Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

Patres nr̄i ī ęgypto intellexerūt mirābilia tua: nonē fuerūt memores ml̓titudinismiſcd̓ię tuę. Et irritaueruntaſcēdēteſ ī mare: mare rubꝝ.F Etr ſalua̓uit eos ꝓpt̓ nomē

in ſuū: vt noͣtā faceret potentiān ſuā. Et rīcrēpuit mare rubrū exiccatū ē: et deduxit eos īrabyſſis ſicut ī deſerto. Et ſaluauit eos de manu odiētiū: redemit eoſ manu īimici.

Diere. xvj. b. Quę ē iniqͥtas nr̄a/ aut peccatū qd̓ peccauimꝰ?Et ſeqͥt̉: Sed vos peiꝰ oꝑati eſtꝭ qͣꝫ patres vr̄i. Et poſtqͣꝫfeſſus eſt ī generali/ ꝯfitet̉ ī ſpeciali. Et pͥmo pctm̄ igͦrātię: Un̄dic̄: a Patres nr̄i in ęgypto intellexerūt mirabilia tua: q̨̄ multa facta ſūt eis in ęgypto. Secūdo ꝯfitet̉ peccatum ingratitudinis/ dicens: e fuerūtmemores multitudinis miſcd̓ię tuę:id eſt bn̄ficioꝝ multoꝝq̨̄ eis ex miſcd̓ia feciſtiin ipſis mirabilibꝰ quęfaciebat dn̄s corā eis īęgypto: Opꝰ erat ītellectu/ vt cogitarent adqͦrū bonoꝝ ęternitatēq̨̄ patiētiā expectāt̉/ illa tꝑalia deꝰ eos vocaret. Memoriaquoqꝫ opus erat ī dei miſcd̓ia: vt ſaltē ſi ęterna bona intelligerēt/ tꝑaliter acta recolerēt: fidelit̓ p̨̄ſumerēt ſe ab inimicis liberandos/ ea quā exꝑti fuerāt poteſtate benignitate. Sednullū hoꝝ fecerūt: ſed deberent eſſe patiētes intelligēdoad ęterna bona vocarent̉/ impatiētes fuerūt: Un̄ tertio cōfitet̉ enumerat pctm̄ īpatiētię dicēs: f Et irritauerūt/ deū .ſ.ipſi aſcendētes qͣꝫtū ad ſitū loci/ in mare. Qd̓ mare? iMare rubrū. Hoc factū ē qn̄ venert ad mare rubrū: vidētes ſe coanguſtatos mōtibꝰ et mari: dixer̄t murmurātes: Forſitā erāt ſepulchra ī ęgypto: Exo. xiiij. c. Dn̄s aūt miſericors reddidit eis bonū malo: Un̄ addit: k Et ſaluauit̉eos: ꝓpt̓ merita ſua: ſꝫ ꝓpt̓ honorē ipſiꝰ. Hoc ē qd̓ dicit: Propt̓ nomē ſuū/ gl̓ificādū. Et m Ut notā faceretpoſterꝭ pn̄tibꝰ/ potētiā ſuā. Poſtea on̄dit quō ſaluauit eoſEt pͥmo diuiſionē maris rubri: Un̄ dic̄: n Et increpuitmare rubrū .i. ac ſi īcreparet ipſū: o Et exiccatū ē/ qͣꝫtūad vias eoꝝ diuiſum. Secūdū in ſaluatiōe eoꝝ fuit ducatꝰcolūnā nubis: Un̄ addit: p Et deduxit eos ducatū angeli: q In abyſſis .i. in ꝓfundo maris: r Sicut ī deſerto .i. ſicut eſſent in via plana ſicca: qꝛ ibi erat lutū: ſicut ſolet eſſe ī ꝓfundo aqͣꝝ. s Et/ iſta duo/ ſaluauit eos. Sꝫqꝛ hoc ſupra dixerat: ſed determīauerat a qͥbꝰ ſaluauit eos:nūc determinat/ dicēs: t De manu odientiū .i. ęgyptioꝝ eos odio habebāt ꝑſequebant̉: v Et redemit eos demanu inimici/ pharaonis. Et on̄dit qͥd fecit eis/ a quibꝰ liberauit eos/ dicēsquū em̄ fuit homo voluit ęquiꝑari deo/ ſuggerente diabolo: Eritis ſic̄ dij. Et licꝫ adderet: Scientes bonū malū: tn̄ Patres nr̄i/ adam eua: b In ęgypto .i. in tenebrispeccati ſui: c intellexerūt mirabilia tua .i. dignita quā eis dederas: q̨̄ mirabilis erat: qꝛ erat factꝰ ad imagi dei: quia cūcta aīantia ei obediebāt: qꝛ poſiti ī ꝑadiſo. Hęcmirabilia intellexer̄t: ẜm qd̓ dicit̉ in Psͣ. in honoreeſſet intellexit: fuerūt memores ml̓titudinismiſcd̓ię tuę: qua eos ī iſta dignitate creaueras. f Et irritauerūt/ deū/ aſcēdētes in mare .i. in tantā tumiditatē vetumorē voluer̄t eſſe ſicut dij. Sed iſtud mare fuit/ Mare rubrū: qꝛ chriſti ſanguīe fuit ſatiſfactū ſuꝑbia eoꝝ.k Et ſaluauit eos moriēs eis: l Propter nomentuū ieſum: qꝛ .ſ. ſaluator erat.. Saluauit ſibi dextera eiꝰ brachiū ſanctū eius .ſ. in cruce extentū. m Ut notā faceretpotētiā ſuā. In em̄ mori voluit pati potuit inimicꝭnotā fecit potentiā ſuā. Un̄ dr̄ in collecta: Deꝰ omīpotentiātuā parcēdo maxīe miſerēdo manifeſtas. n Et increpuitmare rubrū .i. pctm̄ vel peccatorē ſanguineū/ ſancte viuēdop̨̄dicādo/ peccato moriēdo. o Et exiccatū eſt/ vt nonobſtāte pctō poſſent fideles ad terra ꝓmiſſiōis trāſire. p Etdeduxit eos in abyſſis ſic̄ in deſerto .i. fecit vt vbi eratabyſſus pctōꝝ/ eſſet deſertū .i. aſꝑitas pnīę: et ſit tuta via. Ro.v. d. Ubi abūdauit delictū/ ſuꝑabūdauit gr̄a. s Et ſaluauit eos de manu odientiū/ dęmonū. v Et redemiteos de manu inimici .i. diaboli. Duę ſunt manus diaboli.Una impellēs: altera attrahēs. duę manꝰ erāt liberę an̄

paſſionē chriſti: ſꝫ pͥma fuit oīno ligata: qꝛ nullū pōt modo ad pctm̄ cōpellere. Et de hac dic̄ ſingularit̓: Et redemiteos de manu inimici. Alia aūt fuit oīno ligata: qꝛ ml̓tos adhuc attrahit ad peccatū: ſed fuit debilitata: qꝛ non itadefacili attrahit ſic̄ ante. Et qͥd factū eſt de peccatis q̨̄miſerant:X a Patres nr̄i .ſ.p̨̄lati: exiſtētes/ b In̄ęgypto .i. in teneorispctōꝝ: vel mūdanarūcuraꝝ: c intellexerūt/ tn̄ teneāt̉alios docere. Aggei. ijb. Interroga ſacerdotes legē: legē Iuſtiniani: ſed legē dei. Un̄dic̄: deMirabilia tua .i. mirabilia oꝑa q̨̄ ſcripta ſūt ī legetua: p̨̄cipue ī noua. Psͣ. Mirabilia teſtimonia tua. Psͣ. Qm̄ intellexerūt oꝑa dn̄i/ et in oꝑa manuū eius: deſtrues illos.e fuerūt memores ml̓titudinis miſcd̓ię tuę: qꝛ eis p̨̄cipiat dn̄s/ Lucꝭ. vj. f. Eſtote miſericordes ſic̄ pat̓veſter miſericors eſt: Ipſi ecōtrario ſūt crudeles ſic̄ diabolꝰ:de quo dr̄/ Hiere. vj .ſ. Crudelis ē miſerebit̉. Crudelesem̄ ſunt deo ſibi ꝓximo. Deo ambitionē ſuꝑbiā: deoaufert gloriā ſuā/ quā alteri vult dare: Eſa. xlij. b. Sibi perinuidiā: qꝛ inuidia cruciat cor inuidēs. Un̄ dicit Poeta: Iuſtiꝰ īuidia nihil ē q̨̄ ꝓtinꝰ ipſū Auctorē rodit excruciatqꝫ ſuū.Iob. v. a. Paruulū occidit īuidia. Proxīo aūt ſt̓ crudelesauariciā/ q̨̄ ſubtrahit bn̄ficiū. Hęc tria notat/ ſubdit: f. Etirritauer̄t/ deū crudelitatē ſiue īpietatē q̨̄ deū piū irritat.Un̄ ī Psͣ. Scd̓m ml̓titudinē impietatū eoꝝ expelle eos: qm̄irritauerūt te dn̄e. Et crudelitatē diuidit in tres ꝑtes p̨̄dictasdicēſ: g Aſcēdētes/ Ecce ambitio ſiue ſuꝑbia. h In mare/ Ecce amaritudo ſiue inqͥetudo inuidię. iMMare rubrūEcce auaricia ſāguinaria q̨̄ occidit pauꝑes: ẜm qd̓ dic̄ Augꝰ.Paſce fame morientē/ ſi paueris occidiſti. Ecc̄i. xxxiiij. d.Panis egentiū vita pauperū ē: defraudat illū/ ſanguīseſt. Qui aufert in ſudore panē qͣſi occidit ꝓximū ſuū. Quieffundit ſanguinē/ fraudē facit mercēnario: fratres ſunt. Ettn̄ nec ſic nec ſic irritare deū deberēt: qꝛ deꝰ irritauit eos:ſed k Et ſaluauit eos moriendo eis: ¶Propt̓ no ſuū: vt ſuꝑͣ dictū eſt. Vel ſic: Licꝫ deū irritauerūt: tn̄eos cōdemnauit/ puniēdo eos: ſed expectat eos ad pęnitētiā.Un̄ dic̄: Et ſaluauit eos .i. expectauit ad ſalutē/ meruiſſent dānationē. Thren̄. iij. c. Miſcd̓ia dn̄i eſt: qꝛ ſumꝰcōſumpti. Hoc ē aūt quodāmō ſaluare: qꝛ ſtat niſi eos ſi ſaluent̉. Et/ Propter nomē ſuū .i. ꝓpt̓ noīs ſui: qd̓eſt ſaluator. Un̄ dic̄ in Ecech̓. xviij. g. Quare moriemī domꝰiſrl̓: qꝛ nolo mortē moriēt̉ꝭ/ dic̄ dn̄s deꝰ: reuertimini viuite.m Ut notā faceret potētiā ſuā: quā ꝑcendo miſerēdomanifeſtat: vt p̨̄dictū eſt. Nec tm̄ facit dn̄s .ſ. expectare adpęnitētiā: ſed increpat pctōres vt citiꝰ reuertant̉: Un̄ addit:n Et increpuit mare rubrū .i. cor pctōris tumidū īſtabile amarū: ſalſū cupiditatē: rubꝝ auariciā: vt dictū eſt.Eſaię. lvij. d. Cor impij qͣſi mare feruēs. Hoc mare increpatdn̄s: qn̄ peccatorem flagellat. Iob. xxxiij. c. Increpat qͦꝫ perdolorē ī lectulo. o Et exiccatū ē ab hūore peccati. Nauj. a. Increpās mare exiccās illud. Ecc̄i. xj. d. Malitia horęobliuionē facit luxurię maxime: Ecce increpatio exiccatio.p Et deduxit eos ī abyſſis .i. in ꝓfundis aqͥs tribulatio: r Sicut in deſerto .i. in plana via: qꝛ tribulatio ē plana via ad cęlū. Act̉. xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportetnos ītrare ī regnū cęloꝝ. Psͣ. Trāſiuimꝰ ignē aquā: edūxiſti nos ī refrigeriū. s Et ſaluauit eos de manu odiētiū. Per tribulatiōes em̄ flagellati redeūt ad cor: agūtnitētiā. Odiētes ſt̓ dęmones: habēt ml̓tas manꝰ qͥbꝰ rapiūtretinēt/ ligāt/ iugulāt. Itē vna manꝰ ē ſimonia: alia crudelitaſluxuria: cętera vitia. Eccͣs. vij. d. Uīcula ſt̓ manꝰ eiꝰ. v Elredemit eos de manu inimici/ diaboli: ẜm illud Oſeexiij. d. De manu mortis liberabo eos: de morte redima eosSed qꝛ ſingularit̓

S

Moralitei

Al̓. fincrepi.

Al. faqͥs n

fAl̓. Iliberauit

Psͣ .118.Psͣ .27.

Psͣ .5.

AllegoriceGen̄. 3. a.

Psͣ .48.

Psͣ. 97.

Ps. 65.

Due ſūt manus diaboli