¶IIII

a generatiōes. Qd̓ diſpōſuitzº ad abraā: et iuramēti ſui add iſaac. Et ſtatuit illud iacobe in p̨̄cęptū: ēt iſrl̓ ī teſtamētūf ęt̓nū. Dicēs tibi dābo terrās chanaā: fu̓niculū hęreditatꝭē h vr̄ę. Cū eſſēt numero breui:pau̓ciſſimi ēt incolęreiꝰ. Etn ꝑtranſier̄t de gēte ī gēntē: ⁊1ode̓ regno ad ppl̓m alterum.

a Qd̓ .ſ. teſtamētū/ diſpoſuit ad abraā: b ¶ Et iurameti ſui: Repete: memor fuit .i. firmę ꝓmiſſiōis facte: c¶ Ad iſaac. Et nō tm̄ ad iſaac: ſꝫ/ d Et ſtatuit illud iacob ī p̨̄cęptū: et iſrl̓ ī teſtamētū et̓ nū: dicēs: Tibidabo terrā chanaā ⁊cͣ. Scd̓m ꝙ diximꝰ legimꝰ hͦ de nouo teſtamēto nō de veteri: qꝛ ſi de veteriacciꝑet̉/ etiā ꝓpt̓ hͦ qd̓ ſequit̉ de terra chanaan nō video quō poſſet dici ęternū: cūterrena illa hęreditas ęt̓na eē nō poſſit: ſꝫnec ī mille generatiōes durare. Quidā em̄minimā generationē termīauerūt qͥndecīānis: Un̄ mille generatiōes/ n̄ minꝰ qͣꝫ qͥndecī milibꝰ annoꝝ ꝑfici pn̄t: qͦ ſiue quātoſpacio/ nullꝰ auderet dicere ſęculū extēdi:etiā ab adā n̄ dico ab abraā/ vſqꝫ ad finēſęcl̓i. Itē ꝙ ait: f Tibi dabo trā chanaan: nō mādatū eſt: ſꝫ ꝓmiſſū. Māda/tū em̄ eſt qd̓ facere debemꝰ: ꝓmiſſū qd̓acciꝑe. Propheta ꝟo cū p̨̄miſiſſet: Memor fuit teſtamēti ſui .i. iuſticię ⁊ hęreditatꝭ/ quā intelligere debemꝰ ęternę: nō dixit/ verbi qd̓ ꝓmiſit: ſꝫ verbi qd̓ mādauit ī mille generatiōeſ. Igit̉mādatū hͦ fideſ ē: vt iuſtꝰ ex fide viuat: Abacuk. ij. a. Et huicfidei hęreditas ęt̓na ꝓmittit̉: ⁊ ſic ī mille generatiōes/ ꝓpternūeri ꝑfectionē/ qͥ ē qͣdratꝰ ſolidus/ decies decē decies: vniuerſi ītelligūt̉/ qͥbꝰ ex fide tā diu viuere mandatū eſt: qͣꝫdiugeneratio generatiōi ſuccedit. Itē hͦ fidei mādatū ſic ītellexiſe demōſtrat: cū dic̄: d Et ſtatuit illd̓ iacob ī p̨̄cęptū.Nec dic̄ ī ꝓmiſſū: opꝰ em̄ ē ī p̨̄cępto: merces aūt ī ꝓmiſſo.Et ꝙ īpleto p̨̄cępto daturꝰ eſſet aliqd̓ ęt̓nū/ ſignificauit/ f¶ Dicēs tibi dabo t̓rā chanaā. Terra qͥdē chanaā nō ēęterna/ ſꝫ ęt̓nū ſigͣt. Dicit̉ em̄ terra illa fluēs lac̓ ⁊ mel: qd̓ ſigͣtgr̄aꝫ: q̨̄ de t̓ra viuētiū .ſ. a deo fluit: ⁊ ī illo melle guſtat̉ qͣꝫſuauis ē dn̄ſ. Chanaā etiā hūil̓ īterp̄tāt̉: vn̄ bn̄ ſigͣt hęreditatēcęleſtē/ ī qͣ nemo ītrat niſi hūilis. Itē de ipſa repellūt̉ ẜui .i.illi qͥ ſeruilit̓ timēt/ ⁊ admittūt̉ filij: qͥ ī ea manēt ī ęt̓nū: ſic̄ det̓ra chanaā expulſꝰ ē chanaā: de qͦ dixit noe/ Gen̄. ix. d. Maledictꝰ chanaā puer: ſeruꝰ ẜuoꝝ erit frībꝰ ſuis. Et qꝛ oēs homines ꝑtinēt ad illā hęreditatē: bn̄ addit: g ¶ Funiculūhęreditatꝭ vrę. q. d. vobis ſolis qui eſtis ſignati funiculop̨̄deſtinationis/ dabo iſtā hęreditatē.ra Qd̓ diſpoſuit ad abraā: Quat̉ em̄ diſpoſuit dn̄ſpactū cū abraā: ⁊ qͣlibet vice on̄dit ei abraā ſignū ꝙ diligebatipſū. Prīo cū dixit ei Gen̄. xij. a. Egredere de t̓ra ⁊cͣ. Et ip̄eegreſſꝰ ē: In qͦ vt dictū ē/ ītelligit̉ egreſſio a mūdo. Scd̓o cūdixit ei/ Gen̄. xv. b. Sume tibi vaccā triēnē. Et ibi fecit p̨̄cęptū d̓ ſacrificio: qꝛ ipſe fecit ſacrificiū dn̄o: In qͦ ſigͣt̉ carnismortificatio. Tertio p̨̄cępit ei de circūciſionē. Gen. xvij. b.Hoc eſt pactū meū qd̓ obſeruabitꝭ. Et ſeqͥt̉: Circūcidet̉ exvob̓ oē maſcl̓inū. Per maſculinū ītelligit̉ opꝰ ꝟtuoſū: qd̓ circūcidēdū ē a p̨̄putio vanitatꝭ: Nō em̄ ſufficit circūcidi exteriꝰ a rebꝰ: niſi īteriꝰ circūcidat̉ cor a vanitate. Deut̓. x. d. Circūcidite p̨̄putiū cordis vr̄i. Hiere. ix. g. Oīs domꝰ iſrl̓ īcircūciſi ſt̓ corde. Per hͦ gͦ p̨̄cęptū ītelligit̉ oꝑandi pura ītētio.Quarto p̨̄cępit ei de īmolatiōe filij/ Gen̄. xxij. a. In qͦ ītelligit̉ ꝓpͥę volūtatꝭ abdicatio: vt dictū ē. Sic igit̉ ī his qͣttuordiſpoſuit deꝰ teſtamētū pacꝭ ⁊ v̓bū dilectiōiſ ad braā. Et ꝑhͦ qͣttuor ꝓbat dilectionē vtꝝ ꝟa ſit. Primū ꝑtinet ad prudētiā exire d̓ mūdo/ ⁊ ꝓuidere ſibi viā tutā. Scd̓m ꝑtinet ad tēperātiā .ſ. macerare carnē. Tertiū ad iuſticiā .ſ. gl̓iaꝫ nō q̨̄ rere: ſꝫ deo reddere: cuiꝰ ē ꝓpͥa. Eſa. xlij. b. Gl̓iaꝫ meā alt̓i n̄ dabo. Quartū ꝑtinet ad fortitudinē .ſ. ꝓpriā volūtatē relinq̄re.Qui āt hͦ facit/ ꝓ amore dei remūerabit̉: Un̄ addit: b ¶ Etiuramēti ſui ad iſaac: ſupple memor fuit. Gen̄. xxvj. a.dixit dn̄s iſaac: Tibi ⁊ ſemini tuo dabo vniuerſas regioneshas: cōplēs iuramētū qd̓ ſpōpōdi abraā pr̄i tuo. Lucꝭ. jͣ. g.Iuſiurādū qd̓ iurauit ad abraā pr̄eꝫ nr̄m: datuꝝ ſe nob̓. Etnota ꝙ iuramētū ⁊ ꝓmiſſio de retributione fit iſaac .i. ſpei/ q̨̄certitudinē hꝫ: ⁊ īterp̄tat̉ riſꝰ: qꝛ ex certa ſpe magnū gaudiūnaſcit̉. Ro. xij. c. Spe gaudētes. Sic p̨̄dicās dn̄s ſil̓ p̨̄cępitē ꝓmiſit/ dicēſ Matth̓. iiij. g. Pnīaꝫ agite/ ecce p̨̄cęptū: ap-

propinquabit em̄ regnū cęloꝝ/ ecce ꝓmiſſū. Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: d ¶ Et ſtatuit illd̓ iacob .i. eis qͥ ſt̓ ī lucta huiꝰ vitęrin p̨̄cęptū: eſ Et iſri .i. vidētibꝰ deū/ in teſtamētū ęternū. Hic em̄ iacob luctās cū āgelo exercet̉ ī p̨̄cępto: ſꝫ ī futuro mutato noīe iſrl̓ ex ꝓmiſſo cōtēplabit̉ deū facie ad faciē.Ipſū etiā v̓bū charitatꝭ qd̓ h̓ p̨̄cipit̉/ ꝓmittit̉: qꝛ dilectio mō ē bonis ad meritū:⁊ tūc erit eis ad p̨̄miū. Ꝙͣtū em̄ habebūtde charitate: tātū habebūt de cęlo ⁊ d̓ bonis ęt̓nis. Oīa em̄ q̨̄ diligēt/ ſua erūt. Un̄bn̄ ſeqͥt̉/ dicēſ .ſ. ſtatuit/ f ¶ Dicēs: tibidabo t̓rā chanaā .i. terrā viuētiū: ſic̄ſuꝑͣ expoſitū ē. g¶Runiculū hęreditatꝭ vrę .i. mēſuratā vob̓ ī hęreditatē funiculo charitatꝭ. Zach̓. ij. a. In manu eiꝰfuniculꝰ mēſoꝝ. Oſee. xj. b. In funiculisadā trahā eos ī vincl̓is charitatꝭ. Ezech̓.xlvij. c. Ioſeph duplicē funiculū hꝫ .i. qͥin virtutibus/ ⁊ p̨̄cipue in charitate augetur/ augebit̉ eius p̨̄miū.h ¶ Cū eſſēt nūero breui. Tertia ꝑs: vbi tāgit ꝙ d̓ regnoad regnū trāſier̄t: Et hͦ facit ad ꝯfirmādā fidē debiliū: qꝛ on̄dit quō deꝰ ſꝑ p̨̄ſidiū p̨̄ſtitit credētibꝰ ī eū. Sic gͦ legēdū eſt:Deꝰ ita ꝓmiſit eis terrā chanaā: ⁊ hͦ cū eſſēt nūero breui: ita ꝙ i¶ Pauciſſimi: qꝛ abraā iſaac ⁊ iacob tm̄ erāt:qͦꝝ merito ꝓmitteret̉. Pauciſſimi etiā erāt oēs de genere etfamilia eoꝝ an̄qͣꝫ ī ęgypto ml̓tiplicarēt̉. Ezech̓. xxxiij. e. Unꝰerat abraā: ⁊ hęreditate poſſedit t̓rā: nos aūt multi. k ¶ Eteſſēt etiā incolę eiꝰ .ſ. terrę chanaā: nō ciues neqꝫ hītatoreſadhuc. Et ꝟe īcolę: Nā l Et ꝑtrāſier̄t d̓ gēte chanaā:m ¶ In gētē/ ęgyptioꝝ: Et idē repetit/ dicēſ: n Et d̓ regnō ad ppl̓m alteꝝ .i. de t̓ra chanaā/ q̨̄ futura erat regnū:ad ppl̓m ęgyptioꝝ. Legit̉ em̄ Gen̄. xij. d. ꝙ abraā deſcenditin ęgyptū: ⁊ ibi pharao cōcupiuit ſarā vxorē eius: et flagellauit dn̄s pharaonē/ ⁊ reddidit abraę vxorē ſuam: quia eamcognoſcere nō potuit. Et Gen̄. xxvj. b. dicit̉ de iſaac ꝙ venit ad abimelech regē geraris: qui cognito ꝙ rebecca eſſetvxor eius/ ꝓhibuit ne aliqͥs tāgeret eā. Hoc eſt qd̓ ſubiūgit:Nō reliqͥth ¶ Cū eſſēt ⁊cͣ. Moralit̓: Illi qͥbꝰ ꝓmiſſa ē t̓ra chanaā .i.hęreditaſ cęleſtꝭ/ ſt̓ ī nūero breui/ reſpectu r̄proboꝝ. Matth̓.xx. b. Ml̓ti ſt̓ vocati/ pauci ꝟo electi. Inter etiā electos ⁊ p̨̄deſtinatos ſūt ml̓ti qͥ adhuc ſt̓ ī pctō: ⁊ qͥ ad illā terrā nō multū aſpirāt: Un̄ addit: i ¶ Pauciſſimi et īcolę eiꝰ .i. hītatores ipſiꝰ: qͥ poſſint dicere cū apl̓o Phil̓. iij. d. Cōuerſatio nr̄a ī cęlis ē. Et Hiere. lj. f. Recordamī ꝓcul dn̄i: ⁊ aſcēdat hierl̓m ſuꝑ cor vr̄m. Ul̓ ſic. Sup̄ dixit dn̄s: abraā iſaac⁊ iacob: tibi dabo terrā chanaā ⁊cͣ .i. doctoribꝰ/ clauſtralibꝰ/ſcholaribꝰ. Abraā em̄ pr̄ ml̓taꝝ gētiū/ ſigͣt doctores: Iſaacriſus/ clauſtrales: Iacob luctās/ ſcholares: ī lucta ſtudij deſudātes. Nūc determīat qn̄ dixit .ſ. h Cū eſſēt numerobręui: bn̄ficioꝝ ⁊ ſocioꝝ: poſſeſſionū ⁊ traditionū: lectionū⁊ libroꝝ. Doctoribꝰ em̄ ꝓmiſit deꝰ ęternā hęreditatē/ ſi eſſētī nūero breui bn̄ficioꝝ ⁊ ſocioꝝ. Sꝫ qꝛ gl̓iant̉ in ml̓to nūerobn̄ficioꝝ ⁊ ſocioꝝ: iō iā n̄ fit eis talis ꝓmiſſio. Sil̓r clauſtralibus qm̄ fuerūt nūero breui/ poſſeſſionū ⁊ traditionū: ꝓmittebat ęternā hęreditatē. Sꝫ qꝛ multiplicatę ſūt poſſeſſiōes⁊ traditiōes eoꝝ: iā nō fit eis talis ꝓmiſſio: ſed magis ęterna calamitas. Lucꝭ. vj. d. Uę vob̓ diuitibꝰ ⁊cͣ. Iacob̓. v. a.Agite nūc diuites ⁊cͣ. His gͦ fit ꝓmiſſio qͥ tenent fidē eccleſię/ ⁊ parati ſūt obedire p̨̄latꝭ. Sic etiam ſcholares prę multitudine libroꝝ ⁊ lectionū ī qͥbꝰ gloriant̉ pͥuāt ſe ꝓmiſſionedn̄i. Ezech̓. xxxiij. e. Abraā vnꝰ erat: ⁊ hęreditate poſſeditterrā: vos aūt ml̓ti: ⁊ iō nō poteſtis eā poſſidere. k ¶ Et incolę eiꝰ .i. t̓rę. Psͣ. Incola ego ſū ī t̓ra. Qui aūt volūt eſſeeiꝰ īcolę/ oportet ꝙ a ſocietate mala recedāt. Un̄ bn̄ addit:l Et ꝑtrāſier̄t de gēte ad gētē .i. d̓ gēte peccatrice (deqͣ Eſa. j. a. Uę gēti peccatrici) ad gētē illā de qͣ ī Psͣ. Btāgēs cuiꝰ ē dn̄s deꝰ eiꝰ. n ¶ Et de regno diaboli vl̓ mūdi vl̓carnis: o ¶ Ad ppl̓m alterū. De quo Psͣ. Beatus ppl̓scuius dn̄s deus eius. Et notandū eſt/ ꝙ bonū eſt ⁊ neceſſaū ꝑtrāſire

Le

Al. Iin ea¶¶Crāſierūt j

Tertia pars

Moraliter

MoraliterQuat̉ dn̄s diſpoſuit pactū cū

Psͣ .118.

Psͣ. 32.

Psͣ .143.

X riū ꝑtraſiu