Pſalmus

a Mēmētote mirabiliū eiꝰ q̨̄fecit: ꝓdigia eiꝰ ⁊ iudicia orꝭd eius. Semen abraam ſeruie eius: filij iacob electi eius.Ipſē dn̄s deꝰ nr̄: īwvniuer.hͦ ſa terra iudicia eiꝰ. Me̓morfuit in ſęculū teſtamenti ſui:⁊ verbi qd̓ mandauit in mille̓

Eſa. xxj. c. Si q̨̄ritꝭ/ q̄rite. Et ponit hic bis/ quęrite: ⁊ tertio quęrētiū: qꝛ dn̄s q̨̄rēdus eſt ſic̄ ⁊ diligēdꝰ/ ex toto corde ⁊ ex tota aīa/ ⁊ ex tota mēte: Matth̓ .xxij. d. Et talit̓ q̨̄rētes īueniēt eū. Sꝫ ſūt qͥdā qͥ nec corde nec oꝑe/ nec mēte/ necaīa q̨̄rūt eū: ſꝫ tm̄ aliqͥd de ſuis facultatibꝰ offerēdo ei. Et hinō inueniūt eum. Oſee. v. b. In gregibꝰſuis ⁊ ī armētꝭ ſuis vadēt ad q̨̄rēdū dn̄m:⁊ nō īueniēt. a ¶ Mementote. Scd̓aparſ: vbi ad paruuloꝝ corda ī fide nutriēda ⁊ roborāda/ fidē patriarchaꝝ ꝓponit/ ⁊bona tꝑalia/ q̨̄ fecit eis deꝰ: ⁊ maiora paratꝰ eſt facere his qͥ eos ī fide ſequūt̉. Eſtergo ſenſuſ: ac ſi dicat: Dixi: quęrite faciē eiꝰ ſꝑ: Sꝫ ſi necdū adhuc poteſtꝭ eūītelligere ſicuti eſt (ſic̄ nemo pōt videre ſolē in rota ſua) ſaltē o vos qͥ ẜm fidē eſtis/d. i Semē abraā ſerui eiꝰ: Et luctādoꝯtra vitia vl̓ ꝯtra tyrānos: e Filij iacob electi eiꝰ: memētote mirabiliū: Ul̓ mirabilia eiꝰ minora: q̨̄ fecit filijsiſrl̓ in ęgypto: educēdo eos de ęgypto. Et/ b ¶ Prodigiaeiꝰ .ſ. miracula maiora: ſic̄ de māna: ⁊ de aqua quā eduxit depetra. c ¶ Et iudicia oris eiꝰ: q̄ ipſe p̨̄cępit ꝑ moyſen fieri: ⁊ ẜm ea iudicare. Hęc oīa memorādo/ pn̄t venire ad fidē⁊ cognitionē ipſiꝰ qͥ hęc fecit. Un̄ ſubdit: f.¶ Ipſe chriſtꝰ/ qͥhęc oīa fecit: Eſt g On̄s deꝰ nr̄. Noſter dico: om̄ibꝰ em̄credētibꝰ cōmunis eſt: qꝛ nō tm̄ in iudęa notꝰ eſt dn̄s: Hoceſt qd̓ addit: h ¶ In vniuerſa terra: nō tm̄ in iudęa ſuntiudicia eiꝰ: Hoc eſt ꝯtra manicheos/ ⁊ iudęoſ ⁊ donatiſtas.Et notandū ꝙ tria ſūt in lege .ſ. mādata: q̨̄ tenemur ſeruareqͣꝫtū ad moralia. Itē exēpla: qͦꝝ q̨̄dā debemꝰ imitari: Et iudicia/ ẜm q̨̄ debemꝰ iudicare/ niſi vbi diuina īſpiratio īteruenit: ſic̄ de lapidatiōe colligentꝭ ligna in ſabbato: de qͣ habet̉Numeri. xv. d. Cū ꝟo alibi dicat: Qui ānūciat v̓bū ſuū iacob: iuſticias ⁊ iudicia ſua iſrl̓. Et addit: Nō fecit talit̓ oī nationi: ⁊ iudicia ſua nō manifeſtauit eis: patet ꝙ vbiqꝫ iacob ⁊iſrl̓ ītelligit̉ .i. eccl̓ia: cui ⁊ n̄ alij iudicia ſua manifeſtauit. Nectm̄ iſtoꝝ q̨̄ fecit ī veteri teſtamēto debemꝰ eē memores: ſꝫ ⁊ illoꝝ q̨̄ ꝓmiſit ī nouo: De qͦ ſb̓dit: k¶Męmor fuit ī ſęcl̓mteſtamenti ſui. Cōſtrue ſic: Memor fuit teſtamentiſui/ implendi vel duraturi: in ſęculū .i. in ęternū. Non dico/ teſtamenti/ veteris: qd̓ fuit ad tēpus: ſed noui: vn̄ ſubdit: l ¶ Uerbi .ſ. noui teſtamenti: m ¶ Qd̓ mandauitin mille generationes .i. in om̄es. Finitū pro infinito.Qd̓ .ſ. teſtamētūMoralit̓: a Memētote mirabiliū. Hoc dr̄ pęnitētibꝰ: de qͥbꝰ ſuꝑ dicta expoſita ſt̓: qͥ ſꝑ debēt habere ī memoria mirabilia q̨̄ facit deꝰ in iuſtificatiōe ipſoꝝ: qꝛ ex hoc dat̉eis maior gr̄a: qn̄ grati inueniunt̉ de iā data. Ioh̓. j. b. Deplenitudine eiꝰ oēs accępimus ⁊ gr̄aꝫ ꝓ gr̄a. Qd̓ ſignificat̉Lucꝭ .j. qꝛ zacharię qͥ interpretat̉ memorās dn̄m: datus eſtiohānes: qͥ interpretat̉ gr̄a. Ecōuerſo aūt aufert̉ gr̄a illis qͥobliuiſcunt̉ ⁊ ingrati ſūt bn̄ficijs eius. Qd̓ etiā figuratū eſtGen̄. xlviij. d. vbi dr̄ ꝙ manaſſe/ qͥ īterp̄tat̉ obliuio/ ablata ēdignitaſ pͥmogeniturę. Et ideo hoc pctm̄ numerat̉ īter magna vitia: Sap̄. xiiij. d. Homicidiū/ furtū/ fictio corruptio ifidelitas/ turbatio/ ꝑiuriū/ tumultꝰ bonoꝝ dn̄i īmemoratio.Memētote/ gͦ mirabiliū eiꝰ q̄ fecit/ vos pctōres recipiendo: In hoc em̄ mirabilis eſt eius dignatio. b ¶ Prodigia eiꝰ/ q̨̄ fecit/ ſuſcitando ad vitā gr̄ę vos mortuos ī peccato. Et hͦ eſt magnū ꝓdigiū: qꝛ ſic̄ dicit Gregꝰ. Maiꝰ miraculū eſt aīaꝫ ſuſcitare ī ꝑpetuū victurā/ qͣꝫ corpꝰ iterū moriturū. Et Augꝰ dicit ꝙ maiꝰ eſt peccatorē iuſtificare/ qͣꝫ cęlū ⁊ terrā creare. Huiꝰ ꝓdigij memor erat dauid: qͥ dicit. jͣ.In ęternū nō obliuiſcar iuſtificatiōes tuas: qꝛ in ipſis viuificaſti me. c ¶ Et iudicia orꝭ eiꝰ .i. quō iudicandos dixitpęnitētes .ſ. ī oī miſcd̓ia. Matth̓. iiij. c. Agite penitētiā: appropinqͣbit em̄ regnū dei. Et Ioh̓. viij. a. Qui ſine pctō eſtvr̄m: pͥmꝰ in illā lapidē mittat. Et poſt pauca: Nemo te cōdēnauit? Nec ego te ꝯdēnabo: vade ⁊ āpliꝰ noli peccare. Etqͥ ſūt qͥ ita debēt eſſe memores? Veri pęnitēteſ: de qͥbꝰ dic̄d ¶ Semē abraā ſerui eiꝰ: filij iacob electi eiꝰ. Per

ſemē iſtoꝝ patriarchaꝝ ītelligūt̉ oēs qͥ ad deū ſt̓ ꝯuerſi: ⁊ p̄cipue religioſi: qͥ oīno mundū reliq̄rūt. Abraę em̄ dixit dn̄sGen̄. xij. a. Egredere de t̓ra tua ⁊ de cognatiōe tua ⁊ de domo pr̄is tui: ⁊ veni ī terrā quā mōſtrauero tibi. In qͦ aꝑte intelligit̉ egreſſio de mūdo ⁊ de carne ⁊ de parētela ſua. Itemp̨̄cęptū eſt ei a dn̄o/ Gen̄. xxij. a. ꝙ īmolaet filiū ſuū quē diligebat: In qͦ ītelligit̉prię volūtatꝭ abdicatio. Iacob aūt fugit a labā/ Gen̄. xxxj. c. ne auferret ei duas vxores ſuas: rachel ⁊ liam. Vn̄ ſil̓r ꝑipſū ītelligit̉ religioſꝰ/ qͥ ſupplātat diabolū ⁊ mūdū: ⁊ fugit a labā/ qͥ īterp̄tat̉ cādidatio .i. a mūdo: qͥ ē dealbatꝰ gl̓ia mūdana: Et hoc facit ne mūdꝰ ei auferat duasvxores .ſ. vitā actiuā: q̨̄ ꝑliā fęcūdā/ ſꝫ tn̄lippā ītelligit̉: Et cōtēplatiuā: q̨̄ ꝑ racheldecorā ſignificat̉. Igit̉ ꝑ abraā et iacobpn̄t ītelligi ipſi īſtitutores religionū. Per ſemē eoꝝ/ religioſi: qͥ pꝰ eos multiplicati ſūt. Et poſſēt appropͥari btō Bn̄dicto ⁊ btō Auguſtino: vel btō Frāciſco ⁊ btō Dn̄ico: qͥ oēs ꝑdei gr̄aꝫ multū ſemē habēt. Per abraā em̄ qͥ īterp̄tat̉ patermultaꝝ .ſ. gētiū: pōt ſpecialit̓ ītelligi btūs Augꝰ ⁊ btūs Dominicꝰ: qͥ fuerūt p̨̄dicatores fęcūdi: ⁊ ml̓tos genuer̄t chriſtoꝑ euāgeliū: Un̄ ⁊ dr̄: d ¶ Semē abraā ſerui eiꝰ .ſ. in officio p̨̄dicatiōis. Eſa. xlix. b. Parū ē vt ſis mihi ſeruꝰ ad ſuſcitādas tribꝰ iacob/ ⁊ fęces iſrl̓ ꝯuertēdas ⁊cͣ. Et parū an̄: Formās me ex vtero ſeruū ſibi. Hoc cōpetit ei qd̓ de btō dn̄icolegit̉/ ꝙ cū eſſet ī vtero mr̄is ſuę viſū ē mr̄i ꝙ habebat catulū ī vtero. Per iacob aūt de qͦ d̓r Gen̄. xxv. d. ꝙ fuit vir ſimplex/ habitās ī tabernaculis: ītelligit̉ btūs Bn̄dictꝰ et btūsFrāciſcꝰ: qͥ ambo fuerūt hoīes ſimplices ⁊ pauꝑes: ⁊ multūetiā ſemē reliq̄rūt: De qͦ dicit̉: e ¶ Filij iacob electi eiꝰ.Eſa. xlviij. b. Elegi te ī camino pauꝑtatꝭ. Hoc gͦ ſemē/ ⁊ iſtifilij debent imitari pr̄es iſtos: ẜm ꝙ d̓r Ioh̓. viij. e. Si filijabraę eſtꝭ: oꝑa abraę facite. Et Eſa. lj. a. Attēdite ad abraāpatrē vr̄m/ ⁊ ad ſarā .i. ad religionē vr̄aꝫ: q̨̄ peꝑit vos: qꝛ vnūvocaui eū ⁊ bn̄dixi ei: ⁊ multiplicaui eū. Et qͣſi ī ꝑſona filioꝝrn̄dētiū ſequit̉: f ¶ Ipſe dn̄s deꝰ nr̄: Ac ſi dicāt: ita imitamur prēs nr̄os: ꝙ nihil ī terra poſſidere volumꝰ: ſꝫ ip̄e dn̄sē poſſeſſio nr̄a. Thren̄. iij. c. Pars mea dn̄s/ dixit aīa mea.Numeri. xviij. c. In terra eoꝝ nihil poſſidebitꝭ/ nec habebitis partē īter eos: ego ꝑs ⁊ hęreditas tua. Nec tm̄ pauꝑtatē: ſꝫ ⁊ ml̓tas tribulatiōes ſuſtinemus: Quia h ¶ In vniuerſa terra iudicia eiꝰ .i. in vniuerſa terra affligimur ⁊ tribulationē patimur. Sic em̄ dei iudiciū ſumit̉ .j. Pet̓. iiij. d.Tempus eſt vt incipiat iudiciū a domo dei: ſi aūt primū anobis: quis finis eoꝝ qͥ nō credūt euāgelio? Exultauerūt filię iudę ꝓpter iudicia tua dn̄e. De his aūt duobꝰ .ſ. de paupertate ⁊ tribulatiōe/ ſequūt̉ duo alia bona: qꝛ ī paupertatenutrit̉ pax ⁊ ꝯcordia: in tribulatiōe augmētat̉ charitas. Un̄ſb̓dit: k ¶ Memor fuit ī ſęcl̓m teſtamēti ſui. q. d. nōeſt nr̄i oblitꝰ dn̄s/ licet ſimꝰ pauꝑes ⁊ afflicti: ſed in pauꝑtaterecordat̉ nobis dare illud qd̓ ī teſtamēto dedit .ſ. pacē. Ioh̓.xiiij. d. Pacē relinqͦ vobis: pacē meā do vobis. Eccͣj. xlv. d.Statuit illi teſtamētū pacꝭ. Et hoc teſtamentū durat/ in ſęculū .i. ī ęt̓nū. Vbi eſt pauꝑtas/ ibi pax: ſꝫ diuitię diſſoluūtillā. Un̄ de abraā ⁊ loth dr̄ Gen̄. xiij. b. Erat ſubſtātia eorūmulta: ⁊ nō qͥbant habitare cōmunit̉: vn̄ ⁊ facta eſt rixa īterpaſtores gregū abraā ⁊ loth. Et etiā ī tribulatiōe recordat̉augmētare charitatē nr̄am: Scd̓m ꝙ d̓r in Psͣ. In tribulatiōe dilataſti mihi. Hoc ē ꝟbū m ¶ Qd̓ mādauit/ Ioh̓.xiij. d. Mādatū nouū do vob̓: vt diligatꝭ inuicē. Mādauit dico nō tm̄ ī amicoſ: ſꝫ etiā ī inimicoſ. Hoc ē qd̓ dic̄: n̄In mille generatiōes .i. ī oēs generatiōes: vt oēs hoīesdiligāt/ et oēs diligāt̉. Matth̓. v. g. Diligite inimicos vr̄oſ.Ul̓ In mille generatiōeſ .i. ad ſꝑ: qꝛ charitas nūqͣꝫ excidit. j. Corꝭ. xiij. c. qꝛ ī futuro erit charitas ad deū ⁊ ꝓximū.Charitas āt ſe on̄dit ꝑ ſigna: ẜm ꝙ dic̄ Gregꝰ. Probatio dilectiōis/ exhibitio ē oꝑis. Ueꝝ aūt ſignū dilectionis dei eſtoīa relinq̄re ꝓpt̓ deū: carnē ſuā affligere: ꝓpriā gl̓iaꝫ n̄ q̨̄rere:ꝓprię volūtati abrenūciare. Hęc qͣttuor notari pn̄t ī hͦ ꝙ dic:

X

Scd̓a pars

Al̓. romni

Nota triaeſſe in lege-

Psͣ .147.

Moraliter

Psͣ .47.

Psͣ .4.

Psͣ .118.