CV

⁊ Et oꝑuit aqͣ tribulātes eos:d vnꝰ ēx eis nō remāſit. Et cree dide̓r̄t ī verbis eiꝰ: ⁊ flaudaſꝫ uerūt laudē eiꝰ. ⁊ Citd̓ fecer̄tobliti ſūt operū eiꝰ: ⁊ nō ſuſti

nnuerūt ꝯſiliū eiꝰ. Et cōcupienrūt cōcupiſcētiā in deſerto: ⁊o temptauer̄t deū īfinaquoſo.p Et dedit eiſ petitionē ipſoꝝ:⁊ ⁊ miſit ſaturitatē ī aīas eorū.

rauit eos dicēs: a. Et oꝑuit aqͣ tribulātes eos .ſ. ęgyptios: ita ꝙ c Unus ex eis/ qͥ eos ſecuti fuerāt/ nō remaſit.d Et viſis his miraculiſ crediderūt .ſ. filij iſrl̓. e ¶ In verbis eiꝰ .i. v̓bis eiꝰ. ¶ Et/ credētes/ laudauerūt .i. laudātescantauerūt/ g ¶ Laude eiꝰ .ſ. canticū qd̓ cantauerūt in exitude mari. Exod̓. xv. a.Cātemꝰ dn̄o ⁊cͣ.miſerāt? Ecce aEt oꝑuit .i. ſubmerſit: aquā baptiſmal̓:b ¶ Tribulātes eoſ:ſcꝫ peccata. c. Unuſex eis nō remāſit:qꝛ baptiſmꝰ oīa pctāabluit ⁊ interimit. Poſt hāc aūt eiꝰ paſſionē ml̓ti cōuerſi ſuntad fidē eius: Un̄ dicit: d ¶ Et crediderūt verbis eiꝰ/ quęꝑ apl̓os p̨̄dicauit. f ¶ Et/ credentes corde laudauerūt/ ore:g ¶ Laudē eiꝰ .i. oꝑa ⁊ miracula eius/ quibꝰ laudabilis apparet. Vel laudem eiꝰ .ſ. pr̄is .i. filiū qui eſt laus patris: qꝛ gloria patris filius ſapiēs: Prouerb̓. x.¶ X Sꝫ qꝛ ſingularit̓ dic̄/ de manu: ſciēdū ꝙ vna ē manꝰ diaboli quā pauci euadūt .ſ. manꝰ q̨̄ dat munera. Hęc ē manꝰ fortiſſima: q̨̄ ocl̓oſ ſapiētū excęcat ⁊ līguā iuſtoꝝ abſcidit: ẜm qd̓ dr̄Exo. xxiij. a. Mūera excęcāt prudētes ⁊ ſb̓uertūt ꝟba iuſtoꝝ.Hac manu ipſū deū voluit ꝓſternere: Matth̓. iiij. b. Hęc oīatibi dabo ſi cadens adoraueris me. Eſa. j. f. Omēs diligūt munera: ſequunt̉ retributiōes. a Et oꝑuit aqͣ .ſ. tribulatiōis vl̓pęnitētię .ſ. aqua lachrymaꝝ: b ¶ Tribulātes eos .ſ. dęmones/ vel motus pctōꝝ: qͥ a facie tribulatiōis vel lachrymaꝝ fugiūt: Sic̄ dictū eſt achab: ꝑ quē intelligit̉ peccatū vel diabolꝰ:iij. Regꝭ. xviij. g. Iūge currū tuum ⁊ deſcēde/ ne p̨̄occupet tepluuia. Et bn̄ dicit ꝙ oꝑuit: in quo notat̉ abundantia tribulationū vel lachrymaꝝ: qꝛ ſic̄ parua aqua nō ſufficit ad oꝑiendūmultos: ſic parua pnīa vel paruę lachrymę ad oꝑiendū exercitū vitioꝝ. Un̄ dr̄ in Psͣ. Exitꝰ aquaꝝ dederūt oculi mei. q. d.multa aqua exiuit. Et ſic/ c. Unº ex eis nō remāſit: qui nōoꝑiret̉ aqͥs lachrymaꝝ. Psͣ. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectūmeū lachrymis meis ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ aūt ita liberati ſūt: neceſſe ē ꝙſequit̉: d ¶ Et crediderūt ī verbis eiꝰ .ſ. vt credāt cōſilijsbonoꝝ: ſic̄ cū hō euaſit de nouo īfirmitatē: tūc neceſſe eſt ei vtacquieſcat cōſilio medicoꝝ: alioqͥn cito recidiuare pōt. Verbadn̄i/ ſt̓ p̨̄dicatio ⁊ ꝯſilia p̨̄latoꝝ ⁊ p̨̄dicatoꝝ. Sic inuenimꝰ ꝙ cūdn̄s ſaulū īcrepauiſſet: et ille ꝯuerſꝰ dixiſſet/ Act̉. ix. a. Dn̄e qͥdme vis facere? Rn̄dit: Surge ⁊ ingredere ciuitatē/ ⁊ dicet̉ tibiqͥd te oporteat facere. Nec tm̄ credere his q̨̄ dicūt̉/ tenēt̉: ſꝫ eaāplecti ⁊ v̓bo ⁊ oꝑe cōmēdare. Vn̄ addit: f Et laudauerūtlaudē eiꝰ .i. p̨̄dicationē quā audiūt/ ī qͣ laudat̉ deꝰ. Ecc̄i. xxj.c. Verbū ſapiēs qd̓cūqꝫ audierit ſciꝰ laudabit ⁊ ad ſe adijciet.h¶ Cito fecerunt ⁊cͣ. Tertia pars: in qua narrat qualiter indeſerto peccauerūt: et quidā iuſte puniti fuerunt: alij autē p̄cibus moyſi miſericorditer liberati. Et hͦ narrat vt maximā cāmlaudis innuēs: maxīe ad laudādū deū inuitet. Primo gͦ arguitleuitatē iudęorū/ cū dicit: Cito fecerūt/ id qd̓ ſequit̉ .ſ. obliti ſūt ⁊cͣ. Uel Cito fecerūt/ p̨̄dicta .i. cito ea facere dimiſerūt. Modꝰ ē loquēdi. Uel Cito fecerūt .i. faciles fuerunt adfaciendū illa: et ſil̓r faciles ad dimittendū: qꝛ ⁊ cito obliti ſt̓:Ita ꝙ hͦ qd̓ dico/ cito/ ſit diaſyrmicū determinādo ⁊ verbū ⁊ꝑticipiū. Obliti ſūt/ dico/ NOꝑerū eiꝰ: q̨̄ fecit eis in ęgypto ⁊ in mari rubro. Secūdo arguit eos de impatiētia/ cū addit: ¶ Et nō ſuſtinuerūt ꝯſiliū eiꝰ: qd̓ erat/ vt ꝓbaret eoſdifferēdo eis dare victualia: q̨̄ tn̄ poſtmodū daturᶻ erat probatis: et hoc nō ſuſtinuerūt/ ſed murmurauerūt. Et anteqͣꝫ deberēt hr̄e/ voluerūt eſcas: Un̄ tertio arguit eos de guloſitate/dicēs: m Et cōcupierūt cōcupiſcētiā in deſerto. Cōcupiſcētiā dicit emphatice .i. carnes qͣs ardēter cupierūt. Numeri. xj. d. Quis dabit nobis eſcas carniū ⁊cͣ. Quarto arguiteos de dubitatiōe qͣ dubitauerūt de potētia dei: Vnde dicit:o¶ Et tēptauerūt deū ī inaqͦſo .i. in loco vbi nō habebātaquā: Exo. xv. d. et Numeri. xx. a. p ¶ Et dedit eis ꝑetitionē ipſoꝝ .ſ. eſcas carniū. q Et miſit ſaturitatē ī aīaseoꝝ .i. in aīalitatē: q̨̄ aīans corpꝰ aīal facit: ad cuiꝰ ſuſtentatio-

nē ꝑtinet eſca. De hac ſaturitate/ Numeri. xj. d. Vt det vob̓dn̄s carnesMoraliter: h ¶ Cito fecerūt/ ea q̄ p̨̄miſſa ſūt .ſ. crediderūt ⁊ laudauerūt. q. d. nō diu crediderūt ꝟbis eiꝰ: nec diu laudauerūt laudē eius. Sic faciūt multi qͥ incipiūt facere pęnitētiā de cōſilio dn̄i: velintrāt religionē: ſed cito redeūt ad vomitū.Ecc̄i. vj. c. Ꝙ aſꝑa eſtnimis indoctis hoībꝰſapiētia: ⁊ non ꝑmanebit ī illa excors: qͣſi lapidis virtꝰ ꝓbatio eritin illis: et nō demorabunt̉ ꝓijcere illā. Et hͦ eſt: qꝛ ingrati ſunt bn̄ficijs dei: Un̄ dicit: i ¶ Obliti ſūt operū eiꝰ/ creatiōis recreatiōis/ iuſtificatiōis: q̨̄ ſi recolerēt/ pnīaꝫ nō deſererēt. Un̄ Heb̓. xij. a. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetipſū a pctōribꝰ ꝯͣdictionē: vt nō fatigemī aīs vr̄is deficiētes. Sed qꝛ/ obliti ſūtoperū eiꝰ: ⁊ nō ſuſtinuerūt ꝯſiliū eius/ de agēda pnīa:ſed abiecerūt/ ꝯͣ illud qd̓ dicit̉/ Ecc̄ͣi. vj. c. Audi fili ⁊ accipe cōſiliū intellectꝰ: ⁊ ne abijcias ꝯſiliū meū. Scd̓m aliā litterā planiꝰ loquit̉ ꝯͣ diuites ⁊ voluptuoſos/ q̨̄ eſt: Feſtinauerūt/ obliti ſūt operū eiꝰ ⁊cͣ. Cū em̄ deberēt expectare diuitias etdelitias ⁊ fęlicitatē ęternę patrię/ feſtināt hic acciꝑe/ ⁊ ab illisfruſtrant̉: qꝛ ſicut dr̄ Prouer. xxviij. c. Qui feſtinat ditari nōerit innocēs. Et in Psͣ. Quis aſcēdet in montē dn̄i ⁊cͣ. Innocens manibus. Et tn̄ id ad qd̓ hic feſtināt/ parū durabit: quiaProuer. xiij. b. Sub̓a feſtinata minuet̉. Tales ſignificati ſūtꝑ ruben ⁊ gad­ ⁊ dimidiā tribū manaſſe: qͥ vidētes terrā galaad ⁊ iacer aptā aīalibꝰ alēdis/ petierūt eā: ⁊ noluerūt expectare quouſqꝫ haberēt portionē in t̓ra ꝓmiſſiōis: Sed dixerunt/Nūeri. xxxij. d. Nihil q̨̄rimꝰ vltra iordanē: qꝛ iā habemꝰ poſfeſſionē noſtrā ī oriētali eiꝰ plaga. Et hͦ ſequit̉ ex ingratitudīe:Un̄ dicit: Obliti ſūt operū eiꝰ: qꝛ .ſ. chriſtus pauꝑ ꝓ eisfuit. Eccͣs. ix. d. Parua ciuitas ⁊ pauci ī ea viri: venit ꝯtra eārex magnꝰ ⁊ vallauit eā: et ꝑfecta eſt obſidio: Inuētuſqꝫ in eavir pauꝑ ⁊ ſapiēs ⁊ liberauit vrbē .i. mūdū ꝑ ſapiētiā ſuā: ⁊ nemo deinceps recordatꝰ ē homīs illiꝰ pauꝑis. l Et nō ſuſtinuerūt cōſiliū eiꝰ: de qͦ Matth̓. xix. c. Uade ⁊ vende oīa q̨̄habes ⁊ da pauꝑibꝰ: ⁊ veni ſeq̄re me. Psͣ. Cōſiliū inopis cōfudiſtis. Prouer. j. c. Deſpexiſtis oē cōſiliū meū ⁊cͣ. m¶ Etꝯtēpto ꝯſilio de pauꝑtate cōcupierūt cōcupiſcētiā .i. tēporales diuitias: q̨̄ dicunt̉ cōcupiſcētia: qꝛ cōcupiſcere alia faciūt. j. Timoth̓. vj. b. Radix omniū maloꝝ cupiditas. Augꝰ.Qui diuitias appetit/ cupere appetit. n ¶ In deſerto .i. in hͦmūdo: qͥ ab homībꝰ rōnabilibꝰ nō habitat̉: ſed ab efferatis: qꝛboni hoīes nō reputant ſe hītatores: ſed aduenas ⁊ ꝑgrinos.Heb̓. vlt̓. c. Nō habemꝰ h̓ manentē ciuitatē: ſed futurā inqͥrimꝰ. In hoc deſerto ꝯcupiſcūt. Nec mirū: quia vt dr̄. j. Ioh̓.ij. c. Om̄e qd̓ eſt in mūdo: cōcupiſcētia carnis eſt: ⁊ ꝯcupiſcētia oculoꝝ ⁊cͣ. Multotiēs aūt tales admonēt̉ vt nō ita cōcupiſcāt tꝑalia: ſꝫ ſuſtineāt ꝯſiliū altiſſimi: vt oīa ꝓ amore illiꝰ relinquāt: Et ipſi rn̄dent: Nō habeo volūtatē: ſi dn̄s vult mihidare volūtatē talē/ tūc faciā: alit̓ nō. Hoc ē qd̓ ſequit̉: o Ettēptauer̄t deū ī inaqͦſo .i. ī corde ſuo ſicco ⁊ arido ab humore gr̄ę. sͣ. Et tēptauerunt deū in cordibꝰ ſuis. Hoc em̄ qd̓faciūt ē cōmittere ſe diſcrimini inter fluctꝰ maris .ſ. mūdi: ⁊ nōvelle inde exire donec deꝰ extrahat illos dando eis volūtatē.Sed qd̓ peiꝰ eſt/ hāc volūtatē nolūt multi hr̄e: vn̄ nec dn̄s dateis: ſꝫ qd̓ volūt ꝑmittit eos hr̄e: Un̄ ſb̓dit: p EEt dedit eispetitionē ipſoꝝ: q̨̄ ē/ vt ꝑ cāpos licētię ſine fręno obediētiędiſcurrāt. Psͣ. Et dimiſi eos ẜm deſideriū cordis eoꝝ. Et inhͦ iuxta lr̄aꝫ duo ſunt notāda. Primū ē dei munificētia: qͥ etiāmurmuratoribꝰ dedit qd̓ petebāt: multo fortiꝰ/ vt dr̄ Matth̓.vij. b. dabit bona bonis petētibꝰ ſe. Secūdū eſt eoꝝ culpa inexpiabilis: qͥbꝰ ita dat petitionē ipſorū: ẜm qd̓ dicit Gregoꝰ.Medicꝰ infirmo iā deſꝑato quęcūqꝫ deſiderat porrigit: Un̄⁊ ſubdit: q Et miſit ſaturitatē .i. ea qͥbꝰ ſaturari cupiūt: lꝫſaturare nō poſſint: r In aīas eoꝝ: nō dicit in aīabꝰ: ſꝫ inaīas .i. ꝯͣ aīas eoꝝ. Ro. j. c. Propt̓ qd̓ tradidit illos deus in

E

Allegoriceꝝt tcentaueꝰ.nt laudesall̓. j Feſtina-

Al̓. j ſiccitate

Moralite.Eſt manꝰ diaholi quā pauci euadunt

Psͣ .23.

Pr .118.

Psͣ .118.Psͣ. 6.

Psͣ. 13.

Ad litterā

Psͣ. 77.

Psͣ. 80.Deꝰ qn̄qꝫ datmalis ẜm deſideria cordiseorum

Exo. 17.a.