CII
a Recordatꝰ ē qm̄ puluis ſuhmꝰ homo ſicut fęnū: diēs eiꝰdertāqͣꝫ floͣs agri ſic efflorebit.Qm̄ ſpūs ꝑtraſibit in fillo ethͦ nōrſūbſiſtet: ⁊ nō co̓gͦſcet ami pliꝰ locū ſuū. Miſcd̓iā autēdn̄itab ęterno et vſqꝫ īręterknum: ſuper timētes eum. Etn iuſticiaˣ illius ī filios filiorū:
fingimꝰ. Hypocrita dicit̉ figinentū ⁊ malus p̨̄latꝰ/ quē homofingit ex ſua potētia: qd̓ tangit̉/ Sap̄. xiiij. c. Tyrannoꝝ imꝑiofigmenta colebant̉. Sic hodie imꝑio .ſ. p̄ce armata principummali p̨̄lati cōſtituunt̉: qͥ ſe faciunt coli ⁊ adorari nō deū. Vndedicit̉ Zach̓. xj. d. O paſtor ⁊ idolū derelīquēs gregē. Nec tm̄a pͥncipibꝰ: ſꝫ a canonicis fiūt hmōi figmēta: qꝛ malos eligūt in p̄latos: qn̄qꝫ ſpe lucri. Un̄ Abacuk. ij. d. Sperauit in figmēto fictor ſuus. Secūda cauſa qͣre dn̄s miſeret̉ ē īfructuoſitaſ ⁊ ſterilitas nr̄a. Un̄ ſubdit: ai Recordatꝰ eſt qm̄ puluis ſulo mꝰ .i. infructuoſi ⁊ ſteriles. Psͣ. Aīa mea4.it ſicut t̓ra ſine aqͣ tibi. Nos etiā ipſi deberemus cognoſcere figmentū noſtꝝ .i. vilitatē⁊ fragilitatē noſtrā: quā de vtero matrꝭ nohiſcū afferimꝰ: et recordari qm̄ puluisſumꝰ: qꝛ cito in puluerē reuertemur .ſ. inmorte. Hę ſunt duę portę ꝑ quas tranſitoīs hō: in natiuitate ꝑ lutū: in morte ꝑ puuerē. Eſa. lxij. d. Trāſite/ tranſite ꝑ portaſ. Gen̄. iij. d. Puluises ⁊ ī puluerē reuerterꝭ: Et vocauit adā nomē vxoris ſuę euā.Ęua interp̄tat̉ vita: Ecce ꝙ dn̄s ꝓph̓auit adę mortē: ⁊ ipſe ꝓmiſit ſibi vitā: Sic hodie faciūt multi filiorū adę: et ideo nonrecedunt a peccato: Scd̓m conſilium/ Ecc̄i. vij. a. Memorare nouiſſima tua .ſ. lutum in principio/ ⁊ puluerem in fine: ⁊ inęternū non peccabis.Propter leuitatē. Iob. xxiiij. c. Leuis eſt ſuperfaciem aquę.Propter inſtabilitatē. Thren̄. j. c. Peccatū peccauit hierl̓m ꝓpterea inſtabilis facta eſt. ProHō ꝓbat̉ Propter ariditatē. Ecc̄i. xiiij. b. Nō ſatiabit̉ douerb̓. xj. c. Impius facit opus inſtabile.puluisnec cōſūmat arefaciēs aīaꝫ ſuā. Luc̄. xxiij. e. Si īviridi ligno hęc faciūt/ in arido qͥd fiet?Quia infructuoſus. Sap̄. iij. c. Labores ſine fructu ⁊ inutilia oꝑa eoꝝ. Roma. vj. d. Quē fructūhabuiſtis tūc ī illis/ in qͥbꝰ nūc erubeſcitis?Quia reſiduum ignis. Gen̄. iij. d. Puluis es ⁊ inpuluerē reuerteris. Tertia cauſa quare deus miſeret̉ noſtri eſtmundi decęptio: quę arridet homī ꝑ ꝓſperitatē: ſed cito vertitei faciem/ dimittēs eum in aduerſitate ⁊ anguſtia: Vnde addit:bi Hō ſicut fęnū. Fęnū hodie viret ⁊ ſtatim ſucciſū areſcit:ita homo. Un̄. sͣ. Percuſſus ſū vt fęnū ⁊ aruit cor meū. Et ꝓbat ꝙ homo eſt ſic̄ fęnū dicēs: c ¶ Dies eiꝰ .i. ꝓſperitas: etid qd̓ pulchriꝰ habet/ d ¶ Tanqͣꝫ flos agri ſic efflorebit .i.deflorebit: qꝛ hoc totū trāſiet ſicut flos fęni. Eſa. xl. b. Oīs caro fęnū: ⁊ oīs gl̓ia eius qͣſi flos fęni: Exiccatū eſt fęnū ⁊ ceciditflos. Eſa. xxviij. a. Uę coronę ſuꝑbię ⁊cͣ. Uel efflorebit .i.extra florebit: non intra. q. d. ad plus non habebit de flore niſiextra in mūdanis nō intra in ꝯſciētia. Eſa. xviij. c. Ante meſſētotus effloruit. Et nota ꝙ comparat hic hominē tribus .ſ. pulueri/ fęno/ flori. Corpꝰ pulueri: ętatem/ fęno: ꝓſperitatē flori.Oſee. xiij. b. Erūt ſicut puluis. Eſa. xxviij. a. Et erit flos decidens glorię exultatiōis. ij. Paral̓. xxv. e. Beſtię q̨̄ erāt in ſilualibani ꝯculcauerūt carduū. Et diabolꝰ ſimiliter malos. Quarta cauſa quare deus miſeret̉ eſt neceſſitas moriēdi. Un̄ ſubiūgit: e Qm̄ ſpūs exiſtēs in illo .i. in hoīe. f ¶ Pertrāſibit ab eo: qꝛ nō ſemꝑ viuet homo. Hoc eſt qd̓ ſubdit: g ¶ Etno ſubſiſtet .ſ. hō: qm̄ cum ꝑtranſijt ſpūs iam nō eſt homo.Homo em̄ mortuus/ non eſt homo. Iob. vij. d. in ꝑſona mortuoꝝ: Ecce nūc ī puluere dormiā: ⁊ ſi mane me q̨̄ſieris nō ſubſiſta. Iob. xiiij. b. Homo cū mortuus fuerit ⁊ nudatꝰ atqꝫ cōſumptus/ vbi quęſo eſt? Quō ſi recedāt aquę de mari: ⁊ fluuiꝰvacuefactꝰ areſcat: ſic hō cū dormierit nō reſurget. Hoc ē qd̓ſequit̉: h ¶ Et nō cognoſcet amplius locū ſuū. Locꝰſpiritus/ eſt corpus: qd̓ egreſſus ſpiritꝰ nō cognoſcet ampliꝰquia ad illud non reuertet̉ vſqꝫ ad generalē reſurrectionē. Iobx. d. Uadā ⁊ non reuertar. Quo vadā? Ad terrā tenebroſam: ⁊opertā mortis caligine. Alia littera habet/ Non cognoſceſeū vltra locus eius. Iob. xx. b. O culus qui eū viderat nō
videbit: nec vltra intuebit̉ eū locus eiꝰ. Oſtenſis qͣttuor cauſis quare deus miſeret̉ defacili: cōſequēter oſtendit qualis ſitmiſericordia domini. Et primo oſtēdit ꝙ miſericordia dei cōtinua ē. Un̄ dicit: i ¶ Miſericordia autē domini: q. d.licet defacili habeat̉ dei miſericordia: non tn̄ defacili amittit̉/aut ad nihilū redigit̉. Autē/ ꝓ ſed. Sedmiſericordia domini eſt/ ab ęterno⁊ vſqꝫ in ęternū. Sed qͥd ē ꝙ dic̄ miſericordiā eſſe ab ęterno? Ab ęterno em̄ nonfuit miſeria: ergo nec miſericordia. Itemnec ab ęterno fuit creatura: ergo nec miſericordia. Solutio. Per ſimile Apocꝭ. xiij.b. Agnus qui occiſus ē ab origine mūdi:id eſt pręuiſus occidi. Sed ⁊ miſericordiadei eſt ab ęterno in p̨̄uiſiōe. Eſt etiā vſqꝫin ęternū: id eſt ſine fine. Exo. xxxiiij. a.Qui cuſtodis miſericordiā in milia qui aufers iniquitates ⁊ ſcelera. Nō eſt talis miſericordia hominū: ẜm illud Oſee. vj. b.Miſericordia veſtra quaſi nubes matutina: ⁊ quaſi ros manepertrāſiens. Secūdo oſtendit ꝙ dei miſericordia diſcreta eſtcum ſubiungit: k ¶ Super timentes eum. Non enimpaſſim ⁊ indifferenter omnibꝰ miſeret̉: ſed pręcipue in timentibus eum apparet ⁊ proficit eiꝰ miſericordia: licꝫ in om̄ibusappareat. Ecc̄i. ij. b. Qui timetis dominū ſperate in illum: etin oblectationē veniet vobis miſericordia. Deut̓. vj. d. Timeamus dominū deum noſtrū: vt bene ſit nobis cunctis diebus. Et ſequitur: Eritqꝫ nobis miſericors. Sed quia dominus non tm̄ miſericors: ſed ⁊ iuſtus eſt: quia vniuerſę vię domini miſericordia ⁊ veritas: et in omnibus operibus eius eſtet miſericordia ⁊ iuſticia: tamē quandoqꝫ altera magis apparet: Ideo poſt miſericordiam ſubiungit de iuſticia/ dicens:l ¶ Et iuſticia illius in filios filiorum. Filij noſtri ſuntopera bona: quos per ꝓpoſitum concipimus: per effectumparimꝰ: per ꝯſuetudinē nutrimꝰ. Et maledicta ſterilis quę nōparit tales filios. Hi filij habent filios: ſcꝫ mercedem ęternāquę ex eis naſcitur. Et iuſtū eſt vt qui habent filios: ſcꝫ bonaopera: habeant et filios filioꝝ: id eſt mercedem ęternam. Ethoc eſt quod dicit: Iuſticia illius: ſcꝫ dei eſt/ vſqꝫ m IInfilios filiorū .i. vt reddat retributionē ęt̓nā. De hoc. ij. Timoth̓. iiij. b. Bonum certamen certaui/ curſum conſūmaui/ fidem ſeruaui/ Ecce hi ſūt filij. De filijs filiorum addit: De reliquo repoſita eſt mihi corona iuſticię. De iuſticia reddentisaddit: Quā reddet mihi dominus in illa die iuſtus iudex. Dehis etiā filijs et filijs filioꝝ: et de patribꝰ et matre eoꝝ habet̉Eccͣi. xliiij. b. ſicut legit̉ in epiſtola de apoſtolis: Hi ſunt virimiſericordię: quorum pietates non defuerūt: cum ſemine eorum perſeuerauit bona hęreditas: hęreditas ſancta/ nepoteseorū. Ecce ꝙ patres filiorum ſunt viri miſericordes: Matervero horum filiorum cuius iſti patres ſunt viri eſt miſericordia. Vnde dicit: Hi ſunt viri miſericordię: id eſt mariti qui demiſericordia quā ſponſam habent/ generant filios: id eſt opera miſericordię. De quibus dicit: Quorū pietates non defuerunt. Et hi filij eoꝝ etiā ſteriles non fuerūt: ſed filios generauerunt: id eſt vitam ęternam meruerunt. Unde addit: Cumſemine eorum perſeuerauit bona hęreditas. Et manifeſtiusſubdit: Hęreditas ſancta/ nepotes eorum: id eſt filij filiorum.De hoc etiam alibi dicitur in Psͣ. Benedicat te dominus exſion ⁊ videas filios filiorū tuorū. Quos? Pacē ſuꝑliſrael: ideſt pacē ęternā: q̨̄ erit in dei viſione: q̨̄ erit qͣſi filij filioꝝ: quiaſuccedet bonis oꝑbꝰ iuſtorū. Hoc eſt qd̓ dicit: Et iuſticiaillius in filios filiorū: his qui ſeruant teſtamentūeius: id eſt iuſtis qui ſeruant nouam legem quę eſt teſtamentū dei. Heb̓. viij. c. Cōſūmabo ſuper domū iuda ⁊ ſuꝑ domūiſrael teſtamentū nouum: nō ẜm teſtamentū qd̓ feci patribuseoꝝ in dię qua apprehēdi manū eoꝝ ⁊cͣ. Poteſt etiā de malislegi: Et iuſticia illius in filios filiorum. Filij filioꝝpoſſunt dici imitatores malorum. Iob. xxxv. b. Homini quiſimilis ē tibi/ nocebit iniqͥtas tua. Amos. ix. b. Nūquid nō vtfilij ęthiopū vos eſtꝭ mihi? Ezech̓ .xvj. a. Pat̓ tuꝰ amorreꝰ.
Penia
. fſl. jſicut r̄Al̓. rita.Al̓. reo gPs. .142.Al̓. ferit ſ
fa ſeculoAl̓. Iſeculū
Al̓. zeius
Psͣ .24.
Nō ꝓhat̉/puluis
Psͣ. 101
hō cōꝑat̉tribus
Psͣ. 127.
Hiere. 31. ę.
Aliter