CI
ͦ ⁊ mēmoriale tuū ī gēneratōec et generationē. Tu exurgēsmiſereberꝭ ſion: qꝛ tp̄usˣ miſerēdi eiuſ: ⁊quia venit tp̄us.Qm̄ placuerunt ſeruis tuisI.lapides eiꝰ: ⁊ tterrę eiꝰ miſere-
lbunt̉. Et timebūt gentes noinmen tuū domine: et omnēsreges t̓rę gloriā tuā. Quiaędificauit dominus ſion: eth̓ videbitur in gloria ſua. Rerſpexit in orationē⁊ humiliū:
Quia a Et memoriale tuū .i. ſacramētū corꝑis mei/ qͥ facis eccleſiā eē memorē meę paſſiōis. .j. Corꝭ. xj. e. Hoc facite īmeā cōmemorationē. Hoc inqͣꝫ memoriale ē in eccl̓ia: b ¶ Ingeneratiōe ⁊ generatione .i. ſemꝑ: ſicut dixi eis/ Matth̓.xxviij. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ ad cōſūmationē ſęculi. Nec hͦ ſolū:ſed ⁊ ipſū corpꝰ ī paſſione mortuū ſūſcitaſti.Hoc ē: c ¶ Tu exurgens .i. faciēs me exurgere a mortuis. d̓Miſereberꝭ ſion .i.eccl̓ię: qꝛ hoc ceſſit advtilitatē eiꝰ. Psͣ. Propter miſeriā inopū ets gemituꝫ pauperū ⁊cͣ.ſic̄ ⁊ paſſio: ſic̄ ipſa cātat: Qui mortē nr̄aꝫ moriēdo deſtruxit:⁊ vitā reſurgēdo reꝑauit. Ro. iiij. d. Traditꝰ ē ꝓpt̓ delicta nr̄aſupple delēda: ⁊ reſurrexit ꝓpt̓ iuſtificationē noſtrā ſupple faciendā. Et hęc oīa feciſti eccleſie vniuerſali ex pura miſcd̓ia: hͦeſt: e ¶ Quia/ venit tp̄us miſerēdi eius .ſ. tempꝰ gr̄ę qd̓ aſęculo ꝑuideras venturū: De qͦ Gal̓. iiij. a. At vbi venit plenitudo tꝑis/ miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere/ factū ſub lege: vteos qͥ ſb̓ lege erāt redimeret: vt adoptionē filioꝝ dei reciꝑemꝰ.Quā plenitudinē tꝑis h̓ denotat/ cū iterato dicit: Quia venit tēpus. Modū aūt ⁊ ordinē executiōis huiꝰ miſeratiōisexplanat/ dicēs: f Qm̄ ꝑlacuer̄t. q. d. dico ꝙ miſereberis:⁊ vere: qm̄ placuerūt/ s Seruis tuis .i. apl̓is quos ad hͦmiſiſti: h ¶ Lapides eiꝰ/ ſion .i. ꝓph̓ę: qͥ fortes ⁊ firmi fuerūtetiā ī fide chriſti: ⁊ eū p̨̄dixer̄t ventuꝝ in carnē. Hi placuer̄tapl̓is: Et ipſi apl̓i/ eoꝝ ſumētes teſtimonia: NMiſerebunt̉id eſt miſerti ſunt: i ¶ Terrę eiꝰ .i. debilibꝰ ⁊ terrenis homībꝰqͥbꝰ p̨̄dicauerūt fidē chriſti: ⁊ ꝑ teſtimonia ꝓph̓aꝝ chriſtū veꝝdeū eē ꝓbauer̄t. l Et audita p̨̄dicatiōe eoꝝ/ timebūt nō tm̄iudęi: ſꝫ ⁊ gētes nomē tuū. Malach̓. j. c. Magnū eſt nomēmeū ī gentibꝰ. m ¶ Et oēs reges t̓rę gloriā tuā. Qd̓ initiatū ē/ qn̄ tres reges vener̄t adorare chriſtū iacentē ī p̨̄ſepio:Matth̓. ij. b. Et cōſūmatū fuit: qn̄ dilatata fuit eccleſia ꝑ oēsgentes: qꝛ etiā infideles timebāt gloriā dei. Un̄ ne illa gloriaexaltaret̉/ martyres occidebant. Dilatata autem fuit eccleſia:o¶ Quia ędificauit dn̄s ſion .i. eccl̓iaꝫ. j. Corꝭ. iij. b. Deiędificatio eſtis. Eccl̓ia aūt dicit̉ ſion ꝓpter ſpeculationē: qꝛ hicſpeculat̉ deū ꝑ fidē: ⁊ in futuro ſpeculabit̉ ꝑ ſpeciē .ſ. facie ad faciem: Vnde ⁊ ſubdit̉: p ¶ Et videbit̉ dn̄s in gloria ſua.Eſa. xxxiij. c. Regem in decore ſuo videbūt: ⁊ oculi eiꝰ cernētterram de longe. q. d. tunc videbimus eum ſicut eſt. Sed interim ipſe oculis ſuę miſericordię reſpicit hūiles: qui ſe terrā eſſeet deo longe diſſimiles eſſe cognoſcūt. Hoc eſt quod ſubiungit: ¶ Reſpexit oculis miſcd̓ię: r ¶ An orationē hūiliū:et nō ſpreuit p̄cēX Ipſi peribūt .ſ. cęli: multo fortiꝰ oīa alia: Tu aūt ꝑmanebis. Sed hͦ poſſet pęnitentē terrere/ ne forte in ęternū iraſceret̉ei qͥ ī ęternū ꝑmanet niſi ſꝑaret de ipſiꝰ miſcd̓ia: Unde ſubditde ea. a ¶ Et memoriale tuū quo memor es nr̄i miſereri:b ¶ In generatiōe ⁊ generationē. .i. in ęt̓nū. Psͣ. In ęternū miſcd̓ia eius. Dicit̉ aūt miſcd̓ia memoriale dn̄i: qꝛ nunqͣꝫobliuiſcit̉ miſereri: ſꝫ ſꝑ memor ē eiꝰ. Un̄ in Psͣ. Nūqͥd ī ęt̓nūꝓijciet deꝰ ⁊cͣ. Et poſt pauca: Aut obliuiſcet̉ miſereri deꝰ. q. d.nō. Eſa. xlix. d. Nūqͥd obliuiſci pōt mulier īfantē ſuū vt nō miſereat̉ filio vteri ſui? Et ſi illa oblita fuerit: ego tn̄ nō obliuiſcartui. Et poſſet aliqͥs dicere: ſi ita ē miſericors deꝰ: qͣre ꝑmittit h̓bonos affligi? Un̄ rn̄det ꝙ cito liberabit eos dn̄s. Un̄ ſubdit:c Tu exurgēs ad iudiciū: d Miſęreberis ſion: qͥ mōqͣſi dormiēs viderꝭ nō miſereri dū ſinis bonos tribulari. Hiere. xxxj. e. Quaſi de ſomno ſuſcitatꝰ ſum. Marci. iiij. d. Exurges cōminatꝰ ē vēto: ⁊ dixit mari: tace ⁊ obmuteſce. Sic gͦ/ exurges miſereberꝭ ſion nō babylōis. Sion .i. ſpeculatioſignificat bonos qͥ cęleſtia ſpeculant̉: ſed babylon illos ſignificat: qͥ ocl̓os ſuos ſtatuerūt declinare in t̓rā. Suꝑ hos exurgetetia tūc dn̄s: nō ad miſerēdū: ſed ad ꝯdēnandū. Psͣ. Exurgatdeꝰ ⁊ diſſipent̉ inimici eiꝰ. Daniel̓. ix. c. Uigilauit dn̄s ſuꝑ ma-
liciā ⁊ adduxit eā ſuꝑ nos. Hāc aūt miſcd̓iaꝫ faciet̉ dn̄s ſion.e ¶ Quia tempꝰ miſerēdi eiꝰ eſt: qꝛ venit tempꝰ. q. d.ſatis habuit de tribulatiōe: nūc tp̄s eſt vt habeat ꝯſolationē.Babylō ꝟo ecōuerſo. Un̄ Luc̄. xvj .f. dixit abraā diuiti: Recępiſti bona in vita tua: ⁊ lazarꝰ ſil̓r mala: nūc aūt h̓ ꝯſolat̉/ tuꝟo cruciariſ. De hͦ tꝑeZach̓ .j. c. Dn̄e exercituū vſqꝫ qͦ tu nō miſereberꝭ hierl̓m ⁊ vrbiūiuda quibꝰ iratus es?iſte iam ſeptuageſimꝰannꝰ eſt. q. d. tp̄s miſerēdi venit vt miſerearis hierl̓m .i. eorū qͥ ſꝑpacifici fuerūt tibi/ nōcōtrarij ꝑ peccatū mortale: ⁊ vrbiū iuda quibꝰ iratꝰ es .i. eoꝝqͥ etſi te ꝑ pctm̄ offēder̄t: tn̄ ꝯfitent̉ peccata ⁊ pęnitētiā agūt.Bis aūt dicit tempꝰ: qꝛ duobꝰ p̨̄cipue tꝑibꝰ exꝑiunt̉ dei miſericordiā .ſ. qn̄ aīa exuta a corꝑe recipit pͥmā ſtolā: ⁊ qn̄ in iudicio corpꝰ cōiunctū aīę/ recipiet ſecūdā ſtolā. Licꝫ aūt hoc faciat eis diuina miſericordia: nō tn̄ ſine iuſticia erit: qꝛ nō habebūt hͦ ſine meritis p̨̄cedētibꝰ: Un̄ bn̄ ſubiūgit: f ¶ Qm̄ placuerūt ſeruis tuis lapides eiꝰ. Per lapides qͥ duri ſuntintelligi poſſūt tribulatiōes q̨̄ licꝫ durę ⁊ aſꝑę ſint: tn̄ placentſeruis dn̄i. Un̄ cantat eccleſia de beato Stephano: Lapidestorrētis illi dulces fuer̄t: Ipſū ſequūt̉ oēs aīę iuſtę. Sūt aūtſerui pharaōis .i. diaboli: quibꝰ nō placēt lapides: ſed magislutū lateres ⁊ palea .i. luxuria auaricia/ ⁊ ſuꝑbia. Hi nō ędificant ciuitatē deo: ſed pharaoni: ſicut dr̄ Exo. j. b. Nō autē ſola duricia ⁊ auſteritas vitę ſufficit ad merēdū vitā ęternā ſinepietate. Nā. j. Timoth̓. iiij. c. Corporalis exercitatio ad modicū vtilis eſt: ꝑietas autē ad omnia vtilis eſt. Un̄ ⁊ ſubdit̉:i ¶ Et terrę eiꝰ miſerebunt̉ .i. ſi qͥd terrenū: ſi qͥd rep̄henſibile in aliquo viderēt/ cōpatient̉: Sic̄ Hiere. ix. a. Quis dabitcapiti meo aquā: ⁊ oculis meis fontē lachrymarū: et plorabodie ac nocte interfectos filię populi mei. De his aūt cū ſunt īhomīe .ſ. de auſtera vita ⁊ de pietatis oꝑbus cito pōt ſurgere elatio niſi cor ꝑ timorē reprimat̉: Vnde bn̄ ſubdit̉: l¶ Ettimebūt gentes nomē tuū dn̄e. q. d. licꝫ ſerui tui ſint etplaceat eis vitę auſteritas ⁊ oꝑa miſericordię habeant: tn̄ ſcientes ſe ex ſe gentilitatꝭ vitia hr̄e vel habuiſſe: timebūt nomētuū qd̓ eſt dn̄s. Exo. xv. a. ſcd̓m aliā litterā: Dn̄s nomen illi.Nec tm̄ ī malis oꝑbꝰ: ſꝫ ⁊ in bonis timendū ē: Un̄ bn̄ ſubiūgit: m ¶ Et oēs reges terrę .i. etiā illi qͥ bn̄ regūt t̓raꝫ ſuā:timebūt/ n ¶ Gloriā tuā/ q̨̄ apparebit ī iudicio. Quā timēsIob qͥ bn̄ regebat t̓raꝫ ſuā/ dicebat/ Iob. ix. b. Etiā ſi habuero qͥppiā iuſtū nō rn̄debo: ſꝫ meū iudicē dep̄cabor. Et poſt. d.Uerebar oīa oꝑa mea: ſciens ꝙ nō parceret delinquēti. Gregorius. Sancti omne qd̓ agūt metuūt/ dum cōſiderant antequē iudicē ſtabūt. Cōſiderant em̄ mala qͣꝫ diſtricte iudicet: etbona qͣꝫ ſubtiliter penſet. Un̄ ⁊ hic duas cauſas ſubiūgit quare de bonis noſtris nō debemus efferri. Prima eſt: quia a nobis non ſunt: ſed a deo: Vnde dicit: o ¶ Quia ędificauitdominꝰ ſion .i. animā ſpeculatiuā ⁊ altitudinē bonorū operum. Dominꝰ em̄ ſic ędificat animā ſicut domū vel ciuitatē:ponēs fundamentū/ fidem: parietē/ ſpem: tectū charitatē. Depͥmo .j. Corinth̓. iij. c. Fundamentū aliud nemo poteſt ponere p̨̄ter id qd̓ poſitū eſt: qd̓ eſt chriſtus ieſus .i. fides eius. Deſecūdo/ Exo. xxvj. d. Facies ⁊ tabulas ſtātes/ Ecce ſpes. Decharitate/ Prouerb̓. x. b. Uniuerſa delicta operit charitas/Ecce tectū. Secūda cauſa quare nō debemꝰ efferri de bonisnoſtris eſt: qꝛ a diſtricto iudice pondebunt̉: Un̄ ſequit̉: p ¶ EEtvidet̉ dn̄s/ in gloria ſua: in qua iudicabit. Marci. xiij. c.Tunc videbūt filiū homīs venientē in nubibꝰ cū virtute multa ⁊ gloria. Hęc aūt dn̄i gloria poſſet nos terrere/ niſi p̨̄cedētem eius benignitatē recoleremꝰ: Vnde ſequit̉ de ea: q Reſpexit in orationē humiliū. q. d. ſicut dicit̉ Prouer. vj.d. Zelus ⁊ furor viri nō parcet ī die vindictę: nec acquieſcetcuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ: Sed anteqͣꝫ veniat dies illa: reſpexit in oratione nō omniū: ſed hūiliū. Ecc̄i. xxxv. d. Oro hūiliantis
ſ
al. jvenitniſereatꝭAl̓. mō hꝫbn̄placitūhabuerūt ſeruiPsͣ .11.
Al̓. ImaieſtateAl̓. ſpauperū
Al̓. Qm̄
pabuerūtPsͣ .11.el. tpulueris
i. Ioh̓. 3. a.
Moraliter
Psͣ. 99.
Ꝙ nō debeamiefferri ſiue gloriari de bonisnoſtris
Psͣ. 76.
s. 16.Psͣ. 67.