Pſalmus

a Et irritauerūt moyſen in caꝰ ſtris: aarō ſanctū dn̄i. Aꝑtād eſt t̓ra et dēglutiuit dathā: ⁊oꝑuit ſuꝑ ꝯgregationē abirō.ē Et exarſit ignis in ſynagogaeoꝝ: flāma cōbuſſit pctōres.Et fece̓r̄t vitulū ī oreb: ⁊ ādokrauer̄t ſulptile. Et mutauer̄tiſ gl̓iā ſuā: ī ſil̓itudinē vitulircō̓medētis fenū. Obliti ſt̓ deūqͦ qͥ ſaluauit eoſ: qͥ fecit magnar lia in ęgypto: mirabilia ī t̓rasrchā: tērribilia ī mari rubro.

dn̄s carnes/ ⁊ comedatꝭ nō vno die nec duobꝰ vel qͥnqꝫ aut decē: nec viginti qͥdē: ſed vſqꝫ ad mēſē dierū/ donec exeat ꝑ naresvr̄as: ⁊ vertat̉ ī nauſeā. Poſtea arguit eos d̓ ſeditiōe q̨̄ ſequit̉ſaturitatē: Un̄ dicit: a Et irritauerūt moyſen ī caſtris.Hoc fecer̄t dathā ⁊ abirō: qͥ volebāt hr̄e pͥncipatū ī ppl̓o/ eo ꝙerāt d̓ ruben pͥmogenito. Itē chore ⁊ choritę/ qͥ volebāt hr̄e pͥncipatū ſacerdotij: qꝛerāt d̓ leui: irritauer̄t/ b NAaron ſctm̄dn̄i .i. ſanctificatū a dn̄o. De hac vtraqꝫirritatiōe habet̉ Nūeri .xvj. Seditionemaūt ſecuta ē pęna: Un̄ ſequit̉: c ¶ Aꝑta ēt̓ra ⁊ deglutiuit dathā: ⁊ oꝑuit ſuꝑcōgregationē abiro. Hoc etiā habet̉Nueri. xvj. e. Sil̓r pctm̄ chore ſecuta eſtpęna: Vn̄ addit: e Et exarſit ignis inſynagoga eorū .i. in ꝯgregatiōe eoꝝ .ſ.in ducetꝭ qͥnqͣginta viris qͥ offerebāt incēſū. f¶ Et flāma illiꝰ ignis: gͦ. ¶ Cōbuſſit pctōreſ .i. chore ⁊ cōplices eiꝰ. Et hͦ habet̉ Nūeri. xvj. e. Poſtea on̄dit quō peccauer̄t in idolatria. Et pͥmo arguit eos/ qꝛfabricauerūt vitulū. Un̄ dic̄: h Et fecerūt vitulū ī oreb. .i. ī illa ꝑte mōtꝭ ſinai.Oreb em̄ eſt ꝑs mōtis ſinai. Nec ſolū fecerunt: ſed i ¶ Et adorauerunt ſculptile. Sculptile fitmalleationibus: cōflatile aūt fuſione. Hic autē ſumit̉ ſculptileꝓ fuſili. Secūdo arguit eos de vilitate idoli: Un̄ dicit: REtmutauer̄t gl̓iā ſuā .i. cultū vniꝰ veri dei: Magna em̄ gl̓ia ēhr̄e vnū verū deū: l ¶ In ſil̓itudinē vituli comedētꝭ fęnū .i. in idolū ſil̓e vitulo. Hoc totū habet̉/ Exo. xxxij. a. Poſtea aggrauat pctm̄ eoꝝ ab ingratitudine/ dicēs: o Obliti ſūtdeū qͥ ſaluauit eoſ. Et quō ſaluauit? Ecce/ q ¶ Qui fecitmagnalia ī ęgypto/ vt illi liberarēt̉. r ¶ Mirabilia ī tracha: idē ē. s Terribilia ī mari rubro ſb̓mergēdo ęgyptios: ⁊ diuidēdo mare qd̓ t̓ribile ē videre. On̄ſis pctīs iudeoꝝ:¶8 oſtēdit cōminationēX deſideria cordis eoꝝ ī īmūdiciā vt ꝯtumelijs afficiāt corꝑaſua ī ſemetipſis. Poſt ſaturitatē aūt .i. pꝰ abūdātiā tꝑaliū/ ſeqͥt̉ābitio: ẜm qd̓ dr̄ Oſee. xiij. b. Saturati ſūt ⁊ īpleti/ ⁊ eleuauericor ſuū .ſ. ad p̨̄lationē: Un̄ addit: a Et irritauerūt moyſēī caſtrꝭ: aaro ſctm̄ dn̄i. Moyſes īterp̄tat̉ aſſumptꝰ de aqͣ:⁊ ſignificat eos qͥ ſeꝑati ſt̓ a delitijs ⁊ voluptate pctī. Aarō interp̄tat̉ mōs fortꝭ: ⁊ ſignificat eos qͥ habēt cōgeriē fortiū oꝑū:Illi aūt in caſtrꝭ militātis eccl̓ię irritāt .i. cōmouēt vel euacuātexpellēdo moyſē ⁊ aarō: qꝛ nō poſſūt ſuſtinere ꝙ eligat̉ ī p̨̄latūaliqͥs qͥ ſit ſeꝑatꝰ a carnalibꝰ voluptatibꝰ: vl̓ qͥ ſit fortꝭ ī oꝑibꝰ.Et ſi forte talis ipſis nolētibꝰ p̨̄ponat̉/ irritāt eū ⁊ affligūt. Un̄Ioh̓. xviij. g. dicūt iudęi: Nō hūc: ſed barrabā: Erat aūt barrabas latro: ſꝫ inſignis: vt dr̄ Matth̓ .xxvij. b. Act̉. iij. c. Vosſctm̄ ⁊ iuſtū negaſtꝭ: ⁊ petiſtis virū homicidā donari vob̓. Sꝫcū ip̄i ꝑ ābitionē ſuā p̨̄lationē attigerīt/ dn̄s punit eos mirabilit̓: qꝛ ī t̓renoꝝ cura eoſ affligit pęna: ⁊ plęrūqꝫ moriūt̉ ī culpa:Un̄ addit/ c ¶ Aꝑta ē t̓ra .i. t̓rena cura. d ¶ Et deglutiuitdathā: ⁊ oꝑuit ſuꝑ ꝯgregationē abiro/ vt reſpirare nōpoſſint. Nūe. xiij. d. Terrā quā luſtrauimꝰ deuorat hītatores.i. t̓rena cura/ q̨̄ vt mola luſtrat̉ ⁊ circūit̉: qꝛ ī circūitū īpij ābulāt Recte gͦ ꝑ dathā ⁊ abirō ītelligūt̉ illi qͥ ābiūt p̨̄latiōeſ: Un̄⁊ dathā interp̄tat̉ donū ſufficiēs: Abirō ꝟo interp̄tat̉ pat̓ meꝰmagiſter iniquꝰ. Et tales pr̄es ſt̓: qꝛ p̨̄lati. Sꝫ ſt̓ magr̄i iniqͥ: qꝛexēplo ad minꝰ docēt iniqͥtatē. Et ſi qn̄qꝫ doceāt ꝟ̓bo ęqͥtatē:nō ipſā faciūt. Vn̄ Matth. xxiij. a. Suꝑ cathedrā moyſi ſederūt ſcribę ⁊ phariſęi: oīa gͦ q̨̄cūqꝫ dixerint vobis ſeruate ⁊ facite: ẜm ꝟo oꝑa eoꝝ nolite facere: Dicūt em̄ ⁊ nō faciūt: alligantaūt onera grauia ⁊ īportabilia/ ⁊ īponūt ī hūeros hoīm: digito aūt ſuo nolūt ea mouere. Et ꝙ ſollicitudo t̓rena eos vſqꝫ adpctm̄ ꝑtrahat/ ſubdit: e ¶ Et exarſit ignis ī ſynagoga eorū: qꝛ cū in t̓renis ſe īplicat: ignis cupiditatis ⁊ irę ⁊ qn̄qꝫ luxurię ſubintrat. Iob. xv. d. Ignis deuorabit tab̓nacula eoꝝ qͥ libēter ⁊cͣ. Et pͥmo latent̓ cōburit eos: poſtea vſqꝫ ad flāmā aꝑtipctī exit: Vnde ⁊ addit: Et f ¶ Flāma cōbuſſit pctōres.Et licꝫ loqͣt̉ de mīſtris eccl̓ię: tn̄ dicit: in ſynagoga eoꝝ/ nō

in eccl̓ia: qꝛ cōgregatio maloꝝ nō ē eccl̓ia dei: ſꝫ ſynagoga ſathanę: ſic̄ dr̄ Apoc̄. ij. c. Dicūt ſe iudęos eē ⁊ nō ſt̓: ſꝫ ſūt ſynagoga ſathanę. Ecc̄i. xxj. b. Stupa collecta ſynagoga peccantiū: ⁊ ꝯſūmatio eoꝝ flāma ignis. In hͦ autē igne format̉ vitulꝰquē adorāt: Vnde addit: h ¶ Et fecerūt vitulū/ laſciuię/ inreb: qd̓ interp̄tat̉ mēſa: ⁊ ſignificat gulāquę generat laſciuiā: vel maſſa/ ⁊ ſignificatabūdantiā q̨̄ laſciuiā nutrit. t adorauerūt ſculptile .i. idolū gulę: de qͦ Phil̓iij. d. Quoꝝ deus venter ē. Uel auaricie:Eph̓. v. b. Aut auaricia q̨̄ ē idoloꝝ ſeruitꝰ.¶ Et mutauerūt gl̓ia ſuā .ſ. gl̓iā ꝯſcīę:de q. ij. Corꝭ. j. c. Gl̓ia nr̄a hͨ ē: teſtimoniūcīę nr̄ę. Hāc multi mutāt: ¶ In ſil̓ituinē vituli .i. laſciuię: m Comedētꝭ .i.euorātis: n ¶ Fenū .i. ipſā carnē q̨̄ in laiuia cōſumit̉. Eſa. xl. b. Oīs caro fęnū.ex hͦ ſeqͥt̉/ ꝙ oOObliti ſūt deū: qꝛ vtGregoꝰ: Cū luxuria ſemel mētē īuaſeit/ nullū bonū cogitare ꝑmittit: Nō gͦ deūqͥ eſt ſūmū bonū. Et tn̄ nō deberēt obliuiſci: qꝛ ml̓ta bn̄ficia fecit eis: Un̄ ſubdit: ꝑ¶ Qui ſaluauit eos: qͥ fec̄ magnaliaī ęgypto: Ad lr̄am/ qn̄ fugit ī ęgyptū etcorruerūt idola ępti ad ingreſſū eiꝰ. Uel in ęgypto. i. inmūdo tenebris pctōꝝ pleno. r ¶Mirabilia ī tra chā: qd̓interp̄tat̉ callidꝰ .i. in ipſo mūdo quē callidꝰ hoſtꝭ poſſidebat.Un̄ dixit dn̄s/ Ioh̓. xiiij. d. Uenit pͥnceps mūdi huiꝰ ⁊ in menō hꝫ qͥcqͣꝫ. q. d. qꝛ nō ſum de mūdo. In mūdo gͦ fecit chriſtꝰmagnalia .i. magna opera ⁊ laude digna. Et/ mirabilia .i.miracula/ vn̄ obliuiſci eiꝰ nō deberēt. Et maxīe ꝓpter hͦ qd̓ ſequit̉/ ꝙ fecit s Terribilia ī mari rubro .i. amaritudīe paſſiōis ſuę: quā ſuo ſanguīe rubricauit: in qͣ fecit terribilia hoībꝰqͥ terrent̉ ⁊ horrēt imitari paſſionē eiꝰ. Itē t̓ribilia dęmonibꝰqͥ ꝑ paſſionē eiꝰ nō tm̄ ext̓riti: ſꝫ ⁊ deuicti fuerūt. Et ꝓpt̓ hͦ nōdeberemꝰ obliuiſci ipſiꝰ qͥ talia ꝓ nobis paſſꝰ ē. Ecc̄i. xxix. c.Gratiā fideiuſſoris ne obliuiſcaris: dedit em̄ ꝓ te animā ſuā.Propt̓ hoc dic̄ beatꝰ Bern̄. Ꝙdiu vixero memor ero laboꝝquos ſuſtinuit dn̄s in p̨̄dicādo/ fatigationū in diſcurrēdo/ temptationū in ieiunādo/ vigiliarū in orādo/ lachrymaꝝ in cōpatiēdo. Recordabor etiā dolorū/ cōuitioꝝ/ ſputoꝝ/ colaphoꝝ/ſubſānationū/ exprobrationū et flagelloꝝ horūqꝫ ſil̓iū: Alioqͥn reqͥret̉ a me ſanguis iuſti qͥ effuſus ē ſuꝑ terrā. Et notandūꝙ ml̓ta ſūt q̨̄ cōtinuant memoriā rerū: q̨̄ notant̉ his verſibꝰ.Aſſiduū/ mirū/ cognatū/ dulce/ decoꝝ: Triſte/ nouū/ munus/amor/ ętas/ ſpes/ timor/ auctor. Et hęc oīa: in deo ſunt: vndeiniuſtū eſt eū obliuiſci. Deꝰ em̄ eſt in nobis/ aſſiduus: ẜm illudAct̉. xvij. f. In ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ. Itē/ mirabilisē. Heſter. xv. d. Valde mirabilis es dn̄e: et facies tua plena ēgr̄aꝝ. Itē/ cognatus nr̄ eſt. Act̉. xvij. g. Ipſiꝰ em̄ genꝰ ſumꝰ.Genꝰ gͦ cū ſimꝰ dei ⁊cͣ. Heb̓. ij. c. nō cōfundit̉ fratres eos vocare. Iteꝫ/ dulcis eſt. j. Pet̓. ij. a. Si tn̄ guſtaſtis qͣꝫ dulcis eſtdn̄s. Itē/ decorus: qꝛ ſpecioſꝰ forma p̨̄ filijs hoīm ⁊cͣ. Hiere.xxxj. e. Bn̄dicat tibi dn̄s pulchritudo iuſticię. Itē/ triſte ꝑtulit ꝓ nobis. j. Pet̓. ij. d. Peccata noſtra ipſe tulit. Itē/ nouū.Hiere. xxxj. d. Nouū fecit dn̄s ſuꝑ terrā/ femīa circūdabit virū. Item/ munꝰ: qꝛ dedit nobis/ ⁊ ꝓ nobis ſeipſū. Eph̓. v. a.Chriſtꝰ dilexit nos ⁊ tradidit ſemetipſū ꝓ nobis oblationē ethoſtiā deo in odorē ſuauitatꝭ. Et Ecc̄i. xxix. c. Gratiā fideiuſſoris ⁊cͣ. Itē/ amor: qꝛ dilexit nos: vt dictū eſt: vn̄ debemꝰ eūdiligere. Deut̓. vj. a. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde ⁊c̄.Item/ ętas puerilis bn̄ retinet: ⁊ nos ſumus in chriſto quaſimodo genti infātes: ſic̄ dicit petrꝰ. j. Pet̓. ij. a. Itē ſpes magnę rei quā ab eo expectamꝰ. Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamus qui reformabit corpꝰ hūilitatis noſtrę cōfiguratū corꝑiclaritatis ſuę. Item/ timor: qꝛ timēdus eſt. Ecc̄i. j. a. Unꝰ eſtaltiſſimus creator omniū om̄ipotēs ⁊ rex potēs ⁊ metuēdusnimis. Ex hac etiā auctoritate habet̉ ꝙ ipſe eſt auctor .i. magnę auctoritatis: qꝛ creator omniū ⁊ omnipotens. Sed quiahanc auctoritatē in carne veniens nō oſtēdit: ideo nō eſt ī memoria hominū: Sed ſicut dicit̉ Eccͣs. ix. d. Nullus deincepsX recordatus eſt

B

Al̓. fmāducātꝭ

Al̓. Tchanaan

Moraliter

Que cōtinuēmemoriāVerſus

Rsͣ. .44.

Psͣ .11.