Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a rrēliqͥt hoīeꝫ nocere eiſ:l corripuit eis regēs. Nod lite̓ tāgere chriſtos meos: īe ꝓphētꝭ meiſ nolite malignaf ri. Et vocauit famē ſuꝑ trā:ſꝫ d̓m̄e firmamētū panistriuit. Miſit an̄ eos virum:

a reliqͥt hoīeꝫ nocere eis: corripuit eis reges .ſ. pharaonē abimelech: dicēs īſpirationē vl̓ aliqͣfacta: d Nolite tāge̓ chriſtos meos .i. vnctos meos.ſ. ſpūali/ mat̓iali vnctiōe .i. fide īcarnatiōis: qꝛ p̨̄ter hāc fi nulli fuer̄t ſaluati: vt dic̄ Augꝰ. Maiores em̄ diſtīctā habebāt fidē explicitā de īcarnatiōe: et minores ſaluabāt̉ ī fide maioꝝ/ ꝑati credereqd̓ p̨̄ciperēt maiores. Sic̄ ſūt ml̓ti ſimplices ſciūt explicite oēs articulos: ſꝫcredūt īplicite fidē eccl̓ię/ ꝑati ſt̓ odedirep̨̄latꝭ. e Et in ꝓphetꝭ meis nolitemalignari. Patet abraā alios ꝓphetas fuiſſe: etſi ꝟ̓bis/ tn̄ factꝭ. Un̄ Gen̄.xx. b. dictū ē abimelech: Redde vxorē viro ſuo .ſ. abraā: qꝛ ꝓph̓a ē/ orabit te etviues. Ipſi etiā ꝓph̓ę vngebāt̉: vn̄ vocateos chriſtos. iij. Regꝭ. xix. c. Unges heliſeū ꝓph̓aꝫ te. Exhoc ꝟſu trahit̉ canon latę ſententię de violēta manuū iniectiōe in clericos: qui ſunt vncti dn̄i. Zach̓. ij. c. Qui tetigeritvos: tangit pupillā oculi mei.X riū ꝑtrāſire nos de gente mala ad bonā: multis rōnibꝰ:Ne īficiamur: ẜm illd̓ Psͣ. Et cōmixti ſt̓ īter gēteſ didicer̄t oꝑa eoꝝ: ẜuier̄t ſculptilibꝰ eoꝝ. A ꝯuictu em̄ trahūt̉ mores. Eccͣj. xiij. a. Qui tetigerit picē: īqͥnabit̉ abNe cōprimamur ab eis. (ea. Psͣ. ꝑuerſo ꝑuerterꝭ.Eccͣj. xiij. c. Sic̄ cōmunicat lupꝰ agno aliqn̄: ſic pctōrNe īpediamur ab eis. Psͣ. In ſalicibꝰ ī me/ (viro iuſto.dio eiꝰ: ſuſpēdimꝰ organa nr̄a. Salices/ ſt̓ mali īfructuoſi: Organa/ ſt̓ bona ꝟba oꝑa. j. Corꝭ. xv. e. CorrūpūtNe demꝰ eis occaſionē (bonos mores colloqͥa praua.malignādi. Sic fugiebāt apl̓i a malis: ẜm p̨̄cępit eisdn̄s/ Matth̓. x. c. Si vos ꝑſecuti fuerīt ī vna ciuitate: fuNe irritemus illos. Sic iſaac p̨̄cępit iacob (gite ī aliā.Ne īuoluamur illis. Gen̄. xxviij. a. vt fugeret eſau.Numeri. xvj. d. Recedite a tab̓naculis hoīm impioꝝ:nolite tāgere q̨̄ ad eos ꝑtinēt: ne īuoluamī ī pctīs eoꝝ.Vt ꝯfūdēt̉ mali. j. Corꝭ. v. d. Si is frat̓ noīat̉ īter voseſt fornicator aūt auarꝰ ⁊cͣ. hmōi nec cibū ſumere ⁊cͣ.Ne minuat̉ auctoritas bonoꝝ. Un̄ Ezech̓ .xlv. a. pręcępit dn̄s vt habitatio ſacerdotū a vulgo ſepararet̉.¶Vt ꝯuertat̉ ad cor ſuū. Baruch. ij. g. In t̓ra captiuitatꝭ ſuę ꝯuertet̉ ad cor. Tales aūt ꝑtrāſeūtes ꝓtegit dn̄s:Un̄ addit: a reliqͥt hoīeꝫ nocere eis. Licet em̄ml̓tas tribulatiōes patiāt̉ ab hoībꝰ: tn̄ illi tribulatores ſiueillę tribulatiōes nocēt eis/ ſi ſt̓ boni trāſeūtes .j. Pet̓. iij.c. Et qͥs ē vob̓ noceat ſi boni ęml̓atoreſ fueritꝭ? Sꝫ ſi qͥdpatimī ꝓpt̓ iuſticiā btī. Illos etiā tribulāt eos qn̄qꝫ punitetiā ī pn̄ti: vl̓ ſi ī pn̄ti/ ſꝑ ī futuro: Un̄ addit: b Et corripuit eiſ: tm̄ minimos ꝑſecutoreſ: ſꝫ etiā­ c Regeſ:ſic̄ herodē/ Actꝭ. xij. d. Sap̄. vj. b. Fortioribꝰ fortior inſtatcruciatio: Ad voſ reges ſt̓ hi ẜmones mei. Ecce corripitreges arguēdo: ac ſi dicat qd̓ ſeqͥt̉: d Nolite tāge̓ chriſtos meos. Chriſti dn̄i/ ſt̓ oēs chriſtiani: īungūt̉ ī baptiſmo vt ſint regeſ: qꝛ ip̄oꝝ ē regnū cęloꝝ: ī ꝯfirmatiōe vt pugiles: ī morte vt pōtifices: vt ſe deo ſacrificēt: ẜm illd̓ Psͣ. Dirupiſti dn̄e vincl̓a mea: tibi ſacrificabo ⁊cͣ. Sed p̨̄cipue vnctidn̄i dicūt̉ ſacerdoteſ clerici religioſi: qͦs ꝓhibet dn̄s tāgi:Manꝰ inijciēdo. ij. Regꝭ. j. c. Quare timuiſti mitteremanū vt īterficeres chriſtū dn̄i: īterfectꝰ ē ille. Ibi gerit dauid typū chriſti: taleſ puniet ęt̓na pęna: niſi ſatiſIllis detrahēdo maledicē­ (faciāt eccl̓ię ꝑſonę lęſędo. Exo. xxij. d. Dijs detrahes: et pͥncipi ppl̓i tuiBona eoꝝ male tractādo. Eſa. xxvj. b. In (maledices.Iura illoꝝᵐ (tra ſctōꝝ iniqͣ geſſit: videbit gl̓iaꝫ dn̄i.diminuēdo. Un̄ ī dicit dn̄s ſeipſū tāgi. Malah̓. iij. b.Si affligat deū: qꝛ vos ꝯfigitꝭ me: dicitꝭ: in ꝯfigimꝰ te? In decimis ī pͥmitijs ī penuria vos maleDebitū honorē exhibēdo. Ro. xiij. b. Cui (dicti eſtꝭ.honorē honorē. j. Timoth̓. v. c. Qui bn̄ p̨̄ſūt p̄ſbyti: duplici honore digni habeāt̉. Hoc etiā poſſet dici mulieribꝰ: dNolite tāge̓ chriſtos meos .i. nolite fornicari ſacerdotibꝰ clericꝭ. Un̄ bn̄ ſeqͥt̉: e Et ī ꝓph̓is meis nolite

malignari .i. ī eis debēt alijs bona p̄dicare nolite maligno igne accēdi .ſ. igne luxurię: malignꝰ ignis ē: Quia ſic̄ dr̄Iob. xxxj. b. Igniſ ē vſqꝫ ad ꝯſūptionē deuorāſ: oīa eradicās genimīa. Ul̓ In ph̓is meis nolite malignari .i.malicioſe agere ī eoſ: qm̄ malignāt̉/ ext̓mīabūt̉. In ꝓph̓isetiā malignāt̉ iudęi hęretici/ qui ꝓph̓asmaligne exponūt. Et vocauit fa. Quarta ꝑs: vbi incipit narrare quōfactū eſt vt trāſirēt regno ad regnū: qꝛꝓpt̓ famē. Un̄ dic̄: Et vocauit famē ſuper t̓rā. Gen̄. xij. c. Facta ē fames ſupert̓rā: deſcēdit abraā vt ꝑegrinaret̉ ī ęgyptum. Sil̓r Gen̄. xxvj. a. habet̉ de iſaac.Et. xlij. a. de fame ꝓpt̓ quā iacob filij eiꝰdeſcēder̄t ī ęgyptū. Sꝫ quō vocauit famēī ęgyptū? Per malos āgelos deſtīati ſthuic officio: Ul̓ dicto ſuo fecit vt eēt fames. Et notat̉ facilitas dei faciēdi oīa. Vocare em̄ facile ē. Psͣ. Dixit facta ſt̓.g Et firmamētū panis ꝯtriuit .i. ꝯſūpſit triticūoēꝫ mat̓iā vn̄ pot̓at fieri panis. Et dic̄/ firmamētū paniſ:qꝛ paniſ ē firmiſſimus ciboꝝ/ ab effectu. Un̄.. Et panis corhoīs ꝯfirmet. Et facta hac fame/ coacti ſūt deſcēdere ī ęgyptū: p̨̄ceſſit eos ioſeph: Un̄ dic̄: hMiſit an̄ eoſ viꝝ .ſ.ioſeph. Uere viꝝ: qꝛ a muliere tēptāte demolitū: nec ī aduerſitate fractū. Et dic̄ miſit dn̄s/ licet malicioſe fueritvēditꝰ a frībꝰ: qꝛ nutu dei factū ē. Un̄ ip̄e dixit eiſ Gen̄. xlvb. Pro ſalute vr̄a miſit me dn̄ſ an̄ voſ. Et malitia illa additIn ſeruūf Et vocauit ⁊cͣ. Hęc q̨̄ ioſeph dicūt̉: de chriſto allegorice ītelligēda ſt̓: a deo pre miſſꝰ ē ī ęgyptū: ne ꝑiret fameipſa t̓ra. Un̄ ſic trāſcurramꝰ allegorice: Et vocauit famēſuꝑ t̓rā: famē panis neqꝫ ſitim aq̨̄: ſꝫ audiēdi v̓bū dei:ſic̄ dr̄ Amos. viij. d. qꝛ qn̄ venit chriſtꝰ erāt ꝓph̓ę ī terra.g Et firmamētū panis ꝯtriuit: qꝛ erat pa ꝟbi dei frāgeret ꝑuul̓ lāguētibꝰ. Et tūci h Miſit/ depr̄: i AAn̄ eos: viſibilē factū carnis ſuſceptionē: k Ui chriſtū: de Hiere. xxxj. d. Fęmina circumdabit virū.Hāc famē huiꝰ viri miſſionē notat apl̓s/ Gal̓. iiij. a. dicēs:Ubi venit plenitudo tꝑiſ: miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere.q. d. pͥus erat carū tp̄s fames ī t̓ra: ſꝫ eo venit plenitudotꝑis .i. tp̄s plenitudīſ. Un̄ dr̄ btē ꝟgini Can̄. vij. b. Uent̓ tuꝰſic̄ aceruꝰ tritici. Sap̄. vij. b. Uener̄t nob̓ oīa bona ꝑit̓ ea. In ſeruū Moralit̓: f Et vocauit famē. Prīo ī ꝟ̓bo arguit̉hoīm duricia īobediētia: qꝛ dn̄s vocat īaīata obediūt ei:ſolꝰ aūt reſiſtit. Psͣ. Deꝰ deoꝝ dn̄s locutꝰ ē: vocauitt̓rā ⁊cͣ. q. d. ſi vult audire ad obediēdū: plaga audiet adpuniēdū. Hiere. xxv. f. Gladiū ego voco ſuꝑ oēs hītatorest̓rę. Fameſ vt p̨̄dictū ē d̓r penuria vbi dei: ſic̄ d̓r Amoſ. viijd. Hęc fames ē magna peſtꝭ: ſꝫ maior ē faſtidiū. Prīa peſtꝭīuadit laicos: ſcd̓a clericoſ. Laici em̄ ſuſtinēt famē .ſ. penuriaꝟbi dei: Quia vt d̓r Thren̄. iiij. a. Paruuli petier̄t pane̓:erat frāgeret eiſ. Clerici ꝟo etſi habeāt panē/ tn̄ īde firmatur: qꝛ oꝑant̉ ẜm qd̓ audiūt ſtudēt. Ecc̄j. vltꝭ. c. Colluctata ē ſapīa aīa mea .ſ. ſtudēdo ī faciēdo illa ꝯfirmatꝰ ſu.Et firmamētū paniſ ꝯtriuit .i. v̓bo v̓tutē abſtulit.Eſa. iij. a. Auferā a hierl̓m a iuda robur panis/ robur aq̄. Ad hāc āt famē effugādā/ firmamētū paniſ reuoca/ neceſſariū ē vt mittat dn̄ſ p̨̄dicatorē ppl̓o p̄dicet: oībꝰexēplū bn̄ oꝑandi mīſtret: ſic̄ dic̄: h¶Miſit an̄ eoſ viꝝ. ſ.p̨̄dicatorē potētē ī oꝑe ẜmōe: ſic̄ chriſto dr̄ Luc̄. xxiiij. c.Erat vir ille potēs ī oꝑe ẜmone. Iſte vir dꝫ ioſeph: exeplū caſtitatꝭ: ꝓuiſor eſcaꝝ: īdultor criminū: pr̄is venerator:regꝭ ꝓcurator: gētꝭ ſaluator. Eccͣj. xlix. d. Ioſeph natꝰ eſt/ pͥnceps fr̄m/ firmamētū generis/ rector fr̄m/ ſtabilimētūppl̓i. Hęc cōpetūt p̨̄dicatori eo dic̄/ Miſit: quia mitudꝫ. Ro. x. c. Quō p̨̄dicabūt niſi mittant̉? Hiere. xxiij. d.mittebā eos ip̄i currebāt. i An̄ eoſ: retro. Mich. ij.d. Aſcēdet pādēs iter an̄ eos. Ioh̓. x. a. Bonꝰ paſtorprias oues emiſerit / ante eas vadit ⁊cͣ. k Uirū: enꝫminatū: em̄ cōminat̉ dn̄s magna pęna: Eſa. iij. a. Efęminati dn̄abūt̉ eis. Iob. xl. a. Accinge ſic̄ vir lumbos tuos.In ſeruū

g

Al̓. ⁊dimiſithomini

Ad litteri

P8. .52.

MoraliterPsͣ. .105.

Psͣ .103.

Psͣ. 17.Psͣ .j6.

Alegoriee

Uidelicet

Moraliter

Hs .45.

Matth̓. 5. a.Psͣ .115.

Tangunt̉autem