CII
a et noli oͣbliuiſci oēs rētributiōes eiꝰ Quit ꝓpitiat̉ oībꝰ ineiqͥtatibꝰ tuis: qͥ ſanat oēs īfirf mitates tuaſ. Qui redimit d̓
g īteritu vitā tuā: qͥ coronat te īrmiſcd̓ia ⁊ miſeratiōibꝰ. Quif rreplet ī bonis deſideriū tuū:in re̓nouabit̉ vt aqͥlę iuuētꝰ tua.
as virtutes animę .ſ. cognitiuam ⁊ operatiuā. j. Corꝭ. xiiij. c.Pſallā ſpū pſallā ⁊ mēte. Vel qꝛ in dn̄o duo ſunt laudanda .ſ.eius eſſe ⁊ eiꝰ agere. Et in eſſentia duo .ſ. natura ⁊ ꝑſona. Et inagere duo .ſ. creatio ⁊ recreatio. Vel qꝛ in deo laudāda ſūt/ miſericordia ⁊ iuſticia. Vel gr̄a quā dat ī p̨̄ſenti: ⁊ gl̓ia quā dabitin futuro. a Et noliobliuiſci: ſic̄ Deut̓.xxxij. c. dicitur: Oblitus es dn̄i creatoristui. Hiere. ij. f. Nūqͥdes obliuiſcit̉ virgo ornamēti ſui? Et ſeqͥt̉: Populus ꝟo meus obliteſt mei diebꝰ īnumeris. Hęc ꝟgo aīa eſt chriſto deſpōſata. ij.Corꝭ. xj. a. Deſpōdi vos vni viro virginē caſtā exhibere chriſto. b ¶ Om̄s dicit: qꝛ multę ſunt: c ¶ Retributiōes eiꝰ: q̨̄ipſe tibi retribuit bona ꝓ malis reddēdo. Cogita gͦ quot malafeceris: ⁊ inde videbis retributiōes dei qͥ te nō dānauit: ſed adpęnitentiā expectauit: et multa bona tibi retribuit. Psͣ. Quidretribuā dn̄o ꝓ oībꝰ q̨̄ retribuit mihi? Uel retributiōes/ ſūtiteratę .i. frequētes donatiōes ⁊ ꝯdonatiōes. Has nō debemꝰobliuiſci. Eſa. xliiij. d. Nō obliuiſcaris mei: deleui em̄ vt nubēiniqͥtates tuas: ⁊ qͣſi nebulā peccata tua. Hoc eſt qd̓ h̓ ſequit̉:d ¶ Qui ꝓpitiat̉ oībꝰ iniqͥtatibꝰ tuis. Hoc eſt pͥmū donū .ſ. venia pctōꝝ. Eſa. xliij. d. Ego ſum/ ego ſū ipſe qui deleoiniqͥtates tuas ꝓpt̓ me: ⁊ pctōꝝ tuoꝝ nō recordabor. Et dic̄omnibꝰ: Un̄ ſumit̉ argumētū ꝙ ſimul dimittūt̉ oīa. Mich̓.vlti. d. Deponet iniqͥtates nr̄as: ⁊ ꝓijciet ī ꝓfundū maris oīapeccata nr̄a. Mare ē pęnitētia: ī qͣ ſubmergunt̉ ęgyptij .i. peccata ⁊ dęmones. Peccatū aūt duo mala facit. Unū eſt ꝙ obligat ad pęnā ęternā. Secūdū eſt ꝙ vulnerat ⁊ debilitat aīaꝫ vtimpotens ſit ad bonū: Un̄ nō ſufficit vt pęna dimittat̉ niſi etvulnꝰ curet̉. Propt̓ hͦ bn̄ ſeqͥt̉: e Qui ſanat oēs infirmitates tuas: Ecce ſecūdū donū .ſ. curatio vulnerū ⁊ infirmitatū. Hoc facit ſamaritanꝰ nr̄ .i. chriſtꝰ cuſtos nr̄. Lucꝭ. x. f. Alligauit vulnera eiꝰ qui vulneratꝰ fuerat a latronibꝰ. Sed quid ēꝙ ſanat omnes infirmitates/ cum apl̓us dicat. ij. Corꝭ. xij. c.Uirtꝰ ī infirmitate ꝑficit̉? Solutio. Loquit̉ hic de aīa ⁊ de infirmitatibꝰ eius qͣs dn̄s ſanat: licꝫ nō ſanet infirmitates carnisin quibꝰ virtꝰ ꝑficit̉. De abraā dicit̉/ Ro. iiij. d. Nō infirmatꝰeſt in fide. Ro. xiiij. a. Infirmū ī fide aſſumite. Oēs/ dicit: qꝛinfirmitates aīę ml̓tę ſt̓. Auaricia em̄ ē qͣſi hydropiſis aīę: irafebris: ſuꝑbia/ apoſtema: hęreſis vl̓ ſimonia/ lepra: gula boliſmus: luxuria vel fluxus ſemīs: emorrōis: de qͣ Leuitꝭ. xv. pertotū: ꝑtyſis/ inuidia. Has omēs infirmitates ſanat dn̄s in ſeruis ſuis. Exo. xv. d. Cūctū languorē quē poſui in ęgypto noninducā ſuꝑ te. Nec tm̄ ſanator ē īfirmoꝝ: ſꝫ ⁊ reſuſcitator mortuoꝝ: qd̓ eſt tertium donū. Vel dic: f ¶Qui redimit de interitū vitā tuā .ſ. p̄cio ſanguīs ſui. Ecc̄i. xx. b. Eſt qͥ ml̓ta redimat modico p̄cio .ſ. chriſtꝰ ſanguīe ſuo. Sed nūquid ſāguischriſti modicū p̄ciū ē. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtis p̄cio magno:Sol̓o. Magnū eſt valore/ modicū quantitate vel ſui reputatione. Et ſequit̉: Et reſtituēs ea in ſeptuplū .i. in ſepteꝫ dotes.De hac redēptiōe/ Col̓. j. b. In qͦ habemꝰ redēptionē ⁊ remiſſionē pctōꝝ .j. Pet̓. j. d. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊ argēto redēpti eſtis de vana cōuerſatiōe vr̄a paternę traditiōis: ſꝫ p̄cioſoſanguīe quaſi agni incōtaminati ⁊ īmaculati ieſu chriſti. Sic gͦredemit chriſtꝰ de interitu peccati vitā cuiuſlibet aīę. Sꝫ ml̓tinegligūt hāc redēptionē: ſed potiꝰ ſe mergūt ī interitu. j. Timoth̓. vj. b. Qui volūt diuites fieri incidūt ī tēptatiōes ⁊ ī laqueū diaboli ⁊ deſideria ml̓ta/ q̨̄ mergūt hoīes ī interitū. Velde interitu .i. de diabolo: d̓ qͦ Iob. xviij. c. Calcet ſuꝑ eū qͣſirex interitꝰ. Uitā .i. gr̄aꝫ q̨̄ ē vita aīę. Et qꝛ redēptā aīaꝫ adhūc ml̓ta bella infeſtāt/ nō ad eiꝰ dānū/ ſꝫ vtilitatē: qꝛ ex pugnaſeqͥt̉ victoria: ⁊ ex victoria corona: bn̄ ſubiūgit d̓ qͣrto dono .ſ.d corona. Un̄ addit/ g QQui coronat te ꝓ victoria. h Inmiſcd̓ia ⁊ miſeratiōibꝰ. Miſcd̓ia dr̄ in hītu: miſeratio ineffectu. Sed qͣre nō dicit potiꝰ: qͥ coronat te ī iuſticia/ cū dicatapl̓us. ij. Timoth̓. vlt̓. b. Repoſita ē mihi corona iuſticię quāreddet mihi dn̄s ī illa die iuſtꝰ iudex? Sol̓o. Miſcd̓ia ē ꝙ dn̄sꝓmiſit: iuſticia.
qꝛ etſi meritis reddat̉ illa corona: tn̄ ex maxīa dei miſcd̓ia ē ꝙipſe dat gratiā q̨̄ ē fundamētū meriti. De hac aīę coronatiōein figura habet̉/ Heſter. ij. c. ꝙ habuit heſter gratiā ⁊ miſcd̓iācorā eo .ſ. corā aſſuero: ⁊ adamauit eā ſuꝑ oēs mulieres: ⁊ poſuit diadema regni ī capite eiꝰ. Per aſſeueꝝ qͥ interp̄tat̉ beatꝰvel beatitudo/ ītelligit̉chriſtꝰ. Per heſt̓ quāſibi deſpoſatā coronauit/ intelligit̉ aīa quāchriſtꝰ de miſcd̓ia deſpōſat ſibi: hic ꝑ gr̄aꝫ/⁊ tandē coronabit pergl̓iā. Oſee. ij. d. Spōſabo te mihi ī miſcd̓ia ⁊ miſeratiōibꝰ. Nō ſolū aūt coronabit̉aīa ad decorē: ſed ⁊ replebit̉ ad ſatietatē: Un̄ addit de quintodono: qd̓ ē impletio deſiderioꝝ/ dicēs: i QQui replet .i. replebit: k ¶ In bonis/ domꝰ dei: de qͥbꝰ Psͣ. Replebimur ībonis domꝰ tuę. l¶ Deſideriū tuū. Prouer. x. d. Deſideriū ſuū iuſtis dabit̉. Quid aūt deſiderat aīa iuſti: vel qͦ replebit̉? Ipſo deo: qꝛ vt dic̄ Augꝰ: aīaꝫ dei capacē nihil minꝰ deoimplere pōt. Propt̓ hͦ dic̄ Eſa .xxvj. b. Aīa mea deſiderabitte ī nocte. Prouer. xj. d. Deſideriū iuſtoꝝ om̄e bonū ē .i. deꝰ.Nec tm̄ īplebit̉ deſideriū: ſꝫ ⁊ amouebit̉ om̄e ꝯͣriū. Un̄ additd̓ ſexto dono qd̓ eſt carētia maloꝝ ⁊ oīs difficultatꝭ. Un̄ dic̄:m ¶ RRenouabit̉ vt aqͥlę iuuētꝰ tua. Sic̄ in Glo. dr̄: natura aquilę eſt ꝙ cum ſeneſcit habet roſtrū durū ⁊ ponderoſū⁊ ita non pōt comedere: ſed hāc duritiā deponit allidēdo roſtrū ad petrā: Sic aīa dū eſt ī hac vita morali qͣſi ſenex ⁊ decrepita/ habet groſſitiē et ponderoſitatē corꝑis q̨̄ eā impeditne pane angeloꝝ frui poſſit: ẜm illud Sap̄. ix. c. Corpus qd̓corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. Sed tandē in morte veniēte ei obuiāchriſto: quaſi alliſa chriſto lapidi deponit illā pōderoſitatē: ⁊deū facie ad faciē cōſiderans ipſo pane angeloꝝ fruit̉. Un̄ inexequijs defunctoꝝ dr̄: Deꝰ in qͦ electoꝝ aīę depoſito carnisonere plena fęlicitate lętāt̉. Vel de p̨̄ſenti pōt legi ab illo locog QQui coronat te ī miſcd̓ia ⁊ miſeratiōibꝰ/ gratiā cōferēdo. Psͣ. Poſuiſti ī capite eiꝰ coronā de lapide p̄cioſo. Etẜm hͦ iſtud qͣrtū donū erit gr̄ę collocatio. Quītū erit p̄cū exauditio: de quo ſequit̉: iQui reꝑlet ī bonis deſideriūtuū. Psͣ. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. Et bn̄ dicit inbonis .ſ. qn̄ bona ſūt q̨̄ deſiderāt̉: Nā cū bona nō ſt̓ nō adimplet̉ deſideriū. Un̄ dictū eſt/ Ionę. iiij. d. Putas ne beneiraſceris tu? Lucꝭ. ix. g. dixerūt diſcipuli ad ieſū: Uis dicimꝰvt ignis deſcēdat de cęlo ⁊ cōſumat illos? Et cōuerſus increpauit illos ⁊ dixit: Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. Sextū eſt mentisrenouatio. Un̄ dicit: m ¶ Renouabit̉ vt aquilę iuuētꝰtua. Eph̓. iiij. f. Renouamī ſpū mētis vr̄ę. Ro. vj. a. In nouitate vitę ambulemꝰ. Eſa. xl. g. Qui ſperāt in dn̄o mutabūtfortitudinē: aſſumūt pēnas ſic̄ aqͥlę. Et ſpecialit̓ de p̨̄dicatoredr̄. j. Regꝭ. x. b. Prophetabis cū eis ⁊ mutaberis ī virū aliū.Notandū aūt ꝙ in ſacra ſcpͥtura dr̄ corona multiplicit̓: quia:Chriſtus. Eſa. xxviij. b. Erit dn̄s exercituū coronaEccl̓ia. Eſa. lxij. a. Et eris (gl̓ię ⁊ ſertū exultatiōis.Caro chriſti. Cātꝭ. iij. d. (corona gl̓ię in manu dn̄i.Egredimini ⁊ videte regē ſalomonē ī diademate qͦConuerſi. j. Theſſal̓. ij. d. (coronauit eū mat̉ ſua.Quę eſt em̄ ſpes mea aut gaudiū aut corona gl̓ię:Gl̓ia ęt̓na. Psͣ. Gl̓ia ⁊ honore (nōne vos in dn̄o?Dignitas p̨̄latiōis. Ezech̓ xxj .ſ. (coronaſti eū dn̄e.Sapiētia. Eccͣi .xxv. a. (Aufer cidarī/ tolle coronā.Diuitię tꝑales. Pro Corona ſenū ī multa ꝑitia.Bona (uer. xiiij. c. Corona ſapientū diuitię eorū.Bona (oꝑa. Prouer xvij. a. Corona ſenū filij eoꝝ.vxor. Prouer. xij. a. Ml̓ier bona corona ē viro ſuoRegl̓a viuēdi. Apocꝭ. xij. a. Corona. xij. ſtellarū ⁊cͣ.Senectꝰ. Prouer. xvj. d. Corona dignitatꝭ ſenectꝰ.Gratulatio. Ecc̄i. vj. d. Coronam congratulationisTimor domini. Ecc̄i. j. c. Corona (ſuꝑpones tibi.Culpa. Eſa. xxviij. a. Uę coro/ (ſapiētię timor dn̄i.Pęna. Eſa. xxij. e. (nę ſuperbię: ebrijs ep̄hraim.Coronās coronabit te tribulatione.
3de cōſe. diſ.2. c. lterat̉l. flanguores
Al̓. rcorruptiōeAl̓. r̄miſeratiōeet miſeri cordiaAl̓. ⁊ſatiat
Psͣ.64.
Psͣ. 115.
De natura aqͥlein ſuo roſtroduro
Peccatū duomala facit
Aliter depreſentiPsͣ .20.
Psͣ .9.
Dulte ſunt inrmnitates aīeq̄s ſanat dn̄
Psͣ .8.
Dicit̉.corona