Pſalmus

¶ Uigilāui: et factl̓is ſum ſiccut paſſerꝭ ſolitarius in tecto.d To̓ta die exprobrabant mihi inimici me̓i: et qui laudagbant me aduerſum me iurabant̉. Quia cinerem tanqͣꝫf panem manducabam ⁊ po-

inculum meū cum fle̓tu miſcen̄ bā. A fācie irę et indignationis tuę: quia eleuansr alliſiſti me. Dies mei ſicut vmgͦ bra declinauer̄t: ⁊ e̓gorſicutv. fęnum arui. Turautem dox mine in ęternum permanes:

reſurrectiōe aūt potuit dicere qd̓ ſeqͥt̉: a Uigilaui .i. a ſomnō mortꝭ euigilaui/ in quo ī paſſiōe obdormierā: Et ī aſcēſiōeb Factꝰ ſū ſic̄ paſſer volās in cęlū: ſignificatus ꝑ paſſerē qͥī agro dimittebat̉ libere auolare poſt īmolationē alteriꝰ paſſeris: Leuit̓. xiiij. g. c. Solitariꝰ ī tecto. i. ī cęlo. Vel ſingularis vl̓ vnicꝰ qd̓ inidē redit ⁊ ei ꝓprie cōuenit: qꝛ ſicut ipſe dic̄Ioh̓. iij. b. Nemo aſcēdit in cęlū niſi qͥ de cęlo deſcēdit filiꝰ hoīs qͥeſt ī celo. Hāc aūt gloriā reſurrectiōis ⁊ aſcēſiōis p̨̄ceſſit hūiliatio⁊ vilificatio facta a iudęis: ẜm illd̓ Prouer.xv. d. Gl̓iā p̨̄cedit hūilitas. Un̄ adhuc de illa hūiliatiōe dic̄: d ¶ Tota die exprobrabāt mihi inimici mei: videlicꝫ iudęi: f Et qͥ laudabāt me palā: ſed ficte dicētes/ Matth̓. xxij. b. Mgr̄ ſcimꝰ qꝛverax es ⁊ viā dei ī veritate doces ⁊cͣ. g ¶ Aduerſū me iurabāt .i. cōiurabāt ⁊ cōſpirabāt. Occaſionē autē exprobrādiſumebāt/ p̨̄cipue ex eo ꝙ cū pctōribꝰ māducabat ⁊ bibebat. Un̄dicebāt diſcipl̓is/ Matth̓. ix. b. Quare cū publicanis ⁊ pctōribus māducat magr̄ veſter? Hoc ē qd̓ h̓ ſeqͥt̉: h. Quia cinęrē .i. illos qͥ pęnitēdo morbū ſuū fatebant̉ ⁊ ſe cinerē ⁊ terrā cōfitebāt̉ .ſ. pctōres penitētes: i Canqꝫ pane .i. delectabilē cibū: K¶ Māducabā .i. mihi ī corporabā: ⁊ ī corpꝰ eccl̓ię traijciebā. l Et poculū meū cū fletu miſcebā .i. cū flētibꝰbibebā: vt cū magdalena q̨̄ lachrymis rigauit pedes eiꝰ. Et hͦfaciebā: n A facie irę ⁊c̄. i. vt eos abſcoderē: a facie irę etīdignatiōis tuę/ quā incurrerāt ꝑ pctm̄. Ul̓ ſic/ hi Quiacinerē tāqꝫ panē māducabā .i. mortificatio mea in crucefacta mihi dulcꝭ erat. l Et poculū meū quē ī cruce bibi defelle ⁊ aceto: m ¶ Cū fletu miſceba: qꝛ in cruce fleuit. VndHeb̓. v. b. Cū clamore valido et lachrymis offerēs: exauditꝰ ēꝓ ſua reuerētia. Et hͦ n ¶ A facie irę .i. hͦ mō īfligebat̉/ a facie irę ⁊ indignationis tuę/ qͣ indignabaris ꝯͣ pct̄a hoīm.Eſa. liij. c. Propt̓ ſcelꝰ ppl̓i mei ꝑcuſſi eū. o. ¶ Quia eleuāsin cruce: p ¶ Alliſiſti me in morte: Quia q¶ Dīes mei ſicvmbra declinauerūt/ in mortē. s Et ego ſicut fęnūarui .ſ. in caumate paſſionis.X ſibi cibū vitę ęternę. Tertia pęnitētia ē clauſtraliū. Un̄ dicit/ a Uigilaui ⁊ factꝰ ſum ſic paſſer ſolitariꝰ ī tecto.Paſſer multū ſollicitꝰ ē ī faciēdo oua ſua: ⁊ ī ponēdo oua ſua:Sic clauſtrales laborāt ⁊ ſtudioſe vigilāt ī oꝑibꝰ virtutū. Itēpaſſer paruꝰ ē: ſic ipſi ꝑ hūilitatē ⁊ abiectionē. Psͣ. Quō dicitis aīę meę/ trāſmigra ī mōtes .ſ. religiōis/ ſic̄ paſſer. Et reſpōdet: Qm̄ ecce pctōres intēderūt arcū ſuū: vt te ī ſęculo ſagittapctī interficiāt: vn̄ expedit tibi trāſmigrare in mōtē religiōis.Idē aūt ſignificat̉ ꝑ montē ⁊ ꝑ tectū/ de qͦ h̓ .ſ. religio. Matth̓.xxiiij. b. Qui erit ī tecto nō deſcēdat vt aliqͥd auferat d̓ domo.Illis aūt qͥ talit̓ agūt pnīaꝫ/ detrahūt ⁊ cōuitiant̉ amatores ſęculi: Un̄ ſb̓iūgit: d ¶ Tota die exprobrabāt mihi/ ī aꝑtovocātes me hypocrita ⁊ papelardū. e. ¶ IInimici mei .ſ. amici mūdi: qͥ nō ſolū ſūt inimici dei: Iaco. liij. a. ſed ⁊ iuſtoꝝ. Un̄dicūt Sap̄. ij. c. Circūueniamꝰ iuſtū qm̄ inutilis ē nob̓ ⁊ ꝯͣriusoꝑibꝰ nr̄is. Et iuſtus dicit in Psͣ. Iniqͦs odio habui. Nec tm̄aꝑti inimici exprobrāt: ſed ⁊ amici falſi detrahūt bonis viris.Un̄ ſubdit: f Et qui laudabāt me/ fauēdo mihi in aꝑto:g¶ Aduerſū me iurabant detrahēdo ī abſentia mea. Veliurabat aduerſū me .ſ. ſe nō intrare religionē mecū: licꝫ laudarēt me/ qꝛ intrauerā. Pauci tn̄ ſunt qͥ de hoc laudēt hoīes:Un̄ notabilit̓ dicit: qui laudabāt. q. d. pauci erāt. Itē qͥ laudat hoīeꝫ iurat ꝯͣ eū: ſic̄ dic̄ Eſa. iij. c. Popule meꝰ qͥ beatū tedicūt ipſi te decipiūt. Quare aūt detrahūt mali bonis? Quiaoꝑa eoꝝ diſſil̓ia ſūt ſuis: Un̄ cām ſb̓dit dicēs: h ¶Quia cinere tanqͣꝫ panē māducabā. Sap̄. ij. c. Grauis eſt nob̓ etiāad vidēdū/ qm̄ diſſil̓is ē alijs vita illiꝰ. Cinerē aūt tanqͣꝫ panēmāducat/ qͥ de memoria infirmitatis ſuę reficit̉. Et hͦ multū ro

borat hoīem ꝯͣ peccata. Vn̄ ī die cinerū qn̄ aſſumit̉ bellū ꝯͣ vitia/ īponit̉ cinis ſuꝑ capita pęnitētiū: Et dr̄: Memēto hō qꝛcinis es ⁊ ī cinerē reuerteris. q. d. ꝑ hoc te defēdas a tēptatiōepeccati. Hieroꝰ. Facile ꝯtēnit oīa qͥ ſe ſemꝑ cogitat morituꝝ.Uel cinerē .i. viles cibos. Hieroꝰ. Nō refert ſeruo dei de qͣꝫp̄cioſis cibarijs ꝯficiat ſtercora. ¶ Et poculū meū .i. delectationē aliquā/ ſi qn̄ habebam: m ¶ Cū fletu ⁊miſcebā: ſciēſ qm̄ riſꝰdolore miſcebit̉: ⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat: ſic̄ dr̄ Prouer.xiiij. b. Hic aūt fletusfit p̨̄cipue timore diuigit n ¶ A facie irę ⁊ indignatiōis tuę .i. a reſpectu facieini iudicij. Unde ſubiūtuę q̨̄ in iudicio apparebit irata et indignatiōis plena. Hiere.xxiij. d. Ecce turbo dn̄icę indignatiōis egrediet̉: ⁊ tempeſtaserūpēs ſuꝑ caput īpioꝝ veniet. Vel de vindicta dei iā in genere hūano facta ītelligit̉: Vt pͥmo flere ſe dicat ꝓpter originalepeccatū: ⁊ ꝓpt̓ vindictā ſumptā de eo/ cū dicit: A facie ire ⁊indigͣtiōis tuę .i. quā ꝓpt̓ pctm̄ pͥmoꝝ parētū incurri. Secūdo ꝓpt̓ grauamē corꝑis: qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīam⁊ terrena inhītatio dep̄mit ſenſū multa cogitantē: Sap̄. ix. c.Un̄ dic̄: o ¶ Quia elēuās alliſiſti me. Eleuauit dn̄s hominē/ faciēdo eū ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā: ſꝫ eū alliſit .i. deorſū eliſit qn̄ corꝑis pondꝰ qͦ aīa deprimit̉ tribuit illi. Et hͦ ē:el euās alliſiſti me. Iob. xxx. c. Eleuaſti me ⁊ qͣſi ſuꝑ ventū ponēs eliſiſti me valide. Tertio flet ꝓpt̓ ꝓpriā ignorātiā:Un̄ dic̄: q. DDies mei ſic̄ vmbra declinauerūt: qꝛ nonſūt niſi quędā vmbra/ q̨̄dā obſcuritas ſine lumīe ſcīę. Eſa. lvj.d. Neſcierūt vniuerſi. Quarto ꝓpter ſterilitatē boni oꝑis: Un̄dicit: s. ¶ Et ego ſic̄ fęnū arui. Fęnū aridū/ nec virorē hꝫnec florē: Sic nec hoīes in pctō. Psͣ. Fiant ſic̄ fęnū tectorūqd̓ pͥus qͣꝫ euellat̉ exaruit. Pōt etiā legi ī ꝑſona dauid ⁊ taliūdiuitū deflentiū ꝓſꝑitatē ſuā p̨̄ſentē: q̨̄ cā eſt aduerſitatꝭ ęt̓nęab illo loco: h¶ Quia cinere tanꝙͣ panē māducabā:⁊ poculū meū cū fletu miſcebā. q. d. triſtꝭ erā ⁊ męrēs:n ¶ A facie irę ⁊ īdigͣtiōis tuę .i. qꝛ on̄diſti te mihi iratū eēdas mihi ī p̨̄ſenti ſucceſſū tꝑaliū: Quia vt dic̄ Gregꝰ: ꝯtinuꝰſucceſſus tꝑaliū/ ęt̓nę reprobatiōis ē indiciū. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉:o ¶ Quia eleuās/ in tꝑalibꝰ: p ¶ Alliſiſti me in ſpūalibꝰ ⁊ęt̓nis q̨̄ ꝓpt̓ tꝑalia timeo amittere. Iob. xiiij. d. Roboraſti eūpaululū vt ī ꝑpetuū trāſiret. Hęc ē aūt mala ⁊ dānoſa cōmutatio: qꝛ tꝑalia cūcta ſtatī trāſeūt: ęt̓na aūt in ęt̓nū habēt̉. Un̄addit: qDies mei/ in qͥbꝰ habeo mūdi ꝓſꝑitatē: r SSicutvmbra declinauer̄t. Ecc̄i. x. b. Oīs potetatꝰ vita breuis.Eccͣi. xxxiiij. a. Quaſi qͥ app̄hēdit vmbrā ⁊ ꝑſequit̉ ventū: ſic⁊ qͥ attēdit ad viſa mēdacia. s Et ego/ qͥ in hͦ mūdo virere ⁊fiorere videor: tSSic fęnū arui .i. totū illū virorē ⁊ floremamiſi. Eſa. xxxvij. e. Habitatores eaꝝ facti ſūt ſic̄ fęnū agri ⁊Framē paſcuę ⁊ herba tectorū q̨̄ exaruit anteqͣꝫ matureſceret.Uel ſic̄ fęnū .i. ſic̄ vere caro: qꝛ oīs caro fęnū: ⁊ oīs gl̓ia eiꝰqͣſi floſ fęni: Eſa. xl. b. Et. jͣ. Exiccatū ē fęnū ⁊ cecidit floſ ꝟbūaūt dei nr̄i ſtabit ī ęternū .i. illd̓ qd̓ ꝓmiſit. Un̄ ſeqͥt̉: vl Lūautē ⁊cͣ. Hęc ē tertia ꝑs ī qͣ on̄dit̉ certitudo īpetrādi veniā.Sed pͥus allegorice de chriſto exponamꝰ. Sup̄ dixit chriſtꝰ:Ego ſic̄ fęnū arui/ in paſſiōe. On̄dit aūt h̓ ꝙ hͦ fuit tm̄ ẜmhūanitatē/ nō de deitate quā eandē habet cū pr̄e: Et hoc eſtad dicit: Tu autē dn̄e/ pater nō ſicut fęnum aruiſti: ſed­ x¶ In ęternū ꝑmanes: et ꝑ hͦ ſil̓r ego ꝑmaneo inquātū deꝰ:qꝛ ego ī te ⁊ tu in me. Ioh̓. xiiij. b. Nō credis: qꝛ ego in pre ⁊pater ī me ē? Nec ſolū apud te manet ī ęternū: ſꝫ ⁊ ī eccleſia:quia ⁊ memoriale¶ Moraliter: v¶ Tu aūt ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ ſatis fleuit pęnitensdefectꝰ ſuos: ocl̓os cordis habet purificatos: ⁊ deū vidēs/ oīatrāſitoria ꝯtēnit: ⁊ dei bn̄ficia recolit. Un̄ dic̄: Tu aūt dn̄eī ęternū ꝑmanes: Cętera aūt oīa trāſitoria ſūt. Vnde. jͣ.Ipſi ꝑibunt .ſ. cęli

Allegorice

In prologobiblie ca. 8.

Al̓. ⁊ ſingularisAl̓. ⁊vnicusin edificio

Al. rellitu.

Al̓. rvelutAl̓. rvero

Fo. diſ. c. ſiqͥs diaconꝰAl̓. Ipotū

Lucl̓. 7. f.

Psͣ .128.Aliter in ꝑſedauid vl̓ diui

Moraliter

Psͣ .10.

jAllegorice

Psͣ .118.

Moraliter