¶ III

⁊ oīa a te expectāt vt des illiſreſcā ī tꝑer. Dātē te ill̓ collitͦ gēt: aꝑiēte te manū tuā roīaſꝫ īplebunt̉ bonitate. Auertēte aūt te faciēt turbabūt̉: aun feres ſpm̄ eoꝝ ⁊ deficiēt: et īpuluerē ſuūr reuertēt̉. Emitq te̓ ſpm̄ tuū et creabūt̉: ⁊ f renouabis faciē t̓rę. Sit gl̓iā

liūꝙ oīa aīalia paſcit aerea/ aq̄a ⁊ t̓reſtria: Un̄ dic̄: a Pīa a teexpectāt vt des ill̓ eſca ī tꝑe: qꝛ n̄ pn̄t hr̄e niſi deꝰ det ill̓.Un ſb̓dit: cPate te ill̓ .ſ. eſcaſ: e¶ Colliget eaſ. Et f¶ Aꝑiente te manū tua .ſ. largitatꝭ tuę: ⁊ dando fertilitatē:gPīa īplebūt̉ bonitate .i. cibarijs ⁊limētꝭ: q̨̄ dāt̉ ex tua bonitate. h ¶ Auertēte autē te faciē/ ꝓ pctīs hoīm danstrę ſterilitatē/ turbabūt̉. Iterū cōmendat eū a potētia diſſoluēdi ⁊ ad nihilū redica gēdi ea q̨̄ fec̄. Un̄ dic̄/ k¶Auferes ſpmn̄eoꝝ .i. vitā: ¶ Et/ tūc deficiet/ ⁊ deſilia nēt viuere. m ¶Et ī puluerē ſuū reuertent̉ .i. ī t̓rā/ de qͣ ſūpti ſūt. Poſtea cōmēdat eū ab īnouatiōe t̓rę naſcētiū cū dicit:n¶ Emitte ſpm̄ tuū .i. vētū vl̓ volūtatētua: p ¶ Et creabūt̉: terrę naſcētia: q̄¶ EEt tūc renouabis faciē t̓rę. Renouat̉ em̄ t̓ra ꝑ flores ⁊ frōdes ⁊ fructꝰ ⁊ herbas. Ul̓ de reſurrectiōe corꝑoꝝ ītelligit̉: ita: k ¶ Auferesſpm̄ eoꝝ ⁊cͣ. Sꝫ tn̄ n ¶ Emitte .i. emitteſ o. ¶ Spm tuū.i. potētiā tuā. Ul̓ Spm .i. aīas eoꝝ: o ¶ Cuū: qꝛ eū creaſti: p ¶ Et creabūt̉ .i. recreabūt̉. q ¶ Et renouabis faciē trę: ad lr̄aꝫ: qꝛ tūc mūdꝰ īnouabit̉. Et qꝛ tātꝰ ē dn̄s/ laudat eū ⁊ bn̄dicit eū/ dicēs: s ¶ Sit gl̓ia dn̄i in ſęculū.Gl̓ia/ eſt frequēs fama cū laude. Et ex gl̓ia ſequit̉ ſpūalis lę8 ticia: Un̄ addit:oīa ſūt ī mari: Et a Oīa iſta/ a te expectāt vt deill̓ eſcā ī tꝑe. Cibꝰ draconis/ cui dictū ē Gen̄. iij. c. Terracomedes oībꝰ diebꝰ vitę tuę: eſt t̓ra .i. t̓rena amātes: qꝛ taleſīcorꝑat ſibi diabolꝰ: ſꝫ n̄ niſi deo ꝑmittēte: Un̄ dic̄: cPatete .i. ꝑmittēte te/ d ¶ Ill̓ dęmōībꝰ: e ¶ CColligēt/ iſtaſ eſcaſ.Sꝫ chriſto manifeſtatoī carne: poteſtas eoꝝ fuit r̄ſtricta/ ⁊ bonis data fuit facultas bn̄ oꝑandi. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉: f ¶ Aꝑiētete manū tuā/ oīa īplebūt̉ bouitate. Manꝰ pr̄is/ ꝑ quāoꝑat̉/ ē filiꝰ: quā aꝑuit/ cū filiū ī carne manifeſtauit: ⁊ tūc qͣꝫtūī ip̄o fuit/ oīa īpleta ſt̓ bonitate: qꝛ hoīes bonas viaſ docuit: ⁊eos bonos fec̄: ẜm ꝙ dic̄ Ioh̓. x. ſ. Dl̓ta bona oꝑa on̄di vob̓.Sꝫ interim an̄ īcarnationē: h ¶ Auertēte te faciē tuā .i.differēte mittere ⁊ manifeſtare filiū/ qͥ ē facies tua: i ¶ Turbabūt̉/ a tēptatiōibꝰ diaboli: qͥ ī eos maiorē poteſtate habebit. Un̄ Psͣ. petit: On̄de faciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. Et exigētibꝰctīs eoꝝ: k ¶ AAuferes ſpm̄ eoꝝ .ſ. ſpm̄ ꝓphetię: De qͦ. j.Corꝭ. xij. a. Alij qͥdē ꝑ ſpm̄ dat̉ ẜmo ſapīę. Sic turbatꝰ eratſaul. jͣ. Regꝭ. xxviij. c. qͥ dicebat: Coartor nimiſ ſiqͥdē philiſtiim pugnāt aduerſū me: ⁊ deꝰ receſſit a me: ⁊ exaudire me noluit/ neqꝫ ī manu ꝓph̓aꝝ/ neqꝫ ꝑ ſōnia. l¶ Et/ illo ſpū ablatodeficiet: ⁊ ī puluerē ſuū reuertēt̉ .i. recogͦſcēt ſe puluerēeē ⁊ viles: ſic̄ abraā/ Gen̄. xviij. d. Loqͣr ad dn̄m meū cū ſimciniſ ⁊ puluiſ. Mich̓. j. c. In domo puluerꝭ puluere vos cōſpergite. Sꝫ poſtqͣꝫ ita pꝰ ablationē ꝓph̓ię hūiliati fuerīt: dabis eis ſpm̄ tuū ⁊ ꝓphetabūt: ſic̄ ī apl̓is factū eſt: Un̄ ſb̓dit:n ¶ Emitte ſpm̄ tuū: de cęlo ī apl̓os. Et ē thema in pentecoſte. Actꝭ. ij. a. Factꝰ ē repēte de cęlo ſonꝰ/ tanqͣꝫ adueniētisſpūs vęhemētꝭ. Iohel̓. ij. g. Effūdā ſpm̄ meū ſuꝑ oēꝫ carnē:⁊ ꝓph̓abūt filij vr̄i ⁊ filię vr̄ę. p ¶ Et creabūt̉: de piſcatoribꝰfacti p̄dicatores: q ¶ Et renouabis: ꝑ baptiſmū/ ſic̄ agrūīcultū. Hiere. iiij. a. Nouate vob̓ nouale. r ¶ Faciē trę. i.eccl̓ię. Eſa. xxvij. b. Implebūt faciē orb̓ ſemīe .ſ. p̨̄dicatiōisſuę: qꝛ ī oēm t̓rā exiuit ſonꝰ eoꝝ. Sꝫ qꝛ nō ſuā ſꝫ chriſti gl̓iaꝫq̨̄rebant: bn̄ addit: s ¶ Sit gloria dn̄i .i. gloria detͣ deo:In ſęculū .i.X aboli: vt d̓r Iob. xlj. a. Corpꝰ eiꝰ qͣſi ſcuta fuſilia et cōꝑactu ſquamis ſeſe p̄mētibꝰ: vna vni ꝯiūgit̉: ⁊ nec ſpiraculū qͥdē īcedit ꝑ eas. Itē hītat ī babylone .i. ī ꝯfuſiōe pctōꝝ. Eſa.xlij. d. Replebūt̉ domꝰ eoꝝ .ſ. babylonioꝝ draconibꝰ. Nec ſolū ī his qͥ pctā enormia agūt: ſꝫ ⁊ ī arena .i. ī īfructuoſis: qͥ nōfaciūt bona oꝑa. Un̄ cōminat̉ Hiere. ix. d. Dabo hierl̓m inaceruoſ arenę/ ⁊ cubilia draconū. Itē ī mari. i. ī mūdo. Ezech̓xxxij. a. Aſſil̓atꝰ es draconi/ qͥ ē ī mari. Et ē īcubitor. Ezech̓.xxix. a. Oraco magne qͥ cubas ī medio fluminū .i. voluptatū

ęrea ſuꝑ caput eiꝰ .i. dura obſtīatio ſuꝑ mētē. Et eſt edax: qd̓ſigͣt̉ Dan̄. vltꝭ. e. Fecit maſſas/ ⁊ dedit ī os draconis. Volat/ꝑ ſuꝑbiā/ ⁊ ꝑ ſubitā tēptationē. Eſa. xxx. a. Leo ⁊ leęna ex eisviꝑa ⁊ regulꝰ volās ⁊cͣ. Ingēs. Ezech̓. xxix. a. Oraco magneqͥ cubas ī medio flūinū tuoꝝ. Iob. xlj. d.Nō ē ptās ſuꝑ t̓rā q̨̄ ei valeat cōꝑari. Itēhꝫ os breue/ eo ꝙ ligat̉: qꝛ reuera magnūē: ẜm illd̓ Iob. xl. c. Abſorbebit fluuiū ⁊ n̄mirabit̉. Cauda ligat elephātē. Cauda diaboli/ ſt̓ adulatores ⁊ hypocritę. Elephaſeſt hō magnꝰ ⁊ caſtꝰ: qͥ ꝑ eos aliqn̄ ligat̉ īpctm̄. Apocꝭ. xij. a. Cauda draconis traxit tertiā partē ſtellarū. Eſt etiā peruigil.Iob. xxx. c. Qui me comedūt nō dormiunt. Aſtu decipit .i. fraude. Eſa. xxxij. b.Fraudulēti vaſa peſſima ſūt. Apocꝭ. xij.b. Qui ſeducit vniuerſū orbē. Aſpiciensacute. Eccͣj. xiiij. b. Oculꝰ malꝰ ad mala:⁊ nō ſatiabit̉. Et eſt pugnax. Apocꝭ. xij. b. Michael ⁊ angeli eius pugnabāt cū dracone. Senſus petit .i. ītellectū ⁊ affectū ⁊ aures obedientię: ⁊ nares ꝓuidentię. j. Regꝭ. xj. a. Inhoc inquit feriā vobiſcū fędus: vt eruam oīm veſtrū oculosdextros. Ezech̓. xxiij. d. Aures tuas ⁊ nares tuas pręſcidet.Itē ē capitoſꝰ. Apocl̓. xij. a. Draco habebat capita ſeptē. Etxvij. a. Beſtia coccinea habebat capita ſeptē ⁊ cornua decē.Supͣ. Tu cōfręgiſti capita draconis .ſ. ſeptē vitia capitalia.Decē cornua/ ſūt trāſgreſſiōes decalogi. ¶ Oīa a te expectāt vt des ill̓ eſca ī tꝑe. Si oīa expectāt: gͦ qͥ n̄ expectatnihil ē: Ergo qͥ a mūdo vl̓ ab hoīe expectāt/ vl̓ ꝑ ſapīaꝫ mūdi deū p̨̄uenire volūt: nihil ſūt: ⁊ ſocij eiꝰ qͥ nō ē: Iob. xviij.c. b ¶ Ut des. Hoc ē ꝯͣ ſimoniacos: qͥ emūt aut vēdūt ſpirituale: Hoc ē etiā ꝯͣ p̨̄maturos/ qͥ hn̄t p̨̄bendas ⁊ bn̄ficia anteqͣꝫ ſciāt nō ſolū ſpūalia tractare: ſꝫ ⁊ tꝑalia diſpenſare: ſic̄ qͥdaret pullo eqͥno ꝑbēdā an̄qͣꝫ ſciret aūt poſſet comedere. Neꝯſtituit dn̄s ep̄os vt dēt talibꝰ p̨̄bēdas: ſꝫ ſic̄ d̓r Luc̄. xij. e. vtdet ill̓ ī tꝑe: n̄ ſuꝑflua/ ſꝫ mēſurā. Qd̓ etiā īnuit̉ cū ſb̓iūgit: cDāte te ill̓ colligēt: qͣſi nō tātū dabis eis ꝙ nō ſufficiāt adcolligēdū: ſic̄ ⁊ d̓ mana d̓r: Colligat ex eo vnuſqͥſqꝫ qͣꝫtū ſufficit. Sꝫ qꝛ Prouer. xxx. c. Igniſ nūqͣꝫ dic̄ ſufficit .ſ. igniſ cupiditatꝭ: Ibi det̓mīat qͥd vni ſufficiat/ dicēs Exo. xvj. d. Colligat ex eo vnuſqͥſqꝫ qͣꝫtū ſufficit ad veſcendū/ gomor ꝑ capitaſingula. Cuilibet em̄ ſufficit vnū bn̄ficiū aut vna p̨̄benda adveſcēdū: licet forte nō ad luxuriādū aūt ad pōpas ſęculi ducēdū. f ¶ Aꝑiente te manū tuā .ſ. largitatꝭ: g ¶ Oīa implebūt̉ bonitate .i. dei bn̄ficijs: Quia vt d̓r Iacob̓. j. a.Oībꝰ dat affluent̓. Ecc̄ͣj .xviij. b. Miſcd̓ia hoīs circa ꝓxmūſuū: miẜatio āt dei ſuꝑ oēꝫ carnē. h ¶ Auertēte aūt te faciē turbabūt̉. Dn̄s auertit faciē ab hoīe: cū eū flagellādoſe iratū on̄dit: ſic̄ Gen̄. xxxj. a. dixit iacob ad laban: Uideo faciē pr̄is vr̄i ꝙ n̄ ſit erga me ſic̄ heri ⁊ nudiuſtertiꝰ. Et tūc turbāt̉ hoīes ad pnīaꝫ. Hiere. xxxj. d. Poſtqͣꝫ on̄diſti mihi .ſ. teiratū: ꝑcuſſi femur meū: ꝯfuſꝰ ſū ⁊ erubui. Hoc ē qd̓ h̓ ſb̓dit:k ¶ Auferes ſpm̄ eoꝝ .ſ. ſpm̄ ſuꝑbię: qꝛ ī tribulatiōe aufert̉ſpūs elatiōis. Iob. vj. a. Sagittę dn̄i ī me ſūt: qͣꝝ īdignatioebibit ſpm̄ meū. l¶ Et deficiēt .ſ. ab illo ſpū. Quia Prouerb̓ xij. a. Uerte īplos ⁊ n̄ erūt. m ¶ Et ī puluerē ſuū reuertēt̉ .i. ſe puluerē eē r̄cogͦſcēt. Et cū ſic r̄uerſi fuerīt ī puluerē: n ¶ Emitte ſpm̄ tuū .i. gr̄aꝫ ſpūſſctī: p Et creabūt̉ex illo nihilo hūilitatꝭ ⁊ puluerꝭ: ⁊ ſuꝑaddito ip̄ū tuo/ viuēt.Et nota ꝙ dic̄ duo .ſ. creabūt̉: et renouabis faciē t̓rę.Hi ſt̓ duo effectꝰ gr̄ę. Pctm̄ em̄ ī hoīe oīno deſtruit ⁊ ānihilat ſil̓itudinē dei: q̨̄ eſt qͦ ad gratuita: imaginē aūt dei: q̨̄ eſt qͦad naturalia/ licet nō deſtruat: tn̄ diminuit ⁊ deturpat: Gr̄aꝟo q̨̄ pctō opponit̉/ reſtituit qd̓ pctm̄ abſtulerat: Un̄ dic̄: n¶ Emitte ſpin tuū .i. gr̄aꝫ ſpūs tui: p ¶ Et creabūt̉: qͣꝫtūad ſil̓itudinē/ q̨̄ oīno ꝑierat/ ⁊ nihil facta erat. q ¶ Et renouabis faciē t̓rę .i. aīę/ qͣꝫtū ad imaginē/ q̨̄ deturpata erat:Gen̄. j. a. Terra erat īanis ⁊ vacua. Eph̓. iiij. f. Reuouamīſpū mentꝭ vr̄ę ⁊cͣ. Hoc aūt totū ē ad gl̓iaꝫ dei/ ⁊ dꝫ eſſe: Un̄ſb̓dit: s ¶ Sit gl̓ia dn̄i ī ſęculū .i. ī ęt̓nū: ex hac .ſ. renoua-K tione: qꝛ

I

dl̓. ſdn̄eAl̓. xcibūortuno.iatſſxi

ꝯuertent̉Emittesrinouabis

Psͣ. 73.

Allegorice

De ſimoniacꝭet habētibusplures prebēdas

Exo. 16. d.

Psͣ. 79.

1Psͣ .18.

Ooraliter

Q 3