Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

III

a Benediciter dn̄o om̄es viry tutes eius: miniſtri eiusˣ quid facitis voluntatē eiꝰ. Benediciteˣ domino oīa opera eiꝰ:e in omni loco dn̄ationis eius

f benedic anima mear dn̄o. Pſalmus dauid.(Ene̓dic aīa mea (CIII.dn̄o: dn̄e deꝰ me magnificatꝰ esr ve̓hemēt̉.

x a ſ Benedicite dn̄o oēs virtutes eius. Et hoc ſpecificat illū ordinē qui dicit̉ virtutes. Quīto cōmendat eos a miniſterio: quo aſſiſtūt mīſtrāt deo: Vnde dicit: b Miniſtrieius qui .ſ. ſemꝑ ei aſſiſtitis: ei mīſtratis/ nūciantes homībus eiꝰ volūtatē. Heb̓. j. d. Om̄s ſunt admīſtratorij ſpūs inminiſteriū miſſi ꝓptereos qui hęreditatē capiūt ſalutis. Sextomēdat eos a cōformitate voluntatis ſuęvolūtate diuīa/ ſubnt iūgit: Qui facitis volūtatē eius.Ipſi em̄ in oībꝰ volūtatē eius faciūt: qꝛ ſemꝑ volūtatē eius aſpiciūt in verbo. Etdeſiderāt petūt filij eccleſię in ſeipſis fieri dicūt: Fiat volūtas tua ſic̄ in cęlo ī t̓ra. Ultimo poſt laudē angeloꝝ inuitatomnē creaturā ad laudandū deū/ dicēs: d Bn̄dicite dn̄ooīa oꝑa eiꝰ: celęſtia ſimul t̓reſtria .i. materiā laudiſ eiꝰ ī vob̓ꝑ̨̄ſtate. Et on̄dit ab oībꝰ vbiqꝫ laudari dꝫ et bn̄dici: qꝛ vbiqꝫ t̓raꝝ/ īmo vbiqꝫ creaturaꝝ effluit largitas ſuę bonitatꝭ. Un̄dicit: e In loco dn̄ationis eiꝰ .i. in loco: qꝛ vbiqꝫdn̄at̉: et ideo vbiqꝫ laudari debet. Un̄ in Psͣ. A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſū laudabile nomē dn̄i. Et hoc planius hꝫ alia lr̄a: q̨̄ſic habet: In omībꝰ locis poteſtatis eiꝰ: ſupple ſunt. Etvt cauda caput offerat̉ dn̄o: ſicut Leuitꝭ. iij. c. pręcipit̉: vbiincępit/ ibi termīat pſalmū dicēs: f Bn̄dic aīa mea dn̄o.Hoc ſupra expoſitū eſt. Sic ipſe dn̄s finē ad caput reduxit:Matth̓. v. a. vbi de beatitudinibꝰ agēs/ in pͥncipio in fine poſuit: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Notandū in his verſibꝰ poſſunt notari nouē ordines angeloꝝ ab illo loco: Dn̄s in cęloparauit ſedē ſuā Ecce throni. Et regnū/ Ecce pͥncipatꝰ.Dn̄abit̉/ Ecce dominatiōes. Bn̄dicite angeli/ Ecce angeli. Potētes/ Ecce archangeli. Facitis verbū/ Ecce cherubin. Oēs virtutes/ Ecce v̓tutes. Mīſtri eiꝰ/ Ecce poteſtates. Qui facitis volūtatē eiꝰ Ecce ſeraphin.a Bn̄dicite dn̄o om̄s virtutes eiꝰ. Virtutes cōmunit̉dicūt̉ miracula oꝑa mirabilia. Un̄ Matth̓. xiiij. a. Herodesaudiuit famā ieſu/ ait pueris ſuis: Hic ē iohānes baptiſta:ipſe ſurrexit a mortuis: v̓tutes oꝑant̉ ī eo. Et dicūt̉ virtutes/ eiꝰ .i. dei: qꝛ a gr̄a eiꝰ dant̉. bn̄dicūt deo: qn̄ tendūtad gl̓iaꝫ dei: Sꝫ maledicūt deo: qn̄ ad dei/ ſꝫ ad hoīs faciētꝭgl̓iā referūt̉: ẜm qd̓ dr̄ Iob. j. a. Iob ꝯſurgēs diluculo offerebat holocauſta ſingulos filios: Dicebat em̄: ne forte peccauerint filij mei bn̄dixerint deo in cordibꝰ ſuis .i. maledixerint.Et qꝛ bn̄dictio ꝓpͥe ex oꝑibꝰ fit: ſꝫ ab oꝑantibꝰ bn̄ exponēsſubiūgit: b Miſtri eiꝰ facitis volūtatē eiꝰ .i. vos eiminiſtrare videmini oꝑa bona q̨̄ dn̄s vult facere: ſupple bn̄dicite dn̄o: oīa ad ipſiꝰ gloriā ad ꝓpriā referētes .j. Corꝭ.x. g. Siue māducatis ſiue bibitꝭ vel aliud qͥd facitis oīa ī gl̓iaꝫdei facite. Et nr̄a oꝑa bn̄dicēt dn̄o: Un̄ adhuc ſubdit:d Bn̄dicite dn̄o oīa oꝑa eiꝰ .i. q̨̄ ipſo volente fiūt. Veloꝑa dei ꝓprie dicūt̉ hoīes. Eſa. lxiiij. c. Oꝑa manuū tuaꝝ oēsnos. Psͣ. Ipſe fecit nos ipſi nos. Hoc aūt debent facerehoīes/ ſi amore: tn̄ timore: Quia/ e In loco dn̄atiōes eiꝰ: et ī loco pōt punire hoīeꝫ ei noluerit bn̄dicere. Un̄/ Bn̄dic ꝯīa mea dn̄o. Itē magis ꝓprie p̨̄latis dr̄:d Bn̄dicite dn̄o oīa oꝑa eiꝰ. Oꝑa em̄ dn̄i/ ſunt boni p̨̄lati: quos dn̄s conſtituit: Vt ſupra dictū eſt. Psͣ. ij. Ego autēcōſtitutꝰ ſū rex ab eo ⁊cͣ. Qui aūt cōſtituunt̉ ab homībꝰ intuitu ꝯſanguītatis vel cōmodi tꝑalis: oꝑa ſūt hoīm. Vn̄ de multis hodie pōt dici illud Psͣ. Oꝑa manuū hoīm: Os habēt et loquent̉ ⁊cͣ. Zach̓. xj. d. O paſtor idolū. De talibꝰ dicit̉Oſee. viij. a. Ipſi regnauerūt non ex me: pͥncipes extiterūt: cognoui. Tales non bn̄dicūt dn̄o: ſed potius maledicūt:qꝛ eos blaſphemat̉. Ro. ij. d. et Eſa. lij. b. Nomē dei vosblaſphemat̉ int̓ gentes. Sed a bonis bn̄dicit̉: e In omī loco dn̄atiōis eiꝰ .i. in p̨̄latione: q̨̄ eſt dn̄atio chriſti/ p̨̄latorū .j. Pet̓. v. a. dn̄antes ī cleris. Iudicꝭ. viij. e. in ꝑſonaboni p̨̄lati dixit gedeon: dn̄abor vr̄i/ nec dn̄abit̉ ī vos filiꝰ

meus: ſed dn̄abit̉ vob̓ dn̄s. q. d. id qd̓ ſequit̉: ſ¶ Bn̄dic aīamea dn̄o mihi. Sibi em̄ bn̄dicit: ſe dn̄m eſſe appetit: etſibi de benefactis gloriā aſcribit. Ecc̄i. lj. a. Laudabit vſqꝫ admortē aīa mea dominū. Dn̄s det nobis ita laudare ſeipſumvſqꝫ ad mortē: vt poſt mortē in vita ęterna laudemus eum inſęcula ſęculoꝝ: Amē. Expo. Psͣ. CIII.¶D Enedic alamea dn̄o ⁊c̄.Titulꝰ. Pſalmus dauid. Titulus iſte patet: qꝛ ſępeſupra habitus eſt. Inp̨̄cedēti pſalmo hortabat̉ creaturas ad bn̄dicendū dn̄m. Sed qꝛ ceſſat deꝰ bn̄facere nobis debemꝰ ceſſare bn̄dicētes dn̄m: ẜm qd̓ in Psͣ.dr̄: Cōfitebit̉ tibi bn̄fecerꝭ ei. Ideo iterū ī pſalmo/ creaturas ad dei laudē admonet. Et ſic patet intētio pſalmi. Modus. Tripertitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo monet bn̄dicere deū terrā ornatū eoꝝ. Secūdo per mare eius ornatū: ibi:Hoc mare magnū. Tertio ſeſe ſemꝑ cantaturū dominoꝯmittit: ibi: Cantabo dn̄o. Et quia primo in ſe ſentit deibn̄ficia: ideo primo animā ſuā exhortat̉/ dicens: g. Bn̄dīcanima mea domino. Et quare benedicēdus ſit/ ſubiūgit:Cōmēdans ipſum primo a potentia/ cum dicit: Dn̄e. Secūdo a bonitate/ cum dicit: Deus meus. Tertio a magnificētia/ dicit: Magnificatus es .ſ. in nobis in te. Quarto cōmendat eum ab excellentia magnificentię et maieſtatis/cum dicit: Uęhemēter. Deus in ſeipſo magnus/ in ſe nonauget̉ nec minuit̉g Bn̄dic ⁊cͣ. Poſſūt etiā/ īmo debēt exponi iſti ꝟſus myſtice. Et pͥmo allegorice: vt ꝓph̓a ſeipſū excitet ad bn̄dicēdū deū eis facta ſūt de chriſto dicēs: Bn̄dic aīa mea dn̄o.Quare? Quia h. Dn̄e/ chriſte/ ī cuiꝰ noīe genu flectit̉/leſtiū t̓reſtriū infernoꝝ: Phil̓. ij. b. Deꝰ purꝰ. KMeꝰ/ datꝰ mihi a pr̄e ad redēptionē. MHagnificatꝰ es/ī reſurrectiōe. m Uęhemēter/ ī aſcēſiōe. Et magnificatus es vehemēter: qꝛ paruificatꝰ es vehemēter hūiliatꝰ vſqꝫad carnem: ſed vſqꝫ ad mortē/ mortē autē crucis: Phil̓. ij. b.Propter qd̓gi Bn̄dic aīa ⁊cͣ. Moraliter: dicit vir iuſtus et religioſus recolens chriſti bn̄ficia ſibi alijs impēſa: volēs alios inuitare ad chriſti laudē: Primo ſeipſū inuitat vt ſolū dicēdo: ſꝫ etiā faciēdo inuitet. Efficacior em̄ eſt p̨̄dicatio exēpli qͣꝫꝟbi. Un̄ Gregꝰ. ſuꝑ Ezech̓. Ad hoc vt ſeruet̉ ꝟitas p̨̄dicādi teneat̉/ neceſſe ē altitudo viuēdi: cępit ieſus facere docere: Act̉. j. a. dic̄ Paulꝰ: Ro. xv. d. audeo loqͥ aliqͥdeoꝝ q̨̄ me efficit chriſtꝰ. Dicit bonꝰ p̨̄dicator: Bn̄dicanima mea dn̄o. Aīa dicit non tm̄ lingua: Matth̓. xv. a.Eſa. xxix. d. Ppl̓s labijs me honorat. j. Corꝭ. xiiij. c. ſiorē lingua: ſpūs meꝰ orat .i. flatꝰ: mens aūt mea ſine fructu ē.Dn̄o mūdo: ſic̄ in Psͣ. Beatū dixerūt ppl̓m cui hęc ſūt.Et Zach̓. xj. a. Bn̄dictꝰ deus/ diuites facti ſumꝰ. Mūdū aūt deū bn̄dicūt: qui magis diligūt mūdū qͣꝫ deū. Illi ꝟobn̄dicūt: magis diligūt maiꝰ ęſtimāt. Un̄ addit cōmēdādo ipſū: Primo a potētia/ dicit: Dn̄e. Dn̄s em̄ no ē potētię: vt dic̄ Amb̓. Exo. xv. a. Dn̄s qͣſi vir pugnatoroīpotēs nomē eiꝰ. Secūdo a ſapiētia/ dicit: iDeꝰ. Deem̄ interp̄tat̉ vidēs. Heb̓. iiij. d. Oīa nuda ſūt aperta ocl̓iseiꝰ ad quē nob̓ ſermo. Ecc̄i. xxiij. c. Oculi dn̄i multo plꝰ lucidiores ſuꝑ ſolē circūſpiciētes oēſ vias hoīm. Tertio a clęmētia/ dic̄: k ¶Męus .i. mihi datꝰ. Eſa. ix. b. Paruulꝰ natꝰ ēnob̓ filiꝰ datꝰ ē nob̓. Et ad qͥd? In poteſtatē nr̄ę redēptiōis.Psͣ. Redēptionē miſit dn̄ſ ppl̓o ſuo. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtꝭp̄cio magno. In viaticū nr̄ę ꝑegrīatiōiſ. Ioh̓. vj .ſ. Caro meaeſt cibꝰ ſanguis meꝰ potꝰ. Quarto cōmēdat ab hūilitatꝭexcellētia/ dic̄: lMMagnificatꝰ es vehemēt̉: qꝛ hūiliatus vęhemēt̓: vt dictū eſt ſupra. Ecc̄i. xj. a. Sapiētia hūiliatiexaltabit caput illiꝰ. Dic̄: Dn̄e deꝰ meꝰ magnificatꝰ esvęhemēt. Ille aūt magnificat tꝑales diuitias hn̄ſ plꝰ

x. eſ

Al̓. dn̄m

Al̓. hdn̄mxit

Al̓. jdn̄m

Al̓. Hdn̄mAl̓. rnimis.

Patth̓. 6. b.

1Psͣ .48.

Psͣ. 112.

tant̉ hicē ordines

Allegorice

1oraliter X

Moraliter

Psͣ .143.

Psͣ. .99.

ę pręlatis

Psͣ .2.

Psͣ .113.

Psͣ .110.

X amat deū qͣꝫ