Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IIII

VOnfitēmini dn̄o etſͦꝫd c īuocate nomē eiꝰ: annūciater inter gentesſꝫ ōꝑa eiꝰ. Cantate ei pſallite̓e̓i: narrate oīa mirabilia eiꝰ.Laudamini in noͣmine ſanIcto eius: lętet̉ cor quęrētiūh dn̄m. Quęrite dn̄m ꝯfirmamini: q̨̄ritē faciē eiꝰ ſemꝑ.

eis deꝰ iter agētibꝰ heremū. Incipit a laude quā intēdit:quā ī titulo Eſdras p̨̄notauit/ dicēs: a ſ Cōfitemini ⁊cͣ.Et poſſumꝰ pͥmo allegorice legere: poſtea moralit̓. Dicit ad fideles pͥmitiuę eccl̓ię: Cōfitemini dn̄o. q. d. ſufficit hr̄e fidē in corde niſi qn̄ reqͥrit̉ ꝯfiteat̉ ore. Ro. x.b. Si ꝯfitearꝭ ī ore tuo dn̄m ieſū chriſtū ī corde tuo crediderꝭ deꝰ illū excitauit a mortuis: ſaluꝰ erꝭ: Corde em̄ credit̉ad iuſticiā: ore āt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. Etideo/ cōfitemini ore laudādo ī quēcreditꝭ: b Et ꝯfitētes/ inuocate no eiꝰ .ſ. chriſtū: vt vos ī fide roboret.Iohel̓. ij. g. Quicūqꝫ īuocauerit nomendn̄i / ſaluꝰ erit. Sic faciebāt ī pͥmitiua eccleſia: Prīo credebāt corde: Scd̓o fidēꝯfitebant̉ ore: Tertio fide et ꝯfeſſionecapti afflicti: inuocabāt nomē dn̄i: orātes vt daret eis patiētiā ī tribulatiōe:ſtātiā ī fide. Fidē etiā ſuā alijs p̨̄dicabāt:qd̓ etiā hic admonet/ ſubiūgit: Annūciate ītertes .i. inter gētiles credētes: e Oꝑa eiꝰ: Quia .ſ. creauit oīa: Scd̓o recreauit hoīeſ: Un̄ adorādꝰ ē laudandꝰ:idola/ q̨̄ ſūt oꝑa manuū hoīm. Sic īcępit fides annūciarimūdū: et poſtea cępit dilatari: Et fūdatę ſūt eccl̓ię ad cultūdei doctrinā apl̓oꝝ: Un̄ bn̄ ſeqͥt̉: f Cātate ei pſallite ei: ad lr̄aꝫ/ cātando pſalmos dicēdo ī eccleſijs. Ul̓:tate/ ore laudādo: Et pſallite: bn̄ oꝑando: h Ei. i.ad honorē eiꝰ: i Narrāte/ p̨̄dicādo generalit̓: k OOmīamirabilia eiꝰ. Oīa facta chriſti mirabilia ſūt: ſꝫ tria potiſſime .ſ. fecit deū hoīeꝫ: virginē matrē: cor fidele. Et ꝓpterhoc cantat̉ ī natiuitate dn̄i: Cātate dn̄o cāticū nouū: qꝛ mirabilia fecit. Oīa/ dicit: vt nihil ꝓpt̓ timorē aut pudorē taceatis. Propt̓ timorē tacebāt petrꝰ iohānes/ Actꝭ. iiij. d. dicebāt: poſſumꝰ q̨̄ vidimꝰ audiuimꝰ loqͥ. Propter pudorē tacebat paulꝰ: dicebat .j. Corꝭ. j. d. Nosp̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū: iudęis qͥdē ſcādalū: gentibꝰ autēſtulticiā. Et. ij. Timoth̓. j. b. Noli erubeſcere teſtimoniū domini nr̄i ieſu chriſti. Lucꝭ. ix. d. Qui me erubuerit et ſermones meos: erubeſcā ego corā pr̄e meo angelis eiꝰ. Dico dimittatꝭ ꝓpt̓ timorē aut pudorē: qꝛ debetꝭ gl̓iari denoīe chriſtiano: Un̄ ſequit̉: Laudamini ī noīe ſctōeiꝰ .i. de q̨̄rite laudē: vobis ſit laus/ nomen dn̄i ſctm̄īuocatū ē ſuꝑ vos: vocamī chriſtiani a chriſto. Actꝭ. iiij. b.Neqꝫ em̄ eſt aliud nomē ſub cęlo datū hoībꝰ/ in oporteatnos ſaluos fieri. Et ſi qͥd ꝓpt̓ nomē patimini: debetꝭ gaudere: Un̄ ſequit̉: n tet̉/ in tribulatiōe: o. Cor ꝗ̨̄rētiū dn̄m .i. chriſtū. Un̄ Actꝭ. v. g. dicit̉/ pͥncipes ſacerdo cōciliū iudęoꝝ ꝯuocatꝭ apl̓is/ cęſis denūciauerūt eis neampliꝰ loquerent̉ ī noīe ieſu: Et illi qͥdē ibāt gaudētes aſpectu concilij: qm̄ digni habiti ſūt pro noīe ieſu cōtumeliāpati. Et ideo: p Quęrite dn̄m/ in vr̄a tribulatione .i. vtipſū inuenire poſſitꝭ/ libent̓ ſuſtinete tribulationē: qꝛ in ipſatribulatiōe īuenietꝭ: qꝛ ip̄e dicit: ipſo ſū ī tribulatiōe:ad dandā patientiā. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m īueniri p̄t:inuocate ꝓpe eſt. Hoc eſt qd̓ hic ſubdit: q Et ꝯfirmamini: patiētiā. Propt̓ ſil̓it̓ admonebat iacobꝰ pͥmitiuos eccl̓ię/ dicēs eis Iacob̓. j. a. Om̄e gaudiū exiſtimatefratres mei/ in varias tēptatiōes .i. tribulatiōes incideritis/ ſcientes ꝓbatio fidei vr̄ę .i. tribulatio/ quā ꝓbat̉ fides: patiētiā oꝑat̉: patientia aūt opꝰ ꝑfectū habet: vt ſitꝭfecti integri/ ī nullo deficiētes. Ecce idē: Quęrite dn̄met cōfirmamini. Ad hāc aūt patientiā habendā ī tribulatione/ multū valebat eis deſideriū glorię ęternę: Un̄ addit:r Quęrite faciē eiꝰ .i. vt videatꝭ facie ad faciē/ ī gl̓ia.Et hoc facite/ s Semꝑ: ſꝑ habebitꝭ patiētiā: Quia vtdicit Gregꝰ: ꝯſideratio p̨̄mij/ minuit vim flagelli. Propt̓dicit̉ Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis effectꝰ/ negauit ſe eſſefiliū filię pharaonis: magꝭ eligēs affligi ppl̓o dei: qͣꝫ tꝑalis pctī habere iocūditatē: maiores diuitias ęſtimās theſauro ęgyptioꝝ/ īproperiū chriſti: aſpiciebat em̄ ī remunerati-

onē: vel in remuneratorē: ẜm aliā lr̄aꝫ. q. d. ꝓpt̓ habuit patiētiā: qꝛ q̨̄ rebat/ faciē eiꝰ ſꝑ. His tribꝰ q̨̄ dicunt̉ in ꝟſuꝯcordāt tria q̨̄ ſuꝑiꝰ dicta ſūt: Quia ſupͣ dr̄: ipſo ſū ī tribulatiōe: Et: quęrite dn̄m. In tribulationē eripiādādo patiētiā: et ideo ꝯfirmamini / patiētiā. Et gl̓ificabo: Et ideo/ quęrite faciē eius ſꝑ.Hic etiā pn̄t notari tres ꝑſonę: qͣrū fidestenēda eſt: qꝛ dic̄: o Quęrētiū dn̄m/potētē .ſ. pr̄eꝫ p QQuęrite dn̄m/ clęmē .ſ. ſpm̄ſctm̄. r Quęritę faciē .i. filiū.Moralit̓: a Cōfitemi dn̄o ⁊cͣ. In ꝟſu tāgunt̉ tres ſtatꝰ hoīm .ſ. pęnitētesſiue īcipiētes: ꝓficiētes/ ꝑfecti. Cōfitemini/ pctā vr̄a vos īcipiētes ſiue pęnitētes. b Et īuocate nomē eiꝰ/ vosficiētes. em̄ īcipiūt hoīes cōuerti addeū: tūc ꝯfitent̉ pctā/ purgāt ſe a ſordibꝰ pctōꝝ: aūt īcipiūt ꝓficere: tūcaſſiduāt ſe or̄oni: aūt ꝑfecti ſūt/ tuncpn̄t p̨̄dicare. Un̄ addit: c Annūciate/ o vos ꝑfecti: d Inter gētes .i. īter pctōres gētiliter viuēteſ: e Oꝑa eiꝰ fabulas vanas. Ul̓ tres alios ſtatꝰ poſſumꝰ hic notare .ſ.laicoꝝ/ clericoꝝ/ p̨̄latoꝝ. Ad laicos em̄ ꝑtinet ꝯfiteri .i. ſimul eccl̓ia fateri fidē chriſti. Ad clericos aūt ꝑtinet inuocaredn̄m. Un̄ de filijs aaron d̓r Numeri. vj. d. Ipſi īuocabuntnomē meū ſuꝑ filioſ iſrl̓: ego bn̄dicā eiſ. Sꝫ d̓r. ij. Timoth̓.ij. c. Diſcedat ab iniqͥtate oīs īuocat nomē dn̄i. Annūciare aūt ꝑtinet ad p̨̄latoſ .ſ. p̨̄dicare. Un̄ d̓r Ezech̓. iij. e. Annūciabis eis ex me/ ſi dicēte me ad īpiū: mortē morierꝭ: ānūciauerꝭ ei ⁊cͣ. ipſe īpiꝰ in iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguinē aūt eiꝰde manu tua reqͥrā. f Cātate ei. Hic ponūt̉ tria/ q̨̄ rn̄dēttribꝰ p̨̄cedētibꝰ. Cātate ei/ vos pęnitēteſ. q. d. lęticia agite pnīaꝫ. ij. Corꝭ. vij. c. Triſticia ſęcl̓i mortē oꝑat̉. g Etpſallite ei/ oꝑe/ vos īuocātes: Paꝝ em̄ ꝓdeſt īuocare dominū niſi oꝑet̉ bonū. Luc̄. vj. g. Quid vocatis me dn̄edn̄e: facitꝭ q̨̄ dico? Eſa. j. d. multiplicaueritis or̄onē exaudiā: manꝰ em̄ vr̄ę ſanguine plenę ſūt. ¶Narratevos ānūciātes: diſputate: talis em̄ fuit chriſti p̨̄dicatio .ſ.parabolica. k Mirabilia eiꝰ .ſ. euāgelica. Sꝫ qͥd poſſūtmuti narrare? Eſa. lvj. d. Caneſ muti valētes latrare. Ergo ſūt ciues ſodomę: q̨̄ īterp̄tat̉ muta. Ecech̓. xvj. f. Hęc fuit iniqͥtas ſodomę: ſuꝑbia/ ſaturitas paniſ abūdātia ociū.Hęc hodie poſſēt īueniri ī aliqͥbꝰ p̨̄latꝭ. Un̄ ne hęc et ſil̓ia ineis īueniant̉ admonet ſb̓iūgit: l Laudamini .i. tm̄ facite vt bonę famę ſitꝭ: qꝛ hęc eſt neceſſaria p̨̄dicātibꝰ mirabilia dei. Ro. xij. d. Prouidētes bona: tm̄ corā deo: ſꝫ etiācorā hoībꝰ. Et eſt qd̓ dic̄: Laudamī .i. laudabiles ſitis.Sꝫ ml̓ti laudari appetūt ꝓpt̓ vanā gl̓iaꝫ: qd̓ remouet dic̄:m In noīe ſctō eiꝰ: vr̄o: ſic̄ dic̄ dn̄s de ſeipſo/ Ioh̓.viij. r. Ego gl̓iaꝫ meā q̨̄ro. Sic debēt p̨̄lati exteriꝰ laudari bona oꝑa: īteriꝰ inflari: ſꝫ purā ꝯſcientiā habere.Et ſigͣt chriſma inungūt̉. Chriſma em̄ cōficit̉ ex oleo etbalſamo. Per oleū ītelligit̉ nitor ꝯſcientię: Per balſamum/odor bonę famę. ij. Corꝭ. ij. d. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ. Et qꝛſupra dixerat lęticia pęnitētię: debēt cātare/ qͣꝫtū ad os:de lęticia cordis addit: n Lętet̉ cor q̨̄rētiū dn̄m. Perpęnitētiā em̄ q̨̄rit̉ dn̄s/ pctm̄ amiſſꝰ fuerat. Sꝫ qꝛ ſt̓ qͥdāpuſillanimeſ: nimis tepide q̨̄rūt: bn̄ ſb̓iūgit: p Quęrite dn̄m ꝯfirmamī .i. ī q̨̄rēdo eſtote firmi feruēteſ amorē. Eph̓. iij. d. In charitate radicati fūdati. Et ſt̓ aliqui ī pͥncipio ſt̓ feruēteſ: ſꝫ refrigeſcit charitas eoꝝ: q̨̄reredeſinūt. Propt̓ qd̓ bn̄ ſequit̉: r Quęrite faciē eiꝰ ſꝑ: ad horā. Et bn̄ dic̄/ faciē: poſteriora/ q̨̄ vidit moyſeſ.Per poſteriora ītelligūt̉ tꝑalia: Per faciē ęterna. Sic q̨̄ rebat apl̓s: dicebat Phil̓. iij. c. Quę qͥdē retro ſt̓ obliuiſcēs:ad ea ꝟo q̨̄ ſūt pͥora extēdēs meipſū ad deſtinatū ꝑſeqͦr adbrauiū ſuꝑnę vocatiōis dei. Illi aūt q̨̄rebāt poſteriorafaciē eiꝰ: qͥbꝰ dixit Ioh̓. vj. c. Quęritꝭ me qꝛ vidiſtꝭ me: ſꝫqꝛ comediſtꝭ ex panibꝰ. Propt̓ dic̄: Quęrite faciē eiꝰſemꝑ: tm̄ ī morte ſiue in tribulatiōe: ſed in ꝓſꝑitate.Eſa. xxj. c

Psͣ. .90.

ellegorice

ll. rin gentibꝰ

Moraliter

Psͣ .97.

Psͣ. .90.

Q 4