Pſalmꝰ.

a this qͥ ſeruāt teſtamētū eius.y Et rmemores ſunt mādatoꝝē ipſiꝰ: ad faciendū ea. Dn̄s īscęlo ꝑauitr ſedē ſuā: et regnū

hripſiꝰ oībꝰ dn̄abit̉. Bn̄dicite̓dn̄o oēs angeli eiꝰ potēteskrvirtute: fāciētes v̓bū filliꝰ adl audiendā vocē ſermonū eiꝰ.

In hos filios filioꝝ puniēdoſ ē iuſticia dn̄i. Exo. xx. a. Uiſitāſpctā patrū in filios vſqꝫ in tertiā ⁊ qͣrtā generationē. Et hocaM His qͥ ſeruat teſtamētū eiꝰ .i. ad cōmodū bonoꝝ: quiaex hͦ lętabunt̉. Psͣ. Lętabit̉ iuſtꝰ cū viderit vīdictā. Eſa. vlt̓. gͦ.Erūt vſqꝫ ad ſatietate viſiōis omī carni. Dicit gͦ: his qͥ ẜuatteſtamētū eiꝰ. Dupꝰ plicit̓ aūt ſeruat̉ teſtaa mētū dei .ſ. ī memoriaā/ retinendo/ ſic̄ granū inhorreo: ⁊ oꝑe īplendoſic̄ gͣnū in t̓ra ſemīatū.Un̄ d̓ ambobꝰ ſb̓iūgit:Et memores ſuntmādatoꝝ ipſiꝰ/ Ecce pͥmū. Ad faciēdū ea/ Ecce ſecūdū.Et ſic̄ meliꝰ ſeruat̉ granū cū t̓rę mādat̉ qͣꝫ cū ī horreo recōdit̉:ita valde melior modꝰ cuſtodiēdi teſtamētū dei ē ea oꝑe īplereqͣꝫ memoria retinere. Iſtud em̄ nō valet niſi ī ordinatiōe ad illud. Un̄ bn̄ dic̄: b Et memores ſūt mādatoꝝ ipſiꝰ. Debemꝰ gͦ eſſe memores mādatoꝝ eiꝰ. Un̄ Deut̓. viij. c. Caue neqn̄ obliuiſcaris dn̄i dei tui ⁊ negligas mādata eiꝰ atqꝫ iudicia.Sed hoc c ¶ Ad faciēdū ea/ nō ad portandū tm̄: ſic̄ phariſęi: de qͥbꝰ Matth̓. xxiij. a. Dilatāt inqͥt philateria ſua ⁊ magnificāt fimbrias. Itē/ ad faciendū nō tm̄ ad ſcribendū veldicendū tm̄. Psͣ. Intellectꝰ bonꝰ omībꝰ faciētibꝰ eū. Dixit ꝙiuſticia illiꝰ ī filios filioꝝ ⁊cͣ. Sed poſſet aliqͥs q̨̄rere qn̄faciet dn̄s iſtā iuſticiā? Un̄ ſubiūgit/ de iudicio futuro in qͦ fietiſta iuſticia/ dicēs: d¶ On̄s/ chriſtꝰ: e ¶ In cęlo exiſtēs: f¶ Parauit ſedem ſuam iudiciariam. Daniel̓. vij. c. Thronipoſiti ſūt ⁊ antiquꝰ dierū ſedit. Et ſequit̉: Thronꝰ eius flāmaignis. Et poſſet aliqͥs ſtultꝰ credere ꝙ impotēs eēt ad exequēdum iuſticiā iudicij. Unde cōtra hoc ſequit̉: g ¶ Et regnūipſius omnibꝰ dominabit̉: ẜm qd̓ dicit̉ Daniel̓. vij. d.Om̄s populi/ tribus ⁊ linguę ipſi ſeruient: poteſtas eius poteſtas ęterna: quę nō auferet̉: et regnū eius qd̓ nō corrumpet̉.Moraliter: d Dn̄s parat ſedē ſuā in cęlo. i. in aīa iuſti alta ⁊ mūda. Sap̄. vij. d. In aīas ſāctas ſe trāſfert. Ecc̄i. j.xa. Sedēs ſuꝑ thronū illiꝰ ⁊ dn̄anſ deꝰ. Eſt aūt ſedes ml̓tiplex.Cathedra doctoꝝ/ tribunal iudicū thronꝰ regū. Has tres ſedes hꝫ dn̄s ī aīa iuſti .ſ. cathedrā doctoris/ in rōnabili: tribunaliudicis/ in iraſcibili: thronū regis/ in cōcupiſcibili vbi caſtigāt̉motꝰ deſiderioꝝ. Prouer. xx. d. Miſcd̓ia ⁊ veritas cuſtodiūtregē .i. deū ī aīa: ⁊ roborat̉ clęmētia thronꝰ eiꝰ. gEEt regnūipſiꝰ oībꝰ dn̄abit̉. Regnū dei eſt hō qͥ oībꝰ dn̄at̉: qꝛ dn̄s ēoīm dūmō deo ẜuiat. j. Corꝭ. iij. d. Oīa vr̄a ſūt: vos aūt chriſti: chriſtꝰ aūt dei. Vel regnū dei in aīa ē ꝯſtās ex tribꝰ ciuitatibꝰ: d̓ qͥbꝰ Ro. xiiij. c. Nō ē regnū dei eſca ⁊ potꝰ: ſꝫ iuſticia etpax ⁊ gaudiū ī ſpūſctō. Iuſticia ē ī iraſcibili: pax ī rationabili:gaudiū in cōcupiſcibili. Lucꝭ. xvij. e. Regnū dei intra vos ē.h ¶ Bn̄dicite dn̄o ⁊cͣ. Tertia ꝑſ: vbi ꝑ cęleſtes ⁊ alias creaturas monet bn̄dicere deū. Et pͥmo ꝑ cęleſtes. Un̄ dic̄: Bn̄dicite dn̄o om̄s angeli eiꝰ .i. laudate eū: ſic̄ Apocl̓. iiij. c.dr̄: Requiē nō hēbant die ac nocte dicētia: ſanctꝰ/ ſanctꝰ/ ſanctus ⁊cͣ. Et ſic̄ dic̄ Glo. nō imꝑando dicit hoc: ſꝫ cōgratulādo.q. d. de hoc ꝙ laudatis gaudeo: et ꝑ hoc alios ad laudādū moneo: Ex quo em̄ angeli tā eminētes ⁊ tā boni laudāt dei bonitatem: multo fortiꝰ homines debent eam laudare. Et nota ꝙImꝑatiue. Exo. xx. b. Honora patrē tuū ⁊ matrē tuā.Hortatiue vel monitiue. Eph̓. vj. a. Nolite ad iracūdiamꝓuocare filios veſtros.Prędictiue vel enūciatiue. Ioh̓. xiij. c. Qd̓ facis fac citius.Conſultiue. Matth̓. xix. c. Vende omnia quę habes et dapauperibus.Permiſſiue vel ironice. Eſa. l. d. Ambulate in lumine ignisveſtri.Optatiue. Sap̄. ix. a. Da mihi ſedium tuarū aſſiſtricem ſapientiam.Indultiue. j. Corinth̓. vij. a. Propter fornicationē vnuſquiſqꝫ vxorē ſuam habeat.Cōgratulatiue vel applauſiue: ſicut hic/ Bn̄dicite dn̄o ⁊cͣ.Et ibi: Salue ſancta parens.

1sEt vt magꝭ ꝑ exēplū angeloꝝ alios excitet ad laudē/ cōmēdatipſos angelos multiplicit̓. Primo cōmendat eos a ptātę quāhabēt ī cęleſtibꝰ ⁊ corporalibꝰ/ cū dicit: i ¶ Potētes virtutę. Deinde cōmēdat eoſ ab hūilitate ⁊ obediētia/ dicēs: ſFaciētes v̓bū illiꝰ. Tertio cōmēdat eos a charitate quāhabēt ad nos: qꝛ in eoqd̓ faciūt verbū ⁊ mādatū dei/ volunt ⁊ cupiūt nos excitare ſuoexemplo ad ſimilit̓ faciendū: Unde additl ¶ Ad audiendāvocem ſermonumeius: id eſt vt nos audiamꝰ ⁊ faciamus ſicut ipſi volūtatemdn̄i. Uel de ipſis angelis legat̉: Ad audiendā vocē ⁊cͣ.q. d. ita ſunt parati et volūtarij ad faciendū eius voluntatē ꝙfaciunt eam ſtatim vt audiunt vocem eius: id eſt cum intelligunt quid ei placet. Et hoc legunt in ſpeculo/ ⁊ in verbo audiūt eius voluntatē. Quarto cōmendat eos ab excellenti potentia. Et iterum laudem quam faciunt replicat/ cum dicit:☞ Bn̄dicite dn̄oMMoraliter: h ¶ Bn̄dicite domino omnes angelieius. Angeli ſunt ſacerdotes. Malach̓. ij. b. Labia ſacerdo/tis cuſtodiunt ſcientiam: ⁊ legem requirunt ex ore eius: angelus enim domini exercituum eſt. Iſti angeli debent benedicere domino: id eſt ipſum laudare bene viuendo. VndePsͣ. Benedicā te in vita mea. Vel p̨̄dicando. Vnde Tobięxij. b. Benedicite deū cęli: ⁊ corā omnibus viuentibus confitemini ei: quia fecit vobiſcū miſericordiā ſuam. Vel pſallendo ⁊ cantando in eccleſia. Tob̓. xij. d. Benedicite dominū etenarrate omnia mirabilia eius. Ipſum benedicite ⁊ cantate einon nūmo. Psͣ. Deo noſtro ſit iocunda decoraqꝫ laudatio.Tunc eſt iocunda/ quādo eſt deuota ⁊ attenta. Tūc eſt decōra: quādo eſt integra ⁊ diſcreta. Psͣ. Circūiui ⁊ īmolaui in tabernaculo eius: hoſtiā vociferationis cantabo ⁊ pſalmū dicādomino. Daniel̓. iij. f. Benedicite ſacerdotes domini dn̄o.Benedicūt reuera dominum illi qui ſunt ſacerdotes domini:quia quilibet ſacerdos benedicit deum ſuum. Verbi cauſa:Auari denariū. Eph̓. v. b. Auarus/ quod eſt idolorum ſeruiuitꝰ. Iſti ſunt ſacerdotes dagon: id eſt principes triſticię: Dequibꝰ. j. Regꝭ. v. a. Caput dagon ⁊ duę palmę manuū eiusabſciſę erant ſuper limen: Propter hanc cauſam ſacerdotesdagon non calcant ſuper limen. Guloſi benedicunt deum ſuūventrē. Phil̓. iij. d. Quorum deus venter eſt: ⁊ gloria in confuſione ipſorū. Hi ſunt ſacerdotes baal: id eſt deuoratores:De quibus Daniel̓. xiiij. c. legit̉ ꝙ rapiebant ⁊ comedebantomnia quę apponebant̉ coram deo ſuo cum filijs ⁊ vxoribusſuis. Superbi benedicunt honores ⁊ dignitates: Et iſti ſuntſacerdotes excelſorum: De quibus dicit̉. iij. Regum. xij. gͦ. ꝙHieroboam fecit de nouiſſimis populi ſacerdotes excelſorū:quia tales quanto viliores fuerunt: tanto ſuperbiores fiuntquādo promouent̉: quia hoc eſt officium eorū. Sed non ſufficit ore laudare niſi ⁊ vita laudēt eum: Vnde ſubdit: iPPotentes virtute: ſicut chriſtus: de quo dicit̉ Lucl̓. xxliij. c.ꝙ erat potens in oꝑe ⁊ ſermone. Sed econtra: multi ſunt potentes non virtute: ſed vitio. Eſaię. v. e. Uę qui potētes eſtisad bibendum vinum. Uirtus autem ſe oſtendit per opera:Unde addit: k ¶ Facientes verbum illius/ non tm̄loquentes. Ioh̓. iij. c. Qui facit veritatem venit ad lucem.Eph̓. iiij. d. Veritatem facientes in charitate creſcamus. Ueritatē autem facit: qui complet verbum dei. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuus veritas eſt: l ¶ Ad audiendā vocem ſermonum eius: id eſt ita faciant verbū: vt qd̓ faciunt alijs prędicantes libenter audiantur. Talis erat Paulus qui dicebat̉. jͣ.Corinth̓. xj. a. Imitatores mei eſtote ſic̄ ⁊ ego chriſti. Ro.ij. c. Qui prędicas nō furādū furaris? Qui dicis nō męchandum męcharis? Ecc̄i .xxj. c. Narratio fatui quaſi ſarcina invia. Roma. xv. d. Non audeo loqui aliquid eorum quę perme nō efficit chriſtꝰ. Cū aūt bona faciūt/ adhuc ml̓tū neceſſeeſt vt ea per vanā gloriā non amittant. Vnde bene ſubiūgit:cite dn̄o oēs

Psͣ. 57.

Al̓. reꝰꝰ ouAl̓. fdn̄mAl̓. j fortitAl̓. reius

MoraliterSacerdotēcunt̉ ar

Psͣ. 110.

Psͣ. 62.

Psͣ .146.

Psͣ .26.

MoraliterſMultiplexſedes

Tertia pars

Imperatiuꝰſumitur