram meā. Psͣ. Polluerūt templūſanctū tuū. Et quaſi quęrat̉ an ſint opera eorū mala/ ſubdit:p ¶ Et fornicati ſūt ī adinuētionibꝰ ſuis. Duę em̄ meretrices ſūt in mūdo cū quibꝰ fornicat̉ .ſ. vanitas ⁊ voluptas.Uanitas em̄ eſt illa mulier: de qͣ Prouer xxvij. c. Tecta ꝑſtillātia ī die frigoris/ ⁊ litigioſa mulier cōꝑant̉: qui retinet eā qͣſiqͥ vētū teneat: ⁊ oleū dexterę ſuę euacuat. q. d. vanitatē lucrat̉⁊ bonā ꝯſcīaꝫ ꝑdit. Voluptas ꝟo ē illa mulier/ Prouer. vij. c.quę app̄henſum deoſculat̉ iuuenē ⁊ ꝓcaci vultū blandit̉. Etbn̄ dicit: in adinuētiōibꝰ ſuis: qꝛ ⁊ ī vanitate ⁊ ī voluptate multos modos adinueniūt: in qͥbꝰ delectabiliꝰ fornicāt̉/ qͣꝫ ſiab alijs inuēti ⁊ vſitati ante fuiſſent: qꝛ dicit Origen̄. ꝙ omneaīal diligit qd̓ genuit. qͦ ¶ Et qꝛ ſic faciūt iratꝰ eſt dn̄s: nōmiſericordit̉ ad correctionē: ſed/ furore ad perditionē. Hieremię. x. d. Corripe me dn̄e: verūtamē in iudicio ⁊ non in furore tuo. r ¶ In populū ſuū .i. cōtra clericos ⁊ p̨̄latos: quiſui ꝓprij eſſe deberent. Zach̓. j. c. Zelatus ſum hierl̓m ⁊ ſioncelo magno: ⁊ ira magna ego iraſcor ſuꝑ gentes opulētas. Etqui magis ſunt opulenti qͣꝫ clerici ⁊ pręlati? Ipſi enim habētoptima quęqꝫ in terra. Amos. vj. a. Uę vobis qui opulentieſtis in ſion: id eſt in eccleſia: ⁊ confiditis in monte ſamarię: ideſt in dignitate pręlationis eccleſiaſticę: optimates capita populorū ingredientes pompatice domū iſrael: Tranſite in calanne ⁊ videte: ⁊ ite inde in emath magnam: et deſcendite ingeth palęſtinorum ⁊ ad optima quęqꝫ regna eorum: ſi latiorterminꝰ eorū t̓mino vr̄o ē: Qui ſeparati eſtis in diē malū ⁊cͣ.g ¶ Et abominatus eſt hęreditatē ſuam: id eſt clericos: De qua Eſaię. xix. d. Hęreditas mea iſrael. Et hoc ꝓpt̓malitiā eorum: quia ſicut dicit̉ Prouerb̓. xj. c. Abominabiledomino cor prauum. Ezech̓. viij. c. Uides tu quid iſti faciuntabominationes magnas quas domus iſrael facit hic: vt procul recedam a ſanctuario meo? Propter hoc etiam ſubditur:
V
al̓. Peus
Al̓. ⁊ quos
Al̓. robſeruationibusAl̓. ranimoAl̓. ⁊ppl̓o ſuo
Denarius dicit̉ſculptile chanaan
Eccleſia vulneratur et lediturin ſanguinibusPsͣ .50.
Moraliter.
Psͣ. 78.
Psͣ. 78.Due meretrices ſūt ī mūdo
qꝫ maNotainſa ihatfr