Pſalmus

hciā: in ge̓neratiōe ⁊ generationē vſqꝫ īſſempit̓nū. Et irriktauerūt eū ad aqͣs ꝯͣdictiōis:l ⁊ vexatꝰ eſt moyſes ꝓpt̓ eos:in quia exacerbauerunt ſpiritūg eiꝰ. Et diſtinxit ī labijs ſuis:

Al̓. rmāducaueruntAl̓. ⁊cōcitauer̄teū in ſtudijs2. q. 7. c.nos fi. in fi.3. q. 4 c. qd̓chriſtꝰ. et. q. 5.c. reos. et. q.s. c. occidit

a Et comederūt ſacrificia mortuoꝝ .i. idoloꝝ/ q̨̄ nec viuūt nec ſētiūt. Itē mortuoꝝ hoīꝫ qͦs dicūt deos eē: vt iouēet mercuriū. Vel ſacrificia mortuoꝝ .i. ꝓ mortuis oblata.Poſt idolatriā ſecutū ē qͣſi om̄e pctm̄: Un̄ addit: b¶ Et irritauerūt eū ī adinuētiōibꝰ ſuis .i. ī pctīs/ q̨̄ ipſi adinueniebāt. Pꝰ ml̓tiplicationēaūt pctī ſeqͥt̉ ml̓tiplicatio pęnę. Un̄: cEter̄t ml̓tiplicata ē ī eisruina: qꝛ ml̓ti ex ip̄isruer̄t. Sꝫ dn̄s placatꝰfi. ē ꝑ c̨elū phinees: Un̄qd̓ ſeqͥt̉: di Et ſtetit phi.5. neeſ corā dn̄o orādo:l. ⁊ ꝯͣ peccātes accēſꝰ celo dei: ⁊ trāſfigēs coeūtes ī locꝭ gēitalibꝰ: ſic̄ habet̉ Nūe. xxv. b.e¶ EEt placauit/ dn̄m ſic faciēdo. f ¶ Et ceſſauit qͣſſatio .i.plaga ppl̓i. g ¶Et hͦ factū qd̓ fecit phinees/ reputatū ē ei iniuſticiā a dn̄o .i. dn̄s illū in hͦ iuſtū reputauit. Et hͦ h ¶ Ingeneratiōe ⁊ generationē .i. in oēm generatōeꝫ: i. ¶ Uſqꝫin ſempit nū: qꝛ hͦ ſꝑ erit in memoria: et ꝓpter hͦ etiā remunerabit̉ in eternū.X a EEt comederūt ſacrificia mortuoꝝ .ſ. oblatiōes q̨̄fiūt ꝓ mortuis/ vel ꝓ pctōribꝰ qͥ mortui ſūt ſpūalit̓. Oſee. iiij.b. Peccata ppl̓i mei comedēt .i. oblata pro pctīs: ⁊ ad iniqͥtatēſubleuabūt aīas eoꝝ: Cū potiꝰ deberēt eas ab iniqͥtate purgare: orādo/ p̨̄dicādo/ ꝯfeſſiōes audiēdo: qꝛ ꝓpter hͦ habēt ipſi redditꝰ eccl̓ię. Un̄ Nūeri. xviij. c. Filijs leui dedi oēs decimaſ iſrl̓in poſſeſſionē ꝓ mīſterio qͦ ſeruiūt mihi ī tabernaculo fęderis:ſolis filijs leui mihi ī tab̓naculo ſeruiētibꝰ ⁊ portātibꝰ peccatappl̓i: legitimū ſempit̓nū erit in generatiōibus vr̄is: nihil aliudpoſſidebūt/ oblatiōe decīaꝝ ꝯtēti: qͣs ī vſus eoꝝ ⁊ nccͣia ſeꝑaui.Hęc aucͣtas oſtēdit/ ꝙ laici nō debēt hr̄e decimas: ſꝫ ſoli clericidn̄o in eccl̓ia ſeruiētes. Si aūt alit̓ recipiūt/ reddēt rōnē ad minus ī die iudicij. Un̄ beatꝰ Bern̄. Veniēt/ veniēt ante tribunalchriſti: vbi erit pupilloꝝ allegatio dura accuſatio grauis: qͦrūvixere ſtipēdijs nec diluere pctā. Cupiditas etiā ſacerdotū etclericoꝝ ml̓tos modos acqͥrēdi adinuenit/ ⁊ ꝑ ſimoniā/ ⁊ ꝑ exactionē: ⁊ hmōi/ vn̄ deꝰ offendit̉: Un̄ ſubdit: b ¶ Et irritauerūt eū ī adinuētiōibꝰ ſuis. Mich̓. iij. a. Qui comederūtcarnē ppl̓i mei: ⁊ pellē eoꝝ deſuꝑ excoriauerūt. Et poſt paucaſubdit: Tūc clamabūt ad dn̄m ⁊ nō exaudiet eos: ⁊ abſcondefaciē ſuā ab eis: ſic̄ neqͥter ęgerūt ī adinuētionibꝰ ſuis. Alia lr̄ahabet: Cōcitauerūt eū in ſtudijs ſuis. Et ꝯcordat ei qd̓dictū ē: qꝛ vt dr̄ Hiere. vj. c. A minore vſqꝫ ad maiorē oēſ auaricię ſtudent: ⁊ a ꝓph̓a vſqꝫ ad ſacerdotē cūcti faciūt dolū. Arguit etiā in hͦ ml̓tos clericos ſcholares: qͥ deū offendūt/ eo ꝙ ꝑuerſe ſtudēt. Psͣ. Corrupti ſūt ⁊ abomīabiles facti ſt̓ ī ſtudijsſuis. c ¶ Et/ qꝛ ſic deū irritauerūt/ ml̓tiplicata ē in eis ruina/ culpę in p̨̄ſenti/ ⁊ pęne ī futuro: qꝛ vt dicit apl̓s .j. Timoth̓vj. b. Qui volūt diuites fieri incidūt in tēptationē ⁊ in laqueūdiaboli: ⁊ deſideria ml̓ta ⁊ inutilia ⁊ nociua/ Ecce ruina culpę.Quę mergūt homīes in interitū ⁊ ꝑditionē/ Ecce ruina pęnę.Notabilit̓ etiā dicit de ſacerdotibꝰ ⁊ curatis: ml̓tiplicata ēī eis ruina: qꝛ ruūt ꝓ pctīs ꝓprijs/ ⁊ ꝓ pctīs ſubditoꝝ. Oſeeiiij. b. Corrueſ hodie/ ⁊ corruet etiā ꝓph̓a tecū: qꝛ .ſ. nō p̨̄dixerattibi ruinā: ⁊ ꝑ defectū eiꝰ corruiſti in pctm̄. Ezech̓. iij. e. Si dicente me ad impiū: morte morieris/ nō annūciaueris ei ⁊cͣ. ipſeimpiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eiꝰ de manu tua reqͥrā. Nūeri .xxv. a. Fornicatꝰ ē ppl̓s cū filiabꝰ moab: ⁊ iratꝰ dn̄sdixit ad moyſen: tolle cūctos pͥncipes ppl̓i ⁊ ſuſpende eos ꝯͣ ſolem ī patibulis/ vt auertat̉ furor meꝰ ab iſrl̓. Sed ſic̄ mali p̨̄laticorruūt cū ſb̓ditꝭ: eo ꝙ ipſos nec īſtruūt/ nec corrigūt: Ita boni p̨̄lati ſe ⁊ ſuos ſubditos auertūt a ruina: qꝛ eos īſtruūt ⁊ corrigūt: Un̄ bn̄ ſubdit: d ¶ Et ſtetit phinees .i. p̨̄latꝰ hn̄s z̨elūdei. Stetit/ vt pugil ꝯͣ vitia vt extirparet. Vn̄ Nūeri. xxv. d.dr̄ ꝙ interfecit zābri ⁊ cōcbi. Zābri interp̄tat̉ cātatio mea: ⁊ ſignificat vitia q̨̄ ſuggerit voluptas. Cocbi interp̄tat̉ iniqͥtas: ⁊ſignificat vitia q̨̄ ſuggerit malitia: q̨̄ vtraqꝫ debet p̨̄latꝰ extirpare. Itē/ ſtetit/ corā dn̄o vt placaret: Un̄ addit: Et placauit. Vel ſtētit ꝯͣ dn̄m vt irę eiꝰ obuiaret: Un̄/ e ¶ Et placa-

uit ⁊ ceſſauit qͣſſatio. sͣ. in eodē Psͣ. Et dixit vt diſpdereteos: ſi nō moyſes electꝰ eiꝰ ſtētiſſet ī cōfractiōe in ꝯſpectu eiꝰ.Sed dic̄ dn̄s Ezech̓ xxij. g. Quęſiui de eis virū qͥ int̓poneret ſepē: ⁊ ſtaret oppoſitꝰ mihi/ ⁊ nō īueni. Si qͥſ aūt talis inueniat̉: nō ſolū placat deū: ſꝫ etiā apd̓ eū ꝑ hͦ gr̄aꝫ meret̉ et gloriā: Un̄ ſequit̉: g. Etreputatū ē ei in iuſticiā: nō tm̄ in p̄ſentiꝑ gr̄aꝫ: ſed in futuro ꝑgl̓iā: Quia/ h In generatiōe ⁊ generationē vſqꝫ ī ſemꝑitnū. j. Machab̓. ij. f.Phinees pr̄ nr̄ dū celat c̨elū dei accępit teſtamētū ſacerdotij ęterni. In his etiā tribꝰ ꝟbis .ſ. in generatiōe/ ⁊ generationē/ vſqꝫ in ſempit̓ nū/ triplex ſtatuspōt notari .ſ. pęnitētiū/ ꝓficiētiū/ ⁊ ꝑfectoꝝ. In generatōeſ. baptiſmali vl̓ pęnitētiali/ Ecce ſtatꝰ incipiētiū. Et generationē .ſ. iuſticię/ Ecce ſtatꝰ ꝓficientiū. Uſqꝫ ī ſempiternūEcce ſtatꝰ ꝑfectoꝝ: qͥ ē in charitate q̨̄ nūqͣꝫ excidit.k Et irritauer̄t eū ⁊cͣ. Quīta ꝑs: vbi agit d̓ aqͣ ꝯͣdictiōis:⁊ d̓ īmolatiōe filioꝝ. Vn̄ vęhemētiꝰ iratꝰ ē dn̄s ꝯͣ eos: ſꝫ tn̄ poſtea miſertꝰ ē eis. Dic̄ gͦ Et irritauer̄t ⁊cͣ. q. d. nō tm̄ irritauerūt deū ī adinuētiōibꝰ: vt. sͣ. dictū ē: ſed etiā ī petitiōibꝰ / petēdo aqͣs ⁊ murmurādo: qꝛ iuxͣ ſua deſideria nō hēbāt: ẜm qd̓habet̉ Nūeri. xx. a. Un̄ dic̄: Et irritauer̄t eū ad aqͣs cotradictiōis in cades: vbi petier̄t aqͥs q̨̄ dicūt̉ aq̨̄ ꝯͣdictōis:qꝛ ibi ꝯͣdixerūt dn̄o ⁊ moyſi. Un̄ Numeri. xx. b. dixit dn̄s admoyſen: Hęc ē aqͣ ꝯͣdictiōis vbi iurgati ſūt filij iſrl̓ ꝯtra dn̄m.l ¶ Et vexatꝰ ē moyſes ꝓpt̓ eos .i. ꝓpter eoꝝ inſuſtinētięnimiā īportunitatē. m Quia/ tā importuni fuerunt/ ꝙ exacerbauerūt ſpm̄ eiꝰ/ intātū ꝙ ꝓrūꝑet ī ꝟba dubietatis/ dicēs: Audite rebelleſ ⁊ īcreduli: nū de petra hac poterimꝰ vob̓aquā eijcere? Et maxīa fuit eoꝝ īportunitas: q̨̄ eū potuit exacerbare/ qͥ erat vir mitiſſimꝰ int̓ oēſ hoīeſ: vt dr̄ Nūeri. xij. a.n EEt diſtinxit ī labijs ſuis .i. in mō ꝓnūciatiōis ſuę/ aꝑte⁊ diſtīcte on̄dit dubietatē ſuā: q̨̄ nō in ſerie ꝟboꝝ ē aꝑta/ cū dixit: Nū de petra hac poterimꝰ vobis aquā eijcere? Sciendūaūt ꝙ moyſes nō dubitauit de potētia dn̄i: ſꝫ forte de benignitate eiꝰ: ꝙ .ſ. minꝰ benigne ageret cū eis ꝓpter pctā ſua ī hͦ miraculo qͣꝫ in alijs: Et tn̄ qꝛ ſic dubitauit/ punitꝰ fuit: qꝛ nō ītrauit ī t̓rā ꝓmiſſiōis: ad lr̄aꝫ: Sed nō fuit pͥuatꝰ a ſpūali t̓ra ꝓmiſſiōis .ſ. a terra viuētiū. Alij ꝟo quidā intrauerūt: ſed tuncG Nō diſperdiderūtMMoralit̓. k ¶ Et irritauerūt eū ad aqͣs ꝯͣdictiōis.Aq̨̄ iſtę pn̄t dici ſcīę ſęculares: in qͥbꝰ ſunt multę ꝯͣdictiōes/ adqͣs ⁊ in qͥbꝰ ml̓ti irritāt ⁊ ꝓuocāt deū: ⁊ maxīe aduocati qͥ lingͣuas ſuas vendūt vt ꝯͣdicāt veritati. Un̄ in Psͣ. Līguis ſuisdoloſe agebāt/ iudica illos deus: quia doloſis exceptiōibꝰ etallegatiōibꝰ ꝑuertūt iudiciū: tu deꝰ/ qͥ falli nō potes iudica illos. Et addit: Scd̓m ml̓titudinē īpietatū eoꝝ expelle eos: qm̄irritauerūt te dn̄e. Hęc aūt ꝯͣdictio ad lr̄aꝫ facta fuit in cades:qd̓ īterp̄tat̉ ſācta: ⁊ ſignificat eccl̓iā/ q̨̄ hodie hmōi ꝯͣdictiōibꝰ⁊ ꝯͣdictoribꝰ plena ē: Un̄ addit: l¶ Et vexatꝰ ē moyſes. i.bonꝰ p̨̄latꝰ/ ⁊ bonꝰ iudex/ ꝓpt̓ eos: m QQuia exacerbauer̄t ſpm̄ eiꝰ/ falſis allegatiōibꝰ: vn̄ vexant̉ boni iudices: itaꝙ nō pn̄t iudicare ẜm ꝟitatē: ſꝫ oportet eos iudicare ẜm allegata. Uexāt etiā p̨̄latos cū qͥbꝰ ſt̓/ dādo ſꝑ ꝯſiliū litigādi: ⁊ exacerbāt ſpm̄ eoꝝ/ nō ſinētes eos qͥeſcere ⁊ delectari ī dulcediedei ī ꝯtēplatiōe. Ecc̄i. xxviij. b. Līgua tertia ml̓tos cōmouit:⁊ diſꝑſit illos d̓ gēte ī gentē: ciuitates muratas diuitū deſtruxit: ⁊ domos magnatoꝝ cōfudit: qͥ reſpic̄ illā/ nō hēbit requienec habebit amicū in quo reqͥeſcat. Et hoc apparet: qꝛ iam depūalibus non eſt inter eos locutio: ſed ſemꝑ de temporalibꝰ:Unde addit: n ¶ Et diſtinxit .i. diſtincte oſtēdit exacerbationē ſpūs ⁊ vexationē: o ¶ In labijs ſuis .i. in verbis: qꝛ qͦde terra eſt/ de terra loquit̉. Un̄ pōt dici illud Matth̓. xxvj.g. Loquela tua manifeſtū te facit. Quia ꝟo p̨̄lati temporalibꝰintenti: ⁊ ſpiritualia negligentes/ doctrinę nō inſtant: Ideo etipſi ⁊ ſubditi male viuunt/ ⁊ peccata nō vitant: Vnde ſequit̉:Nō diſperdiderūt

D

Al̓. rmāducaueruntAl̓. ⁊cōcitauer̄teū in ſtudijs2. q. 7. c.nos ſi. in fi.3. q. 4. c. qd̓ ſchriſtꝰ. et. q. 5.

Al̓. ⁊ ſeculū

1. Corꝭ. 13. e.Ad litterā

Mozaliter

Numeri. 20.

Moraliter

Psͣ .13. 1

Psͣ .5.

Ioh̓ .3.d.