Pſalmus
a Nō rrēliqͥt hoīeꝫ nocere eiſ:l⁊ corripuit ꝓ eis regēs. Nod lite̓ tāgere chriſtos meos: ⁊ īe ꝓphētꝭ meiſ nolite malignaf ri. Et vocauit famē ſuꝑ trā:ſꝫ ⁊ d̓m̄e firmamētū panis cōtriuit. Miſit an̄ eos virum:
a ¶ Nō reliqͥt hoīeꝫ nocere eis: ⁊ corripuit ꝓ eis reges .ſ. pharaonē ⁊ abimelech: dicēs ꝑ īſpirationē vl̓ ꝑ aliqͣfacta: d ¶ Nolite tāge̓ chriſtos meos .i. vnctos meos.ſ. ſpūali/ nō mat̓iali vnctiōe .i. fide īcarnatiōis: qꝛ p̨̄ter hāc fidē nulli fuer̄t ſaluati: vt dic̄ Augꝰ. Maiores em̄ diſtīctā habebāt fidē ⁊ explicitā de īcarnatiōe: et minores ſaluabāt̉ ī fide maioꝝ/ ꝑati credereqd̓ p̨̄ciperēt maiores. Sic̄ mō ſūt ml̓ti ſimplices qͥ nō ſciūt explicite oēs articulos: ſꝫcredūt īplicite fidē eccl̓ię/ ⁊ ꝑati ſt̓ odedirep̨̄latꝭ. e ¶ Et in ꝓphetꝭ meis nolitemalignari. Patet h̓ abraā ⁊ alios ꝓphetas fuiſſe: etſi nō ꝟ̓bis/ tn̄ factꝭ. Un̄ Gen̄.xx. b. dictū ē abimelech: Redde vxorē viro ſuo .ſ. abraā: qꝛ ꝓph̓a ē/ ⁊ orabit ꝓ te etviues. Ipſi etiā ꝓph̓ę vngebāt̉: vn̄ vocateos chriſtos. iij. Regꝭ. xix. c. Unges heliſeū ꝓph̓aꝫ ꝓ te. Exhoc ꝟſu trahit̉ canon latę ſententię de violēta manuū iniectiōe in clericos: qui ſunt vncti dn̄i. Zach̓. ij. c. Qui tetigeritvos: tangit pupillā oculi mei.X riū ꝑtrāſire nos de gente mala ad bonā: multis rōnibꝰ:Ne īficiamur: ẜm illd̓ Psͣ. Et cōmixti ſt̓ īter gēteſ ⁊ didicer̄t oꝑa eoꝝ: ⁊ ẜuier̄t ſculptilibꝰ eoꝝ. A ꝯuictu em̄ trahūt̉ mores. Eccͣj. xiij. a. Qui tetigerit picē: īqͥnabit̉ abNe cōprimamur ab eis. (ea. Psͣ. Cū ꝑuerſo ꝑuerterꝭ.Eccͣj. xiij. c. Sic̄ cōmunicat lupꝰ agno aliqn̄: ſic pctōrNe īpediamur ab eis. Psͣ. In ſalicibꝰ ī me/ (viro iuſto.dio eiꝰ: ſuſpēdimꝰ organa nr̄a. Salices/ ſt̓ mali īfructuoſi: Organa/ ſt̓ bona ꝟba ⁊ oꝑa. j. Corꝭ. xv. e. CorrūpūtNe demꝰ eis occaſionē (bonos mores colloqͥa praua.malignādi. Sic fugiebāt apl̓i a malis: ẜm ꝙ p̨̄cępit eisdn̄s/ Matth̓. x. c. Si vos ꝑſecuti fuerīt ī vna ciuitate: fuNe irritemus illos. Sic iſaac p̨̄cępit iacob (gite ī aliā.Ne īuoluamur cū illis. Gen̄. xxviij. a. vt fugeret eſau.Numeri. xvj. d. Recedite a tab̓naculis hoīm impioꝝ: ⁊nolite tāgere q̨̄ ad eos ꝑtinēt: ne īuoluamī ī pctīs eoꝝ.Vt ꝯfūdēt̉ mali. j. Corꝭ. v. d. Si is qͥ frat̓ noīat̉ īter voseſt fornicator aūt auarꝰ ⁊cͣ. cū hmōi nec cibū ſumere ⁊cͣ.Ne minuat̉ auctoritas bonoꝝ. Un̄ Ezech̓ .xlv. a. pręcępit dn̄s vt habitatio ſacerdotū a vulgo ſepararet̉.¶Vt hō ꝯuertat̉ ad cor ſuū. Baruch. ij. g. In t̓ra captiuitatꝭ ſuę ꝯuertet̉ ad cor. Tales aūt ꝑtrāſeūtes ꝓtegit dn̄s:Un̄ addit: a ¶ Nō reliqͥt hoīeꝫ nocere eis. Licet em̄ml̓tas tribulatiōes patiāt̉ ab hoībꝰ: tn̄ illi tribulatores ſiueillę tribulatiōes nō nocēt eis/ ſi ſt̓ boni trāſeūtes .j. Pet̓. iij.c. Et qͥs ē qͥ vob̓ noceat ſi boni ęml̓atoreſ fueritꝭ? Sꝫ ⁊ ſi qͥdpatimī ꝓpt̓ iuſticiā btī. Illos etiā qͥ tribulāt eos qn̄qꝫ punitetiā ī pn̄ti: vl̓ ſi nō ī pn̄ti/ ſꝑ ī futuro: Un̄ addit: b ¶ Et corripuit ꝓ eiſ: n̄ tm̄ minimos ꝑſecutoreſ: ſꝫ etiā c Regeſ:ſic̄ herodē/ Actꝭ. xij. d. Sap̄. vj. b. Fortioribꝰ fortior inſtatcruciatio: Ad voſ gͦ reges ſt̓ hi ẜmones mei. Ecce ꝙ corripitreges arguēdo: ac ſi dicat qd̓ ſeqͥt̉: d ¶ Nolite tāge̓ chriſtos meos. Chriſti dn̄i/ ſt̓ oēs chriſtiani: qͥ īungūt̉ ī baptiſmo vt ſint regeſ: qꝛ ip̄oꝝ ē regnū cęloꝝ: ī ꝯfirmatiōe vt pugiles: ī morte vt pōtifices: vt ſe deo ſacrificēt: ẜm illd̓ Psͣ. Dirupiſti dn̄e vincl̓a mea: tibi ſacrificabo ⁊cͣ. Sed p̨̄cipue vnctidn̄i dicūt̉ ſacerdoteſ ⁊ clerici ⁊ religioſi: qͦs ꝓhibet dn̄s tāgi:Manꝰ inijciēdo. ij. Regꝭ. j. c. Quare nō timuiſti mitteremanū vt īterficeres chriſtū dn̄i: ⁊ īterfectꝰ ē ille. Ibi gerit dauid typū chriſti: qͥ taleſ puniet ęt̓na pęna: niſi ſatiſIllis detrahēdo ⁊ maledicē (faciāt eccl̓ię ⁊ ꝑſonę lęſędo. Exo. xxij. d. Dijs nō detrahes: et pͥncipi ppl̓i tui nōBona eoꝝ male tractādo. Eſa. xxvj. b. In (maledices.Iura illoꝝᵐ (tra ſctōꝝ iniqͣ geſſit: ⁊ nō videbit gl̓iaꝫ dn̄i.diminuēdo. Un̄ ī hͦ dicit dn̄s ſeipſū tāgi. Malah̓. iij. b.Si affligat hō deū: qꝛ vos ꝯfigitꝭ me: ⁊ dicitꝭ: in qͦ ꝯfigimꝰ te? In decimis ⁊ ī pͥmitijs ⁊ ī penuria vos maleDebitū honorē n̄ exhibēdo. Ro. xiij. b. Cui (dicti eſtꝭ.honorē honorē. j. Timoth̓. v. c. Qui bn̄ p̨̄ſūt p̄ſbyti: duplici honore digni habeāt̉. Hoc etiā poſſet dici mulieribꝰ: dNolite tāge̓ chriſtos meos .i. nolite fornicari cū ſacerdotibꝰ ⁊ clericꝭ. Un̄ bn̄ ſeqͥt̉: e Et ī ꝓph̓is meis nolite
malignari .i. ī eis qͥ debēt alijs bona p̄dicare nolite maligno igne accēdi .ſ. igne luxurię: qͥ malignꝰ ignis ē: Quia ſic̄ dr̄Iob. xxxj. b. Igniſ ē vſqꝫ ad ꝯſūptionē deuorāſ: ⁊ oīa eradicās genimīa. Ul̓ In ꝓ ph̓is meis nolite malignari .i.malicioſe agere ī eoſ: qm̄ qͥ malignāt̉/ ext̓mīabūt̉. In ꝓph̓isetiā malignāt̉ iudęi ⁊ hęretici/ qui ꝓph̓asmaligne exponūt. f¶ Et vocauit famē. Quarta ꝑs: vbi incipit narrare quōfactū eſt vt trāſirēt d̓ regno ad regnū: qꝛꝓpt̓ famē. Un̄ dic̄: Et vocauit famē ſuper t̓rā. Gen̄. xij. c. Facta ē fames ſupert̓rā: ⁊ deſcēdit abraā vt ꝑegrinaret̉ ī ęgyptum. Sil̓r Gen̄. xxvj. a. habet̉ de iſaac.Et. xlij. a. de fame ꝓpt̓ quā iacob ⁊ filij eiꝰdeſcēder̄t ī ęgyptū. Sꝫ quō vocauit famēī ęgyptū? Per malos āgelos qͥ deſtīati ſthuic officio: Ul̓ dicto ſuo fecit vt eēt fames. Et notat̉ facilitas dei faciēdi oīa. Vocare em̄ facile ē. Psͣ. Dixit ⁊ facta ſt̓. ⁊g Et oē firmamētū panis ꝯtriuit .i. ꝯſūpſit oē triticū ⁊oēꝫ mat̓iā vn̄ pot̓at fieri panis. Et dic̄/ firmamētū paniſ:qꝛ paniſ ē firmiſſimus ciboꝝ/ ab effectu. Un̄. sͣ. Et panis corhoīs ꝯfirmet. Et facta hac fame/ coacti ſūt deſcēdere ī ęgyptū: ⁊ p̨̄ceſſit eos ioſeph: Un̄ dic̄: hMiſit an̄ eoſ viꝝ .ſ.ioſeph. Uere viꝝ: qꝛ a muliere tēptāte n̄ demolitū: nec ī aduerſitate fractū. Et dic̄ ꝙ miſit eū dn̄s/ licet malicioſe fueritvēditꝰ a frībꝰ: qꝛ nutu dei factū ē hͦ. Un̄ ip̄e dixit eiſ Gen̄. xlvb. Pro ſalute vr̄a miſit me dn̄ſ an̄ voſ. Et d̓ malitia illa additIn ſeruūf ¶ Et vocauit ⁊cͣ. Hęc q̨̄ d̓ ioſeph dicūt̉: de chriſto allegorice ītelligēda ſt̓: qͥ a deo pre miſſꝰ ē ī ęgyptū: ne ꝑiret fameipſa t̓ra. Un̄ ſic trāſcurramꝰ allegorice: Et vocauit famēſuꝑ t̓rā: Nō famē panis neqꝫ ſitim aq̨̄: ſꝫ audiēdi v̓bū dei:ſic̄ dr̄ Amos. viij. d. qꝛ qn̄ venit chriſtꝰ nō erāt ꝓph̓ę ī terra.g ¶ Et oē firmamētū panis ꝯtriuit: qꝛ iā nō erat qͥ panē ꝟbi dei frāgeret ꝑuul̓ lāguētibꝰ. Et tūci h ¶ Miſit/ depr̄: i AAn̄ eos: viſibilē factū ꝑ carnis ſuſceptionē: k Uirū chriſtū: de qͦ Hiere. xxxj. d. Fęmina circumdabit virū.Hāc famē ⁊ huiꝰ viri miſſionē notat apl̓s/ Gal̓. iiij. a. dicēs:Ubi venit plenitudo tꝑiſ: miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere.q. d. pͥus erat carū tp̄s ⁊ fames ī t̓ra: ſꝫ cū eo venit plenitudotꝑis .i. tp̄s plenitudīſ. Un̄ dr̄ btē ꝟgini Can̄. vij. b. Uent̓ tuꝰſic̄ aceruꝰ tritici. Sap̄. vij. b. Uener̄t nob̓ oīa bona ꝑit̓ cū ea.¶ In ſeruū¶ Moralit̓: f Et vocauit famē. Prīo ī hͦ ꝟ̓bo arguit̉hoīm duricia ⁊ īobediētia: qꝛ dn̄s vocat īaīata ⁊ obediūt ei:ſolꝰ aūt hō reſiſtit. Psͣ. Deꝰ deoꝝ dn̄s locutꝰ ē: ⁊ vocauitt̓rā ⁊cͣ. q. d. ſi hō n̄ vult audire ad obediēdū: plaga audiet adpuniēdū. Hiere. xxv. f. Gladiū ego voco ſuꝑ oēs hītatorest̓rę. Fameſ vt p̨̄dictū ē d̓r penuria vbi dei: ſic̄ d̓r Amoſ. viijd. Hęc fames ē magna peſtꝭ: ſꝫ maior ē faſtidiū. Prīa peſtꝭīuadit laicos: ſcd̓a clericoſ. Laici em̄ ſuſtinēt famē .ſ. penuriaꝟbi dei: Quia vt d̓r Thren̄. iiij. a. Paruuli petier̄t pane̓: ⁊ n̄erat qͥ frāgeret eiſ. Clerici ꝟo etſi habeāt panē/ n̄ tn̄ īde firmatur: qꝛ nō oꝑant̉ ẜm qd̓ audiūt ⁊ ſtudēt. Ecc̄j. vltꝭ. c. Colluctata ē cū ſapīa aīa mea .ſ. ſtudēdo ⁊ ī faciēdo illa ꝯfirmatꝰ ſu.Et oē firmamētū paniſ ꝯtriuit .i. v̓bo v̓tutē abſtulit.Eſa. iij. a. Auferā a hierl̓m ⁊ a iuda oē robur panis/ ⁊ oē robur aq̄. Ad hāc āt famē effugādā/ ⁊ firmamētū paniſ reuocadū/ neceſſariū ē vt mittat dn̄ſ p̨̄dicatorē qͥ ppl̓o p̄dicet: ⁊ oībꝰexēplū bn̄ oꝑandi mīſtret: ſic̄ dic̄: h¶Miſit an̄ eoſ viꝝ. ſ.p̨̄dicatorē potētē ī oꝑe ⁊ ẜmōe: ſic̄ d̓ chriſto dr̄ Luc̄. xxiiij. c.Erat vir ille potēs ī oꝑe ⁊ ẜmone. Iſte vir dꝫ eē ioſeph: exeplū caſtitatꝭ: ꝓuiſor eſcaꝝ: īdultor criminū: pr̄is venerator:regꝭ ꝓcurator: gētꝭ ſaluator. Eccͣj. xlix. d. Ioſeph qͥ natꝰ eſthō/ pͥnceps fr̄m/ firmamētū generis/ rector fr̄m/ ſtabilimētūppl̓i. Hęc cōpetūt p̨̄dicatori cū eo ꝙ dic̄/ Miſit: quia mitudꝫ. Ro. x. c. Quō p̨̄dicabūt niſi mittant̉? Hiere. xxiij. d. Nōmittebā eos ⁊ ip̄i currebāt. i ¶ An̄ eoſ: nō retro. Mich. ij.d. Aſcēdet pādēs iter an̄ eos. Ioh̓. x. a. Bonꝰ paſtor cū ꝓprias oues emiſerit / ante eas vadit ⁊cͣ. k ¶ Uirū: nō enꝫminatū: hͦ em̄ cōminat̉ dn̄s ꝓ magna pęna: Eſa. iij. a. Efęminati dn̄abūt̉ eis. Iob. xl. a. Accinge ſic̄ vir lumbos tuos.In ſeruū
g
Al̓. ⁊dimiſithomini
Ad litteri
P8. .52.
MoraliterPsͣ. .105.
Psͣ .103.
Psͣ. 17.Psͣ .j6.
Alegoriee
Uidelicet
Moraliter
Hs .45.
Matth̓. 5. a.Psͣ .115.
Tangunt̉autem