Pſalmus
⁊ Et ſicut opertoriū mu̓tabisfeos ⁊ mutabunt̉: tu autē idēē ipſe eſ: ⁊ anni tui nō deficiēt.Filij ſeruoꝝ tuoꝝ rhītabunt:⁊ ſe̓mē eoꝝ ī ſęculūˣ dirige̓t̉.
¶ Pſalmus ipſi dauid.lEnedic aīa mea (CII.¶Mrdn̄o: et omīarq̄ intran me ſunt nomī ſanctoo eius. Bn̄dic aīa mear dn̄o:
ꝯſumunt̉ et ī cinerē redigent̉: ſꝫ tn̄ in reſurrectiōe glorioſioresreſurgent. Vnde ſequit̉: a Et ſicut opertoriū mutabiseos: Vel ſicut palliū: ẜm aliam litterā. Palliū vel opertoriū mutat̉ in ſolēnitatibus magnis: ⁊ glorioſius et ſplēdidiusſumit̉: Ita ī die illa ſolēni in reſurrectiōe .ſ. corruptibile hͦ corpus ⁊ corruptū induet incorruptionē: ⁊ mortale et mortuumcorpus/ induet īmortalitatem: et quod ſeminatū eſt et putrefactū in ignobilitate ſurget in gloria. Et quia quidam reſurgentqui non habebunt hanc gloriam: vt melius exprimat/ addit:c ¶ Et mutabunt̉/ in melius. j. Corinth̓. xv. g. Omnes quidem reſurgemus: ſed nō omnes īmutabimur. d ¶ Tu autēidem ipſe es: id eſt tu ipſe es idem .i. inuariabilis: quia in tenec modo minus habes glorię: nec tūc magis habebiſ: ⁊ quodhabes ⁊ habebis: ſine fine habebis: Quia e ¶ Et āni tui nodeficient. Nec ſoli apl̓i hoc habebunt: ſed ⁊ oēs fideles/ qͥ ꝑeos ad fidē conuerſi/ in fide ⁊ charitate perſeuerabunt. Vndeſubiungit cōcluſionē: f F Filij ſeruorū tuorū: id eſt apoſtolorū qui ꝑ euangeliū genuerūt filios chriſto: gHabitabūt/ in patria/ vbi ē vera habitatio. Hic em̄ ſumꝰ hoſpites⁊ aduenę. h ¶ Et ſemen eorū/ ſeruorū: ¶ ¶ In ſęculū .i. inęternū/ diriget̉.talitatē: vt. sͣ. dictū eſt. a ¶ Et ſicutoꝑtoriū mutabiseos. Ad lr̄am/ cęlosvocat oꝑtoriū: qꝛ oīaoperiunt. Un̄ poeta:li Et qd̓ tegit oīa cęlū.Uel opertoriū: id ēcorpus qd̓ tegit aīaꝫ.Et hͨ oīa mutabunt̉. Sic̄ aūt dei ęt̓nitatē ex eo ꝙ a ſe creata p̨̄ceſſit/ on̄dit: ita eandē mōſtrat ex eo ꝙ pꝰ illa mutata/ manebit.Un̄ dic̄: Tu aūt idē ipſe es: ⁊ āni tui nō deficiēt. Et qͥerūt ī illa ęt̓nitatę/ filij ſeruoꝝ tuoꝝ habitabūt ⁊cͣ.X vetuſtate pctī: De quā .j. Corinth̓. v. b. Expurgate vetus fermentū vt ſitis noua cōſperſio. Exemplū de his poſſu.mus habere in petro: qui de ſe pręſumpſit/ dicens: Et ſi oportuerit me mori tecum/ non te negabo. Sed poſtea ipſe ſibi ref. lictus perijt: quādo ad vocem ancillę chriſtum negauit. Poſtmodū autem reſpexit eum dn̄s ⁊ pęnitens fleuit amare: ſicutdicit̉ Lucꝭ. xxij. g. Et qui perierat reuixit: Sic multi per pęnitentiā. Unde poſt hęc omnia adiungit: a ¶ Et ſicut opertoriū mutabis eos. Opertoriū eſt confeſſio vel pęnitētiaqua operiunt̉ peccata. Psͣ. Beati quorū remiſſę ſunt iniquitates: ⁊ quorum tecta ſunt peccata .ſ. per pęnitentiā: quę dicit̉domus protegens turpitudinem: Ecc̄i. xxix. d. Deūt̓. xxiij. c.Egeſta humo operies qͦ reuelatꝰ es. b ¶ Mutabis eos/ demalo in bonum: vel a non eſſe in eſſe. Hęc eſt mutatio dextręexcelſi. c ¶ Et mutabunt̉: id eſt manebunt in mutatione:quia quoſdam mutat dominus: nec tamē ipſi mutant̉: ſicut ramus rigidus et inflexibilis quādoqꝫ per violentiam flectit̉: ſedcum ſibi relinquit̉/ redit ad priſtinū ſtatum. Non ſic de iacob:de quo dicit dominus/ Gen̄. xxvij. e. Benedixi ei ⁊ erit benedictus. d ¶ Tu autem idem ipſe es. Malach̓. iij. b. Egodominus ⁊ non mutor. Numeri. xxiij. c. Non eſt deus quaſihomo vt mentiat̉: nec vt filius hominis vt mutet̉. e ¶ Et anni tui nō deficiēt .ſ. anni miſericordię ⁊ iuſticię. Primi quoad bonos ⁊ iuſtos: Alij quo ad impios. Eſa. lj. c. Salꝰ mea inſemꝑiternū erit: ⁊ iuſticia mea in generatiōes ⁊ generationū.f FFilij ſeruoꝝ tuoꝝ habitabūt/ Ecce hilaris ꝯcluſio: ſic̄in oī pſalmo pęnitētiali. Filij .i. imitatores: ſeruoꝝ tuoꝝ .i.ſanctoꝝ: habitabunt/ in ipſo dn̄o. sͣ. Eſto mihi in deū ꝓtectorē: ⁊ in domū refugij. Ul̓ habitabūt/ in cęlo empyreo: vl̓cū chriſto hoīe. Ioh̓. xij. d. Vbi ego ſū illic et mīſter meꝰ erit.Et hͦ erit merito operū ſuoꝝ: Un̄ ſequit̉: h Et ſemē eoꝝ .i.oꝑatio eoꝝ: ¶ IIn ſęculū .i. in ęternū: ¶ Diriget̉ ad accipiēdū p̨̄miū. Apocꝭ. xiiij. c. Oꝑa illoꝝ ſequūt̉ illos. Gal̓. vj. b.Quę ſemīauerit hō hęc ⁊ mētet. Ecc̄i. xliiij. b. Cū ſemīe ipſoꝝſcꝫ iuſtorū ꝑſeuerabit bona hęreditas .ſ. hęreditas cęleſtis patrię: ad quā nos ꝑducat miſcd̓ia chriſti: Amē. Notandū autēꝙ eſt opertoriū bonū ⁊ opertoriū malū.
Charitas. Prouer. x. b. Uniuerſa delicta operit charitas.Pęnitētia. Ioſue. ij. b. Oꝑuitqꝫ eos ſtiCultus dei. Eſa. xxviij .ſ. (pula lini.Palliū breue vtrūqꝫ oꝑire nō pōt.Uerecūdia. Gen̄. xxiiij. g. At illa tollēscito palliū operuit ſe.Figura legis. j. Regꝭ. xxviij. c. Uir ſenex aſcēdit: ⁊ ipſe amictꝰ eſt pallio.Conſolatio. Ionę. iiij. b. Sibimet fecitSilentiū. Nūeri. xix. c. (vmbraculū.Uas qd̓ nō habuerit operculū aut ⁊cͣ.Tribulatio. Gen̄. vij. d. Oꝑti ſūt om̄sloria dn̄i. (mōtes ſb̓ vniuerſo cęlo.Nūeri. ix. c. Oꝑuit illd̓ nubes. Et. xiiijApparuit gl̓ia dn̄i ſuꝑ tectū fęderis.lpę .ſ. hypocriſis. Zach̓. xiij. b. Nōllio ſaccino vt mētiant̉.xo. xix. c. Nubes dēſiſſit montē..c. Subter te ſterneturtinea: ⁊ oꝑimentū tuūerūt vermes.¶ Expo. Psͣ. CII.Enedic aīa,M ⁊cͣ. Titulus. 2Pſalmꝰ ipſi Adauid. In p̨̄cedentipſalmo ęgit ꝓph̓a deremiſſione pctōꝝ. Etſic̄ pꝰ ſubmerſionē ęgyptioꝝ/ cātauit moyſes ⁊ oīſ ppl̓s cāticūdn̄o: Exo. xv. ſic poſt euaſionē maris rubri .i. pctī: ⁊ ſpūalemſb̓merſionē diaboli hortat̉ ī hͦ pſalmo ꝓph̓a ad gr̄arūactionē:⁊ monet oēs creaturas ad laudē dei. Et eſt ſenſus tituli talis.Pſalmꝰ iſte .i. laudes q̨̄ in hͦ pſalmo cōtinent̉: attribuūt̉ ipſidauid .i. chriſto cui nr̄as bonas oꝑatiōes oēs debemꝰ attribuere. Intētio ē monere ad laudandū deū. Modꝰ. Triꝑtitꝰē pſalmꝰ. Primo hortat̉ bn̄dicere deū ꝑ bn̄ficia ſibi a deo collata. Secūdo ꝑ ea q̨̄ antiqͥs cōtulit: ⁊ poſteris ē collaturꝰ: ibi:Faciēs miſcd̓ias. Tertio ꝑ cęleſtes ⁊ oēs alias creaturasibi: Bn̄dicite dn̄o. Et ē pſalmꝰ iſte totꝰ moralis. Totus gͦhō aīaꝫ ſuā hortās ad bn̄dicendū deū: vel ſuꝑior ꝑs aīę .i. roinferiorē: dicit l ¶ Bn̄dic aīa mea dn̄o. Tob̓. xiij. d. Aīamea bn̄dic dn̄m: qm̄ liberauit hierl̓m ciuitatē ſuā a cūctis tribulatiōibꝰ eiꝰ. Idē exp̄ſſiꝰ repetit/ dicēs: m Et oīa q̨̄ itrame ſūt: ſupple bn̄dicite: n¶ oī ſācto eiꝰ. Oīa dic̄/ vt oīscogitatio/ oēs vires ꝯſonēt laudē. Quę ītra me ſt̓. Nō dic̄quę exͣ ſed q̨̄ intra: qꝛ cor euagās ad exteriora nō pōt laudaredn̄m. Alia lr̄a: Oīa viſcera mea. Eſa. xxvj. b. Aīa mea deſiderabit te in nocte: ſꝫ et ſpū meo in p̨̄cordijs meis de manevigilabo ad te. Noī ſctō ab effectu: qꝛ ſāctificat. Nomē ſanctu/ eſt ieſus .i. ſaluator. Sed cū dn̄s ita dānet impios ſic̄ ſaluat iuſtos: cur nō noīat̉ dānator ſic̄ ⁊ ſaluator? Solutio. Intētio nomē imponit oꝑi: Dn̄s aūt nō intēdit dānare: ſꝫ inuitꝰcogit̉ a pctīs impioꝝ. Un̄ dic̄ Eſa. j. f. Heu ꝯſolabor ſuꝑ hoſtibus meis: ⁊ vindicabor de inimicis meis. Vel ſic pōt legi:m ¶ Et oīa q̨̄ intra me ſunt .i. oēs dotes naturę ⁊ gr̄ę/ q̨̄ p̄ſtāt materiā laudis diuīę. Sed qͣre nō ſil̓r exteriora .ſ. tꝑalia?Sol̓o. Quia licꝫ illa ſigna ſint miſcd̓ię dei: īteriora tn̄ potiorabona ſūt hoīs ⁊ ſola. Un̄ in Psͣ. Oīs gl̓ia filię regis abintꝰ.Materiā bn̄dictiōis p̨̄ſtādo. Daniel̓. iij. e. Bn̄dicite omnia opera dn̄i domino ⁊cͣ.ctā cōfitēdo. Ioſue. vij. c. Da gl̓iaꝫ dn̄o deo ⁊cͣ.Bn̄di/ Oꝑando vn̄ deꝰ gl̓ificet̉. Matth̓. v. b. Luceat luxcit̉ deo Gr̄as de oībꝰ agendo. Iob. jͣ. (vr̄a corā hoībꝰ ⁊c̄.d. Sicut dn̄o placuit: ita factū eſt ⁊cͣ.Oīa bona ei attribuēdo. Eſa. xxvj. c. Oīa oꝑa nr̄a¶ De bonis collatis deū gl̓ificādo. (oꝑatꝰ es ī nob.Ecc̄ͣi. vltꝭ. c. Danti mihi ſapientiam/ dabo gloriam. o ¶ Benedic anima mea domino. Iſtud repetit: quia nō ſufficit tm̄ ſemel laudare. Vel ideo dicitur bis: quia propter du
Allegorice.
Eſt opertorium
Myſtice
Al̓. rea
Al̓. rinhabitabuntAl̓. ſeculi
Moraliter
Matth̓. 26. d.
Partitiopſalmi
Lucꝭ. 22. .f.Lucꝭ. 15. g.
Lucꝭ. 15. g.
Psͣ 31.
Psͣ. 76.
Psͣ .44.
Psͣ .30.
Ioh̓. 9. e.