Pſalmus

a Et trādidit eos in manꝰ genbtiū: ⁊ dn̄ati ſūt eorū qͥ oderūtc eos. Et tribulauerūt eos inid mici eoꝝ: ⁊ hūiliati ſūt ſb̓ maē nibꝰ eorū/ ſępe liberauit eos.f Ipſi autē exacerbauerūt eūgl cōſilio ſuo: et hūiliati ſūt ininiqͥtatibꝰ ſuis. Et vidit cūf tribularēt̉: ⁊ audiuit oratioinnem eorū. Et me̓mor fuit teIſtamēti ſui: et pęnituit eū ẜmpͦ ml̓titudinē miſericordię ſuę.

deſeruit quin .ſ. adhuc reſpiceret eum. Secundū eſt traditio inmanus inimicorū: Un̄ addit: a ¶ Et tradidit eos in manus gentiū. Iudicꝭ. ij. c. Iratus dominꝰ tradidit eos ī manus diripientiū. Tertiū eſt ſeruitus: Vnde dicit: b ¶ Et dominati ſūt eorū qͥ oderūt eos: qd̓ fuit grauis pęna. Grauius eſt em̄ ſeruire domino irato ⁊ odiēti/ qͣꝫalij. Quartū eſt afflictio: Vnde ſubdit:Et tribulauerunteos inimici eorū.Iudicꝭ. x. b. Afflictioſunt et vehemēter oppreſſi ⁊cͣ. Quintū eſtvilificatio: Unde ſubdit: d ¶ Et humiliati ſunt ſub manibus eorū humilitate ſubiectiōis nō virtutis. Dominus autēvt dictū eſt nō ominino derelinquebat eos:ſed e ¶ Sępe liberauit eos/ non reſpiciens ad p̨̄dicta mala: ſed de miſericordiaſua dabat eis auxilium ⁊ liberatores: vt patet in libro Iudicūin multis locis. Ipſi aūt ingrati eius miſericordię/ non dimittebant mala conſueta: Vnde ſubiungit: f ¶ Ipſi autē exacerbauerūt eum in cōſilio ſuo .ſ. eorum: quia proprio cōſilio adhęrebāt: ⁊ dei conſiliū de ęternis nō ſuſtinebant. Vndeſupra: Nō ſuſtinuerūt cōſiliū eius. g ¶ Et/ propter hoc humiliati ſunt in iniquitatibꝰ ſuis: id eſt afflicti et puniti.Unde alia littera habet/ ꝓpter: et eſt expoſitio huius. Sedtamē in iſta afflictione non defuit eis dei miſericordia: Vndeaddit: i ¶ Et vidit: id eſt miſericordit̉ eos reſpexit: k ¶ Cūtribularent̉. Iudic̄. iij. b. Suſcitauit eis ſaluatorē. Et eodē.ij. c. Cūqꝫ ſuſcitaſſet eis dominꝰ iudices in diebus eorū/ flectebat̉ miſericordia. l¶ Et/ ita reſpiciens eos/ audiuit orationem eorū. m ¶ Et memor fuit teſtamēti ſui .i. promiſſionis factę patribꝰ de nouo teſtamēto: ⁊ de filij incarnation: ⁊ ideo pepercit eis. Si em̄ omnes eos ꝓpter peccata ſuaoccidi ꝑmiſiſſet: non naſceret̉ de eis chriſtus: ⁊ ita vana fuiſſetꝓmiſſio. Exo. xxxij. c. Recordare dn̄e abraā iſaac ⁊ iacob: qͥbus iuraſti ꝑ temetipſū ⁊cͣ. Roma. xj. d. Inimici ꝓpter vos:chariſſimi ꝓpter patres. n Et quia ita memor fuit: o¶ Pęnituit eum .i. fecit aliter qͣꝫ videbat̉ facturus. Pęnitentia em̄in deū non cadit. Pęnituit dico: nō quia illi iuſticiam haberent: ſed ẜm multitudinē miſericordię ſuę. Quomōautem ſe pęnitere oſtendit dominus/ ſubiūgit ꝓpheta dicens:4 Et dedit eos3 a ¶ Et tradidit eos/ ꝑmiſſiue/ in manus gentiū: ideſt vitiorū: ẜm qd̓ ſupra in pſalmo dicit: Et non audiuit populus meus vocem meā: ⁊ iſrael nō intendit mihi. Et ꝓpter hocdimiſi eos ẜm deſideria cordis eorum. Roma. j. c. Propterquod tradidit illos deus in deſideria cordis eorum in īmundiciam. b ¶ Et dominati ſunt eorum qui oderūt eos:ſcꝫ dęmones: vel illi tres hoſtes nominati .ſ. mūdus/ caro/ dęmonia. Mūdus trahit ad vanitatem: caro ad voluptatē: diabolus ad iniquitatē. Eſa. xix. a. Traham ęgyptum in manusdominoꝝ crudelium: id eſt peccatores in manus dęmonum.c ¶ Et tribulauerūt eos inimici eorum: ipſi .ſ. dęmonesvel vitia. Et bn̄ debet tribulari qͥ vitio ſeruit. Ro. ij. b. Tribulatio ⁊ anguſtia in omnē animā hominis operantis malū. Itēilli tres inimici .ſ. mūdus/ caro dęmonia/ tribulant. De primoIoh̓. xvj. g. In mundo preſſuras habebitis. De ſecundo. j.Corinth̓. vij. e. Tribulationē carnis habebūt huiuſmodi. Detertio. Lucꝭ. xxij. c. Ecce ſathan expetiuit vos vt cribraret ſicut triticū. Et dicit hic duo: quia duo quęrūt homines in mūdo .ſ. pacē et excellētiā. Cōtra pacē dicit: c ¶ Tribulauerūt⁊cͣ. Eſa. lvij. d. Nō ē pax impijs. Cōtra excellētiā dic̄: d Ethūiliati ſūt ſub manibꝰ eoꝝ. Iudicꝭ. vj. a. Hūiliatꝰ ē iſrl̓

Svalde in cōſpectu madian. Et nota ꝙ valde hūiliat̉ peccās:De filio dei fit filius diaboli. Ioh̓. viij. f. Vos expatre diabolo eſtis.De diuite fit pauꝑ. Apocl̓. iij. c. Dicis/ quia diuesſū et locupletatꝰ et nulliꝰ egeo: ⁊ neſcis/ quia tu esmiſer et miſerabilis et pauꝑ ⁊ nudꝰ ⁊ cęcꝰ ⁊cͣ.rege fit ribaldus. Iob. xij. c. Baitheum regumiſſoluit.uus. Ioh̓. viij. d. Qui facit peccatūEph̓. v. b. Omīs fornicators auus qd̓ eſt idolorū ſeruitus nōthęreditatē in regno chriſti et dei.milite fit ruſticus. ij. Machah̓. iiij. ſ. Purpuraxutum ꝑ totā ciuitatē circūduci iubet.ē ſacerdote fit degradatus. Oſee. iiij. b. Repellāte ne ſacerdotio fungaris mihi. Eſa. xxij. f. Expellam te de ſtatione tua.De tēplo dei fit phanū bacchi. ij. Machab̓. xiiij. e.Templū hoc libero patri cōſecrabo.De membro dei fit mēbrū meretricis. j. Corꝭ. vj. c.Tollēs gͦ mēbra chriſti/ faciā mēbra meretricis?e ſano fit eger. Lucꝭ. x. e. Incidit in latrones quideſpoliauerūt eū: ⁊ plagis impoſitis abierūt ſemiuiuo relicto.De pulchro fit turpis. Hiere. xxx. a. Cōuerſę ſunt facies omnes in auruginem.De forti fit debilis. Thren̄. j. b. Abierūt abſqꝫ fortitudine ante faciē ſubſequētis.De ſtabili fit īſtabiliſ. Thren̄. j. c. Peccatū peccauithierl̓m: ꝓpterea ī ſtabilis facta ē. Et licꝫ ita valde hūiliati fuerint: tn̄ e Sęꝑe liberauit eoſ. Et ē argumētū ꝓ iteratiōepęnitētię. Ioh̓. xj. a. Eamꝰ in iudęam iterū. Hiere. iij. a. Tufornicata es cū amatoribus multis: tamē reuertere ad me ⁊cͣ.f ¶ Ipſi aūt/ tantis bn̄ficijs ingrati/ exacerbauerūt eū inſilio ſuo: qd̓ multotiēs dāt ꝯͣ conſiliū dn̄i ipſi p̨̄lati ⁊ lr̄ati.Si qͥs em̄ q̨̄rat ꝯſiliū ab eis: vtrū ꝯſilio dn̄i acqͥeſcat/ dicētis:Uade ⁊ vende vniuerſa q̨̄ habes: Matth̓. xix. c. ml̓totiēs dātꝯſiliūʳ ꝯͣriū: vt tꝑalia retineāt: ⁊ ī mūdo remaneāt. Eſa. xix. b.Sapiētes ꝯſiliarij pharaonis dederūt ꝯſiliū inſipiēs. Sicutpetrꝰ qͥ cōſuluit dn̄o vt crucis patibulū nō ſubiret. Sed rn̄ditei dn̄s/ Matth̓ .xvj. d. Uade poſt me ſathanas/ ſcādalū mihies: qꝛ nō ſapis ea q̨̄ dei ſūt. Licꝫ aūt ita exacerbēt dn̄m: dn̄stn̄ nō pęnitꝰ eis offendit̉: ſꝫ de miſcd̓ia ꝟberat eos ī p̨̄ſenti adcorrectionē: Un̄ addit: g¶ Et hūiliati ſūt .i. viliter tractatia dn̄o: h. In iniqͥtatibꝰ ſuis .i. ꝓpter iniqͥtates qͣs fecerūt.Psͣ. Prius qͣꝫ hūiliarer ego deliqͥ. Et qd̓ ad correctionē ſit hͨhūiliatio/ aꝑit cū ſubiūgit: i Et vidit ocl̓o miſcd̓ię/ k Cūtribularent̉. q. d. ī tribulatiōe eis affuit. Psͣ. Cū ipſo ſu intribulatiōe. Eſt aūt duplex dei viſio .ſ. iuſticię ⁊ miſcd̓ię. Depͥma: Eſa. lix. c. Uidit dn̄s ⁊ malū apparuit ī oculis eiꝰ. De ſecūda. Psͣ. Aſpice in me ⁊ miſerere mei: ẜm iudiciū diligētiūnomē tuū. Exo. iij. b. Uidi afflictionē ppl̓i mei qͥ ē in ęgypto ⁊clamorē eiꝰ audiui. Ecce iſta duo q̨̄ h̓ dicunt̉ viſus ⁊ auditꝰ:Un̄ dicto de viſu addit de auditu. l ¶ Et audiuit or̄onēeoꝝ. Et notādū ꝙ pͥmo dicit/ vidit: ⁊ poſtmodū / audiuit.Opꝰ em̄ videt̉ ⁊ vox audit̉. Et pͥmo exigit dn̄ſ opꝰ: deinde vocē ſiue ſermonē. Sic̄ ī ſemetipſo exhibuit: Act̉. jͣ. a. Cępit ieſꝰfacere ⁊ docere. Cātꝭ. ij. d. On̄de mihi faciē tuā: ſonet vox tuaī auribꝰ meis. Or̄onē eoꝝ .ſ. tribulatoꝝ. Ecc̄i. xxxv. c. Dep̄cationē lęſi exaudiet. Nō aūt tm̄ ꝓpt̓ tribulationē eoꝝ: ſꝫ ⁊ ꝓpter ſuā ꝓmiſſionē miſeret̉ eorū: Un̄ addit: m Et memorfuit teſtamēti ſui: qd̓ fit in baptiſmo: vbi ipſe ꝓmittit nob̓vitā ęternā: ⁊ nos ꝓmittimꝰ ei fidē ⁊ obſequiū. n¶ Et pęnituit eū .i. reuocauit ſententiā ſuā: ne ꝓpter peccata dānarent.Et hoc/ pͦ Scd̓m multitudinē miſcd̓ię ſuę. ij. Paral.in fi. Indignū ſaluabis me ẜm magnā miſcd̓iam tuā. Verutn̄an̄qͣꝫ pęniteat deū d̓ ſnīa pęnę: oportet ꝙ pęniteat nos de cōmiſſiōe culpę: ẜm qd̓ dic̄/ Hiere. xviij. b. Si pnīaꝫ ęgerit gesilla a malo ſuo qd̓ locutꝰ ſū aduerſus eam: agā ⁊ ego pęnitētiaſuꝑ malo qd̓

B

Al̓. freſpexite9eAl̓. ccū audiret

Psͣ .118.

MoraliterPsͣ .80.

Psͣ. .90.Uiſio deiduplexPsͣ .118.