Pſalmus

gͦ dn̄i irſęculū: lętabit̉ dn̄s inoꝑibꝰ ſuis. Qui rreſpicit terᵉra et facit eā treme̓: qͥ tangitſͦ mōtēs ⁊ fumigāt. Cantabodn̄o ī vitā mea: pſallā deoͣn meo qͣꝫdiu̓ ſū. Iocundū ſitei eloquiū meū: ego v̓o delectabor ī dn̄o. Deficiāt peccatores a t̓ra e̓t⁊ iniqͥ ita vtt nō ſint: bn̄dic aīa mear dn̄o.¶ Alleluia.CIIII.

ticia: Un̄ addit: b¶ Lętabit̉ dn̄s ī oꝑibꝰ ſuiſ .i. faciet vollętari: ⁊ maxīe ī oꝑibꝰ terribilibꝰ: Un̄ addit: c ¶ Qui reſpicit terrā ⁊ facit eā tremere. q. d. ita defacili facit t̓remotū: ſic̄ reſpicit eā. f Qui tāgit mōtes/ calore ſoliſ: h¶ Etfumigat/ calefacti. Fumigāt etiā qͥdā mōteſ eructuāteſ ⁊ ꝓmentes ignē.a In ſęcl̓m .i. ī ęt̓nū: Et ſic: b¶ Ltabit̉ dn̄s ī oꝑibꝰ ſuis .i. in eis q̨̄ faciī eis. Niſi em̄ gl̓ia det̉ deo nō lętat̉ dn̄sin oꝑibꝰ/ qͣꝫtūcūqꝫ bona videāt̉. Matth̓.t vj. c. Si oculꝰ tuꝰ fuerit nequā: totū corpus tuū tenebroſū erit. Et q̄ ſūt oꝑa queoꝑat̉ deꝰ ꝑ apl̓os? Cōuerſio pctōrū: Un̄addit: c ¶ Qui reſpicit oculo miſcd̓ię:d ¶ Terrā .i. t̓rena corda. e Et facit eātremē: ꝑ timorē. Eccͣj. xvj. c. Cū ꝯſpexerit illa deꝰ/ tremore ꝯcutiēt̉. f. Qui tāgit: īteriꝰ ꝑterrēdo ⁊ inſpirādo: vl̓ exteriꝰflagellādo: gMMotes .i. magnos ⁊ eleuatos ī ſęcl̓o. Iob. xix. c. Manꝰ dn̄i tētigit me. h ¶ Et/ tacti fumigāt: ꝑ cōpūctionē ⁊ deuotionē. Sic tactus paulus fumigauit. Eſa. vj. b.Cōmota ſūt ſuperliminaria cardinū a voce clamantis: ⁊ domus impleta eſt fumo.r X tiōe: Quia b ¶ Lętabit̉ dn̄s in oꝑibꝰ ſuis: ẜm illd̓Gen̄. j. d. Uidit deꝰ cūcta q̨̄ fecerat ⁊ erāt valde bona. Bn̄ ātdic̄: Sit gl̓ia dn̄i ī ſęcl̓m .i. in ęternū: ad differētia gl̓ię hominū: q̨̄ cito trāſit. Eſa. xl. b. Oīs gloria eiꝰ quaſi flos fęni.Lętabit̉ ī oꝑibꝰ. Duo ſūt genera operū dn̄i: videlicet oꝑamiſcd̓ię/ ⁊ oꝑa iuſticię: Et ī vtroqꝫ lętat̉ dn̄ſ: videlicet cū iuſtepunit: ⁊ cū pie retribuit. Deūt̓. xxviij. g. Sic̄ aūt lętatꝰ ē dn̄sſuꝑ vos bn̄ vobis faciēs voſqꝫ ml̓tiplicās: ſic lętabit̉ diſꝑdēsvos atqꝫ ſubuertēs. De his duobꝰ oꝑibꝰ ſubiūgit: c¶ Quireſpicit oculo miſcd̓ię: d ¶ Terrā corda terrenoꝝ: e ¶ Etfacit eā treme̓ ꝑ timorē: vt ſupra dictū ē. f¶ Qui tāgitpuniēdo g ¶Motes .i. ſuꝑbos: h ¶ Et fumigāt/ ī īferno.Eſa. lxv. a. Qui dicūt recede a me/ ne appropinq̄s mihi: qꝛ īmūdꝰ es/ Ecce ſuꝑbia. Iſti fumꝰ er̄t ī furore meo/ igniſ ardēstota die. i ¶ Catabo dn̄o. Tertia ꝑs: ī qͣ ꝓmittit ſe ſꝑ laudatuꝝ. Dic̄ gͦ: Cātabo dn̄o laudando eū ꝓ bn̄ficijs ſupradictꝭ: ⁊ ẜm lr̄aꝫ ⁊ ẜm allegoriā. k In vita mea .i. ſꝑ/ dū vuo ī hac vita. Hieroꝰ. Nūqͣꝫ meū iuuāte dn̄o ceſſabit eloquium. Vl̓ pōt ita legi/ vt nō ad hāc vitā reſtringat̉: ſꝫ etiā ad vitā ęternā extēdat̉: ī qͣ erit cantꝰ ⁊ laudatio iugꝭ ⁊ ęterna. Psͣ.In te cātatio mea ſꝑ. Et alibi: In ſecl̓a ſęculoꝝ laudabūt te.Nec ſolū ore cantabo: ſꝫ ⁊ manu l¶ Pſalla deo meo ꝙͣdiu ſū .i. bona oꝑa faciā ī pn̄ti: nō em̄ ī futuro oꝑari licebit.Gal̓. vltꝭ. c. Dū tꝑs habemꝰ oꝑemur bonū ad oēs. Et ex hisduobꝰ ſequit̉: o Iocūdū ſit ei eloquiū meū .ſ. lauſ. Cūem̄ hō laudās deū bona oꝑa facit: tūc laus illa iocūda ē deo.Un̄ ⁊. jͣ. ſil̓r dicit̉: Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ eſt pſalmꝰ: deo nr̄oſit iocūda decoraqꝫ laudatio. Iocūda qͣꝫtū ad deū/ cui ſit: decora qͣꝫtū ad hoīes/ corā qͥbus fit. Iocūda nō eſt deo/ niſi bona oꝑa ꝯcomitent̉: Quia ſic̄ d̓r. sͣ. Pctōri dixit deꝰ: quare tuenarras iuſticias meas ⁊cͣ. Nec decora eſt hoībꝰ: qꝛ ſic̄ dicit̉Eccͣj .xv. c. Nō eſt ſpecioſa laus ī ore pctōrꝭ. p ¶ Ego vod̓lectabor ī dn̄o: vt mutua ſit ꝯdelectatio: Sic̄ dr̄. jͣ. Ioh̓.iiij. d. In deo manet: ⁊ deꝰ ī eo. Et Apocl̓. iij. d. Cęnabo cūillo/ ⁊ ipſe mecū. Et exēplo mei delectantꝭ ī dn̄o: q¶ Deficiāt pctōres a terra .i. a terrenitate/ vt iā terrena nō agātaut diligant. Et dicit/ peccatores in ſe: et iniqui in aliosſupple deficiāt: ita vt nō ſint .ſ. iniqui: ẜm illud Prouer.xij. a. Verte īpios ⁊ nō erūt. Et ꝓ his oībꝰ: t ¶ Bn̄dic aīamea dn̄o: vt pͥus. Periodalis eſt iſte pſalmꝰ: qꝛ ab eodē īcipit ⁊ t̓minat̉: In qͦ īnuit ꝙ finis bonoꝝ ſil̓is ē pͥncipio: qꝛ ꝑſeuerāt ī bono: n̄ ſic̄ ſtulti qͥbꝰ dic̄ apl̓s Gal̓. iij. a. Sic ſtulti eſtꝭvt cū ſpū cęperitꝭ nūc carne ꝯſumamini. Tota iſta expoſitiomoral̓ ē ſatꝭ: ſꝫ adhuc poſſumꝰ alit̓ exponere moralit̓. 1Ctabo ⁊cͣ. Supͣ īmediate dictū ē: f ¶ Qui tāgit moteſ .ſ.ſuꝑbos pctōres puniēdo: h Et fumigat/ ī igne īferni. Un̄mō ꝓph̓a ī ꝑſona pęnitētꝭ timentꝭ illā ſnīaꝫ/ dic̄: iCātabo

dn̄o ī ꝯfeſſiōe pctōꝝ. Eſa. xxiij. d. Sume citharā: circūi ciuitatē meretrix obliuiōi tradita: bn̄ cane: freq̄nta cāticū. Meretrix obliuiōi tradita ē peccatrix aīa: q̨̄ dꝫ ſumere volūtarie citharā .i. pnīaꝫ: ī qͣ extēdāt̉ ⁊ arceāt̉ mēbra corꝑiſ ⁊ vireſ aīe: ſic̄chordę ī cithara: Et circūire ciuitatē cordiſ ſui: recogitādo oēſānos ſuoſ ī amaritudīe aīe: Bn̄ canere/ bn̄ꝯfitēdo. Et nota ꝙ nō bn̄ canit qͥ notaſ trāſilit/ vel falſificat/ vl̓ diminuit/ vl̓ qͥ diſcordat. Hęc qn̄qꝫ fiūt ī ꝯfeſſiōe. Notas trāſilit: qͥ pctā aliqͣ de qͥbꝰ recolit/ ī ꝯfeſſiōe tacet: Falſificat/ qͥ mentit̉: Diminuit/ qͥ excuſat: Diſcordat/ qͥ corde nō pęnitet: dꝫ em̄ꝯcordare cor ori: ⁊ ꝯtritio ꝯfeſſiōi. Sic gͦdebet cātare: ſed dn̄o nō mūdo .i. vt deigr̄aꝫ nō hoīm/ acqͥrat: Cōtra hypocritaſ:qͥ ꝯfitent̉ vt boni videant̉. k In vitamea. Hoc ē ꝯtra eos qͥ cū īcipiūt mori:tūc īcipiūt ꝯfiteri. Eccͣj. xvij. d. An̄ mortē ꝯfitere: a mortuo qͣſi nihil perit ꝯfeſſio:Cōfiteberꝭ viuēs: viuꝰ ⁊ ſanus cōfiteberꝭ⁊ laudabis deū: ⁊ gloriaberꝭ in miſerationibus illiꝰ. Poſt ꝯfeſſionē ſequi debet ſatiſfactio: Un̄ addit:l¶ Pſallā .i. lete oꝑabor: m ¶ Deo meo .i. ad honorē eiꝰ:n ¶ Ꝙdiu ſū. Iob. xxxij. d. Neſcio qͣꝫdiu ſb̓ſiſtā: ⁊ ſi pꝰ modicū tollat me factor meꝰ. Tūc aūt dn̄s accęptā habet hoīsꝯfeſſionē: qn̄ ſequit̉ ſatiſfactio: Un̄ ſubdit: o Iocūdū ſitei eloquiū meū .ſ. cōfeſſio. Et tūc maxīe eſt iocūda: qn̄ nōreuertit̉ ad vomitū: Un̄ hoc orādo/ dic̄: Iocūdū ſit. Psͣ.Si mei nō fuerint dn̄ati .ſ. dęmones ⁊ mali motꝰ: tūc īmaculatꝰ ero: ⁊ emūdabor a delicto maximo: ⁊ erūt vt cōplaceanteloquia orꝭ mei. Poſtqͣꝫ aūt ita hō de pctō exiuit: tūc īcipiūtei ſaꝑe ſpūalia ⁊ cęleſtia: ⁊ īmittit ei dn̄s ꝯſolatiōes: Un̄ addit: p ¶ Ego vo decętero: delectabor ī dn̄o: qͥ pͥus delectabar ī pctō: ẜm illud Iob. xxx. a. Eſſe ſub ſentibꝰ delitiascōputabāt. Hāc aūt delectationē ī deo habēdā qn̄qꝫ īpediūtmultū tēptatiōes ⁊ motꝰ carnales: Un̄ petēdo ſubiūgit: q¶ Deficiāt pctōres a terra .i. praui motꝰ a corde: qͥ dicunt̉pctōres: qꝛ ſūt pͥncipiū pctī. r ¶ Et iniqͥ .i. motꝰ auaricię ⁊crudelitatꝭ: s ¶ Ita vt penitꝰ/ nō ſint: et hͦ defacili magisfit: qn̄ in pͥncipio reſiſtit̉ eis. Un̄. sͣ. In matutino interficiebāoēs pctōres t̓rę ⁊cͣ. i. in pͥncipio tēptatiōis oēs prauos motꝰ.Caſſianꝰ: Dū adhuc ꝑuuli ſūt: allide filios babylonis .i. ſenſus carnales: ne ſi teneri nō fuerint enecati/ in nr̄aꝫ ꝑniciē ꝯualeſcāt: ⁊ poſtea firmiꝰ radicati/ nō poſſint euelli. Tūc aūt ſolētmagꝭ ītrare ad aīaꝫ iſti praui motꝰ: qn̄ eā īueniūt ocioſā. Un̄hortat̉ ſuā aīaꝫ/ vt occupet ſe ī dei laudibꝰ: dicēs et ꝯcludēs:t ¶ Bn̄dic aīa mea dn̄o: ⁊ ſic intēta dei laudibꝰ/ talibusmotibꝰ nō poterꝭ intēdere. Eſa. xlviij. b. Infręnabo te laudemea/ ne ītereas. Prouer. xj. d. Aīa q̨̄ bn̄dicit/ īpinguabit̉.Onfitemini dn̄o ⁊cͣ. ¶ Expoſitio Psͣ. CIIII.c Titulꝰ. Alleluia. In p̨̄cedēti pſalmo īuitauit nospſalmiſta ad laudādū deū ꝓpt̓ oꝑa creatiōis: hic īui-tat ad laudādū ꝓpt̓ bn̄ficia q̨̄ ꝯtulit filijs iſrl̓: qꝛ eadē ⁊ meliora daturꝰ ē nob̓/ ſi ſumꝰ veri filij iſrl̓: ſic̄ d̓r Matth̓. iij. b. Potēs eſt dn̄s de lapidibꝰ iſtꝭ ſuſcitare filios abraę. Et qꝛ ad laudē īuitat: bn̄ ī titulo ponit̉/ Alleluia: qd̓ īterp̄tat̉: laudate īuiſibilē. Nā allelu idē eſt qd̓ laudare: ia/ ꝟo vnū eſt de noībꝰdei. Et ſic̄ ſuas ſignificatiōes habent cętera noīa eiꝰ: vt el qd̓fortē ⁊ ſabaoth exercituū: ſic ⁊ hoc nomē ia/ īuiſibilē ſignificat: ⁊ deo tm̄mō ꝯuenit. Pręſcribit̉ aūt viginti pſalmis: ī qͥbꝰ⁊ magnalia dei deſcribunt̉: ⁊ magna exultatiōe gaudet̉. Hacigit̉ voce ad laudē dei inuitat. Hęc eſt intentio. Modꝰ. Sexſūt partitiōes. Primo monet fideles vt deū ſꝑ exquirāt. Se­ tcūdo eos ꝑ patriarchaꝝ exēpla ꝯfirmat: ibi: Memetote.Tertio breuiter tangit ꝙ de regno ad regnū tranſierunt: ibi:Cū eſſent numero breui. Quarto narrat qͥd factū eſt cūtrāſirēt: ibi: Et vocauit famē. Quinto q̨̄ fecit ī ęgypto breuit̓ tāgit: ⁊ poſtea narrat: ibi: Et auxit. Sexto enūerat bn̄ſicia q̨̄ fecit eis: educēs eos d̓ t̓ra ęgypto: ⁊ īducēs ī t̓rā ꝓmiſſionis: ibi: Et eduxit eoſ: Tn̄ ẜm Augꝭ. nō ibi īcipit: ſꝫ poſt:ibi: Exꝑandit nubē. Et ibi enumerat illa bn̄ficia quę feciteis deus iter

B

AllegoriceAl̓. reternūAl̓. ⁊ ſeculiAl̓. Faſpicit

Al. j

Al̓. Suauisſit ei diſputatio in ea: ego.āt iocūdabor

Al̓. riniuſtiAl̓. ⁊dn̄m ī

Actꝭ. .9.

Moxallter

Psͣ.100.

Tertia pars

ī Psͣ. 100.

Psͣ. 70.Psͣ .83.

Psͣ .146.

Psͣ .49.

Partitiopſalmi

Moraliter