Pſalmus

a ⁊ nō ſprēuit precē eoꝝ. Scribant̉ hęc in generatiōe altera: ⁊ pōpulꝰ qͥ creabit̉ laudaē bit dn̄m. Quia ꝓſpexit: deſꝫ excelſo ſācto ſuo: dn̄s de cęh lo ī terrātaſpexit. Ut audiret

i gemitꝰ rcōpeditoꝝ: ret ſoluefret filios riterēptoꝝ. Utraninnūcient in ſion noͣmen dn̄i: ⁊n laudē eius in hieruſalē. Ino ꝯueniendo populos in vnū:h̓ et f reges vt ſeruiāt domino.

x a Et nō ſpreuit precē eorū: qd̓ ẜm allegoriā intelligit̉ deſanctis patribꝰ/ qͥ deſiderabāt ⁊ hūiliter petebāt aduentū chriſti. Un̄ dicit. sͣ. Propt̓ miſeriā inopū ⁊ gemitū pauperū: nūcexurgā dicit dn̄s: ponā in ſalutari .ſ. in chriſto: fiducialiter agāin eo. Quid? Salutē hūani generis. De quo etiā. sͣ. Deꝰ autērex nr̄ ante ſęcl̓a: oꝑatus eſt ſalutē in mediod t̓rę. Et qꝛ hęc magnaa/ ſunt et nob̓ neceſſariane obliuioni tradant̉addit: b ¶ Scribant̉n hęc .ſ. ꝙ dn̄s reſpexitoꝑ incarnationē: ꝙ ędiit ficauit ſion per prędicationem et paſſionē:ꝙ videbit̉ ī gloria ſua.Scribant̉/ dico/ c ¶ In generatiōe altera .ſ. ſucceſſurapoſt iſtā. Hoc ſcripſerūt euāgeliſtę. Et ad quid petit ea ſcribi:ſubiūgit: vt .ſ. fideles filij qͥ naſcēt̉ ⁊ exurgēt ī eccl̓ia: poſſint eaſcire ⁊ inde deū laudare: ſic̄ ⁊ nos adhuc facimꝰ. Un̄ dicit: Etppl̓us qͥ creabit̉ laudabit dn̄m. Vel ſic b E Scribāt̉hęc an̄qͣꝫ eueniāt .ſ. a ꝓph̓is. Et hͦ c ¶ In generatiōe altera .i. ad vtilitatē nouę generatiōis: qꝛ illa ſcpͥtura nō ꝓfuit antiquę generatiōi iudęoꝝ: ſꝫ magis fuit ad ꝯdēnationē eoꝝ. Un̄dicebat eis dn̄s: Ioh̓. v. f. Scrutamī ſcripturas: qꝛ vos putatis in ipſis vitā ęternā hr̄e: et ille ſūt q̨̄ teſtimoniū ꝑhibent deme. Et poſt pauca: Nolite putare: qꝛ ego accuſaturꝰ ſim vos:eſt qͥ accuſat vos moyſes/ in quē vos ſꝑatis. Sed nouę generatiōi fideliū ꝓfuit: qꝛ crediderūt ſcripturę: ⁊ deū laudauerūt:Un̄ dic̄: d Et ppl̓us qͣ creabit̉/ ꝑ fidē laudabit dn̄m.De hoc ppl̓o creato/ Gal̓. vj. d. Neqꝫ circūciſio aliqͥd valet:neqꝫ p̨̄putiū: ſed noua creatura. Glo. Ambroſij .i. regeneratio⁊ noua vita. Quare laudabit? Propt̓ p̨̄dicta bn̄ficia q̨̄ adhucexequit̉/ dicēs: e ¶ Quia/ dn̄s chriſtꝰ/ ꝓſꝑexit .i. ꝓcul aſpexit: f ¶ De excelſo ſancto ſuo .i. de cęlo: vel de ſinu pris.Glo. vt inde ad hūiles veniret hūilis. Qd̓ aūt dixerat euidentiꝰ explanat/ ſubdens: gͦ ¶Dn̄s de cęlo in t̓rā aſpexit: Etquare? h ¶Ut audiret gemitꝰ cōpeditoꝝ .i. ſanctoꝝ patrū qͥ licꝫ mortui nō eſſent ꝑ pctm̄: tn̄ cōpediti erāt ꝑ pęnā peccati adę. Illi etiā qͥ ī limbo detinebant̉/ bn̄ cōpediti erāt: qꝛ nōpoterāt pedes mouere ad redeūdū in patria. Et hos cōpeditos audiuit ⁊ ſoluit dn̄s ī iſta reſpectiōe miſcd̓ię ſuę. Un̄ dicitZach̓. ix. c. Tu aūt in ſanguīe teſtamēti emiſiſti vinctos de lacu. Nec hͦ ſolū fecit: ſed iā mortuos reſuſcitauit ad vitā. Un̄ etaddit: i. ¶ Et ſolueret .ſ. a vinculis mortꝭ: kFilios interemptoꝝ .ſ. mortuos in pctō: Sic̄ alia lr̄a aꝑtius dicit: filiosmortis. j. Pet̓. ij. d. Peccata nr̄a ipſe ꝑtulit ſuꝑ lignū: vt peccatꝭ mortui iuſticię viuamꝰ. Suſcitauit aūt eos ita vt non tm̄vitā haberēt: ſꝫ vt etiā vitā alijs annūciarēt: Un̄ ſubdit: ¶ Utānūciēt ī ſion .i. ī eccl̓ia: m ¶ Nomē dn̄i chriſti: qd̓ nomēpetrꝰ ſolutꝰ ⁊ ſuſcitatꝰ annūciabat: Act̉. iiij. c. dicens: Nec em̄eſt aliud nomē ſub cęlo datū homībꝰ in qͦ oporteat nos ſaluari. n¶ Et laudē eiꝰ ī hierl̓m .i. in eccleſia. Annūciēt/ dicoo ¶ In cōueniēdo ppl̓os in vnū .i. ī vnitatē fidei oꝑātis ꝑdilectionē: q̨̄ oꝑatio notat̉/ cū ſubiūgit: vt ſeruiāt dn̄o.K ſe nubes penetrabit. a ¶ Et nō ſpreuit p̄ce eoꝝ. Eccͣixxxv. c. Nō deſpiciet p̄ces pupilli. Ideo dr̄ Iohel̓. ij. d. Cōgregate ꝑuulos ⁊ ſugentes vbera. Et quia hęc bona ſūt ⁊ vtilia: b ¶ Scribant̉ hęc/ nō in tabulis lapideis: ſꝫ in tabuliscordis. Et nota ꝙ nō dicit a qͦ ſcribant̉: qꝛ ſpūſſanctꝰ ſcribit incorde. Iob. xxxj. d. Librū ſcribat ipſe qui iudicat. Prędicatoretiā ſcribit. Psͣ. Līgua mea calamꝰ ſcribę. ij. Corꝭ. iij. a. Epiſtola nr̄a vos eſtis ſcpͥta ī cordibꝰ nr̄is. Nō aūt ſcribunt̉ ī cordibꝰ oīm: ſꝫ ſolū c¶ In generatiōe altera: in qͣ facta ē mutatio dexterę excelſi .ſ. ī generatiōe iuſtoꝝ: de qͣ ī Psͣ. Generatio rectoꝝ bn̄dicet̉. Et alibi: Hęc ē generatio q̨̄rētiū dn̄m. Eſtaūt generatio q̨̄ nō ē altera: nec a malo ſuo mutata: De qͣ Prouerb̓. xxx. b. Generatio q̨̄ ꝓ dentibꝰ gladios habet. Hęc autīſcriptura excitat memoriā ad laudandū deū: Un̄ ſeqͥt̉: d. ¶ Etppl̓us qͥ creabit̉ laudabit dn̄m. Creat̉ aūt ppl̓us ꝑ pęnitentiā .i. de nihilo aliquid efficit̉: qꝛ peccatū ⁊ pctor nihil ſunt.

Ezech̓. xxviij. f. Nihili factꝰ es ⁊ nō eris in ꝑpetuū. Ideo aūtlaudabit dn̄m/ e Quia ꝓſꝑexit .i. ꝓcul aſpexit lōge poſitos pctōreſ. Psͣ. Lōge a pͣct̄ōribꝰ ſalꝰ. Prouer. xv. d. Lōge ēdn̄s ab impijs. f¶ De excelſo ſctō ſuo. i. de cęlo: vt. sͣ. Uyexcelſū ſctm̄ ſuū/ vocat bonū p̨̄latū: d̓ qͦ reſpicit dn̄ſ ppl̓m ſuū:qn̄ ꝑ eū docet eoſ ⁊ exemplo īformat. Sancto dicit ad differētia?nō ſctī. Suo ad diffe­ 3rentiā nō ſui: qꝛ multa fiſūt excelſa q̨̄ nec ſāctanec dn̄i ſt̓ .ſ. faſtꝰ ⁊ ſuꝑbia p̨̄latoꝝ. De qͥbusiij. Regꝭ. iij. a. Dilexitſalomō dn̄m ambulāsī p̨̄cęptꝭ dauid pr̄is ſui:excepto ꝙ ī excelſiſ īmolabat ⁊ accēdebat thymiama. Ecech̓.xx. ę. Dixi ad eos: qͥd eſt excelſū ad qd̓ vos ingredimī? Ecech̓xviij. a. In mōtibꝰ nō comederit. Hoc ꝓhibuit dn̄s: qꝛ ibi ſūtpaſcua diaboli: ẜm illd̓ Iob. .xl. c. Huic mōtes herbas ferūt.g¶ Dn̄s de cęlo ī t̓rā aſpexit. Expoſitio ē p̨̄cedētis: ſiuead litterā/ ſiue moraliter exponat̉. Et hͦ ha Ut audiret gemitꝰ cōpeditoꝝ: cōpedibꝰ pctōꝝ: vt. sͣ. dictū ē. Et ſolueret/ a pctīs: k Filios īterēptoꝝ .i. imitatores pctōꝝ: qͥin pctīs interēpti ſt̓ gladio pctī. Ec̄ci. xxj. a. Quaſi rhōphęabis acuta oīs iniqͥtas. Vel cōpedes poſſumꝰ dicere difficultates bn̄ oꝑandi vel reſiſtēdi malo. Et poſſunt aſſignari. decē .ſ.Ignorātia/ īpotētia corruptio/ negligētia/ laſſitudo/ hoſtiū īpugnatio/ pͣua cōſuetudo/ coactio/ timor/ mala ſocietas: q̨̄ notant̉ his verſibꝰ. Ignoro/ neq̄o/ corrūpor/ negligo/ laſſor: Hoſte p̄mor/ cōſuetꝰ/ agor/ timeo/ ſociꝰ ſū. Ignoro. Iob. viij. b.Heſterni qͥppe ſumꝰ ⁊ ignoramꝰ. Ro. viij. e. Quid oremꝰ ſic̄oportet neſcimꝰ. Neq̄o. ij. Corꝭ. iij. b. Nō ꝙ ſufficiētes ſimꝰcogitare aliqͥd a nobis qͣſi ex nob̓. Ioh̓. xv. a. Sine me nihilpoteſtꝭ facere. Corrūpor. Ecc̄i. viij. b. Memēto qꝛ oēs ī corruptiōe ſumꝰ. Sap̄. ix. c. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam.Negligo. Ecc̄i. vij. d. De negligētia purga te cū paucꝭ. Laſſor. ij. Corꝭ. j. b. Supͣ modū grauati ſumꝰ ſupra virtutē / ita vttęderet nos viuere. Hoſte p̄mor. ij. Paral̓. xx. c. In nobis nōē tāta fortitudo vt poſſimꝰ huic ml̓titudini reſiſtere. Cōſuetꝰ.Iudicꝭ. ij. d. Nec dimiſer̄t viā duriſſimā ꝑ quā ambulare cōſueuerāt. Agor .i. ducor. Ro. vij. d. Uideo aliā legē ī mēbrismeis repugnātē legi mētis meę. Et. sͣ. Qd̓ odi/ illud facio. Timeo. Psͣ. Incēſa igni ⁊ ſuffoſſa. Ibi dicit Glo. ꝙ om̄e pctm̄ꝓuenit/ aut ex amore male incēdēte/ aut ex timore male huiliante. Matth̓. x. c. Nolite timere eos qui occidūt corpꝰ. Socius ſum .ſ. maloꝝ. Psͣ. Cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Psͣ. Cōmixtiſūt inter gentes: ⁊ didicerunt opera eorum. i ¶ Et ſolueretfilios interemptoꝝ? Ad quid? Ut annūciēt ī ſion nomē dn̄i ⁊ laudē eiꝰ ī hierl̓m. Ex hͦ ſequit̉ ꝙ anteqͣꝫ hō p̄dicet ⁊ annūciet: debet ſolui a pctīs: qꝛ nō eſt ſpecioſa laus ī orepctōris: Ecc̄i. xv. c. Psͣ. Pctōri dixit deꝰ: qͣre tu enarras iuſticias meas ⁊cͣ. Per ſion ⁊ hierl̓m ītelligit̉ eccl̓ia: vt. sͣ. dictūeſt. Vel ꝑ ſion intelligit̉ aīa qͦ ad ꝑtē eius cognitiuā: Per hleruſalē ipſa aīa qͦ ad effectū. Sion em̄ ſpecula īterp̄tat̉: hierimpacis viſio. Sed vbi ē hodie aīa pacifica/ cui annūciari poſſitnomē dn̄i? Iaco. iiij. a. Un̄ bella ⁊ lites ī vobis: nōne ex cōcupiſcētijs vr̄is q̨̄ militāt in mēbris vr̄is? o ¶ In cōueniēdoppl̓os ī vnū ⁊cͣ. q. d. tūc ē p̨̄dicandū/ cū pacifici ſūt hoīes⁊ ī vnū cōgregati. Iohel̓. ij. d. Vocate cętū/ cōgregate ppl̓m.p ¶ Et reges/ Ecce reges inuitant̉ ad ẜmones. Sꝫ qꝛ nō veniūt: iō ꝯtingit illd̓ Eſa. v. d. Captiuꝰ ductꝰ ē ppl̓s meꝰ: qꝛ nōhabuit ſcīaꝫ: ⁊ nobiles eiꝰ īterierūt fame ⁊cͣ. Ul̓ ſic/ o In cōueniēdo ⁊cͣ. q. d. tūc poſſūt p̨̄dicare efficaciꝰ/ cū religionē ītrauerint/ vbi fiūt cōuentꝰ p̨̄dicatoꝝ: ſic̄ apl̓i anteqͣꝫ p̨̄dicaretcōgregati ſūt ī vnū ꝯuētū ſub chriſto pͥore: quē cū ſuo ꝯuētuqꝛ ꝯͣ mūdū p̨̄dicabat: mūdꝰ odio hēbat: Un̄ in capl̓o ſuo p̄dicās ꝯuētui ſuo/ dicebat eis/ Ioh̓. xv. c. Si mūdꝰ vos odit/ ſcitote qꝛ me pͥorē vobis odio habuit. Et bn̄ dic̄. In ꝯueniedo ppl̓os ī vnū ⁊ regēs: qꝛ ī talibꝰ ꝯuētibꝰ coneniūt tamde ppl̓ari qͣꝫ de regali genere. q Ut ſeruiāt dn̄o/ cui ẜuiteX regnare eſt.

Allegorice.jPsͣ .11.

Psͣ. .n1s.

Psͣ. 73. 1

Al̓. ſprecesAl̓. rgenerationē alterā

al̓. xvinculatAl. xvt plusAl̓. ImortificatorumAl̓. rannūcieAl̓. rlaus

5Al̓. τQm̄Al̓. fex altoAl̓. ⁊ ꝓſpexit īͦ

3Al̓. fregna

Cōpedes prtiſiue difficult.tes bn̄ oꝑandiUerſus

Psͣ .79.

Psͣ. 17.Psͣ. .105.

Psͣ .49.

Moraliter

Psͣ. .44.

Psͣ. 76.Psͣ .111.Psͣ .23.