Pſalmus
Patres nr̄i ī ęgypto nō intellexerūt mirābilia tua: nonē fuerūt memores ml̓titudinismiſcd̓ię tuę. Et irritaueruntaſcēdēteſ ī mare: mare rubꝝ.F Etr ſalua̓uit eos ꝓpt̓ nomē
in ſuū: vt noͣtā faceret potentiān ſuā. Et rīcrēpuit mare rubrū⁊ exiccatū ē: et deduxit eos īrabyſſis ſicut ī deſerto. Et ſaluauit eos de manu odiētiū:v̓ ⁊ redemit eoſ d̓ manu īimici.
Diere. xvj. b. Quę ē iniqͥtas nr̄a/ aut peccatū qd̓ peccauimꝰ?Et ſeqͥt̉: Sed ⁊ vos peiꝰ oꝑati eſtꝭ qͣꝫ patres vr̄i. Et poſtqͣꝫ cōfeſſus eſt ī generali/ ꝯfitet̉ ī ſpeciali. Et pͥmo pctm̄ igͦrātię: Un̄dic̄: a ¶ Patres nr̄i in ęgypto nō intellexerūt mirabilia tua: q̨̄ multa facta ſūt eis in ęgypto. Secūdo ꝯfitet̉ peccatum ingratitudinis/ dicens: e ¶ Nō fuerūtmemores multitudinis miſcd̓ię tuę:id eſt bn̄ficioꝝ multoꝝq̨̄ eis ex miſcd̓ia feciſtiin ipſis mirabilibꝰ quęfaciebat dn̄s corā eis īęgypto: Opꝰ erat ītellectu/ vt cogitarent adqͦrū bonoꝝ ęternitatēq̨̄ ꝑ patiētiā expectāt̉/ ꝑ illa tꝑalia deꝰ eos vocaret. Memoriaquoqꝫ opus erat ī dei miſcd̓ia: vt ſaltē ſi ęterna bona nō intelligerēt/ tꝑaliter acta recolerēt: ⁊ fidelit̓ p̨̄ſumerēt ſe ab inimicis liberandos/ ea quā iā exꝑti fuerāt poteſtate ⁊ benignitate. Sednullū hoꝝ fecerūt: ſed cū deberent eſſe patiētes intelligēdo ꝙad ęterna bona vocarent̉/ impatiētes fuerūt: Un̄ tertio cōfitet̉⁊ enumerat pctm̄ īpatiētię dicēs: f ¶ Et irritauerūt/ deū .ſ.ipſi aſcendētes qͣꝫtū ad ſitū loci/ in mare. Qd̓ mare? iMare rubrū. Hoc factū ē qn̄ venert ad mare rubrū: ⁊ vidētes ſe coanguſtatos mōtibꝰ et mari: dixer̄t murmurātes: Forſitā nō erāt ſepulchra ī ęgypto: Exo. xiiij. c. Dn̄s aūt miſericors reddidit eis bonū ꝓ malo: Un̄ addit: k Et ſaluauit̉eos: nō ꝓpt̓ merita ſua: ſꝫ ꝓpt̓ honorē ipſiꝰ. Hoc ē qd̓ dicit:l¶ Propt̓ nomē ſuū/ gl̓ificādū. Et m ¶ Ut notā faceretpoſterꝭ ⁊ pn̄tibꝰ/ potētiā ſuā. Poſtea on̄dit quō ſaluauit eoſEt pͥmo ꝑ diuiſionē maris rubri: Un̄ dic̄: n Et increpuitmare rubrū .i. ac ſi īcreparet ipſū: o Et exiccatū ē/ qͣꝫtūad vias eoꝝ ⁊ diuiſum. Secūdū in ſaluatiōe eoꝝ fuit ducatꝰ ꝑcolūnā nubis: Un̄ addit: p ¶ Et deduxit eos ꝑ ducatū angeli: q ¶ In abyſſis .i. in ꝓfundo maris: r Sicut ī deſerto .i. ſicut eſſent in via plana ⁊ ſicca: qꝛ ibi nō erat lutū: ſicut ſolet eſſe ī ꝓfundo aqͣꝝ. s ¶ Et/ ꝑ iſta duo/ ſaluauit eos. Sꝫqꝛ hoc ſupra dixerat: ſed nō determīauerat a qͥbꝰ ſaluauit eos:nūc determinat/ dicēs: t De manu odientiū .i. ęgyptioꝝqͥ eos odio habebāt ⁊ ꝑſequebant̉: v ¶ Et redemit eos demanu inimici/ pharaonis. Et on̄dit qͥd fecit eis/ a quibꝰ liberauit eos/ dicēsquū em̄ fuit ꝙ homo voluit ęquiꝑari deo/ ſuggerente diabolo: Eritis ſic̄ dij. Et licꝫ adderet: Scientes bonū ⁊ malū: tn̄a¶ Patres nr̄i/ adam ⁊ eua: b ¶ In ęgypto .i. in tenebrispeccati ſui: c ¶ Nō intellexerūt mirabilia tua .i. dignitatē quā eis dederas: q̨̄ mirabilis erat: qꝛ hō erat factꝰ ad imaginē dei: quia cūcta aīantia ei obediebāt: qꝛ poſiti ī ꝑadiſo. Hęcmirabilia nō intellexer̄t: ẜm qd̓ dicit̉ in Psͣ. Hō cū in honoreeſſet nō intellexit: e¶ Nō fuerūt memores ml̓titudinismiſcd̓ię tuę: qua eos ī iſta dignitate creaueras. f Et irritauerūt/ deū/ aſcēdētes in mare .i. in tantā tumiditatē vetumorē ꝙ voluer̄t eſſe ſicut dij. Sed iſtud mare fuit/ Mare rubrū: qꝛ chriſti ſanguīe fuit ſatiſfactū ꝓ ſuꝑbia eoꝝ. Nāk ¶ Et ſaluauit eos moriēs ꝓ eis: l ¶ Propter nomentuū ieſum: qꝛ .ſ. ſaluator erat. sͣ. Saluauit ſibi dextera eiꝰ ⁊ brachiū ſanctū eius .ſ. in cruce extentū. m ¶ Ut notā faceretpotētiā ſuā. In hͦ em̄ ꝙ mori voluit ⁊ pati potuit ꝓ inimicꝭnotā fecit potentiā ſuā. Un̄ dr̄ in collecta: Deꝰ qͥ omīpotentiātuā parcēdo maxīe ⁊ miſerēdo manifeſtas. n ¶ Et increpuitmare rubrū .i. pctm̄ vel peccatorē ſanguineū/ ſancte viuēdop̨̄dicādo/ ⁊ ꝓ peccato moriēdo. o ¶ Et exiccatū eſt/ vt nonobſtāte pctō poſſent fideles ad terra ꝓmiſſiōis trāſire. p ¶ Etdeduxit eos in abyſſis ſic̄ in deſerto .i. fecit vt vbi eratabyſſus pctōꝝ/ eſſet deſertū .i. aſꝑitas pnīę: et ſit tuta via. Ro.v. d. Ubi abūdauit delictū/ ſuꝑabūdauit ⁊ gr̄a. s Et ſaluauit eos de manu odientiū/ dęmonū. v Et redemiteos de manu inimici .i. diaboli. Duę ſunt manus diaboli.Una impellēs: ⁊ altera attrahēs. Hę duę manꝰ erāt liberę an̄
paſſionē chriſti: ſꝫ ꝑ eā pͥma fuit oīno ligata: qꝛ nullū pōt modo ad pctm̄ cōpellere. Et de hac dic̄ ſingularit̓: Et redemiteos de manu inimici. Alia aūt nō fuit oīno ligata: qꝛ ml̓tos adhuc attrahit ad peccatū: ſed fuit debilitata: qꝛ non itadefacili attrahit ſic̄ ante. Et qͥd factū eſt de peccatis q̨̄ iā cōmiſerant:X a ¶ Patres nr̄i .ſ.p̨̄lati: exiſtētes/ b In̄ęgypto .i. in teneorispctōꝝ: vel mūdanarūcuraꝝ: c Nō intellexerūt/ cū tn̄ teneāt̉alios docere. Aggei. ijb. Interroga ſacerdotes legē: nō legē Iuſtiniani: ſed legē dei. Un̄dic̄: deMirabilia tua .i. mirabilia oꝑa q̨̄ ſcripta ſūt ī legetua: p̨̄cipue ī noua. Psͣ. Mirabilia teſtimonia tua. Psͣ. Qm̄nō intellexerūt oꝑa dn̄i/ et in oꝑa manuū eius: deſtrues illos.e ¶ Nō fuerūt memores ml̓titudinis miſcd̓ię tuę: qꝛcū eis p̨̄cipiat dn̄s/ Lucꝭ. vj. f. Eſtote miſericordes ſic̄ ⁊ pat̓veſter miſericors eſt: Ipſi ecōtrario ſūt crudeles ſic̄ diabolꝰ:de quo dr̄/ Hiere. vj .ſ. Crudelis ē ⁊ nō miſerebit̉. Crudelesem̄ ſunt deo ⁊ ſibi ⁊ ꝓximo. Deo ꝑ ambitionē ⁊ ſuꝑbiā: q̄ deoaufert gloriā ſuā/ quā alteri nō vult dare: Eſa. xlij. b. Sibi perinuidiā: qꝛ inuidia cruciat cor inuidēs. Un̄ dicit Poeta: Iuſtiꝰ īuidia nihil ē q̨̄ ꝓtinꝰ ipſū Auctorē rodit excruciatqꝫ ſuū.Iob. v. a. Paruulū occidit īuidia. Proxīo aūt ſt̓ crudeles ꝑauariciā/ q̨̄ ſubtrahit bn̄ficiū. Hęc tria notat/ cū ſubdit: f. Etirritauer̄t/ deū ꝑ crudelitatē ſiue īpietatē q̨̄ deū piū irritat.Un̄ ī Psͣ. Scd̓m ml̓titudinē impietatū eoꝝ expelle eos: qm̄irritauerūt te dn̄e. Et crudelitatē diuidit in tres ꝑtes p̨̄dictasdicēſ: g ¶ Aſcēdētes/ Ecce ambitio ſiue ſuꝑbia. h In mare/ Ecce amaritudo ſiue inqͥetudo inuidię. iMMare rubrūEcce auaricia ſāguinaria q̨̄ occidit pauꝑes: ẜm qd̓ dic̄ Augꝰ.Paſce fame morientē/ ſi nō paueris occidiſti. Ecc̄i. xxxiiij. d.Panis egentiū vita pauperū ē: qͥ defraudat illū/ hō ſanguīseſt. Qui aufert in ſudore panē qͣſi qͥ occidit ꝓximū ſuū. Quieffundit ſanguinē/ ⁊ qͥ fraudē facit mercēnario: fratres ſunt. Ettn̄ nec ſic nec ſic irritare deū deberēt: qꝛ deꝰ nō irritauit eos:ſed k Et ſaluauit eos moriendo ꝓ eis: ¶Propt̓ nomē ſuū: vt ſuꝑͣ dictū eſt. Vel ſic: Licꝫ deū irritauerūt: nō tn̄eos cōdemnauit/ puniēdo eos: ſed expectat eos ad pęnitētiā.Un̄ dic̄: Et ſaluauit eos .i. expectauit ad ſalutē/ cū iā meruiſſent dānationē. Thren̄. iij. c. Miſcd̓ia dn̄i eſt: qꝛ nō ſumꝰcōſumpti. Hoc ē aūt quodāmō ſaluare: qꝛ nō ſtat niſi ꝑ eos ſinō ſaluent̉. Et hͦ/ Propter nomē ſuū .i. ꝓpt̓ rē noīs ſui: qd̓eſt ſaluator. Un̄ dic̄ in Ecech̓. xviij. g. Quare moriemī domꝰiſrl̓: qꝛ nolo mortē moriēt̉ꝭ/ dic̄ dn̄s deꝰ: reuertimini ⁊ viuite.m ¶ Ut notā faceret potētiā ſuā: quā ꝑcendo ⁊ miſerēdomanifeſtat: vt p̨̄dictū eſt. Nec tm̄ hͦ facit dn̄s .ſ. expectare adpęnitētiā: ſed ⁊ increpat pctōres vt citiꝰ reuertant̉: Un̄ addit:n ¶ Et increpuit mare rubrū .i. cor pctōris tumidū ⁊ īſtabile ⁊ amarū: ſalſū ꝑ cupiditatē: rubꝝ ꝑ auariciā: vt dictū eſt.Eſaię. lvij. d. Cor impij qͣſi mare feruēs. Hoc mare increpatdn̄s: qn̄ peccatorem flagellat. Iob. xxxiij. c. Increpat qͦꝫ perdolorē ī lectulo. o Et exiccatū ē ab hūore peccati. Nauj. a. Increpās mare ⁊ exiccās illud. Ecc̄i. xj. d. Malitia horęobliuionē facit luxurię maxime: Ecce increpatio ⁊ exiccatio.p ¶ Et deduxit eos ī abyſſis .i. in ꝓfundis aqͥs tribulationū: r Sicut in deſerto .i. in plana via: qꝛ tribulatio ē plana via ad cęlū. Act̉. xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportetnos ītrare ī regnū cęloꝝ. Psͣ. Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquā: ⁊ edūxiſti nos ī refrigeriū. s Et ſaluauit eos de manu odiētiū. Per tribulatiōes em̄ flagellati redeūt ad cor: ⁊ agūt pęnitētiā. Odiētes ſt̓ dęmones: qͥ habēt ml̓tas manꝰ qͥbꝰ rapiūtretinēt/ ligāt/ iugulāt. Itē vna manꝰ ē ſimonia: alia crudelitaſluxuria: ⁊ cętera vitia. Eccͣs. vij. d. Uīcula ſt̓ manꝰ eiꝰ. v ¶ Elredemit eos de manu inimici/ diaboli: ẜm illud Oſeexiij. d. De manu mortis liberabo eos: de morte redima eosSed qꝛ ſingularit̓
S
Moralitei
Al̓. fincrepi.
Al. faqͥs n
fAl̓. Iliberauit
Psͣ .118.Psͣ .27.
Psͣ .5.
AllegoriceGen̄. 3. a.
Psͣ .48.
Psͣ. 97.
Ps. 65.
Due ſūt manus diaboli